A FONTE DAS BRUXAS


LEMBRANZAS
Aló, no medio do monte, un neno de pantalóns curtos. A un lado pace o gando no verde e ó outro, máis adiante, no fondo da imaxe que forma a lembranza, unha ringleira de chopos e frondoso arboredo debuxa sinuosa a ribeira. Alí, nalgún recuncho entre a raizame e as pedras , un fío de auga fría vértese amodiño no río. Un halo de misterio permanece dende entón no recordo polo nome que a xente do lugar lle dá a esa fontiña. Alí, máxica, chora no Mao “A Fonte das Bruxas”.

O meu perfil
afontedasbruxas
 CATEGORÍAS
 RECOMENDADOS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES

Mágoa no tempo

Ando metido en lembranzas
das que non podo saír;
decote quero deixalas,
mais axiña voltan vir.

Veñen cargadas de tempo
e soños que xa non serán,
xeadas de cru inverno
e ledicias de verán.

Tempo que pasas por min,
tempo que no tempo voas,
leva as lembranzas ruíns,
leva a dor e a mágoa toda.

E lévaas lonxe, moi lonxe
para que non poidan voltar,
alén do día e da noite,
alén do ceo e do mar.
Comentarios (0) - Categoría: LEMBRANZAS - Publicado o 18-09-2018 09:49
# Ligazón permanente a este artigo
© by Abertal