A FONTE DAS BRUXAS


LEMBRANZAS
Aló, no medio do monte, un neno de pantalóns curtos. A un lado pace o gando no verde e ó outro, máis adiante, no fondo da imaxe que forma a lembranza, unha ringleira de chopos e frondoso arboredo debuxa sinuosa a ribeira. Alí, nalgún recuncho entre a raizame e as pedras , un fío de auga fría vértese amodiño no río. Un halo de misterio permanece dende entón no recordo polo nome que a xente do lugar lle dá a esa fontiña. Alí, máxica, chora no Mao “A Fonte das Bruxas”.

O meu perfil
afontedasbruxas
 CATEGORÍAS
 RECOMENDADOS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES

SOÑOS AFUNDIDOS
Xa caeron,
xa caeron naquelas penas
os pedazos dos meus soños.
Xa caeron esgazados,
magoados, trepanados,
maldicidos, delatados...
Xa caeron derrotados
nesas penas estrelados.

Vós deixastes que morresen
coma a herba nas gadañas,
vós pechastes as alxubes,
vós queimastes neses fornos
e afundistes nesas lamas
as lembranzas máis fermosas.
Vós quixestes que quedasen
na memoria para sempre
os recordos máis coitados.

Mais non choro.
Eu non choro, que non quero
por non darvos máis ledicia.
Eu non choro, que non quero.
Anque os soños me roubastes
non vos riredes de min,
anque non me queden xa soños
eu de vós heime de rir.
Comentarios (0) - Categoría: Xeral - Publicado o 03-08-2017 18:50
# Ligazón permanente a este artigo
A RIBAS PEQUENAS (Homenaxe a Manuel María)
Este poema foi escrito especialmente para
"Manuel María, libro colectivo de homenaxe
no seu día das Letras Galegas, 17 de maio de 2016".
O proxecto coordinouno o José Estevez
cunha dedicación ilusionada que ao fin
foi recompensada coa sua publicación
no mes de xuño de 2017.
O libro contén máis de 500 aportacions. Debuxos,
poemas, etc.,de todos os sectores: culturais, políticos, sindicais...
Inclúense as das rapazas e rapaces dos centros
educativos da Terra Cha.
Case seiscentas páxinas cheiñas de arte.

(A día de hoxe aínda non saíu a venda,
mais agardo que sexa pronto e todos
poidades gozar da súa lectura)



Anastàsia Aranda sostén o libro,
no que ela tamén participa cun
fermoso relato.





Ribas Pequenas é unha aldea do concello de Bóveda,
a uns once quilómetros de Monforte de Lemos.
Nela nacín, na “Casa de Piteira” e nela pasei, cos avós,
os meus primeiros anos.

Piteira.



A RIBAS PEQUENAS

Non canta na Chá ninguén,
escribícheslle á morriña...
a Chá de Ribas, tamén,
cala na lembranza miña.

Eu na Chá de Ribas vía
aquel carriño cantar...
Teu carro, Manuel María,
teu carro non vai calar!

E nas pedras xa rechía
a roda co ferro dando,
mentres o eixo asubía
vai o carro camiñando.

Ai soidades, ai soidades,
nunca me ides deixar?
A carón de min andades
sen deixarme respirar.

Tan lonxe de ti me vexo,
mais tan pretiño ti estás!
Ai, lonxe por non chegarche;
preto, pois no peito vas.

Ribas Pequenas, terriña,
o primeiriño que eu vin,
non che esquezo, queridiña,
aldeíña onde eu nacín.



Comentarios (0) - Categoría: LEMBRANZAS - Publicado o 03-08-2017 18:34
# Ligazón permanente a este artigo
© by Abertal