A FONTE DAS BRUXAS


LEMBRANZAS
Aló, no medio do monte, un neno de pantalóns curtos. A un lado pace o gando no verde e ó outro, máis adiante, no fondo da imaxe que forma a lembranza, unha ringleira de chopos e frondoso arboredo debuxa sinuosa a ribeira. Alí, nalgún recuncho entre a raizame e as pedras , un fío de auga fría vértese amodiño no río. Un halo de misterio permanece dende entón no recordo polo nome que a xente do lugar lle dá a esa fontiña. Alí, máxica, chora no Mao “A Fonte das Bruxas”.

O meu perfil
afontedasbruxas
 CATEGORÍAS
 RECOMENDADOS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES

CAMIÑOS DE ALDEA
Camiños da miña terra,
ás veces de barro,
ás veces de pedra,
camiños polos que andaba
o gando para o monte,
o carro para a leira.
Camiños da miña terra!

Aqueles camiños lembro,
corgas de pastores,
corgas de labregos,
camiños cheos de traballos,
cheiños de dor
e de sufrimento...
Aqueles camiños lembro!

Mais tamén lembro camiños
de orballo na herba,
de sol na ribeira,
camiños polos que andaban
cativos para a escola
e mozos para a feira...
Pois eses tamén os lembro!
Comentarios (0) - Categoría: PRETIÑO DO MAO - Publicado o 09-11-2017 19:34
# Ligazón permanente a este artigo
Chuza! Meneame
Deixa o teu comentario
Nome:
Mail: (Non aparecerá publicado)
URL: (Debe comezar por http://)
Comentario:
© by Abertal