acuática



Xanela de Marta Dacosta
acuatica07@gmail.com
 CONTIDOS
 OBRA
 ANTERIORES
 Arquivo
 BUSCADOR
 outras xanelas

Recensión en Ferradura en tránsito
No blog Ferradura en tránsito, Xosé Manuel Eyré fai unha recensión de Na Casa da avoa:

"Nun mundo dominado polo sexo masculino, Marta Dacosta no seu último poemario reivindica a voz das mulleres,...
Os seus versos dialogan con frecuencia co mundo icónico de autores decoñecidos ou coñecidos, como caso de Maurice MacGonigal, Ruth Matilda Anderson, María Calderelly, Millais, Henrietta Rae ou Luís Seoane, autoras e autores que reflectiron o mundo das mulleres e/ou foron rupturistas con respecto á arte da súa época...
A avoa representa a loita xorda contra a invisibilidade, a foza de traballo e de tesón,...
Despois de tantos anos de loita feminina, esta ten certo parecido co míto de Penépole, tecer e destecer. E non o dicimos por todos os dereitos que a sociedade vai perdendo. Certamente, despois de tantos anos a muller vive máis dignamente, aquela que loita pola dignidade de ser muller, mais por cada unha que loita hai dez que aínda seguen vivindo no silencio, que aceptan sen discusión o rol que lles foi transmitido, por canto podemos dicir que destecen. Tecer e destecer, ese é o medo. De aí o valor e o poder da palabra libre, do verso ceibe de Marta Dacosta, da súa reivindicación. Porque sempre nos será necesario o exemplo, e o exemplo sempre será máis valioso se é de alguén próximo, os mitos está moi ben, mais o exemplo de quen camiña contigo cóbado con cóbado é imprecindíbel, impagábel."

Nunha entrada posterior do blog, Xosé M. Eyré escolma tres poemas.

Moi agradecida.
Comentarios (0) - Categoría: Na casa da avoa - Publicado o 22-10-2017 10:41
# Ligazón permanente a este artigo
Nós tamén navegar, congreso de poesía 2017

O día 6 de outubro tiven o grandísimo pracer de moderar a mesa que abría o Congreso de poesía organizado pola AELG, e que tiña por nome o do propio congreso.

Falamos da nosa achega con voces autorizadísimas: Helena Villar, Yolanda Castaño e Rosa Enríquez.

A mesa e todo o congreso foron recollidos en diversos medios:

"A poesía galega de hoxe é como é porque as autoras anovaron os temas, introduciron novos materiais e desmontaron a ideoloxía patriarcal", acordaron as relatoras encargadas de abrir o encontro a sexta feira, coordinadas pola poeta Marta Dacosta (Vigo, 1966)." Escribe Daniel Salgado en Sermos Galiza.

“A poesía galega de hoxe é como é porque as mulleres tomaron o temón”. Con palabras coma estas comezou Marta Dacosta a primeira das mesas celebradas no congreso Nós tamén navegar. 40 anos de poesía galega, organizado pola AELG...
Marta Dacosta remarcou, pola súa banda, que a “celebración” das poetas dos 90 á que Mario Regueira aludía “tivo un pouco de prexuízo”, levando a encastelamentos como o da etiqueta “poesía de muller”. Antes dos 90 estiveran outras, -sinalou-, coma Helena Villar ou Pilar Pallarés, mais nos 90 é a primeira vez que se recoñece a “moitas mulleres” que están a facer unha poesía de calidade. Comentou, tamén, que se cadra certas etiquetas coma “socialrealista” foran importadas da crítica española. Yolanda Castaño matizou tamén que a “celebración” das poetas dos 90 foi relativa, xa que as recensións de autoras seguían a ser minoría, a maioría das mesmas eran negativas, e moitas respondían a criterios "extraliterarios", coma xa na presentación da mesa advertira Marta Dacosta." Palabras de Montse Dopico en Praza.

Arriba unha imaxe das catro feita por Alberto Pombo.
Comentarios (0) - Categoría: Xeral - Publicado o 22-10-2017 10:39
# Ligazón permanente a este artigo
Encontro entre mulleres e palabras

A secretaría da Muller da CIG de Vigo organiza en Paxón, este 21 e 22 de outubro unhas xornadas que teñen por título Encontro entre mulleres e palabras.

No obradoiro que guiarei, e que titulei "des-tecer" proporeilles destecer como lectoras, para tecer novas visións e novos textos literarios.
Comentarios (0) - Categoría: Obradoiros - Publicado o 22-10-2017 10:17
# Ligazón permanente a este artigo

Comentarios (0) - Categoría: foto-poemas - Publicado o 07-10-2017 09:27
# Ligazón permanente a este artigo
Presentación de

Este martes 12 de setembro, ás 19:00 horas, no Centro de Documentación Feminista Centro de Documentación e Recursos Feministas, na Biblioteca Juan Compañel de Vigo, presentaremos "Na casa da avoa".

Se gustades, estou á vosa disposición.

Quedades convidadas e convidados.
Comentarios (0) - Categoría: Na casa da avoa - Publicado o 08-09-2017 17:41
# Ligazón permanente a este artigo
Seca

"Seca", agosto 2017. Lagoa de Xuño. Praia de Basoñas. Porto do Son
Comentarios (0) - Categoría: foto-poemas - Publicado o 26-08-2017 10:16
# Ligazón permanente a este artigo
#EstouEstupenda #Flashmobliteraria #Engalego

Anna Ashbless ideou, promoveu e executou un fanzine virtual: #EstouEstupenda #Flashmobliteraria #Engalego

Convidoume a participar nesta reflexión colectiva sobre o noso corpo, e así de marabilloso quedou este poema de Na casa da avoa, con imaxe de Diego Seixo.

Comentarios (0) - Categoría: Na casa da avoa - Publicado o 14-08-2017 12:39
# Ligazón permanente a este artigo
Mural de Viki Rivadulla

Viki Rivadulla faime este agasallo marabilloso. Os pequenos versos de Na casa da avoa poñendo palabras ao seu fermosísimo mural e ao lado dos versos do gran Paco Souto. Fico sen palabras.
Grazas!
Comentarios (2) - Categoría: Na casa da avoa - Publicado o 14-08-2017 12:27
# Ligazón permanente a este artigo
Feira do libro de Ponteareas

Na casa da avoa estivo na feira do libro de Ponteareas
Comentarios (0) - Categoría: Na casa da avoa - Publicado o 30-07-2017 10:29
# Ligazón permanente a este artigo
Urraca
Para este 25 de xullo escribín sobre a raíña Urraca, a que pecha o meu libro Na casa da avoa.

Velaquí o artigo, que se pode ler completo en Terra e tempo. Comeza así:

Remataba abril e decidín visitar as terras de Monterroso.

A asistencia a “Mondoñedo é poesía” o primeiro de maio dábame a escusa perfecta para atravesar Galiza polo interior e seguir a descubrir ou redescubrir a nosa terra. En canto ideei o itinerario final, Mondoñedo xa non era o obxecto da viaxe. Coñecer Monterroso pasou a ser a cuestión central, con Urraca, a raíña, como protagonista.

Coa axuda de internet busquei aloxamento e atopeino nunha casa que levaba o nome da raíña. Mais, finalmente non puido ser e tivemos que quedar en San Miguel de Penas, unha fermosa casa restaurada. O cambio impedíame coñecer o lugar que leva o nome de Urraca e pescudar a que se debía. Así que, en conversa telefónica, pregunteillo á dona da casa. Ela explicoume que a casa fora construída cos restos da pedra que un día fora o Castelo de Sirgal, do que se di que acolleu á raíña nun incidente sucedido naquelas terras. Quedei coa mágoa de non poder durmir entre as súas paredes, mais agardábame outra sorpresa.

A mesma tarde en que chegamos, saímos coñecer o exterior da casa. Alí mesmo tiñamos a Torre de Penas, maxestosa, precedida por un carballo e defendida por un muro que non podiamos atravesar. Ao lado a igrexa, e entre as dúas edificacións un pasadizo de madeira. Por sorte para nós, na porta do recinto había un panel informativo e nel mostróusenos a historia, o fío que tirara por min naquela viaxe.

...
Comentarios (0) - Categoría: A muller que le - Publicado o 25-07-2017 09:20
# Ligazón permanente a este artigo
[1] ... [3] [4] [5] 6 [7] [8] [9] ... [97]
© by Abertal
Acuática