acuática



Xanela de Marta Dacosta
acuatica07@gmail.com
 CONTIDOS
 OBRA
 ANTERIORES
 Arquivo
 BUSCADOR
 outras xanelas

nin no lugar máis apartado

nin no lugar máis apartado
son quen de allearme
desta perversidade


Tanto esforzo en apartarse da súa viscosidade.
Tantas horas empregadas en pasar desapercibida,
silenciosa,
imperceptíbel,
para acabar caendo na súa rede
pegada ás súas babas de veleno,
sentindo como constrúe o ataúde final,
a casa derradeira,
o lugar definitivo en que serás devorada,
zugada,
anulada,
para toda a eternidade destruída.

Cando se achegue fría
o abismo será inmenso e a man con que me salvas
a derradeira luz para o meu corpo,
quen poderá deter
ese instante definitivo.
Comentarios (0) - Categoría: foto-poemas - Publicado o 02-02-2011 22:13
# Ligazón permanente a este artigo
Chuza! Meneame
Deixa o teu comentario
Nome:
Mail: (Non aparecerá publicado)
URL: (Debe comezar por http://)
Comentario:
© by Abertal
Acuática