acuática



Xanela de Marta Dacosta
acuatica07@gmail.com
 CONTIDOS
 OBRA
 ANTERIORES
 Arquivo
 BUSCADOR
 outras xanelas

(1970)
Arquivo Marta Dacosta
Aínda lembro perfectamente o medo daquelas noites posteriores á morte do meu avó. Daquela durmía coa ventá aberta e a luz entraba e proxectaba estrañas sombras. Eu víao a el, a Aurelio Dacosta Alonso, canteiro de Matamá, que morreu de silicose despois de anos batendo pedras.
Comentarios (4) - Categoría: Cinsa - Publicado o 08-02-2010 20:58
# Ligazón permanente a este artigo
Chuza! Meneame
4 Comentario(s)
1 Fermosísima e emotiv#blgtk08#a escolma de poemas.
Comentario por ekis1331 (09-02-2010 15:10)
2 Grazas. O certo é que esta é parte central do li#blgtk08#bro (aínda que figure ao final), é o seu motor.
Comentario por Acuática (09-02-2010 17:34)
3 Os nenos non ven a morte como unha ausencia definitiva senón temporal, por iso traen, trouxemos, os nosos seres queridos mortos ao noso carón naquel momento antes de pechar os ollos. Non sei se o m#blgtk08#edo era o reto da morte ou temos a pechar os ollos e non velos nunca máis, é dicir, morrer nós mesmos un pouquiño.

Seu avó estará orgulloso do seu labor na pedra e na súa mente Ac.
Comentario por Hermaco (11-02-2010 15:06)
4 Agardo que#blgtk08# o estea.
Comentario por Acuática (11-02-2010 17:51)
Deixa o teu comentario
Nome:
Mail: (Non aparecerá publicado)
URL: (Debe comezar por http://)
Comentario:
© by Abertal
Acuática