acuática



Xanela de Marta Dacosta
acuatica07@gmail.com
 CONTIDOS
 OBRA
 ANTERIORES
 Arquivo
 BUSCADOR
 outras xanelas

Neno no ano 2000
debuxo de Tokio
Outra das cousas que atopei nesta reorganización de vultos, foi este poema do ano 1985 cun deseño de Tokio. Era a contraportada da miña carpeta. Por que o titularía así? tan lonxe vía o ano 2000 en 1985?

Neno no ano 2000

Coa mesma lasitude e o seu manto
chega por riba da cidade a brétema.
Pode cantar, pero só fala
cun timbre musical de frauta doce.
Lixos escuros en nubens gallopan,
cabalos esvaídos
que pintou un cativo coas mans cortadas.
O neno mira cos ollos cegos
a cidade coberta.
O neno respira con dificultade na súa burbuxa,
o excitante cheiro do petróleo
que se desprende do tubo de escape
de mil motos sonorizadas.
Din que antes había unha especie
(vexetal?): as flores.
O cativo mírase nas augas infestadas de Orillamar
grasentas e pesadas, escuras,
nas que patinan muxos
arelantes de penetrar nas cañerías.
Comentarios (3) - Categoría: foto-poemas - Publicado o 25-08-2010 18:56
# Ligazón permanente a este artigo
cansazo
Durante meses dera en andar acelerada, non había tempo que lle chegase e adiantábase unha vez si e outra tamén. E iso que se fartou de agardar máis dunha vez, por mor de ter chegado antes da hora. Mais, aínda así, seguía indo a esa velocidade incríbel.

Porén, no último mes esmorecía antes da chegada da media noite. Un cansazo enorme inombilizábaa até que non era quen de seguir alerta e sucumbía ás tebras da noite. Todos os días, ás 23:45 h., con puntualidade case británica, apagábase, rendíase e non tiña forzas para acadar o día seguinte. Cumpría empurrala, obrigala a superar a barreira das 00:00 para que fose quen de chegar ao día seguinte.

Na última semana deixábase ir ás 23:20 e xa non había forma. Até onte.

Entón, houbo que tomar medidas drásticas.

As mans expertas do técnico de confianza destripárona. O vello corazón parado foi substituído por un novo corazón. E a pequena e vella máquina volve de novo latir ao ritmo que as miñas veas ditan, marcando cada minuto que pasa.

A vella máquina que me acompaña a cada hora, desde hai tantos anos, e que leva o meu propio ritmo, acelérase ansiosa ou sucumbe ao cansazo, incapaz de enfrontarse a un novo día.

Aseméllame en todo.

En todo.

Menos nesa diminuta batería que a impulsa.

Eu non teño quen ma cambie.
Comentarios (7) - Categoría: foto-poemas - Publicado o 06-07-2010 15:02
# Ligazón permanente a este artigo
Palabras urxentes para Aminetou Haidar
Ás veces sinto que non podo expresar o que sinto, coma se non atopase o lugar ou o modo, ou, mellor, coma se o tempo me levase por diante sen que eu poida estar en todos os lugares e de todos os xeitos que querería estar, que debería estar. Non o consigo. Así que hai unha certa frustración a ocuparme o estómago, unha insatisfacción que acaba por me nubrar o discernimento.

Entón acóllome á palabra. Tento coutar a miña raiba e respostar á miña culpa con versos.

Sei que non é suficiente, mais o meu brazo non chega máis lonxe. Non dou berrado máis alto.

Comentarios (6) - Categoría: foto-poemas - Publicado o 16-12-2009 17:25
# Ligazón permanente a este artigo
Día da poesía en Montevideo

Contaba o outro día que hoxe é para o Patronato da Cultura Galega de Montevideo o Día da poesía, para celebralo a súa Xunta Directiva acordou dedicarlle á miña obra esta 17ª edición. Xa dixen entón que estaba abraiada e afagada. Xa falei tamén da importancia deste tipo de actos aquí e alén, en tanto en canto serven para manter vivas as nosas conciencias.

Como dixen entón, para corresponder á xenerosa proposta do Obradoiro de Declamación, colocaría hoxe na miña xanela un poema inédito. E velaquí, un poema escrito hai uns días.

Grazas Ana, Ana, Mari Carmen e Maribel
Unha aperta a todas e todos desde este lado do Atlántico.

no centro do areal
sinalas a dirección do vento
mentres unha voz murmura
e murmura

voz que non acompaña
que deseña sobre ti o nidio perfil da soidade
que te agarra do brazo
para que te deteñas
e escoites a súa ladaíña
atendas a súa queixa
pares a túa vida mentres ela
envorca sobre ti o seu mercurial lastre
que se deposita nas plantas dos pés
que petrifica os peroneos
e entón as pernas chántanse no centro do areal sedento
e nin sequera o vento violento pode arrancarte dese formigón
armado no metrónomo imperfecto
que golpea toc contra a tarde toc
un compás toc vertixinoso

cando abres as mans
para mostrar as feridas entregadas
xa non hai ningunha voz
os tímpanos aterecidos non recollen
nada, a vibración cesou
o silencio é absoluto
como unha manta gris que te oculta
e desapareces
como unha figura deseñada con carbón frío
que se vai borrando pouco a pouco

ninguén te ve
ninguén percibe a túa presenza muda

o vendaval varreute
Comentarios (0) - Categoría: foto-poemas - Publicado o 11-12-2009 14:09
# Ligazón permanente a este artigo
Día da auga
Onte, 22 de marzo, día da auga, participei no Rosal nun recital con motivo do día da poesía, o día da auga e o día da muller... un marzo moi celebrativo.

Así que lin Acuática, claro:

Médranme as membranas interdixitais,
desaparece a cadeira dolorida
e a columna alóngase e lembra
o movemento orixinal do mundo.
Cabelo himantalia elongata ou correa
porque a chuvia é río, é mar,
é sal, é vida
azul en movemento.
Vida que me destrúe e destrúe
destrúeme
destrúome
destrúote.
Alóiome
acuática alma.
Vida que nos dá vida, que atrapa a vida
para a nosa alma de mar e area,
musgo e pedra, terra e fento,
cágado e ova,
lama e seixo
destrúeme
destrúome
destrúote.
Alóiome
acuática alma.
Comentarios (4) - Categoría: foto-poemas - Publicado o 23-03-2009 23:20
# Ligazón permanente a este artigo
marzo
arquivo Marta Dacosta
Castiñeiro de Pumbariños
Comentarios (3) - Categoría: foto-poemas - Publicado o 05-03-2009 17:26
# Ligazón permanente a este artigo
atrapada na arañeira
Soidade e precipicio da mentira
é todo canto teño agora mesmo.
Atrapada na arañeira
a grande infame tece a súa coiraza de veleno
e vaime devorando,
vaime baleirando pouco a pouco,
mentres eu
tento manter o alento e o equilibrio
tento rachar coas cadeas que me atan.



(non me gusta que me presionen.
Tampouco me gustan as arañas)
Comentarios (7) - Categoría: foto-poemas - Publicado o 15-10-2008 17:15
# Ligazón permanente a este artigo
© by Abertal
Acuática