acuática



Xanela de Marta Dacosta
acuatica07@gmail.com
 CONTIDOS
 OBRA
 ANTERIORES
 Arquivo
 BUSCADOR
 outras xanelas

Poema en proceso
Estes días, a pesar da campaña electoral, estou inmersa na escrita dun poema que deberá ser entregado antes de que o mes remate. É un poema en proceso.

Levo o borrador en papel comigo e, por veces, cólloo, risco, engado ou só leo.

Cando non, boto man do teléfono, vou á carpeta de borradores e mentres camiño borro e cambio.

Cando me vexades camiñar mirando para o móbil, pensade que, tal vez, non estou a enviar mensaxes nin consultar redes sociais. Vou concentrada nas palabras que tento enfiar.

Esta imaxe que aquí deixo é o núcleo ao redor do que xiran esas palabras que queren ser versos.
Comentarios (0) - Categoría: Escribir é - Publicado o 20-06-2016 09:20
# Ligazón permanente a este artigo
necesario
Ás veces escribir é como respirar, necesario.

Os días acaban pesando coma o chumbo, a forza de impoñer o seu ritmo sobrenatural, e non hai oco posíbel para a palabra escrita. Entón imponse unha tregua, unha folga, romper os reloxos e abrir un biombo coma un muro que oculte todas as tarefas sempre urxentes para poder coller aire.

Entón, mergullas nas palabras. Palabras coma a auga e o xabón que enchen a bañeira. Mergullas e sentes a calor líquida a destensar os músculos. Aboias deixando que o aroma das palabras penetre nos pulmóns, no corpo todo.


Ás veces escribir é como alimentarse, necesario.

E así descobres as cores das palabras: douradas coma as laranxas agres e doces de grosa tona, verdes coma as ervilles que agardan na súa vaina de auga, vermellas comas os tomates inzados de sementes.

Cores para alimentar iso que non é corpo e sobre o que nos sostemos nese túnel que é a rutina dos días que nunca acaba.

trece de marzo de 2016
Comentarios (0) - Categoría: Escribir é - Publicado o 13-03-2016 10:12
# Ligazón permanente a este artigo
Palabra que crea
Concordo con Gamoneda (Fonación, palabra e escritura, pensamento poético) en que é a palabra a que crea: “O Poeta parte do “non saber” … na construción dun discurso no cal se van reunir palabras cunha significación frecuentemente impensada … e vai crear con elas unha presenza mental ata o momento inexistente… a verdadeira poesía… non é palabra ornamentada, senón, … creación e revelación.

Ás veces a poeta quere escribir, sen que na súa imaxinación exista rastro ningún dunha imaxe en construción. Nese momento, cando se enfronta ao papel en branco, a palabra coa que inicia o poema é a que verdadeiramente o crea, por máis que, no resultado final, esa palabra desapareza para sempre. É ese fío do que xa teño falado, unha especie de adival co que ir tirando do pozo da inconsciencia pensamentos que se van enlazando até construír a imaxe, que, neste proceso, é a conclusión e non o pretexto.

É un proceso duro, porque é como andar entre a néboa, mais cando dá lugar á imaxe, produce a satisfacción de acadar o final do poema.

A palabra construíu. O poema existe e ten columna vertebral. Ten alma. Agora falta que madureza, gardado e esquecido, até a relectura que o esculpirá ou moldeará, para obter a idea que procuramos.

Comentarios (0) - Categoría: Escribir é - Publicado o 06-02-2016 12:56
# Ligazón permanente a este artigo
Ordenando palabras
«Adhémar de Monteil à Antioche» de Desconocido - British Library Manuscript in the Yates Thompson CoEscribir é …

Comezar a semana o martes tentando capturar unha idea, para comprobar ao día seguinte que xustamente iso non foi recollido pola gravadora para casos urxentes. E entón facer memoria, halar desde o seu pozo opaco as imaxes creadas explosivamente, case recuperalas e deitalas sobre o soporte branco que sempre nos enfronta. Que pase outro día e outra imaxe acuda como un volcán, botar man outra vez da gravadora agardando que agora si garde o que debe ser gardado, e chegar ao sábado para incorporar a imaxe no poema. Colocar e recolocar imaxes coma quen ordena armarios, coa ansia de que a través da oculta persuasión prevaleza a sinceridade e a mensaxe se descolgue polo fío invisíbel da lectura.

Pasar o sábado construíndo o edificio do poema, reler as pegadas que nos levan a el, encaixar o que debe ser dito, velar polas medidas. E todo isto mentres a realidade agarda a cota de atención que nunca chega: a louza por fregar, a aspiradora, a roupa tendida e a que debe ser lavada, a listaxe non feita do que hai que comprar para o xantar de hoxe, e todos os etcs que a isto corresponden.

E eu aquí sentada ordenando palabras.

25 de abril de 2015

Comentarios (0) - Categoría: Escribir é - Publicado o 25-04-2015 13:05
# Ligazón permanente a este artigo
Día da poesía

Escribir é ...



íspete
palabra
en que delego
esta onda
lenta

salgada

sentimento





Feliz día da poesía!
Comentarios (0) - Categoría: Escribir é - Publicado o 21-03-2014 09:18
# Ligazón permanente a este artigo
Escribir é

Escribir é...

atopar a punta do fío axeitado e tirar del até desfacer o nobelo.
Despregar diante de nós esa sucesión de palabras que constrúe o edificio do texto e abriga as ideas.
Comentarios (0) - Categoría: Escribir é - Publicado o 24-01-2014 17:37
# Ligazón permanente a este artigo
© by Abertal
Acuática