acuática



Xanela de Marta Dacosta
acuatica07@gmail.com
 CONTIDOS
 OBRA
 ANTERIORES
 Arquivo
 BUSCADOR
 outras xanelas

Di(n)versos con Ana Luísa Amaral

Aínda non rematara o século XX. Como outras veces estabamos na libraría Bertrand, en Braga. E como outras veces foi o libro quen me atopou. Foi o primeiro que tirei do andel, o primeiro que abrín e nel lin un fermosísimo poema co que non puiden deixar de me identificar, dalgún xeito:

VISITAÇÕES, OU O POEMA QUE SE DIZ MANSO

De mansinho ela entrou, a minha filha.

A madrugada entrava como ela, mas não
tão de mansinho. Os pés descalços,
de ruído menor que o do meu lápis
e um riso bem maior que o dos meus versos.

Sentou-se no meu colo, de mansinho.

O poema invadia como ela, mas não
tão mansamente, não com esta exigência
tão mansinha. Como um ladrão furtivo,
a minha filha roubou-me a inspiração,
versos quase chegados, quase meus.

E mansamente aqui adormeceu,
feliz pelo seu crime.

(Às vezes o paraíso, 1998)

Naturalmente, o libro pasou a ser meu e foi así o primeiro dunha lista de títulos cos que me fun facendo aos poucos, porque a partir de entón, cada vez que visitaba unha libraría portuguesa, reclamaba o último título publicado por Ana Luísa Amaral, quen foi desde entón unha das miñas escritoras de referencia.

E neste mes de febreiro, exactamente o día 9 no Centro Ágora da Coruña, terei a honra de compartir con ela o espazo de Di(n)versos. Vaia sorpresa que me deu Yolanda Castaño cando me convidou. Enorme.

Ana Luísa Amaral é unha autora que cómpre ler e que cómpre escoitar, por iso insisto nos seus versos e aínda deixo aquí este soneto, como mostra da súa mestría e do seu humor. E xa noutra anotación recuperarei un artigo que sobre ela escribín hai tempo.

SONETO CIENTÍFICO A FINGIR

Dar o mote ao amor. Glosar o tema
tantas vezes que assuste o pensamento.
Se for antigo, seja. Mas é belo
e como a arte: nem útil nem moral.

Que me interessa que seja por soneto
em vez de verso ou linha desvastada?
O soneto é antigo? Pois que seja:
também o mundo é e ainda existe.

Só não vejo vantagens pela rima.
Dir-me-ão que é limite: deixa ser.
Se me dobro demais por ser mulher
[esta rimou, mas foi só por acaso]

Se me dobro demais, dizia eu,
não consigo falar-me como devo,
ou seja, na mentira que é o verso,
ou seja, na mentira do que mostro.

E se é soneto coxo, não faz mal.
E se não tem tercetos, paciência:
dar o mote ao amor, glosar o tema,
e depois desviar. Isso é ciência!

Comentarios (0) - Categoría: Recitais - Publicado o 05-02-2015 15:05
# Ligazón permanente a este artigo
Homenaxe a Luísa Villalta
O pasado 16 de xullo celebrouse na Coruña, organizado pola fotógrafa Maribel Longueira, unha homenaxe á poeta Luísa Villalta.

A homenaxe organizouse ao redor da exposición de O papagaio, libro composto no seu día con fotografías de Maribel Longueira e poemas de Luísa Villalta. Na páxina Vivir na Coruña recollen unha crónica do acto.

Pola miña parte lin un dos poemas de O papagaio e logo o poema Materia de Alexandre Bóveda, un poema fermosísimo que Luísa dedicou e agasallou a Pilar García Negro cando rematou a súa etapa no Parlamento Galego, nesa versión manuscrita que foi recollida no libro de Homenaxe a Bóveda e que ilustra este comentario.

Nestes días, vou lembrando breves relampos dos momentos en que coincidimos. Como aquela asemblea da AELG (c. 1998) en que foi proposta a miña integración no Consello Directivo do que ela formaba parte. Aquel día tiven a ousadía de propor que a nosa asociación se nomease de Escritoras e Escritores, proposta que non prosperou, mais que atopou palabras de apoio en Luísa, e lémbroas como unha aperta agarimosa.
Comentarios (0) - Categoría: Recitais - Publicado o 18-07-2014 13:45
# Ligazón permanente a este artigo
Barosa Líquida
Este serán recital en Barro no marco das actividades Barosa Líquida.
Comentarios (0) - Categoría: Recitais - Publicado o 13-07-2014 09:43
# Ligazón permanente a este artigo
Recital en Estás, Tomiño
Imaxe enviada por Francisco Álvarez, Koki, do recital do día 6 de xullo en Estás, Tomiño, con motivo da presentación do libro de homenaxe á auga: Estás na auga.

Nela os poestas que recitamos: Ramón Caride, Xosé Lois García, Francisco Álvarez-Koki e a que vos escribe.
Comentarios (0) - Categoría: Recitais - Publicado o 11-07-2014 17:25
# Ligazón permanente a este artigo
Recital nas IX Xornadas de pesca do Pindo
Este sábado ás 19:00 horas e despois da presentación do libro "As crebas: outro xeito de andar ao mar" de Francisco Fernández Naval, terá lugar un recital poético en que participaremos o propio Fernández naval, Alexandre Nerium e eu mesma.

Será no marco das IX Xornadas de pesca do Pindo, organizadas como todos os anos pola confraría do Pindo, nas instalacións da propia confraría.

Un ano máis en que a reflexión sobre o mundo do mar, a ecoloxía, a música e a literatura, reúnense ao pé do Monte Pindo.


Ampliación:
Neste enlace poden verse algunhas imaxes do acto.
Comentarios (0) - Categoría: Recitais - Publicado o 27-06-2014 08:32
# Ligazón permanente a este artigo
Día de Rosalía en Pontevedra

O pasado 24 de febreiro, convidada pola iniciativa "A memoria das mulleres" participei no Día de Rosalía en Pontevedra.

Alí, xunto con Lucía Novas e Olalla Cociña, lin, entre outros, este poema, editado en 2010 no libro: Vigo é palabra.

"A Ribeira (memorias emprestadas)"

Nas pedras gastadas do barrio de Poboadores
resoan aínda as voces das nenas da posguerra
(tamén as rítmicas pisadas das zocas de tres pés
que sostiñan ás mulleres de patelas á cabeza).

Antes do forno a casa que non pechaba a porta,
e a bisavoa aínda, ao pé da pota enorme,
sempre hai un prato posto para todo o que chega,
e mesmo unha cama, aínda que a casa sexa
máis pequena có dedal da nena que non cose.
A fame habita nos xergóns de follato de millo,
por iso a nena soña comer pexegos doces,
e abandona a costura por marionetas á tarde,
teatro improvisado por unha perra chica.
Ou vende o quiñón na praza dos Ratos,
por un patacón que dará para os churros na Pedra,
no tempo en que o azucre vale máis cós diamantes
e un silencio mesto paira sobre a memoria.

As nenas teñen por escola alestir os palangres
na Ribeira, palangres de faneca ou buraces,
palangres para a lingua, mentres o salitre invade
o sistema linfático, percorre o corpo todo.
Teñen mans que reparan, dilixentes, as redes,
as mans da nai que loita contra o frío do xeo,
as mans da avoa coa a pesca do día na praza,
as mans da bisavoa que escorrentaba a fame,
as mans da madriña que non fuxiu co circo,
as mans da tía a fregar co pelexo dos cazóns,
as mans de todas as mulleres, atrapadas na rede
de construír a vida.

Entre a fonte da Barroca e o Peñasco,
as voces das nenas ocupan a memoria.
A pedra aínda está quente dos seus pés,
a porta da casa segue aberta,
alguén berra: Gorgorito!
E a infancia ocupa o tempo da Ribeira.
Comentarios (0) - Categoría: Recitais - Publicado o 03-03-2014 09:47
# Ligazón permanente a este artigo
Día de Rosalía
Poema lido no acto nacional de Homenaxe a Rosalía Castro organizado pola AELG no Panteón de Galegos Ilustres, o pasado domingo día 23.

É a tradución de Eva, fragmento publicado no Almanaque Literario del Museo Universal para o ano 1861 en Madrid, e recollido no "Estudo introdutorio" de Pilar García Negro á edición de El caballero de las botas azules, Lieders, Las literatas, de Sotelo Branco, 2006.

Pelexeime cos versos até resepctar a rima. Só me resultou insalvábel a métrica do 11º verso. Seguirei traballando na tradución para procurar ese endecasílabo.


Eva

Mais que nube é aquela que elevada
chea de luz polo oriente asoma,
Virxe que vén no seu pudor velada,
temperá flor co seu primeiro aroma?
Quen a que en tronos de zafiro sentada
branca, pura e sen fel, doce pomba,
baixa á terra en veloz descenso
abandonando pola terra o ceo?

¡É ela! ¡unha muller! Fonte de vida,
Deusa inmortal de pensamento altivo,
do seo dos anxos vida
para librar o meu corazón cativo:
é froito de verdade, fonte querida
de quen a miña libre inspiración recibo,
é a que nai das nais leva
¡Nome de bendición! o nome de Eva.

Como as auras de abril, liviá,
como a luz do sol, forte e fermosa,
é ela de quen din, flor temperá,
fonte selada, estrela misteriosa:
o seu rostro da cor da mañá,
a blonda cabeleira ondulante solta,
a palabra suave, o paso leve
que ao seu lixeiro andar as flores mexe.

Mais hai na súa mirada unha tristeza
de inefable amantísimo delirio,
que aumenta o resplandor da súa beleza
a chama santa dun feliz martirio;
¡Ouh pura fonte de inmortal limpeza
sobre as ondas desmaiado lirio!
¡Ouh polas túas mágoas tan amada
muller en quen as mulleres agardan!
Comentarios (0) - Categoría: Recitais - Publicado o 24-02-2014 23:16
# Ligazón permanente a este artigo
Recital en Narón. 1997
Hoxe andaba buscando fotos do século pasado. E entón apareceron estas imaxes dun recital en Narón. Foi o 7 de marzo de 1997, así que ben podía estar relacionado co Día da muller.

Quen organizou o recital, e todo o programa de febreiro e marzo en que se enmarcaba, foi Carme Bar, a bibliotecaria de Narón. Na imaxe case nin sae, medio tapada polo xerro de flores.

Aí estamos Lupe Gómez, Helena de Carlos e máis eu. A 16 anos de distancia parecemos tan novas!

Non sei que poemas recitei aquel día, mais un deles ben puidera ser esta imaxe infantil, recollida logo no libro Setembro.


Sempre lembro o verán e unha poza pequena,
e as liñas azuis que se cruzaban
sobre o branco da camisa.
A poza enchíase a cada nova quenda e eu
remataba empapada
sen apañar xudías.
Sempre hai un sol enorme
desde a beira da poza
nese extremo do campo
en que meus pais labraban,
e altas escaleiras, tantos chanzos,
para subir á casa.
Comentarios (0) - Categoría: Recitais - Publicado o 26-03-2013 18:59
# Ligazón permanente a este artigo
Recital en Lugo nos 90
Marta Ferreiro envíame tres fotos. Son dun recital no Clavicémbalo, en Lugo.

Pasou ben tempo. Nótasenos. Tanto que hai tempo que non volvin ter esa melena, por iso aposto que as fotos teñen que ser como tarde de 1994.

Lembro que Lois Diéguez nos convidara a recitar en Lugo, neste local en que se fixeron actos literarios durante moito tempo. E alí nos fomos Paco Souto, Rafa Villar e máis eu. Con nós está Fernán López, un rapaz de alí de Lugo.

Hai vinte anos!

Comentarios (1) - Categoría: Recitais - Publicado o 23-01-2013 21:51
# Ligazón permanente a este artigo
[1] 2
© by Abertal
Acuática