acuática


Bágoas de Morgana
Este luns 27, partía Begoña Caamaño. Pedíronme unhas palabras e só souben dicir isto:



“O espazo que habitamos sempre nos marca de forma importante.” Da voz de Morgana, Morgana en Esmelle


Aínda estes días amparábame nunhas palabras de Begoña Caamaño pola súa radical claridade á hora de definir a posición desde a que escribimos algunhas mulleres hoxe: “Escribo dende un xénero excluído e dende unha lingua minorizada e asumo a responsabilidade que esa escolla conleva. Sentiríame culpable se as miñas personaxes e as miñas historias traizoasen os meus ideais.” Subscribo unha por unha as súas palabras, palabras que se recollen nunha entrevista para o Observatorio da Mariña pola Igualdade no ano 2013. Por iso as enarborei cando estes días volvía reflexionar sobre a importancia das achegas das escritoras á historia da literatura en xeral, e á galega en particular.

E foi precisamente Begoña Caamaño unha autora consecuente coas súas palabras e que desde as súas novelas contribuíu a crear historias novas, para unha realidade nova e máis xusta. E así entrou en diálogo coa literatura para rescatar, reconstruír e defender dúas personaxes como Circe e Morgana. Un diálogo que, ademais, no caso de Morgana en Esmelle obtivo o recoñecemento de premios como o Ánxel Casal da Asociación Galega de Editores, o Premio da Crítica, o Antón Losada Diéguez de creación literaria e mesmo o Premio da AELG á mellor obra de narrativa do ano 2012, que é o mesmo que recoller o recoñecemento dos colegas das letras que así coincidiron en sinalar que a súa fora a mellor obra narrativa dese ano.

Deste xeito colocou no centro da historia a Morgana, para que fose ela a falar da súa propia historia, sen intermediarios nin manipuladores: “Eu son Morgana e esta é a miña historia. Contada por min mesma, coa miña voz. A única historia en que me vexo e en que me recoñezo. Por mais que haxa quen lembre doutro modo os feitos.” Nunha representación do necesario feito de que as mulleres tamén sexan o centro da escena e desta volta donas das palabras, sen intermediarios que disimulen ou oculten o que realmente viviron. Cun lapis lila que nos deseñe como realmente somos. Algo que debemos valorar como unha contribución fulcral á historia da literatura.

Hoxe apagouse a súa voz. Xa non volverá rescatar mulleres afeadas entre as páxinas dos libros, descritas cunha estilográfica patriarcal. E sentimos que nos foi roubada. Talvez por iso a miña memoria recupera estes versos que hoxe quero dedicarlle a Bea Caamaño:



así que te maldigo e declaro
que odio a túa sentenza inapelábel
imposta nun contrato desigual
que me xogo contigo o tempo que me queda

obrigarasme a cumprir este contrato
mais loitarei
aínda que deixe a vida


27 de outubro de 2014.

Artigo publicado no semanario Sermos Galiza.
Comentarios (0) - Categoría: artigos - Publicado o 31-10-2014 18:11
# Ligazón permanente a este artigo
Participación na Universidade de Cork e no Festival Isla




Imaxes das actividades realizadas en Irlanda.
Comentarios (0) - Categoría: Xeral - Publicado o 25-10-2014 19:46
# Ligazón permanente a este artigo
Recital na Libraría central de Cork (Irlanda)
Imaxe do recital en Cork, en que Laura Linares leu en inglés "Houbo un medo de azul", un poema de Pel de ameixa. Neste recital compartín espazo con Harkaitz Cano e Isaac Xubín. Foi na Biblioteca Central de Cork, dentro do programa Lecturas desde a Periferia organizado polo Centro de Estudos Galegos de Irlanda e o Departamento de español, portugués e estudos americanos latinos, UCC, esta actividade contou coa participación da AELG, e o apoio da Secretaría Xeral de Política Lingüística.

A imaxe foi copiada de Spanish, Portuguese and Latin American Studies, UCC.
Comentarios (0) - Categoría: Xeral - Publicado o 20-10-2014 21:12
# Ligazón permanente a este artigo
Festival Isla de Dublín
E seguindo coa viaxe a Irlanda, primeiro Cork e despois, o día 18 Dublín, onde participarei no Festival Literario Isla.

Este Festival está organizado polo Instituto Cervantes e nel representarei a Galiza na mesa "A palabra imprecisa". A miña intervención, un texto en prosa e verso escrito sobre o poema "Neste lugar do mundo" falará de como chegamos á lingua algunhas escritoras da miña xeración. Compartirei mesa con dous escritores irlandeses, un dos cales escribe en inglés e gaélico e outro só en inglés. Isto será a mañá do 18.

Á tarde participarei nun recital.

No plano da anécdota non podo deixar de pensar que neste ano en que publiquei un libro titulado "Dun lago escuro" vou viaxar precisamente a un lugar que recibe ese nome, pois segundo din, Dublín é unha lagoa escura.

Mergullareime. Coma sempre.


Comentarios (0) - Categoría: Xeral - Publicado o 13-10-2014 08:46
# Ligazón permanente a este artigo
Ordenemos o universo
Compráceme facer público nesta miña xanela, este vídeo-poema realizado polo alumnado de PDC de 3º da ESO (PDC que desaparece coa LOMCE) do IES Dionisio Gamallo, en Ribadeo, sobre un poema do meu libro As amantes de Hamlet.



Nin que dicir ten que estou encantada con este vídeo-poema e que felicito ao alumnado que tivo a idea e a realizou.

Grazas
Comentarios (0) - Categoría: As amantes de Hamlet - Publicado o 11-10-2014 09:25
# Ligazón permanente a este artigo
Lecturas desde a periferia

Este mes de outubro é intensamente literario. Colaboracións, obradoiros, mesas redondas...

No medio do mes, o vindeiro 16 de outubro, viaxarei a Irlanda. Primeiro con destino a Cork, para participar en Lecturas desde a periferia, un pequeno simposio sobre as literaturas galega e vasca en que compartirei mesa e recital con Harkaitz Cano e Isaac Xubín. O acto está organizado polo Departamento de español, portugués e estudos americanos latinos da Universidade de Cork e o Centro de Estudos Galegos de Irlanda, que dirixe Martín Veiga.

A miña intervención sobre a poesía galega titúlase "Pegadas de Rosalía" e pretendo reflexionar sobre a situación do galego como lingua literaria e o papel das escritoras, 150 anos despois da publicación de Cantares Gallegos.
Comentarios (0) - Categoría: Xeral - Publicado o 10-10-2014 19:43
# Ligazón permanente a este artigo
Memorias de cine
Estes días lin "Eu son Espartaco", as memorias de Kirk Douglas sobre a rodaxe da película e o momento histórico en que se filmou. Achegueime a esta obra curiosa por saber un pouco máis daqueles anos de listas negras en Hollywood e atraída por un filme que está na miña memoria.

O libro fálanos da época, da rodaxe e, a parte dalgunha cita a ter en conta sobre a escrita de memorias, ten de interese algunha páxina coma est, en que se fala da España en que se rodou Espartaco. Un verdadeiro esperpento, cun ditador que pediu diñeiro para a fundación da súa señora a cambio de que Kubrick utilizase como actores os soldados do exército español que, por orde de Franco, non podían morrer en pantalla: "orgullo español" di Douglas.

O libro recibiu críticas de Kubrick, entre outros, o que, despois de ler o libro parece natural, pois a relación entre o actor e o director non é precisamente memorábel.

Unha das curiosidades é que Douglas, con máis de 90 anos, crea un libro no que comeza dicindo que o seu país segue hoxe dividido como entón.

Documento, ao fin, dunha época da que nos quedan as imaxes dunha película que Douglas identifica co remate das listas negras de Hollywood e que se rematou de filmar coincidindo coas eleccións en que Kennedy accedeu á presidencia de EUA.

O título, aquela frase memorábel: "Eu son Espartaco", que ten unha simpática anécdota sobre a súa gravación.
Comentarios (0) - Categoría: libros - Publicado o 10-10-2014 08:40
# Ligazón permanente a este artigo
Luísa Villalta en Maleducadas






Hai varios días, a responsábel do blog Maleducadas pediume un texto para un especial sobre Luísa Villalta. Así que, comecei escribindo estas palabras:

Lembramos a Luísa

Neste mes de setembro lembramos a Luísa Villalta, a profesora, a violinista, a poeta, a amiga.
Cando volvo a vista atrás, dez anos despois, véñenme as imaxes do que debeu ser un dos últimos momentos que compartín con ela, a Cea das Letras do ano 2003. E hai unha fotografía que testemuña aquel encontro de escritoras e escritores, e no centro dela, azul índigo, Luísa.
Lembro a súa voz, nunca alterada, apaixonada nos argumentos en prol do autor ou do libro que ela coidaba merecente de premio, calma para reconducir un debate inesperado.
Mais, para min, Luísa é sobre todo a palabra en que me abrigo cando falo de nós, galegas ante páxinas en branco a golpes contra o teito. Mulleres que construímos un cuarto de noso e gardamos lonxe costureiros, fíos e agullas, para ocupar un escritorio sempre cativo para todas as palabras que precisamos erguer. Escritoras que non temos medo de pronunciar o nome da terra que cobre o corpo de Alexandre Bóveda.
Ela que quería unha lectora forte contra as agresións, ela que reclamaba unha transformación dos espazos en que o amigo nos acompañase, ela que desde o poema proclamaba:

Pergunto outra vez, a cada un que pasa,
se de verdade son unha muller, o que é iso,
se me enganaron sempre ou teño algun camiño.

Deixounos un legado inesquecíbel.

1 de outubro de 2014
Comentarios (0) - Categoría: Xeral - Publicado o 05-10-2014 10:27
# Ligazón permanente a este artigo
Taboleiro do libro galego de setembro
Mentres ando a preparar a primeira sesión do II Obradoiro de creación literaria Victoriano Taibo que comeza mañá, atopo a referencia ao Taboleiro do libro galego do blog Caderno da crítica de Ramón Nicolás.

E comprobo que Dun lago escuro volve facerse un oquiño entre os libros máis vendidos en setembro, desta volta o segundo máis vendido.

Así que moitas grazas.
A vós, lectoras e lectores, naturalmente.
Comentarios (0) - Categoría: Dun lago escuro - Publicado o 03-10-2014 18:58
# Ligazón permanente a este artigo
Con Luísa Villalta
O pasado 28 de setembro, coincidindo coa homenaxe que a AELG lle facía na súa cidade da Coruña, coloquei nesta xanela esta foto en que vemos a Luísa Villalta.

Logo coloqueina no Facebook e alí, grazas a Marica Campo e David Otero, puiden poñer nome a todas e todos os asistentes, mesmo corrixir algún erro visual meu.

Tamén puiden aclarar que a foto fora feita por un traballador do Restaurante Carretas en Compostela, coa cámara de Teresa Seara.

Pois ben, despois de recoller todos eses datos, xa podemos dar conta do nome de todas as persoas presentes. E redactar de novo, aquela anotación:


É a imaxe das e dos asistentes á Cea das Letras de 2003, nela, azul, está Luísa, anicada entre Yolanda Castalo e Rafa Villar, case no centro da imaxe.

Nesa liña recoñecemos tamén a Gustavo Valencia, Fdez Abella, Pousa Antelo, Marga do Val e Pilar García Negro, por tras de Luísa, Carlos López Bernárdez, Rosa Aneiros, Paulino Novo e Emma Couceiro.

De pé, atrás: David Otero, Euloxio Ruibal, Heidi Khun-Bode, Magadalena Domínguez, Marica Campo, Riveiro Loureiro, Teresa Seara, a muller de Riveiro, Olga Patiño, eu mesma, Fernán Vello, Anxo Quintela e Pepe Cáccamo.


Era un bo día para lembrar esta foto.
Comentarios (0) - Categoría: Xeral - Publicado o 28-09-2014 11:53
# Ligazón permanente a este artigo

Xanela de Marta Dacosta
acuatica07@gmail.com
 CATEGORÍAS
 OBRA
 ANTERIORES
 Arquivo
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 outras xanelas

Acuática
© by Abertal