acuática



Xanela de Marta Dacosta
acuatica07@gmail.com
 CONTIDOS
 OBRA
 ANTERIORES
 Arquivo
 BUSCADOR
 outras xanelas

Biblioteca das Neves
O domingo día 19 inaugúrase a biblioteca das Neves. Alí estarei representando á AELG.
Comentarios (0) - Categoría: Xeral - Publicado o 16-11-2017 20:19
# Ligazón permanente a este artigo
Atesourando a palabra
O 11 de novembro lembramos a Paco Souto no Teatro Colón da Coruña.

Na súa memoria escribín este poema que resume o que sinto.

Ao poeta de amar non ten laranxas

cada vez que cruzo aquel camiño
volve a imaxe das laranxas
desbocadas coma un río
caendo en fervenza contra o chan

as laranxas rodando
galgando
dis
tan
cias
até chegar ao río
até arribar ao mar
talvez

laranxas extraviadas baixo das abeleiras
desembocando exhaustas entre as dunas

e as humildes laranxas que naceron no bordo do camiño
as laranxas que a dona deixou ir
desprezando a súa carne agre
ocupan a memoria e chaman
a lembranza do poeta

entón imaxino o home alto que foi
cos cabelos crechos e revoltos
termando do froito até o trincar
agarrar contra a lingua a súa carne
e deixar escorrer pola man e o pescozo
a auga que era zume, froita
terra para ser devorada
terra para chantarnos profundos e sentir
para sermos

é verdade que ás veces
o lume nos devora

mais a terra volve aleitarnos
no desexo de virarnos árbores que a suxeiten
cinza ou po que a fagan fértil

esperanza
a esperanza
de que nas laranxas que caian este ano
veña unha gota da túa voz, unha palabra
que enraíce aquí
neste lugar que nunca definimos e sempre reclamamos
aquí
neste lugar en que gardamos
a memoria
as promesas
a esperanza
o amor

Comentarios (0) - Categoría: Recitais - Publicado o 16-11-2017 20:14
# Ligazón permanente a este artigo
Reparación da memoria histórica

A Deputación de Pontevedra celebrou unhas xornadas para a Reparación da memoria histórica. Nelas, o día 8 de novembro celebrouse un recital en que participamos Elisabeth Oliveria, Xosé Mª Álvarez Cáccamo, Luís Chapela, Míriam Ferradáns, Lucía Novas e eu mesma, que reescribín un poema editado en 1995:

Memoria de San Simón

Houbo un medo de azul que estoupaba no abrente
e morría inmediato ou lóstrego de vento.

A illa iluminada de pánico fundía
a chegada da alba nun silencio perenne,
o lamento dos mortos, a mentira da historia.
Sobre o negro petróleo aboiaba aínda a ermida,
a afastarse constante da praia que, noutrora,
fora corredor certo, navegante seguro.
O vello lazareto converteuse en alxube,
en cárcere de seres custodiados por ratas.
E outra vez nin barqueiro, nin gamelas chegaban,
naquel abrente cego de agonizantes días.
Comentarios (0) - Categoría: Recitais - Publicado o 14-11-2017 20:47
# Ligazón permanente a este artigo
"Dic el vent i el vent respon"
A literatura ten ese poder sandador de lle poñer palabras ao que sentimos.

Cando lemos, escrito por outro ou outra, iso que sentimos, as feridas comezan a pechar. Entón, apropiámonos desas palabras e sentinos que temos unha razón nova, que non estamos soas.

Así foi cando hoxe tirei do andel o libro Andorra, postals i altres poemes de Miquel Martí i Pol. Abrín o poema "Dic el vent i el vent respon" e sentín que eses versos escritos antes de 1984, ano da publicación do libro, poñían as palabras certas a este tempo.

E atrevinme a traducilos. Sometín o sentido literal á métrica orixinal e isto foi o que conseguín reproducir. Se rachei a fidelidade das palabras, desculpádeme, foi por ser fiel ao ritmo e á emoción.

O vento di e responde
e con el a fantasía.
Non podo rachar o son
que xa estou no mediodía.
Se, veloz, a ponte cruzo
caio á poza que quería
e xa dentro, a morriña
di que nada me pertence.
O vento di e responde
e con el a fantasía.

Coraxoso e sen escudo
planto cara á acometida.
Tanto a saúde me danan
que a morte non é temida,
dóeme máis a quietude
que non haxa achas acesas
que conxuren a secura
desta soidade esgrevia.
Coraxoso e sen escudo
planto cara á acometida.

Vou, veño, fago camiño
sen da casa me mover.
Salto, bailo ao meu pracer
e outros enchen a zanxa da
desazón en que esmorecen
e orneando se lamentan
ao decatarse que as brasas
que os queiman non teñen fin.
Vou, veño, fago camiño
sen da casa me mover.

Miguel Martí i Pol, Andorra. Postals i altres poemes, 1984.
Comentarios (0) - Categoría: Escribir é - Publicado o 04-11-2017 12:15
# Ligazón permanente a este artigo
a fraga devastada

Comentarios (0) - Categoría: foto-poemas - Publicado o 01-11-2017 10:40
# Ligazón permanente a este artigo
Recensión en Ferradura en tránsito
No blog Ferradura en tránsito, Xosé Manuel Eyré fai unha recensión de Na Casa da avoa:

"Nun mundo dominado polo sexo masculino, Marta Dacosta no seu último poemario reivindica a voz das mulleres,...
Os seus versos dialogan con frecuencia co mundo icónico de autores decoñecidos ou coñecidos, como caso de Maurice MacGonigal, Ruth Matilda Anderson, María Calderelly, Millais, Henrietta Rae ou Luís Seoane, autoras e autores que reflectiron o mundo das mulleres e/ou foron rupturistas con respecto á arte da súa época...
A avoa representa a loita xorda contra a invisibilidade, a foza de traballo e de tesón,...
Despois de tantos anos de loita feminina, esta ten certo parecido co míto de Penépole, tecer e destecer. E non o dicimos por todos os dereitos que a sociedade vai perdendo. Certamente, despois de tantos anos a muller vive máis dignamente, aquela que loita pola dignidade de ser muller, mais por cada unha que loita hai dez que aínda seguen vivindo no silencio, que aceptan sen discusión o rol que lles foi transmitido, por canto podemos dicir que destecen. Tecer e destecer, ese é o medo. De aí o valor e o poder da palabra libre, do verso ceibe de Marta Dacosta, da súa reivindicación. Porque sempre nos será necesario o exemplo, e o exemplo sempre será máis valioso se é de alguén próximo, os mitos está moi ben, mais o exemplo de quen camiña contigo cóbado con cóbado é imprecindíbel, impagábel."

Nunha entrada posterior do blog, Xosé M. Eyré escolma tres poemas.

Moi agradecida.
Comentarios (0) - Categoría: Na casa da avoa - Publicado o 22-10-2017 10:41
# Ligazón permanente a este artigo
Nós tamén navegar, congreso de poesía 2017

O día 6 de outubro tiven o grandísimo pracer de moderar a mesa que abría o Congreso de poesía organizado pola AELG, e que tiña por nome o do propio congreso.

Falamos da nosa achega con voces autorizadísimas: Helena Villar, Yolanda Castaño e Rosa Enríquez.

A mesa e todo o congreso foron recollidos en diversos medios:

"A poesía galega de hoxe é como é porque as autoras anovaron os temas, introduciron novos materiais e desmontaron a ideoloxía patriarcal", acordaron as relatoras encargadas de abrir o encontro a sexta feira, coordinadas pola poeta Marta Dacosta (Vigo, 1966)." Escribe Daniel Salgado en Sermos Galiza.

“A poesía galega de hoxe é como é porque as mulleres tomaron o temón”. Con palabras coma estas comezou Marta Dacosta a primeira das mesas celebradas no congreso Nós tamén navegar. 40 anos de poesía galega, organizado pola AELG...
Marta Dacosta remarcou, pola súa banda, que a “celebración” das poetas dos 90 á que Mario Regueira aludía “tivo un pouco de prexuízo”, levando a encastelamentos como o da etiqueta “poesía de muller”. Antes dos 90 estiveran outras, -sinalou-, coma Helena Villar ou Pilar Pallarés, mais nos 90 é a primeira vez que se recoñece a “moitas mulleres” que están a facer unha poesía de calidade. Comentou, tamén, que se cadra certas etiquetas coma “socialrealista” foran importadas da crítica española. Yolanda Castaño matizou tamén que a “celebración” das poetas dos 90 foi relativa, xa que as recensións de autoras seguían a ser minoría, a maioría das mesmas eran negativas, e moitas respondían a criterios "extraliterarios", coma xa na presentación da mesa advertira Marta Dacosta." Palabras de Montse Dopico en Praza.

Arriba unha imaxe das catro feita por Alberto Pombo.
Comentarios (0) - Categoría: Xeral - Publicado o 22-10-2017 10:39
# Ligazón permanente a este artigo
Encontro entre mulleres e palabras

A secretaría da Muller da CIG de Vigo organiza en Paxón, este 21 e 22 de outubro unhas xornadas que teñen por título Encontro entre mulleres e palabras.

No obradoiro que guiarei, e que titulei "des-tecer" proporeilles destecer como lectoras, para tecer novas visións e novos textos literarios.
Comentarios (0) - Categoría: Obradoiros - Publicado o 22-10-2017 10:17
# Ligazón permanente a este artigo

Comentarios (0) - Categoría: foto-poemas - Publicado o 07-10-2017 09:27
# Ligazón permanente a este artigo
Presentación de

Este martes 12 de setembro, ás 19:00 horas, no Centro de Documentación Feminista Centro de Documentación e Recursos Feministas, na Biblioteca Juan Compañel de Vigo, presentaremos "Na casa da avoa".

Se gustades, estou á vosa disposición.

Quedades convidadas e convidados.
Comentarios (0) - Categoría: Na casa da avoa - Publicado o 08-09-2017 17:41
# Ligazón permanente a este artigo
© by Abertal
Acuática