acuática


Cinsa no Diario Cultural
Entre os días 23 e 27 de marzo, o Diario Cultural acolleu cinco poemas de Cinsa. Tamén unha entrevista en que falei do libro:


Comentarios (0) - Categoría: Cinsa - Publicado o 27-03-2015 17:55
# Ligazón permanente a este artigo
Poesía
"A poesía move sen esforzo o ceo e a terra", Ki no Tsurayuki, Kokinshuu, 905, Kioto.

"Hai quen coñeza
a morada do vento
que derruba flores?
Até ela eu iría
deste pesar queixarme."
Sosei, Kokinshuu, 905, Kioto

Kokinshuu: colección de 1.111 poemas xaponeses antigos e modernos realizada polo poeta Ki no Tsurayuki no ano 905, tras o encargo realizado polo emperador Daigo. Trátase fundamentalmente da estrofa “tanka” que, durante os séculos VIII-IX, foi desprazada polo gusto pola poesía chinesa, mais que no s. X recuperou a súa vitalidade. Nese momento se produce a compilación. Este tipo de poema é o antecesor do “renga”(s. XV) e este por súa vez do “haiku”(s XVII).

O prólogo a esta obra escrito por Ki no Tsurayuki é o primeiro ensaio crítico da poesía xaponesa.

Leo o poema de Sosei e vén á miña memoria outro poema, escrito 1050 anos despois, e tras atravesar séculos escuros:

“Mans de vidro e de nube,
vento amigo,
medra no teu lecer a moradía.”
Avilés de Taramancos, As moradías do vento, 1955, A Coruña.

21 de marzo de 2015, Día mundial da poesía.
Comentarios (0) - Categoría: Xeral - Publicado o 21-03-2015 09:12
# Ligazón permanente a este artigo
Homenaxe a Manuel Antonio

O sábado, día muncial da poesía, terei a honra de participar na Homenaxe a Manuel Antonio, organizada polo concello de Rianxo.

Será ás 20:30 no Auditorio de Rianxo.

Velaquí o programa completo.

O Día Mundial da poesía pretende: promover a lectura, escrita, publicación e ensino da poesía a través do mundo. Fagámolo pois.
Comentarios (0) - Categoría: Recitais - Publicado o 20-03-2015 11:26
# Ligazón permanente a este artigo
Feira do libro de Nigrán
Este ano celébrase a Feira do libro de Nigrán e alí estarei, primeiro nunha mesa redonda e logo coa presentación dos libros.
Comentarios (0) - Categoría: Xeral - Publicado o 20-03-2015 11:18
# Ligazón permanente a este artigo
Falando co alumnado de 2º da ESO
O martes 17 achegueime ao IES Santa Irene, Vigo, convidoume Carla, unha alumna de 2º da ESO coa que teño algún lazo familiar. Era unha especie de sorpresa para as e os seus compañeiros de aula.

Todo comezou cando a súa profe de lingua, Susana, propuxo que lesen poesía. Ao principio foi difícil, mais logo foron atopando poemas cos que ían conectando. Tamén fixeron algún traballo, como Carla, que preparou unha presentación sobre unha autora que, cando a profe lles levou as primeiras propostas fíxoselle familiar, e claro, érao. Ademais da presentación, contactou comigo para pedirme que un día me achegase á aula. E aló fun.
Carla presentoume e tamén falou de cales foran os poemas que máis lle gustaran, unha información moi, moi valiosa para min. Eran os poemas “Abres o caixón”, páx. 13 e “Memoria do que non queda”, páx. 6.

Ela leu os poemas. Logo entre todas e todos fixéronme unha entrevista. Preguntas que non sempre é doado responder, mais que eu respondín como mellor souben, fiel a esa capacidade de falar sen parar. E rematei lendo un par de poemas, un deles (1972), un poema que, desde o persoal e o propio, a visión dunha nena de cinco anos sobre a folga obreira antifascista de 1972, quere acadar o colectivo, como unha pequena peza do crebacabezas co que compoñemos a nosa historia. Unha visión da folga obreira desde dentro da casa, onde a muller non asalariada, a que nos documentos de identidade de entón tiña por profesión S.L. (“sus labores”) era a responsábel de pór un prato de comida na mesa, aínda que non entrase un peso na casa. Un labor que esixiu imaxinación e sacrificio, desde ter que desfacerse de todas as pitas do galiñeiro, até rebaixar o leite con auga ou non cear, excepción feita da cativa da casa. E elas, as que fixeron equilibrios entre a cociña e a mesa, nunca forman parte dos libros de historia.

Grazas a Carla por compartir estes poemas e convidarme á súa aula. Grazas aos seus compañeiros e compañeiras e á súa profe, Susana, por facer de min unha ferramenta de difusión da poesía.


(1972)

Miña nai ía diante co coitelo disposto
eu seguíaa entre hipnotizada e medrosa
para agarrar as patas lixadas do bicho
mentres ela o apertaba con forza
e retorcía o seu pescozo.
Exactamente sempre así,
e un golpe veloz sobre a alma retorcida,
a presión exacta
e o sangue caía en fervenza violenta
para estrelarse no fondo da cunca branca.
Aínda tiña calor aquel corpo morto,
aínda quería mover as patas inservíbeis.
Un mazo de plumas decapitado,
afogado en auga candente.
Ao día seguinte o callón adornaba a fonte
coa súa cor escura e unha forma improbábel,
forma de cunca e burbulla
que non podía nin tocar.

Aquel ano,
miña nai sacrificou lentamente o galiñeiro,
o meu pai chegaba na noite clandestina,
cos zapatos perdidos na carreira cega,
o tío tirábase desde o sexto colgado dun palangre,
era o medo gris,
o medo gris,
gris como a lousa en que o xiz branco
gravou nos meus ollos para sempre,
inexplicabelmente,
unha data de 1972.
Comentarios (0) - Categoría: Cinsa - Publicado o 18-03-2015 14:44
# Ligazón permanente a este artigo
Reedición de Cinsa

Velaquí o enlace para descargar o libro: CINSA


Comentarios (0) - Categoría: Cinsa - Publicado o 13-03-2015 08:42
# Ligazón permanente a este artigo
Parvoíce
Ando estes días ensarillada nunha tradución dun texto ben engaiolante. A cousa é que tiven que traducir a expresión: “se te quita la tontería”.

Comecei comprobando no dicionario, pensando se existiría un termo abstracto derivado de parvo, mais non, non o atopei de primeiras. Atopaba: idiotez, imbecilidade, necidade… mais eran todos termos moi cultos, inapropiados para traducir a ironía que a expresión ten no contexto. A cousa é que eu teño unha expresión para dicir isto que é: “quítaseche a parvuíce” e así o traducín, pois para alén de ter o mesmo significado, mantén o matiz irónico que o diálogo precisa.

Nin parvuíce, nin parvoíce aparecen nos dicionarios galegos. Si no portugués, significando precisamente “estado ou qualidade de parvo”. Como sinónimos o Dicionário da Porto Editora recolle parvoidade, parvoeira e parvidade. Pois ben, de todas estas variantes só parvidade aparece no dicionario galego, co significado de “calidade de parvo”.

Mais eu non podo traducir a frase á que nos referimos con parvidade, para min non é o mesmo, non soa igual:

Póñote a sachar e sácaseche a parvidade

Póñote a sachar e sácaseche a parvoíce

Por suposto que a segunda está plena de significado, mais… é un dialectalismo, un dialectalismo do Sur do país, de Vigo e a súa contorna. Un lugar en que as raias non existen e o léxico é un camiño continuo que salta o Miño sen dificultade. Un lugar en que lle chamamos feixóns ás fabas ou ervilles aos chícharos, e temos remedios contra a parvoíce.

Comentarios (2) - Categoría: Cousas da lingua - Publicado o 12-03-2015 15:15
# Ligazón permanente a este artigo
8 de marzo

Comentarios (0) - Categoría: foto-poemas - Publicado o 07-03-2015 18:19
# Ligazón permanente a este artigo
8 de marzo


Así está o escaparate da Libraría Suévia na Coruña, o motivo, que nos achegamos ao 8 de marzo.

Vigo acollerá o acto nacional do BNG e nese acto lerei algún poema para conmemorar o día internacional da muller.

No ano 2008 recollía na entrada 8 de marzo información sobre a orixe real da data.

Seguimos a reivindicar o noso espazo e o noso tempo.
Comentarios (0) - Categoría: Recitais - Publicado o 06-03-2015 08:16
# Ligazón permanente a este artigo
Ruído




Agasallo para quen me acompañou nas presentacións de Dun lago escuro, especialmente Pedro Feijoo e Yolanda Castaño.

Grazas!
Comentarios (0) - Categoría: foto-poemas - Publicado o 27-02-2015 14:16
# Ligazón permanente a este artigo

Xanela de Marta Dacosta
acuatica07@gmail.com
 CATEGORÍAS
 OBRA
 ANTERIORES
 Arquivo
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 outras xanelas

Acuática
© by Abertal