A. C. Irmáns Suárez Picallo - Sada


Este blogue nace co obxecto de difundir a actividade da A. C. Irmáns Suárez Picallo, así como de recuperar e por a disposición do público diversos materiais de interese sobre o noso pasado,ao tempo que damos a coñecer os artigos escritos por Ramón Suárez Picallo e outros autores sadenses.
Estruturamos o blogue en varias seccións, nas que terán cabida noticias de actualidade sobre as nosas actuacións, artigos, textos históricos, fotografías...


Visitas (desde o 05/08/2010)





Únete a nós!
comisionsuarezpicallo@gmail.com
 CATEGORÍAS
 GALERÍAS FOTOGRÁFICAS
 RECOMENDADOS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGUES GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES
 DESTACADOS

NO INTERIOR DO OVO DA SERPE
A serpe é un animal con mala prensa. De feito, todos os réptiles teñen unha mala reputación. Hai quen di que todo vén da historia da mazá e máis Eva. Unha serpe tentadora, ás veces sorpréndennos os guionistas da Biblia. Teñen cousas, xiros do guión, absolutamente sorprendentes. O da moza tentada pola serpe non deixa de ser fascinante. É un “macguffin” practicamente insuperable. Xa saben, un macguffin é un elemento intranscendente de suspense dentro da trama, porén a pesares diso fai avanzar a trama e as personaxes, Hitchcock utilizábaos moito nas súas películas. Disque a orixe dos macguffin está nun musical no que nun tren unha das personaxes inquírelle a outra sobre un paquete que vai no portaequipaxes, “é un macguffin” respóndelle o outro, “e que ven sendo un macguffin?”, “un macguffin é unha trampa para cazar leóns en Escocia” dille o preguntado, “porén se en Escocia non hai leóns”, “entón non é un macguffin”, remata o dono do paquete.

Na película de Ingman Bermann titulada “ O ovo da serpe” (1977) semella que o do ovo do réptil non vai ser máis que un macguffin, que polo demais dálle título ao filme. En realidade, a película conta unha historia nos anos vinte do século pasado que lle serve ao autor para realizar unha alegoría prol do ascenso do nazismo. Nun momento determinado unha das personaxes da película di “Calquera pode ver o futuro, é coma un ovo de serpe. A través da fina membrana pódese distinguir un réptil xa formado”.

É entón cando nos podemos decatar que non se trata dun sinxelo macguffin. O aumento da pobreza, da xenofobia, dos partidos populistas de extrema dereita, o predominio irracional dos mercados por enriba das necesidades da xente, a restrición de dereitos fundamentais, debería levarnos a preguntar se ante nós non se está volvendo a formar o réptil, namentres nós asistimos fascinados o espectáculo.

Non deberiamos esquecer o que no seu momento dixo Bertolt Bretch: “Señores non estean tan ledos coa derrota de Hitler. Aínda que o mundo se ergueu e parou o Bastardo, a cadela que o pariu esta de novo quente”.

Non, a verdade é que non semella ser simplemente un macguffin.


Xaime Rodríguez Rodríguez
Comentarios (0) - Categoría: Notas desde o meu Smartphone, de Xaime Rodríguez - Publicado o 04-04-2014 00:20
# Ligazón permanente a este artigo
Chuza! Meneame
Deixa o teu comentario
Nome:
Correo electrónico: (Non aparecerá publicado)
URL: (Debe comezar por http://)
Comentario:
© by Abertal