................Aún sin sentido, sin razón ni pensamiento, aún sin saber por qué te amo o por qué te pienso... pero sé que existes, y que eres mi sueño.
Amarte en realidad es un premio, desconozco si te merezco, al menos lucho por merecerte, pero es un premio, es un regalo que cualquier persona debería recibir, pero que sólo tengo yo…
Decirte que te amo se me queda pequeño, alguien debería inventar nuevas palabras para definir mis sentimientos de entrega, de devoción, de admiración, de necesitarte cada segundo.
Quiero que lo sepas, no te amo en pasado, no te amo en presente, ni te amo en futuro, es un amor sin tiempo, tampoco tiene distancias, es simplemente amor puro, cargado de ilusiones, lleno de promesas que no deben cumplirse porque ya se cumplieron todas al conocerte… TQM
ollo o meu redor...
busco a presenza do latente no meu interior..
as palpebras han de vagar na ausencia .. do meu propio rostro..
e a cotio ..intento concentrarme en min mesma...!que me esta a pasar...
Ter medo...sera quizais..bon..sentir!ter medo!
medo..a equivocaccion...
Preme no meu interior o sentimento de inquedanza..
sentimento que durmido na tristeza..evocaba dureza..
SENTIMENTO DE AMOR INTENSO..sentimento de querer de novo...a alguen tan excepcional...
Sentimento de cometer equivocaccions e perdelo..
sentimento fondo..
os limites se confundem.
o que morre a razão e onde mora a insanidade?
estes meus estranhos pés me arrastam por caminhos confusos, tão confusos que não consigo distinguir meus dedos entre si .
morro e renasço a cada vez que respiro. estou cansada de inverno a toda hora. preciso do mar azul, preciso das águas calmas. preciso descobrir meus próprios caminhos...
preciso inventar alas leves hacia ti.. que não se soltem ao primeiro vento da tarde... preciso descobrir o quanto de luz cabe nas minhas narinas antes de inspirar de novo..
preciso ser um farol que exiba mais sonoridade do que o escuro que prego em vão no deserto da minha ialma
A minha vida torna-se doce com o teu amor;
os teus olhos
Cegam-me,
as tuas mans queimam-me,
os teus suspiros profundos
Dividem a minha carne e o meu espírito com um grande som,
E o meu sangue fortalece-se, e as minhas veias transbordam.
Peço-te que não suspires, não fales, não respires;
Deixa que a vida se reduza a fogo e sonha ...
Queria que o mar nos tivesse escondido, o fogo
(Terás tu medo disso e não receias o meu desejo?)
Quebrou os ossos que branqueiam, a carne que se fende,
E deixa que os nosos sentires preman e caiam como folhas.
Sinto o teu sangue contra o meu;
os beizos esmagam os beizos, a veia dilacera a veia.
Que o fruto seja esmagado sobre o fruto, e a flor sobre a flor,
Que o seio desperte o seio e ambos ardam uma hora.
Demasiado doce para sustentar estas minhas mãos e estes meus beizos...
DESAS FROUXAS E INCONTIDAS..QUE A MINHA MENTE INCAUTA..
ROUBAN SINCEIROS PENSARE,S..
ESA ILUSION DESMEDIDA..INCONTROLADA POR TERTE LONXE..
Era todavía moi cedo cando asomouse a a fiestra... Ia frío, pero un vento vestido de sol bicou a minha faciana co susurrar lento do vaho... Una música invisible coloreou a minha mirada...
.. Desde ali.. podía ver gran parte do pobo... xente sencilla cuidando da vida, casas xardins.. como acuarelas. Tecitos cor terra dibuxando un pequeno horizonte imaxinario –
.... Primaveira namorada de Inverno. Más alá das montañas verdes, da voz silenciosa das cousas que presentía amar...
.. Con ollos cheos de auga, sonrinte... ( recobrei o don de comprender a lingua dos árbores e [e– tan grata,!!
tan descalza – volvin .. andar polos caminhos do meu propio corazón...)
Descalzo cielo de acuarelas...eu...te pintarei ...VERA UXIA ARIADNE
Braços que se desfazem
no se me quiebra la voz
sento que essa magia que nos enlaçou já não existe!..
Ninguém consegue abraçar um pedaço,.um pedaço de min mesma....
.. me envolva todo em seus braços...
E eu serei perfeita, amor. ...
...Seria bueno convencerte de las ventajas de tenerme
presentarme un dia a tu puerta y con un catalogo a color
venderte la idea de un amor compartido o semanas para dos
en algun lugar paradisiaco com puede ser mi habitacion
por la noche haciendo sombras nos inventariamos el uno a otro
y de mañana me vestiria de luz para abrazarte mientras duermes
me encontrarias como fruta al desayuno
y al resbalar por tu boca el sabor te seria familiar
voltearias a la cama sintiendome que estoy ahi pero seria tarde
yo ya vaya volado al closet para esperar que vistieras
de cal y canto sobre tu cuerpo con mi blanca sombra terciopelo
seria la envidia de las aguas y los soles
del viento ocuparia lugar en tus pulmones, para que no me olvides
sobre tu pecho anidaria cual voz con alas para volar
rompiendo silencios que no existen
Cancion
Dibujas mi silueta de perfil sobre el cristal
y miras hacia el norte con mas ganas que deseos de mirar
mis manos dibujandote en el sitio donde no puedes estar
se esta volviendo oficio poner tierra y extrañarte un poco mas de lo normal
esta creciendo el rio y se desborda del caudal
La inercia va arrastrandote muy rapido hasta el dia terminal
intentas sin lograr hacer mas corta la jornada en soledad
yo escribo y trato de ordenar mis sueños y mi vida desde aca
buscando la manera de juntarla con la tuya cada vez un poco mas
dificil es hacer mas de una cosa sin pensar
Coro
Pierde los temores y convierte en mariposas las serpientes
que despues de la tormenta calma habra no dude siempre
navegar contra corriente vuelve fuerte si no pierdes el faro que esta al final
nunca dejes cabos sin atar
Tu piensas y deseas de este modo con tu vida continuar
sabiendo que esta historia va a tener que repetirse sin parar
yo rezo por que quieres y yo quiero no te vayas a cansar
a veces tiene que dolerte el alma para que te puedas por fin enterar
que hay vida en tus entrañas y no lo puedes negar
Mis hadas te provocan en la mente toda esta intranquilidad
para que no me saques de tu vida y no me logres evitar
tus angeles me cuidan todo el tiempo de cualquier intempestad
me limpian mi camino de las piedras que pudieran provocar mi tropezar
no es necesario recordarlo, puedes olvidar
Coro
Pierde los temores y convierte en mariposas las serpientes
que despues de la tormenta calma habra no dude siempre
navegar contra corriente vuelve fuerte si no pierdes el faro que esta al final
nunca dejes cabos sin atar, nunca dejes guerras sin luchar
Por eso...
Pierde los temores y convierte en mariposas las serpientes
que despues de la tormenta calma habra no dude siempre
navegar contra corriente vuelve fuerte si no pierdes el faro que esta al final
nuca dejes cabos sin atar, nunca dejes guerras sin luchar
>b>Uma espada de lâmina brilhante paralela ao meu corpo......
HAY TANTA MAGIA EN LOS SENTIMIENTOS,
TANTA MAGIA EN EL AIRE ,EN LA VIDA ...
QUE NO PODRIAN FALTAR TAMBIEN LOS ...
POEMAS MAGICOS
....em rabiscos delicados de amore's<
Chegada a hora da despedida,
viro os olhos uma e mais vezes para trás com viva saudade,
com aquela saudade que se sente pelas coisas que se amam e que jamais nos enfadam!.........
Detenho-me, embevecida..
a olhar um horizonte sem limites
e só à força inverosivel dos pensamentos firmes.. desprendenseme...
Fecho então os olhos para ver melhor. Na minha frente passa o luzido cortejo das figuras do passado que desenterrei, do presente que me assistem e do futuro que perscrutei.
Sorriem-me, e esse gesto de graciosa cortesia é a minha recompensa.
Ouço depois a discussão acalorada dos seres que se animam. Em noite serena e luarenta de Febreiro, escuto a tua voz marulheira das águas escritas... que rabujam com rochedos e quebradas ou repreendem peixes que, traquilas, fogem cerca minha.. de suas lorgas, ou conversam com mais intimidade e doçura com os campos onde se deitam e adormece o sol...
E a saudade que bate à porta do coração, tudo isto recorda, aviva e faz de novo viver...
.............. escuto a tua voz marulheira das águas escritas... que rabujam com rochedos e quebradas ou repreendem peixes traquila..serenidade ao meu corpo e a minha ialma..per sentires o teu tacto o unisono da escritura premendo os botons
o unisono..ambolos dous..
e votote de menos..
e empezo a extranharte....
b>Es curioso, puedo recordar exactamente el día y la hora en que mis sentimientos, mi cuerpo y mi cerebro se estremecieron, al unísono, en un seco crujido.
Puedo recordar el momento justo en que empecé, o mejor, he empezado a recordarte con una rutina fiel, posible y exacta; rutina que su repetición se puede medir en minutos, en consecutivos instantes de imaginaciones, de diálogos repetidos y de minuciosa reconstrucción de tu sonrisa en el aire que frente a mí ahora no habitas.
Con los años he ido aprendiendo incluso de lo que no es posible aprender, de lo que no hay repetición posible, de lo que me atrapa siempre a contramarea. Adquiero al menos la valentía de ir asumiendo mis propios sentimientos. Hoy, en la confusión, puedo cartografiar —algo es algo— el desconcierto que en este remolino se tejió.
Puedo expresar pocos sentimientos pero estos son para mí de la mayor importancia; puedo hablar de la curiosidad por conocerte, de la ilusión, de la alegría de saberte, de la felicidad de reír contigo. Puedo hablar de ternura no descubierta pero sí obscenamente sugerida; puedo hablar de la seriedad y del compromiso con los que me enfrento a mañana, no al mañana-futuro absurdo e inexistente, sino al mañana real, al día que vendrá después de este día que hoy vivo —vivo en el sentido real de estar vivo—.
Puedo razonar el desengaño, puedo anunciar la tristeza si todo se desvanece, puedo parapetarme para no recibir a la intemperie la verdad temida, si es que de verdad en verdad estamos hablando. Mas puedo decir que en el amor en el que creo no se habla de verdad, ya que es en sí no más que mentira, es toda una invención, o mucho mejor que eso: es una ilusión de hechiceros principiantes.
Es curioso, puedo recordar exactamente el día y la hora en que mis sentimientos, mi cuerpo y mi cerebro se estremecieron, al unísono, en un seco crujido.
----------------Puedo eso y mucho más, pero todavía no puedo pronunciar aquí tu nombre, no puedo, en fin, escribirlo en estas líneas que ahora apago.
Desejo amotinado que se evade
Sem ruído, anónimo
Soprando a caliça presa nas unhas,
O amor suspenso na fúria cravada na tua muralha intransponível,
Em sangue expulso de feridas abertas sempre que é possível,
E que tu queiras E que tu abras,
A malícia de saber que me prendes
Para que eu me solte
Vezes sem conta, as que te faço minha, por não seres Nem tua.
Vento invernoso fustigante
Perdendo-se na demência de nada saber Soçobrando,Esvaindo-se no mar.
*“Amei-te como um demente imanente
Num pedaço de lua,
Com uma flor cravada no meu sonho;
Fantasiei vidas sobre nós,
Cantei prantos de logro sem voz.”
Nada mais toca do que as palavras que se acercam de ti,Coloridas,O azul com que a solidão desfeita nos pinta.
Não te importes que não me abracem,
Sou intransponível como a tempestade diluindo-se na cidade,Sem horas, libertina.
Qualquer noite será melhor para nos afastarmos
E não pararmos de nos olhar a esta luz.
Quero-te sempre sem o peso da eternidade,
Mas podes rir enquanto a terra girar sem avareza ou falta de amparoNa imensidão do vazio,
Á procura de quem faça amor em qualquer terraço de onde se possam ver as nuvens e o céu, como nós.
Nada está escrito que nos impeça de parar de escrever a nossa história,De viver nas sombras que deixam marcas nos nossos olhos,Fechados mas atentos.
Os braços de luz e beijos que nos recolhem na paz de uma casa aberta à manhã,Humedecem-nos, como nunca se ouvira cantar...E as palavras pousam, indeléveis na poeira das janelas.
Acendo um fogo nos dedos,Sobre papeis amarrotados e alisados,No silêncio.....Gravado na pele,Segredos abertos nas feridas..........Riscadas em néon,.Mas,Há muito que a luz que as palavras têm............O sabor que derramas,Que transportas agora,Como travo a pó, que se entranha.............E ainda não pousou,Mas rodeia-me.Como vento torneando o corpo,Deixando incólume o fogo que acendi.E segue ardendo.......Como nenhuma paixão.
As vezes que esqueço de voltar,Simulando que o dia não começa nunca mais,Devassando quem dorme,conspirando segredos nocturnos,
Procurando nomes que se afastamSem rasto, sem passos na relva pisada,Escondidos no pó da cidade,Amarrados às horas,Ao verão deslizando na transpiração,Aos vícios da respiração, dos espaços,Dos sorrisos no meio das palavras guardadasEm caixas, como segredos para o mundoSaboreados com o gosto sombrio do mar.
A cidade esconde-se em nada e a luz esmorece,Nada existindo além dos corpos que se esvaziamNa confusão da sucessão dos dias,Perdidos nas fugas dos barcos,
Cúmplices de quem se esconde longe,Mesmo aqui ao lado.Do escuro emergimos.A noite não acabou.
O vento espalha pétalas de lua sobre a calma da noiteAbrindo as nuvens de medos sussurrantes,Revelando um céu quase virgem de olharesComo se fosse a única vez que te tocasseE a última,De tal forma fulguranteQue acendemos fogos sobre a água escura do rioCom restos de entardecer,Crepitando assustadoramente os nossos nomes,O vernáculo que soltas quando nos temos,Os nomes das coisas que inventamos, e fazemosSobre o suor das risos ao crepúsculo,Dos suspiros que se confundem com o rumor da manhã,Sem rumo, sem norte, sem bússola,Perdidos,Num recanto qualquer com vista para o Tejo,Vagueando, algures na nossa embriaguez,Devorando-nos em surdina,Reclinados sobre um precipício que não acaba.É tudo o que temos,Quando nos temos…
Mesmo que de novo acordesOiço um toque que escorre, desejo,Uma boca que socorre a vontade,Tirando do escuro o quente silêncio em que se adivinha,Uma sede premente, pulsando, nos movimentos que tomam forma,No sobressalto de gemidos em fuga, furtivos,Sem acordes, mesmo que de novo acordes, durmas,Desarmada, a luz irrompendo em estilhaços, sumindo-se,Nos repentinos movimentos que nos tomam,Pulsando, encadeados, instintivos.Oiço batidas, bate o coração do mundo em feroz inocência,Nós em sobressalto, ouvimo-nos brilhar,Esperando tréguas de olhares inadiáveis, inevitáveis,Tombando, rendemo-nos ao que nos prendeE nos solta, em fúria.Não precisas acordar, oiço o que não dizes
sentidos brancos cubreme...apertame forte...non me soltes.. querote >
AGOSTO 2009
NUEVOS POEMAS..."RENACERES NUEVOS EN TERNURA...CON VERA UXIA.."
RECOPILATORIO DE SUS NUEVOS 32 POEMAS...
TERNURA DESMEDIDA...LAGRIMA DE DULZURA EN CARMIN ROJO..
UN NUEVO AMOR...QUE ENCIENDE SU LLAMA...PERDIDAMENTE ENTREGADA A EL..
- Aún sin sentido, sin razón ni pensamiento, aún sin saber por qué te amo o por qué te pienso... pero sé que existes, y que eres mi sueño.
- Abrázame fuerte, para que pueda sentir lo que es la pasión en tus brazos y la felicidad de tus labios, mírame profundo, para que mirándote me enamores y con una caricia te entregue mi vida.
-Calor de besos, camino de luz, promesa eterna de amor, tú y yo.... para gritar de amor y callar en la pasión.
- Le pondré nombre a cada uno de tus besos, a cada caricia, a cada palabra, a cada mirada, así no podré olvidarte, aunque te vayas y no recuerde tu amor.
- Baila, a través de mis cariños, del querer intenso y los sueños tardíos, danza conmigo, juntos en esto que se llama pasión y sabe a amor.
- Te acaricio con sonrisas y te miro con ternuras, quiero conquistar solo tus pasiones y tu corazon... pero me conformo con amarte.
- Recorro lenta tu piel de deseos, muriendo por llegar a tus labios, , llega el ruido de los besos y la paz de la pasión, no es un sueño, sigues estando ahí para amarte.
- No tengo derecho a amarte, aunque te ame, miedo a quererte, aunque te quiera,
- No es una locura. sólo es algo que se llama querer y te pertenece, es un sentimiento que me domina y que lleva tu nombre junto al del amor.
- Dime qué has hecho conmigo, que no respiro nada que no sea tu aire ni siento nada que no te pertenezca, dime por qué me enamoraste
-Tendría que cerrar los ojos, tendría que quedarme ciega y no recordar más que la imagen de tu ternura, debería guardar toda tu belleza en un pensamiento y no volver a ver más que tu luz, la que me enamoró
VERA UXÍA, ARIADNE BARJA
------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Bienvenid@ a mi blog,
su existencia se debe a una deliciosa necesidad de creación…
La mayor de mis pasiones… adentrarme en el pensamiento, en las emociones…
Adoro sentir que hay personas sencillas, con la humanidad que les acerca a otros a escucharles, a provocar una sonrisa cuando mas lo necesitan, que calman un llanto, que alimentan su vida con los mas pequeños y hermosos detalles…. esas personas que pueden ver a traves de nuestros ojos, que en ocasiones nos enseñan, y que sin darse cuenta… nos han impregnado de su esencia.
Que lo disfrutes,
con todo mi cariño y afecto,
Vera Uxia Ariadne Barja
---------------------------------------
-------Amigos lectores!!:
ESTAMOS DE MODIFICACCIONES CONTINUAS EN NUESTRA PÁGINA ,PARA PROPORCIONARLES A TODOS NUESTROS VISITANTES UN COMPAÑERISMO AMPLIO POR PARTE NUESTRA..
NUESTROS SISTEMAS LOCALIZADORES SON DE FACIL USO,LES DEJAMOS A LA VISTA LOS CONTADORES GRATUITOS DE GEOVISITES PARA QUE USTEDES MISMOS PUEDAN ACCEDER A ELLOS,DESDE NUESTRO BLOGGER Y WEB.
UN NUEVO CODIGO DE IP.PROPORCIONA LA LOCALIZACCION EXACTA DEL BLOGGER,CON SU Nª DE SERIE.
PUEDEN ACCEDER A INSTALAR UNO EN SU PAGINA DE FORMA GRATUITA.
A PÁGINA VERDEAZUL VERA E ISA,E OS BLOGS DO 2005 E 2006,2007 ESTÁN REGISTADOS NO IGAC Processo Nº 3488/2007 - Registo nº 3509/2007 DIREITOS RESERVADOS
...AS SÚAS MANS...Abril 2007
NOVO RANKING DE VISITAS: 3476
....pero encantoume os 22 poemas.
escriboche neste poema porque nos 22 que lle adicas a ojazos,non deixaches para poñer comentarios.
A verdade q son tan boas que só terias eloxios.Eso fixo.
APERTA GRANDE DESDE PORTO DO SON.i>
(29 comentarios) Titulos que destacan entre os 22 poemas "ojazos"--TITULO---
CARICIAS DEL ALMA...22 POEMAS
(Nombre del libro de poemas a Ojazos:".
..SELOS DIFUSOS..ANTES DE ADORMECER..:"
dice,Vera:
"... há sempre um horizonte.
Onde o corpo se resume a dois olhos e tudo o resto vai ficando entorpecido.
E não sou mais do que o que vejo e nada mais olho do que aquilo que sou capaz.
Só o céu está sempre ali..."
TEMAS:
-Son flores ,con sabor a caramelo
-Miñas postas de sol, miñas favoritas.
-Nunca faltará un bolero
-Dediqueime a perderte
-A sonrisa e a tenrura.....
-Se con un asubío,sinto o ceo..
-Ca ialma esbozando desnudez
a despedida..a ojazos
e se me ponho em tua pele e te construo,
.
Posso reconstruir o passado e revivê-lo, pedaço por pedaço, no avesso do nosso desencontro. Posso te deixar viver ou riscar tua presença, e me digo neste instante que nada dói, que as feridas cicatrizaram, mesmo esta sala vazia não me oprime, porque ouço o som da máquina de escrever passando a limpo cenas, imagens, sons, imagens, imagens, imag
AGOSTO 2009NUEVOS POEMAS..."RENACERES NUEVOS EN TERNURA...CON VERA UXIA.."
RECOPILATORIO DE SUS NUEVOS 32 POEMAS...
TERNURA DESMEDIDA...LAGRIMA DE DULZURA EN CARMIN ROJO..
UN NUEVO AMOR...QUE ENCIENDE SU LLAMA...PERDIDAMENTE ENTREGADA A EL..
- Aún sin sentido, sin razón ni pensamiento, aún sin saber por qué te amo o por qué te pienso... pero sé que existes, y que eres mi sueño.
- Abrázame fuerte, para que pueda sentir lo que es la pasión en tus brazos y la felicidad de tus labios, mírame profundo, para que mirándote me enamores y con una caricia te entregue mi vida.
-Calor de besos, camino de luz, promesa eterna de amor, tú y yo.... para gritar de amor y callar en la pasión.
- Le pondré nombre a cada uno de tus besos, a cada caricia, a cada palabra, a cada mirada, así no podré olvidarte, aunque te vayas y no recuerde tu amor.
- Baila, a través de mis cariños, del querer intenso y los sueños tardíos, danza conmigo, juntos en esto que se llama pasión y sabe a amor. 6. Te acaricio con sonrisas y te miro con ternuras, quiero conquistar solo tus pasiones y tu corazon... pero me conformo con amarte.
- Recorro lenta tu piel de deseos, muriendo por llegar a tus labios, , llega el ruido de los besos y la paz de la pasión, no es un sueño, sigues estando ahí para amarte.
- No tengo derecho a amarte, aunque te ame, miedo a quererte, aunque te quiera,
- No es una locura. sólo es algo que se llama querer y te pertenece, es un sentimiento que me domina y que lleva tu nombre junto al del amor. 10. Dime qué has hecho conmigo, que no respiro nada que no sea tu aire ni siento nada que no te pertenezca, dime por qué me enamoraste
-Tendría que cerrar los ojos, tendría que quedarme ciega y no recordar más que la imagen de tu ternura, debería guardar toda tu belleza en un pensamiento y no volver a ver más que tu luz, la que me enamoró
VERA UXÍA, ARIADNE BARJA
Llevo casi 4 años en esta pagina,tiempo que me sirvio para pasar muy buenos momentos,para encontrar grandes amigos y momentos muy felices,todo eso lo encontre en el pequeño chat de mipasado.com ese gran olvidado en una esquina de la pagina de foros,animaros y asomaros,el buen rollo esta ahi,gente de carne y hueso con la q hablamos reimos y charlamos,besos para todos y si entrais por alli nos veremos........muackssssssssss sssss
Dime que si....que la vida merece la pena,..aunque tenga sus dias nublados...aunque tenga inviernos duros...aunque a veces nos sintamos solos...aunque estemos rodeados de personas que nos amen..
Dime que si..que me vas a dar tu mano ,que cuento con ella para aunar nuestras fuerzas,dime...dime que siempre estaras ahi...dime que aunque falles nunca te iras,dime que..aunque te marches porque sea tu hora me seguiras,me guiaras.
Dime que si..que la vida tiene sentido que vale la pena disfrutarte,mirarte,mimarte,ac ariciarte,tenerte.....
Dime que si..que vamos a sonreir siempre,que cuando yo no tenga ganas tu me haras reir..que cuando tu estes triste..pintare mi cielo del color que mas te guste para alegrarte.
Dime que si,que el amor es lo mas maravilloso del mundo...que sin el...la vida no tiene sentido y sobre todo..Dime que si que el verdadero amor es eterno.
Dime que si..anda..que la gente se empeña en acotar el amor,dime que cerraras las puertas a la monotonia,a la rutina..dime que nunca dejaran de volar las mariposas dentro de mi...dime que nunca dejaras de sorprenderme..dime que...
Dime que todos los dias seran primavera...dime que el sol brillara dentro de mi,dime que cuando me mire en tus ojos ,tu te miraras en los mios..
POR PEQUENO QUE SEXAS
SE DESAPARECERAS NOTARIAMOLO...
A VIDA E MOI IMPORTANTE
E A FELICIDADE PROVOCAA UN MESMO
CAS ACCIÓN DO DÍA A DÍA
E CO MELLOR DO NOSO SEMBLANTE
HEMOS DE REGALARCHE UN SORRISO
UNHAS PALABRAS DE ÁNIMO,
UNHAS PALABRAS DE AMIGO.
vivimos uns ó carón dos outros , cruzamonos pola rúa,nos miramonos, sonreimonos pero non nos vemos...
As historias que cada un leva dentro esquivanse,van paralelas ou se repelen ,quen decide en que momento se han de cruzar?
---Unha caricia na miña man devolveme a realidade,a seguinte é a miña parada,volveremos a casa e encenderemos outra luz máis na cidade,outra historia máis trás unha cortina...
VERDE(!NON SEI QUE DICIR DE MIN MESMA!
AZUL(ISA)A MELLOR AMIGA QUE TEÑO..SE TES A NECESIDADE DE
FALAR ,OU TAN SO
MEDITAR COS NOSOS ESCRITOS NA
REDE,ESCRIBENOS O QUE PARA TI
REFLEXA,AS DÚBIDAS QUE POIDAS TER,E
NOS COLGAREMOLAS EN CONSULTAS A
AZUL,PODEREDELAS VER TODALAS
SEMANASNA REDE!
<b>GRACIAS A TODOS OS QUE ESTADES AHI,TRANSMITINDONOS CARIÑO SEN COÑECERNOS.BICOS..VERA E ISA
El unico medicamento que no necesita receta ,ni tiene contraindicaciones,y aunque te pases de la dosis te ira genial,es analgesico,antipiretico,antiab atimiento,antitristeza antiaburrimiento,antidepresivo ...y no se cuantos antis mas...jajaja .Eso si ...cuidado...crean adiccion!! jejejeje..
Kddas de mipasado!!!!!
Venga animaros!!lo pasaremos bien..ya sabeis dejar comentario o mandar un mensaje y ya os contestamos,besossssssssss
PARA PODER VERLOS ENTRAR EN:
RECOMENDADOS : 2005-BLOGGER VERA(VERDE)3ºPUNTO
No me robaste un beso, ¿lo sabías?
SUEÑOSDELROCÍO
TI + EU,MEU AMOR..
SONRISA DE VAHO,SILENCIO INMUNE..
sintiendome.... a la vida...exaltando... el miedo..
CLAUDICANDO SUEÑOS Y NOSTALGIAS ---VERA
EN LA CUENCA DE TUS OJOS - Inquedanza
sabor do olhar
BLANCA SOLEDAD CARICATURIZADA
DIBUJE MI AMOR CON TIZA...EN UNA MURALLA DE AGUA
MIRADA DE AGUA
PIEL A PIEL....
DUERME MI DUENDE EN LA MIRILLA ...ENTRANDO SUTIL
MINUTOS Y HORAS
Escribiré como quien inventa un imposible,
Sonrisa de Otoño--Lágrimas de Verano
El monje que vendió su Ferrari - Robin S. Sharma
Éxito - Robin S. Sharma
Agua y conciencia - Varda Fiszbein
Bienestar, autoestima y felicidad - Raimon Gaja Jaumeandreu
El caballero de la armadura oxidada - Robert Fisher
El búho que no podía ulular - Robert Fisher & Beth Kelly
Las voces del desierto - Marlo Morgan
Cartas para Claudia - Jorge Bucay
¿Quién se ha llevado mi Queso? - Spencer Johnson
El poder del Ahora - Eckhart Tolle
Un nuevo mundo ahora - Eckhart Tolle
Coraje - Osho
Vivir en la luz - Shakti Gawain
------------------------------------------------------------------------------ Chat para ligar
Antes de que exista amor hay algo que es imprescindible , y es ligar.. por eso mismo hemos incorporado un chat para ligar o un chat de amor , como querais llamarlo, para poder hablar sobre amor , o simplemente para ligar y encontrar pareja , ya sabreis vosotros lo que quereis hacer con el chat de amor para ligar
Asi que si quereis hablar con otros fanaticos del amor en un chat como si fuera el messenger, ya sabeis….
----------------------------------------------------------------------------------
Chat de amor
Escrito por bibosk8 on September 20th, 2007 Archivado en parejas, sentimientos, messenger
Chat de amor
Chat de amor , un sitio de conversacion libre y sin registro... un chat para los enamorados, un chat para encontrar pareja, un chat para hablar... . Volver a Amor biboz
Chat de amor
Chat de amor , un sitio de conversacion libre y sin registro... un chat para los enamorados, un chat para encontrar pareja, un chat para hablar... . Volver a Amor biboz http://biboz.net/amor/chat/