(...)


Este blog é un punto de encontro.
Fíxose para acompañar o proxecto dunha peza de teatro que se publicitou na extinta Regueifa.net
"TRILOXIA DAS MINIATURAS" (1999), de Juanjo G Rodicio , peza de teatro (30 páxinas, producto dos obradoiros de dramaturxia de Anxeles Cuña e Begoña Muñoz)na Aula de teatro Universitaria de Ourense, e que descargaran 1500 persoas daquela
. Podes descargala no enlace, e deixarme un comentario.

a imaxe de portada é de ROBER ARAÚJO



Texto teatral publicado na Plataforma A Regueifa.net e que quero compartir convosco, que o leades e comentedes. Por iso fago este blog.
Anque tamén me gusta estar falando de teatro, algo de pelis, e demáis.
As apostas sempre dependen se hai máis xente xogando. Vos diredes.
Se cadra chegamos a vela representada coas vosas apreciacións incorporadas.


A REGUEIFA, é unha verdadeira plataforma de intercambio creativo neste País, en Licencia Creative Commons (emprego non tan restrictivo coma o Copyright). A música emerxente galega e outras expresións visuais e escritas viase flotando alí coma nos volcáns en erupción


Enviade ideas e opinións a@gmail.com,



O meu perfil
 CATEGORÍAS
 FOTOBLOGOTECA
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES

DESAPARECE O GALEGO?
Como as abellas, que din que desaparecen por un virus.

Manuel Rivas tamén di que o galego é algo exótico


¿É certo que se fai teatro en galego "porque hai que facelo, e é así", e logo falamos castelán habitualmente, evidenciando que o galego é unha lingua coma o latín, de ritual, de "boquilla" pero non vivenciada?

¿En que fase estamos do teatro galego?
Comentarios (2) - Categoría: outras cousas por fora (e por dentro de min) - Publicado o 27-11-2008 17:58
# Ligazón permanente a este artigo
TEATRO AFECCIONADO (III)
Estes días houbo teatro en Ourense, e tiven oportunidade de revivir a paixón de ver, á parte de facer teatro.

Estivo o FITO (Festival Internacional), promovido por Sarabela

Logo puiden ver a Marisa Paredes unha peza de Bergman.

Mañá vou a ver unha peza da MOTA (MOstra Afeccionada, por parte de La Sombra Teatro.

E o sábado irei a ver a última de Sarabela, o grupo ourensán profesional máis potente da historia.



Non sei..., estareime volvendo vello..., pero disfruto máis, como dicía xa por aí abaixo, do teatro afeccionado, escolar, universitario, de asociación, informal, espontáneo.

Prefiro a ansia de ilusión.
Prefiro a emoción que me produce.
Ao mellor é que as lagoas do afeccionado as encho, como lector de poesia, co que a min me enche.

Dicía Peter Brook e Grotowsky do Teatro Pobre como máis auténtico, máis adaptado aos seus medios e pontencias.

É imprescindible o teatro afeccionado, porque hai xente que disfruta moito máis del ca do profesinal.

ou?
Comentarios (0) - Categoría: Teatro Galego - Publicado o 06-11-2008 22:01
# Ligazón permanente a este artigo
© by Abertal