(...)


Este blog é un punto de encontro.
Fíxose para acompañar o proxecto dunha peza de teatro que se publicitou na extinta Regueifa.net
"TRILOXIA DAS MINIATURAS" (1999), de Juanjo G Rodicio , peza de teatro (30 páxinas, producto dos obradoiros de dramaturxia de Anxeles Cuña e Begoña Muñoz)na Aula de teatro Universitaria de Ourense, e que descargaran 1500 persoas daquela
. Podes descargala no enlace, e deixarme un comentario.

a imaxe de portada é de ROBER ARAÚJO



Texto teatral publicado na Plataforma A Regueifa.net e que quero compartir convosco, que o leades e comentedes. Por iso fago este blog.
Anque tamén me gusta estar falando de teatro, algo de pelis, e demáis.
As apostas sempre dependen se hai máis xente xogando. Vos diredes.
Se cadra chegamos a vela representada coas vosas apreciacións incorporadas.


A REGUEIFA, é unha verdadeira plataforma de intercambio creativo neste País, en Licencia Creative Commons (emprego non tan restrictivo coma o Copyright). A música emerxente galega e outras expresións visuais e escritas viase flotando alí coma nos volcáns en erupción


Enviade ideas e opinións a@gmail.com,



O meu perfil
 CATEGORÍAS
 FOTOBLOGOTECA
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES

ONCE só é unha vez, non once
Proxectos chulos coma os de ONCE (léxase "uanss").

Eses proxectos que lle apetecería facer a un coma min.

Resulta que o rapaz-director foi músico, e tocaba nunha banda cun tal Glen.
Pásase ao cine, pero decide facer unha peli con música. E fan entre os dous colegas 10 ou 12 cancións. E constrúen unha peli dun músico de rúa, que arranxa aspiradoras, e que se pasa a hora e media da peli cantando cancións con máis fibra ca un bañador moderno, e coñece a unha moza checa que toca o piano e se lle mete na vida.

E non lle importan os planos trementes, nin aguantalos para ver como miran os personaxes. E van pasando as cousas, e os persoaxes son interesantes porque viven unha vida con emocións reais, e complexas. E parece que contan a historia dun fulano que ves pola rúa calquera día na túa cidade preferida.

E a vida segue, e as emocións son case sempre dúbidas, e nunca certezas, e non é emotional ter unha vida sen motion (ou mouxion picxure)
.


Comentarios (1) - Categoría: outras cousas por fora (e por dentro de min) - Publicado o 18-07-2009 13:52
# Ligazón permanente a este artigo
Chuza! Meneame
1 Aportacións, opinións...
1 Pois mira o que comenta o director Adán Aliaga (o de 'A casa da miña avoa', e agora 'Estigmas', segundo a BD de Mattotti e Piersanti) no seu blog (http://www.adanaliaga.com/?p=85 ) sobre 'Once': «... Estaba paseando por las calles de Dublín con Berta, cuando vimos un músico tocando en la calle, a su lado algún borracho bailando y mucha #blgtk08#gente mirando, nosotros nos acercamos como unos turistas más y me percaté que había unos chicos con una cámara digital “doméstica”, no recuerdo exactamente el modelo, pero pensé que estarían rodando algún documental, o algún ejercicio de practicas de una escuela de cine…¡¡¡qué iluso!! ...». A propósito, o filme a min tamén me encantou.
Comentario deitado por Henrique (19-08-2009 18:02)
Deixa o teu comentario
Nome:
e-correo: (Non aparecerá publicado)
Enderezo web para en redar:: (Debe comezar por http://)
Comentario:

(Introduce o código da imaxe)
© by Abertal