|
|
|
|
| mestre isaac diaz pardo |
|
Sen dúbida
sen temor
sen querer
sen parar
sen agardar moito ao cambio
un dos homes no Olimpo Galego
Isaac Diaz Pardo
 |
|
|
|
|
| A riqueza dos Reis |
|
Desque os de Fuxan os Ventos cantaban á batuta do cura Mato nos 70s aquelo de Galicia Canta ao Neno, a verdade é que descubrimos un tesouro nas cantigas varias que se canten no Nadal
-Natalicios
-Aninovos
-Manueliños
-Panxoliñas
-Vilancicos
-etc
O fantástico é que e existe un Arquivo do Patrimonio APOI do Museo do Pobo Galego onde consultar en liña como se cantaban en orixe.
Esta riquezaa non cobra comisión, non abusa do seu cargo, e é vitalicio para todas as familias que lles apeteza cantalo por Nadal.
Gracias ás aportacións xenerosas de xentes coma Mini, Mero, Pablo Carpintero... etc etc |
|
|
|
|
| XOGO DE BOLOS DE PARADA DO SIL |
|
Este sábado estaremos en Melide no III curso de formación sobre Patrimonio Lúdico
E o sábado 29 en propio Parada do Sil, presentando á comunidade a recompilación de testemuñas.
¿Alguén sabe tocar o acordeón? Teño a peza preparada.
|
|
|
|
|
| A prensa anuncia a crise. E nos? |
|
A prensa estándar anuncia
-As Caixas de aforro foron politizadas e creron facerse sólidas co cemento, e fixeronse fosfatina
-As Bolsas son un sistema inseguro no que calquera desalmado pode provocar a caida dun Pais de 10 millóns de habitantes.
-A xente que da valoración ao fluctuante valor das Empresas e Países non é honrada.
-Os mesmos que reclamaron que o Estado debería ter intervido apostan por un futuro sen demasiado Estado.
-Todo é moi científico, como que "Quen posterga as cousas para máis adiante...
|
|
|
|
|
| A prensa dicta ou vai ao dictado? |
|
Comentábame un compañeiro que había moito que matizar na apreciación #3 da entrada anterior deste blogue:
"Os xornais retransmiten a crise en directo. Públícanse os Debates, incluso en Galicia"
Sobre todo porque en concreto esa de Galicia tamén tén crise
O malo non é ter crises, o caso é como se quere sair delas
O que quería dicir, á parte dunha visión positiva, é que quen quere saber algo de de que vai esta Crise, pode sabelo en cabeceiras de calquera quiosco, sen ter que rebuscar en medios alternativos.
Tan grande é a crise que afecta a todo pero que todo todo. ¿Todo?
Son, están sendo blogs e tuiters e feisbuks os medios alternativos?
¿Calquera que reciba un correo electrónico pode enviar unha carta á dirección dun xornal para enmendarlle a plana? |
|
|
|
|
| a xente move o mundo |
|
algo móvese
-Wall Stret é unha rúa, e a xente anda por ela
-A enerxía nuclear é para a xente, e se non a querem, non a hai
-Os xornais retransmiten a crise en directo. Públícanse os Debates , incluso en Galicia
-O abrazo do oso non sempre é un afogamento.
-Chorar non sempre é pena. Pódense chorar as verdades
 |
|
|
|
|
| Mosteiro medieval do século eléctrico (Sta Cristina) |
|
Nos Canóns do Sil proxectan facer unha Central Eléctrica.
Farán unha Balsa de 35 hectáreas enriba, no monte, logo subirán a auga por uns tubos enormes, a golpe de motores auga, que consumen enerxía... eléctrica.
Logo baixarán a auga, en momentos que lla paguen máis cara que cando a subiron.
Por que?
Pode ser, á parte de polo evidente, para gañar PA$TA...
Porque tododiós consume máis da conta. Por exemplo, ao tomar un simple café.
Ao quentarse no inverno para estar como cando estás no verán.
Non queremos sensacións naturais, e por eso se nos cargan as paraxes naturais.
|
|
|
|
|
| Guadassuar instrumentos antiguos por sempre |
|
Na vila de Guadassuar teñen un precioso festival de Música Antigua, accesible de de nivel considerable, xoven e mimado.
A orquesta barroca La dispersione organiza o evento e un profesorado de nivel ensina a quen queira escoitar, sen filtros nen ambaxes.
Asistir con Asier de Benito a un curso de lutería para facer un Rabel pode ser unha experiencia tan proveitosa como para un galego aprender a cociñar durante 6 proveitosos días.
 |
|
|
|
|
| Quen son Mercados? |
|
Quen nos fai ser máis pequenos?
Quen nos controla?
Quen manda máis no noso pequeno-menospequeno-gran Mundo?
O mundo esta sendo unha cousa ben parecida a unha lavadora.
Dame a sensación que nós estamos dentro, e unha miga tamén fora (da maquinaria)
Os Mercados xa non son as Feiras.
O Común, o de tod+s sempre tivo mal xeito aqui no País.
Pero cando chegan as Festas, ben que todos saúdan ao Ramista-Maiordomo, para que faga boas festas, co diñeiro de Tod+s.
O bo desta crise é que a coñecemos polos xornais cada día. Logo non queixarse "é que estaba na festa..." |
|
|
|
|
| Tra-adicional |
|
Recorrer o camiño da música tradicional é coma voltar polo río arriba dende unha praia dun mar en calma.
O interesante non é só rabear polo picor do sal, do sol, da areisca.
O mellor son os comos e os porqués.
Facer unha frauta cunha palla de centeo, cun talo de cabaza, ou facer un rabel en forma de cabaza, ou tocar como tambor un cubo de pintura acompañando unha gaita de 2 ronquetas.
Falamos da recuperación das sensacións puras, do contacto material co espiritual.
Mover as mans para construir música, mover o espíritu cantando emocións doutra época. Bailar sen vergonza nas verbenas
Sonoridades sublimadas, destiladas, cocidas a lume lento.
Toda época tén un pasado e un bó futuro.
Todo lugar un arredor inmenso.
E ningunha planta ben aproveita para froito se non é enxertada |
|
|
|
|
| O xenio xigante de Faustino Santalices |
|
Santalices é o Tronco da música tradicional.
É o noso Stradivarius, o noso Leonardo da Vinci.
Avogado, inventor, investigador, luthier, intérprete, cantor, perfeccionador de técnicas....
Ciencia da Gaita, conciencia dda zanfona, como foi o subtítulo da Homenaxe feita en Ourense.
Sen ningunha dúbida, á altura de calquera da Xeración Nós para a cultura galega.
Sen el, non se podería dar o Histórico concerto do 26 de Febreiro do 2011.
Gracias a el, e a Faustino Santalices fillo, que gardou no corazón e na casa todo o legado.
Sacou da súa linterna atopada na historia, frotando, a zanfona e a gaita. O terceiro desexo foi que non desaparecera o Bó da Tradición
 |
|
|
|
|
| Benito Losada, para sempre un devanceiro esgrevio |
|
Unha personaxe histórica tén a amplitude necesaria, e a coherencia precisa.
A coherencia dun Xestor Cultural Público:
-A fidelidade na amizade (moitas persoas beneficiarias do seu traballo o consideran amigo)
-A confianza nas persoas mozas (un practicante da Co-xestión: un presuposto xestionado libremente polo Consello de Xestión)
-A lealdade institucional (traballou para e con todas as cores políticas, dende o seu papel)
-A colaboración perenne, a procura de toda axuda externa posible.
-A regularidade sistemática na sementeira cultural (cando hai actividades que duran 10, 20, 30 anos, manteñen áreas completas)
-A asunción dunha dirección constante e innegociable
A conxunción dos contrarios:
O kaiser con humildade, a hiperactividade parsimoniosa, a timidez sociable, o servizo público personalizado, o xefe currito, a disponibilidade da Institución, o delegado de Juventudes do Movimiento que propón galeguizar a OJE e nomea a un comunista como xefe da Casa do Frende de Juventudes, o colega xefe da OJE de Lugo dos 60-70 con Mini e Mero.
---------
Faríalle gracia, con envexable humor discreto que tiña, que agora o homenaxeen imprecisamente como "debuxante, home de teatro, nacido 10 anos máis tarde..."
Sobre todo que a xente o sinta como que estaba en todo. Sen lucir. A xestión cultural coma unha das Belas Artes.
Se para que creza algo é preciso un pai e unha nai, un espazo e unha circunstancia, el estaba aí.
Non lle gustaban as homenaxes nin o afagaran. Escapaba do superfluo, acometía o imprescindible.
O que lle gustaba é que a Xente se Movera, enfrontándose aos seus soños.
NON DEIXEMOS QUE O LEGADO DA CASA DA XUVENTUDE de 30 anos ESMOREZA na Administración en 1 só.
|
|
|
|
|
| As pensións de todas |
|
Artigo dunha Catedrática Emérita en Economía, defendendo un sistema público de pensións, non privado.
Observade especialmente o dato:
O 35% das accións en Bolsa do Mundo están en mans de Fondos de Pensións.
Esos son os Mercados. Nós, que queremos ter máis e máis, caiga quen caiga.
Un sistema contra si mismo, inundado de medo.
Ceg+s, enlead+s.
Bos peixes estamos feit+s |
|
|
|
|
| fotos de muller |
|
Nesta época de concursos, un sobre Mulleres Sabias
Sáeme un nonseique de copla, coma dicindo "pena, pena, pena penita pena"
Non sei de quen é a foto, gústame. |
|
|
|
|
| Quítannos un ollo da cara |
|
No gran teatro do mundo,
no que todo o que se ve existe,
e o que non, non
acaban de cambiar un Canal para avanzar na comprensión da realidade, por medio da palabra pensada por un Programa para retrasar a mente a golpes, por medio da burrada.
Ideal para explicar a teoría esa de
Emisor/a- Canle - Mensaxe - Receptor/a
( e sobre todo o esquecido Ruido)
E a Caverna de Platón.
E a Luckman e Luhmann.
Fantásticos tempos para a Farsa.
Pero tamén me gusta a idea de I. G.: "hemos vivido intentando conocer, entender lo que habíamos conocido y contar lo que habíamos entendido"
|
|
|
|
|
|
|
|
