Estas son as ventaxas da era dixital
o TEXTO que vos propoño DESCARGAR (e que xa descargaron máis de 1200 1500!! persoas (xuño09, graciñas, peña que fai clic e se cadra le)) anque è do 1999 é :
"TRILOXIA DAS MINIATURAS", de Juanjo G Rodicio , peza de teatro (30 páxinas)
Texto teatral publicado na Plataforma A Regueifa.net eque quero compartir convosco, que o leades e comentedes. Por iso fago este blog.Anque tamén me gusta estar falando de teatro, algo de pelis, e demáis.
As apostas sempre dependen se hai máis xente xogando. Vos diredes.
Se cadra chegamos a vela representada.
A REGUEIFA, é unha verdadeira plataforma de intercambio creativo neste País, en Licencia Creative Commons (emprego non tan restrictivo coma o Copyright). A música emerxente galega e outras expresións visuais e escritas vnese flotando alí coma nos volcáns en erupción
Enviade ideas e opinións sobre o texto a tresminiaturas@gmail.com, e iremos publicándoas, para construir (un mundo mellor... haha) esta obra teatral!
|
|
|
| O meu perfil |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Acabar co cabaré |
|
Hai xa un tempo que tiña algo que contar pendente
A horrísona peza do CDG, "As Dunas Free Spa", nomeada como cabaré é un refrixido curioso. Nin chicha nin lambetá.
Curioso que chamen a artistas a facer o que xa sabemos que saben facer, páguenlles ben (pois se non)e agarden a ver que pasa.
-Cando o teatro institucional se pón reivindicativo boto a correr.
-Cando se fan encargas de empada córrese o risco de que o forno che estrague (ou che roube) a mantenza que crías que tiñas
-Cando se refrite o xantar fresco hai xa horas non vai a cousa.
Se queren ver o orixinal, vaian a ver a Pepa e Davide, hoxe pola noite ao Ultramarinos de santiago.
Eu non vou ir, non é ano santo.
|
|
|
|
|
| Facer memoria extra contra o alemán |
|
-Neno, como era ese alemán que me trae tola?
-Altheimer, aboa, Altheimer
Non é de corazón o peor de morrer. O peor é non ser consciente do desfrutado. De que te vexan coma un/ha pirad+. Ou arrepentirse.
Normalmente nas demencias dase un efecto pernicioso de só lembrar o máis vello e unhas poucas cousas do case último.
E hai cousas que te enchen de orgullito, que se cadra é un xeito de ter as neuronas contentas.
Hai un mes (ha) estabamos argallando cousas EXTRA.
-pelis Extra, que gañaron outr+s vell+s alumn+s
-inventos Extra (con música tamén Extra)
-acrobacias Extra
-
Parece mentira que todo esto sexa un Extra.
Que o bó sempre aconteza Extra.
Que o Extra sexa o Troncal.
Que aprendamos como cabron+s e sen querelo (...)
Extra ordinario.
|
|
|
|
|
| A enquisa do galego é unha verbena |
|
Non é cuestión de se queres máis a papá ou a mamá.
É cuestión de situación, non só de preguntas.
É cuestión de esquizo-frenia (mente-partida)
Vostede con que película se identifica máis?
-----------Con un fulano orgulloso do seu anque con apellido castelanizado. Rematou pirado da cabeza, claro.
------------Coa chulería do director madrileño. A escea non tén desperdicio, porque estamos afeit+s ao reciclown.
Cadaquén é don+ da súa historia.
Curiosamente, un servidor nacendo e vivindo ao carón da estación por devoción, meus pais non me inculcaron(ou encalcaron)no galego.
Esto é o que eu chamo, "Suicidio a la Gallega, 1ª parte".
|
|
|
|
|
| Estes rapaces son nosos |
|
Un grupo de folk rock caralludo, que fan un directo cada vez máis consistente e potente son:
Os GUEZOS
¿Que ten que ter un grupo de músicos, así dende fora, para que "chegue"?
-1º: Grupo. Consistencia. Tocar a unha. Ás dúas. Ás tres. Mallao. E a seguir.
-2º: Cancións. Propias (mirade ás da web, pero son "de estudo"). De repertorio (As cancións que funcionaron teñen que ser tocadas cada vez máis e mellor. E xa teñen unhas cantas Ben Malladas). Boa escolla de versións e aqui tocáronme unha preferida (Hai que saber de quen beber)
-3º: Unha persoa que dea a cara e anime o cotarro. Se tal hai 3 ou 4 mellor.
-4º: Estilasso. A fusión tamén é estilasso. Todo o anterior crea iso. A esencia. O que chega. O que somos ante os máis.
Da gusto. Un servidor tivo a honra de facerlles a locución de presentación na súa primeira actuación no Café Plaza de Ourense, alá no... Eu todo o que sexa botar unha man, anque sexa apousado na barra.
(Guezos sigfnifica “rapaces” en barallete, que é a xíria do oficio dos quincalleiros e afiadores ourensáns. Hai palabras que se acoplaron ao común por exemplo “canguelo” significaba “medo”)
Tocan o 24 mércores en Ourense (con Budiño e Kepa Junquera, iso si), e tamén por aí nas túas festas.
Chamádeos, e a festa está asegurada. (Non vou a comisión)
(Foto da web do grupo)
|
|
|
|
|
| A obra de Dacosta, ao descuberto |
|
No inicio programa das Festas de Ourense 09, á parte da supermontaxe de Zancalino, pódese ver teatro universitario.
Dende hai lustros, a obra de cada ano de Dacosta, tén esas características propias das obras do dramaturgo ourensán coa compañia Maricastaña:
-Obras corais, nas que todo o mundo fai moitos papeis, e a persoaxe principal pode ser a mesma persoa varios anos.
-Todo o grupo está ao servizo da obra e o director. Se hai talento, ben, senon, se lle supón o esforzo.
-Hai moito movemento escénico, innúmeras entradas e saídas de personaxes, sobre estructuras escénicas en pasillos con alturas, e a enerxía e as voces se impoñen a golpes.
-Téntase facer unha crítica ao Sistema intrínsecamente fascista, e proponse que a salvación sexa a ilusión da xuventude. Policía e outras forzas do orde fascista, interpretadas en paroxismos.
-Unha montaxe de luces impecable que salva xunto coa música, momentos de baleiro de emocións.
-Un apoio dun texto clásico e coñecido, e coas aportacións de traballo interno d+s actor+s.
Logo o "HIDE (oculto)" de Dacosta deste 2009 aporta o seu punto de vista sobre "Dr Jeckill e Mr Hide" de Stevenson. Con certas particularidades escénicas, --á parte da fórmula Dacosta-- son:
-O desdobre de actrices (mulleres ambas)para representar o Mal e o Ben.
Ese conflicto da obra orixinaria é o que se establece entre a procura dalgo novo, e o risco de estirar tanto a dobre personalidade que nalgún intre perdes o control dos teus actos.
Comentando e lendo en moitos foros, o "Dr Jeckill" de Stevenson é unha fábula do alcolismo na fase tóxica, como moitos que saiban poden comprobar.
Tamén o risco que hai no ser humano de ser sinceiro cun mesmo, ou de deixar sacar o salvaxe que tododiós leva dentro.
|
|
|
|
|
| As cousas hai que pedilas POR FAX |
|
Ourense repite, non vaia ser que lle digan que choveu o festival FAX de música.
Por eso non había que ir a Santiago a ver a Adanowski.
Por eso hai que facer homenaxe ao Suave. Non hai nada como ser un tip+ duro por fora e doce de miolos para ser heavy nos 80.
Suave de Pel
|
|
|
|
|
| Fin de Partida |
|
O teatro do absurdo tén mala prensa.
Samuel Becket foi secretario de James Joyce, que tén mala e boísima prensa.
Hoxe ás 21,30 da Sala Nasa de Santiago, unha mistura de absurdo e pánico, coa representación da adaptación de NNC de "Final de Partida" de Beckett, con textos a maiores do enorme Jodorowski
Fin da etapa de xogo? Xogo Final? Fin e Partida? Peche de Xogo? (E iso que a traduciu o propio autor)
|
|
|
|
|
| Palíndromos somos tod+s |
|
O outro día puidemos ver a curta "Palíndromo", dunha ourensana de pro.
Ben sinxelo semella, pero non o é tanto:
-Unha idea
-Un desenrolo desa idea.
-Unha producción desa idea.
-Unha distribución desa idea.
-E máis
Estudou Comunicación Audiovisual. A alguén lle valeu de algo.
¿Valen para algo as Escolas Artísticas? ¿Ou xa vén todo da Nai Natureza?
Para tod+s as que din "Amo la pacífica paloma" |
|
|
|
|
| Finalmente deu de si, o clown é cultura |
|
Coma se fosemos traballadores que fichan no traballo que é vivir, imos ver se o conseguín. Creo que non se acadou o 50%. Pero que a gusto quedamos.
UN
A visita á Fundación Granell (praza do Toural) debería ser recomendada a todo o mundo mundial. É un privilexio.
-A coleccion de Guy Ducornet, un clásico do surrealismo Boston USA
-A colección do propio Granell, os seus achádegos incuestionables. Alucinei coas bonecas ready-made. Isabel a católica cunha lata de espárragos, e outras belezas.
-E a colección de máscaras que recolleu Granell, no seu exilio.
(Estamos na investigación do Clown
(impresionante a película "El clown y el fúhrer"), o outro día estivo Paco González invitandonos a un curso sobre Clown e Máscaras en Valdeorras, no mes de xullo. E encaixáronme certas pezas)
DOUS
14 libros de ocasión na Feira.
TRES
-Mostra de Curtametraxes de Intermon.
Entre varias e durísimas historias de nen+s bolivian+s de "huele-pega"
había outra impactante dunha xente arxentina que se fai chamar Maniac Planet. A que se proxectou foi a da profesora de armas "ahora no valen lágrimas"
CATRO
-A 10ª Festa do Circo foi un superlativo colofón ao día que empezou noutro universo paralelo.
Por eso merece unha Entrada á parte.
Como cada unha das cousas do venres 12.
Para rir, e para chorar.
|
|
|
|
|
| Quen da máis? |
|
A verdade é que está ben dificil escoller nesta vida.
Andando pola capital, un hoxe calquera, unha persoa calquera pódese topar cun carrusel de estímulos coma no Circo mesmo.
0 Ás 4, O artista surrealista na Granell
1-Ás 5, Os desexados e benqueridos libros de ocasión, na Alameda
2-Ás 6, +s tocador+s de historias, no Museo do Pobo.
3-As curtas con enfoque didactico social, na sala da Caixa
4-Ás 8, a peli galega da novela galega da novelista galega
5- ÁS 9,30, O propio carrusel do Circo Galego
Esto parece o da enquisa. Marque o número que lle conveña. Ou tamén, "BAilad, Bailad, Malditos" |
|
|
|
|
| DECALOGO APURADO DE CINE |
|
Coma Moisés que alucinou co dos 10 mandamentos, e vaite ti saber a pelicula que pasou na realidade, con aquelo da matogueira que ardía e lle falaba ;)
Decálogo apresado de porfavores do cine u-tópico (onde está o tópico?)
1.- Os diálogos, mellor simplificados ca simplistas.
Agochan unha merla en cada esquina, en cada xiro, en cada resposta.
2.-As personaxes teñen dereito a defenderse e explicarse, anque non a contarnos a historia que tén que contar o guión e a dirección.
3.-Os planos, son acompañamento ao estado emocional das persoaxes, e do que terán as espectadoras.
Para describir non só se fan pinturas ou fotografías. En canto ás descricións da literatura, o punto 2.
4.-Unha vez que se entende o visto, sempre pode quedar algo de misterio, pero nunca de obviedade ou redundancia. Antes co caro do celuloide esto estaba máis claro.
5.-Todas as historias están por contar, outra vez, de novo. Pero cada punto de vista persoal é obviamente único. Explorar os tópicos é un homenaxe á tradición, e vivir das súas rendas unha traición.
6.-O tópico é a pedra para a escultora: algo a labrar. A pintura para a pintora: algo a desfacer e expandir. O papel para a escritora: algo a encher.
7.-O cine ás veces é un espello, ás veces unha palla, ás veces unha apaleadora. Pero tamén unha linguaxe artística. Tanto a evasión coma a fondura estética poden artellarse.
8.-O que contas, máis o que evocas, máis o que se interpreta.
9.- Son posibles mil historias, da combinación dos anacos. Hai unha historia distinta con tan só un suspiro de máis.
10.- Non hai máis remedio ca escoller. Escoller é propoñer. E para escoller hai que recoller antes. E despois de escoller coallar.
Deste decálogo-opinión, só hai un único culpable. O que asina. (por se alguén se sinte aludid+) |
|
|
|
|
| OURENSE xoven quédase CURTA, si |
|
De súpeto, dentro da multiactividade do Maio Xove da Casa da Xuventude, Ourense énchese de cultura varia, xuvenil e adulta.
Podes descargar o programa
Naquela altura, o 21 de maio preséntanse varias curtametraxes realizadas por realizador+s ourensáns.
Tamen este venres 8, unhas poucas desas curtas se presentan no entorno do Programa da Intercultural, na Universidade.
Unha boa maneira de ver o que hai. E o que resta por facer. ¿Será repetirse? Haberá que velo |
|
|
|
|
| O TEATRO casi mudo, fala máis alto |
|
Hoxe vin a Yllana, a compañia de teatro xestual máis canalla que El tricicle, e con menos palabras que Leo Bassi.
Falaban de Brokers, 4 fulanos desalmados, do pior, do que nos rimos a eito.
¿Se te ris dunha inxustiza mellórase algo ou simplemente eliminas a propia mala baba?
Rirse é distanciarse. E tamén se distancia a boxeadora para golpear máis forte.
|
|
|
|
|
| Limpar a mirada neste teatro da vida |
|
Ir de museos en Compostela un dia de sol coa luz dura do mediodía cara a luz difusa da tarde.
Aproveitas 4 cousas de 100, e recoñeces as redundantes.
Hai proxectos artisticos que teñen algo para min.
-O proxecto de casas-carromato para xitanos de Portela no 71, o cartel da primeira expo de comic no Circulo de santiago no 73, ou o do festival folc-cantautor. As imaxes anotadas como scout de cine para facer os finais tristes das pelis danesas (o final feliz para mercado yanki, final obrigado triste para a u.r.s.s.
E outros que precisan de explicación para saborealos.
Logo pasearte polas rúas de pedra, os anxos, os demos-gárgola, as virxes marías, os tirantes lonxiverticais da catedral que a elevan ás alturas. Nos muros das casas amósanse recordando todas as esceas do libro da relixión predominante.
Por eso o museo é a catedral civil
Mirar para fora. mirar para dentro, nesta FEsta da Lúa chea da Primavera.
Mirar o conxunto. Coñecer os filtros da realidade.
Ou será o café. |
|
|
|
|
| Preparando as 24 hrs de teatro en Ourense |
|
Xa vai ser a cuarta convocatoria:
no marco das Teatradias (26 a 29marzo), na Casa da Xuventude de Ourense
pasaremos 24 horas arredor de un escenario (ben, van ser 5 ou 6 escenarios)
Para ver, crear, producir e ver un espectaculo en tan so 24 horas.
E iso solo vai ser unha parte do que se faga
esto empezará o 27 venres polas 10, e seguirá ata o 28 ás 10.
Parece que haberá:
-Maxia, Malabares, Match de improvisación, capoeira, por suposto mostras de esceas de teatro (como non, a escea de Blanca), pelis de cine, e durmida colectiva.
E para saber xa: a festa da persoaxe este ano será de Comics de Superheroes)
Mentras, vari+s pringad+s (estades invitad+s) terán/emos que escribir sobre 2 palabras ao azar unha pequena peza, a sumar con outras para representarse (se se prepara a xeito) polos 5 pisos e salas da CAsa da Xuventude de Ourense e olé.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
