Blog do EDLg do Colexio Plurilingüe Divina Pastora Franciscanas de Ourense

O meu perfil
 CATEGORÍAS
 RECOMENDADOS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES
 DESTACADOS

O xuíz ve delito na xestión da axuda a domicilio dunha ex-concelleira socialista en Ourense
O xuíz exculpa o ex-alcalde socialista de Ourense, Francisco Rodríguez, tras rematar a investigación sobre as presuntas irregularidades no servizo de axudas a domicilio. Si ve indicios de delito na xestión da ex-tenente de alcalde e concelleira de benestar, a tamén socialista Marga Martín. Previsiblemente abriráselle xuízo oral na Audiencia Provincial. O xuíz ve indicios de estafa, falsidade documental, fraude e malversación. Mantén a imputación ademais aos dous socios da empresa que prestaba a axuda a domicilio en Ourense entre os anos 2007 e 2011.
Comentarios (0) - Categoría Actividade En Ourense - Publicado o 06-05-2018 17:28
# Ligazón permanente a este artigo
O premio Nobel de Literatura non se concederá este ano
A peor crise da historia da Academia Sueca resolveuse coa prórroga da concesión do premio Nobel de Literatura, galardón que se adoita outorgar a mediados de outubro. Así o decidiron os seus membros, que esta pasada noite reuníronse para decidir se, a pesar do escándalo de abusos sexuais e filtracións que salpicou á institución da lingua, continuaban adiante co premio ou aínda que prorrogaban a súa entrega. Ao final, o fallo aprázase a 2019, ano no que previsiblemente se entregarán dous premios.
A segunda opción pesou máis que a primeira. Unha posibilidade que se estaba barallando desde que aparecesen discrepancias internas sobre como abordar o escándalo por posibles acosos sexuais e filtracións do nome dos gañadores do certame, segundo confirmou hai uns días o presidente da Fundación Nobel, Carl- Henrik Heldin.
A Fundación admitiu que o premio Nobel debería ser entregado cada ano pero lembrou que as decisións sobre os galardóns foron aprazadas en varias ocasións durante a historia dos premios. “Unha das circunstancias que pode xustificar unha excepción é unha situación tan grave na que a institución que galardoa a decisión de conceder o premio non sería percibida como creible”, informou a institución. A última vez que non se outorgou o premio de literatura foi en 1943, no momento álxido da Segunda Guerra Mundial.



Ana Ramos
Comentarios (0) - Categoría Xeral - Publicado o 06-05-2018 17:23
# Ligazón permanente a este artigo
Protesta da Xunta de Persoal dos hospitais públicos de Pontevedra polo peche de camas
A Xunta de Persoal dos hospitais públicos de Pontevedra anunciou a convocatoria dun peche no vestíbulo do Hospital Provincial para protestar polo peche de camas. A esta convocatoria, ademais dos representantes sindicais, tamén se fai un chamamento á participación de profesionais dos centros sanitarios. Previamente convocarase ao persoal sanitario a participar nas concentracións que se levarán a cabo por este mesmo motivo. A presidenta da Xunta de Persoal, expresou a súa preocupación ante a negativa a facilitar os datos oficiais sobre o peche de camas previsto para os meses de verán por parte da Xerencia da Estrutura Organizativa de Xestión Integrada de Pontevedra e O Salnés. Segundo sinalou a presidenta da Xunta de Persoal, o xerente José Ramón Gómez alega que carece de permiso do Sergas para facilitar eses datos aos representantes do persoal. A xerencia xa vai ir trasladando aos traballadores os cambios aos que terán que someterse con motivo do peche de camas. Por parte da Xunta de Persoal calculan que o peche será dunhas 83 camas, unha cifra similar á do verán de 2017, entre os meses de xuño e outubro cando se pecharon nove camas en lactantes, 10 en Pneumoloxía, 33 en Medicamento Interno III e 31 en cirurxía.

Sofía Cougil García
Comentarios (0) - Categoría Xeral - Publicado o 06-05-2018 17:21
# Ligazón permanente a este artigo
O Black Hornet chega a España
O Black Hornet, mais coñecido como a vespa negra, é un dispositivo aéreo non tripulado, do tamaño dunha bolboreta, está sendo utilizado desde hai anos por algúns dos exércitos máis poderosos do planeta.
O Ministerio de Defensa estuda incorporar as súas operacións este dron minúsculo, fabricado pola empresa norueguesa FLIR, que pode gravar vídeo e son sen ser detectado. Porque mide apenas 10 centímetros de longo, pesa só 18 gramos, ten unha autonomía de voo de 25 minutos e pode transmitir datos en directo desde máis de 1,5 quilómetros de distancia.
O Ministerio español leva tempo realizando probas e clases de formación de cara á posible compra dalgunhas unidades de Black Hornet. Deste xeito, o exército español tomou nota da experiencia dos militares británicos en zonas de conflito, como Afganistán, onde levan xa varios anos valéndose do mini dron para operacións de alto risco.
O Black Hornet pode controlarse dende un sistema remoto, cunha pantalla do tamaño dunha ‘tablet’ coa que se pode ver en tempo real a gravación realizada polo mini dron. A través deste sistema, pode ser enviado para voar ata un punto determinado – grazas ao GPS incorporado -, volver a un lugar tamén programado. A súa tecnoloxía permítelle reprogramarse no caso de atopar obstáculos imprevistos. Mais os seus usos son diversos: debido ás súas características, tamén podería empregarse en complicadas misións de rescate, vixilancia de instalacións nucleares ou plantas químicas.


Lucía Alvarellos Garea
Comentarios (0) - Categoría Xeral - Publicado o 06-05-2018 16:23
# Ligazón permanente a este artigo
En contra da manada
Unha nova manifestación percorreu este venres as rúas de Madrid en protesta pola sentenza do caso da Manada. A marcha, convocada polo Movemento Feminista baixo o lema Stop á cultura da violación, partiu ás 19.00 desde o Ministerio de Sanidade, Servizos Sociais e Igualdade e finalizou no Tribunal Supremo. Segundo cifras provisionais da Policía, máis de 8.000 persoas sumáronse á convocatoria. Segundo os organizadores, unhas 30.000. As protestas sociais sucedéronse desde que se fixo público o fallo polo que os cinco homes axuizados por unha violación múltiple a unha moza nos Sanfermines de 2016 foron condenados por abusos sexuais, e non por violación, ao entender os membros do tribunal que non houbo intimidación nin violencia.

"Irmá, eu si te creo" é un das lemas máis coreados nas manifestacións en contra da sentenza da Manada.

Rodrigo Míguez Fernández 4ºB
Comentarios (0) - Categoría Xeral - Publicado o 06-05-2018 15:49
# Ligazón permanente a este artigo
Trump enfada ao Reino Unido e Francia para defender a libre venda de armas
Unha semana despois de mostrar a mellor das súas caras ante os seus aliados europeos nas sucesivas visitas de Emmanuel Macron e Angela Merkel á Casa Branca, Donald Trump volveu incendiar a política exterior do seu Goberno para defenderse dunha das posicións que máis críticas xera en todo o mundo: a negativa para limitar a venda de armas en Estados Unidos. Ante un auditorio entregado, que idolatra o populismo do magnate, Trump recorreu aos atentados de París e á epidemia de incidentes con coitelos en Londres -que elevou o seu nivel de homicidios por encima da taxa de Nova York nos últimos dous anos- para xustificar o dereito de calquera estadounidense para adquirir un arma de fogo.
.
Trump aludiu ante os membros da Asociación Nacional do Rifle, de forma explícita, «a un hospital dunha zona moi coñecida de Londres onde os médicos aseguran que é como un hospital dunha zona de guerra» e asegurou que a política estadounidense a favor da autodefensa con armas de fogo podería servir para acabar con esa epidemia de ataques. Braceando e gesticulando, dirixiuse ao auditorio gritando «coitelos, coitelos, coitelos», mentres parecía responder cun arma de fogo.

O Goberno de Theresa May xa mantivo numerosos rozamentos con Donald Trump nos primeiros meses do mandato do estadounidense. Quizá por iso, este sábado Londres optou por non profundar nesa brecha de forma oficial. Si o fixeron os médicos e responsables do hospital de Whitechapel aludido para desbaratar o argumento de Trump. «Cando queira, convidámolo a vir por aquí e discutir sobre os nosos éxitos nas políticas de redución da violencia», replicó a través das redes sociais Martin Grifiths, un dos cirurxiáns máis prestixiosos do centro de saúde. Valls e Hollande, durísimosMucho menos comedidos mostráronse os exresponsables franceses do Goberno, François Hollande e Manuel Valls, ante a alusión do presidente estadounidense á seguridade en Francia. «Vergoñosos, obscenos e indecentes», replicaron sobre os comentarios de Trump o expresidente Hollande e o seu primeiro ministro Valls. «Os comentarios vergoñosos e as xesticulacións obscenas de Donald Trump din moito sobre o que pensa de Francia e os seus valores», considerou François Hollande nun comunicado. «A amizade entre os nosos dous pobos non será manchada pola falta de respecto e a ultraxe. Os meus pensamentos son para as vítimas do 13 de novembro», engadiu.

«Indecente e incompetente. Que máis se pode dicir?», tuiteó Manuel Valls, acompañando un despacho coas declaracións de Trump en Dallas, onde o magnate sostivo que os atentados do 13 de novembro do 2015 en París provocarían menos mortos se as vítimas estivesen armadas.

«Foron brutalmente asasinadas por un pequeno grupo de terroristas que tiñan armas. Tomáronse o seu tempo e matáronos un por un. ‘Bum!, ven aquí’, ‘bum!, ven acá...’», dixo o presidente estadounidense, facendo coa man o xesto dun yihadista disparando cunha pistola contra as vítimas. «Pero, se un empregado, incluso un cliente tivese unha arma, ou se un de vostedes entre os asistentes tivese unha arma apuntando cara á dirección oposta, os terroristas fuxirían ou fosen tiroteados, e a historia fose outra», afirmou Trump ao seu entregado auditorio. Esas palabras do estadounidense removeron moitas feridas en Francia, onde moitos non esquecen que o 13 de novembro do 2015 ata 130 persoas foron asasinadas e centenares feridas nunha serie de atentados en París e Saint Denis (norte, preto da capital), en atentados reivindicados polo grupo yihadista Estado Islámico ( EI).Un dos comandos matou a 90 persoas na sala de concertos Bataclan. As primeiras forzas de seguridade en intervir foron uns axentes que se atopaban no lugar dos feitos.Vinculan unha empresa do presidente cunha rede internacional de branqueo de diñeiro desde KazajistánTras o baño de masas de Dallas, Donald Trump acudiu o sábado a Ohio para outro mitin coa vista posta nas eleccións de metade do mandato, que serán un test real do alcance das súas políticas sobre o electorado estadounidense. O neoiorquino aterrou en Cleveland como unha nova pantasma do seu pasado asomando a través das páxinas do Financial Times. Segundo este xornal, unha empresa do magnate estaría directamente vinculada cunha rede internacional de branqueo de diñeiro procedente de Casaquistán, concretamente da contorna do exministro de Enerxía e exalcalde de Almaty, antiga capital do país, Viktor Khrapunov. A familia deste oligarca contactaría con Trump a través da compra de varios apartamentos na torre que leva o nome do magnate en Manhattan. A operación levou a cabo dunha empresa, Bayrock, na que o presidente de Estados Unidos tiña o 18 % do accionariado e onde compartía a xestión con Tamir Sapir, un emprendedor de Xeorxia, e Tevfik Arif, un funcionario da antiga Unión Soviética que fixo a súa carreira profesional nos Estados Unidos. Con eses dous socios, Trump puxo en marcha un novo modelo de negocio co que esquivar a mala fama das súas bancarrotas: prestar o seu nome para que outros investidores, case sempre estranxeiros, desenvolvesen o proxecto a cambio dunha porcentaxe. Segundo as investigacións tres empresas pantalla creadas pola filla de Khrapunov asinaron no 2013 a compra dos tres apartamentos -nun bloque cun total de 46 pisos- por un importe de 3,1 millóns de dólares, pagados na súa práctica totalidade en efectivo a través do bufete dun prestixioso avogado neoiorquino que se negou a facilitar información algunha sobre a transacción agora baixo sospeita.

Susan Nicole Varela Torres 4ºB
Comentarios (0) - Categoría Xeral - Publicado o 06-05-2018 15:35
# Ligazón permanente a este artigo
Por que Os Maios?
Bo día amig@s.

Esta fin de semana a miña entrada neste blog vai ser dunha festa de grande tradición na cidade de Ourense e que se celebra hoxe domingo día 6 de maio.

Estou a falar da festa dos Maios, ou como nos a
coñecemos “Os Maios”. Unha festa popular cuxa orixe ven de lonxe.

Ao igual que outros ritos e cerimonias, esta festa é resto dun antigo culto de carácter agrario que se foi perpetuando ao longo da historia, variando algunhas das súas características primixenias, segundo o lugar no que se celebra. Porque a festa dos Maios non é exclusiva de Ourense, celébrase en moitos lugares de Galicia. Pontevedra é unha das provincias que máis goza desta celebración en Galicia. Aínda que tamén se celebra fóra das nosas fronteiras galegas e incluso españolas.

Esta celebración pertence ás festas que, dende a historia dos tempos, se celebraban no chamado “ciclo de maio”, que é o tempo comprendido entre a última semana de abril e que se alonga ata a festividade de San Xoán, o 24 de xuño, coincidindo co solsticio de verán. Direivos que a súa finalidade era bendicir á xente e os campos de cultivo para conseguir abundante colleita, celebrando o final do inverno e festexando a aparición dos primeiros froitos.

En verbas do noso galego ilustre, Vicente Risco, “a festa dos Maios, é a festa da primaveira, ben sexa da súa chegada, ben do seu trunfo. Significa o reverdecer das prantas, o comezo do ano agrícola, a ledicia de ver erguerse o sol por riba do hourizonte e coller altura e forza...”

Na nosa cidade, Ourense, celébranse o día da festividade de Santa Cruz, que na tradición cristiá representa a árbore da vida, a saúde e a resurrección.

Chámaselle “Maio” tanto á celebración como ás
representacións que se fan para a ocasión. Vicente Risco nunha das súas xuntanzas na antiga cafetería Royalty describía a figura dos Maios: “Es una armadilla piramidal o cónica, cubierta de musgo y flores…”

Acompañando ás figuras cónicas recítanse e cántanse coplas ou diálogos que teñen unha finalidade crítica. Tratan de por énfase no devir da cidade e denunciar os problemas sociais, criticando e incluso satirizando a vida política da cidade de As Burgas.

Disque as coplas más críticas se redactaban clandestinamente na cafetería Royalty, entre tertulias e disputas entre os intelectuais da época. Vicente Risco, Xaquín Lorenzo Xocas… Din os entendidos que redactaban os versos clandestinamente e os cedían a outro. Eran os poetas anónimos dos Maios. Unicamente a festa dos Maios permitía levantar a voz en forma de copla e denunciar os problemas sociais na cidade de As Burgas. Entre referencias a caciques, pobreza e mala xestión da administración local, temos coplas gardadas na memoria dos ourensáns, como a da "Probe Conceución", que protesta polo traslado da estatua e sinala culpables e cómplices: "A probe señora sin faguere nada van a castigar e vai ser desterrada. O Ayuntamento puxo gran empeño, secundando a idea de un que é madrileño".

Ese carácter crítico e de denuncia do Maio, hoxe ademais é premiado, xa que agora é costume facer competicións, premiando as mellores esculturas e as mellores coplas.

Pero os Maios non se celebran igual en todas partes. Se facemos unha breve excursión polos recunchos de Galicia, atopamos que no Norte, de Maio fai un neno que recibe o nome de Rei do Maio, desfilando coas roupas totalmente cubertas de flores, hedras, fiúnchos... En Pontevedra , a estrutura, de forma cónica, está feita de varas recubertas da mesma forma que nas outras localidades, pero adórnanse con flores, laranxas, cáscaras de ovo... O ritual inclúe o roubo, máis ou menos encuberto, dos elementos necesarios para facer o maio. O neno, que canta o maio, escóndese dentro del mentres recita as letras das coplas, que ao igual que en Ourense, tamén son en ton burlón, crítico ou satírico.

En Ourense, seguimos a mesma tradición. Pero aquí a forma do maio pode ser diversa: canastros, cruceiros, potes... segundo a imaxinación dos que o realicen ou o tema que se queira criticar.

Tamén son coñecidos os Maios que saen en Marín, Vilagarcía de Arousa, Redondela, Caldas de Reis, Allariz, o Barco de Valdeorras e Verín pero non vou entrar aquí porque sería moi extenso.

Pero dende logo eu quedo cos Maios da miña cidade, dispostos na soleada rúa do Paseo e no
Parque de San Lázaro. Neste esplendoroso día de sol, animarvos e saír e contemplar o magnífico traballo feito por moita xente que goza con esta festa enxebre da nosa Galicia.

Aproveitar que hoxe, primeiro domingo de maio, celébrase ademais o día das nais.

Felicidades!

Unha aperta e ata a semana!

Clara Mª Domínguez Iglesias 4ºB
Comentarios (0) - Categoría Actividade En Ourense - Publicado o 06-05-2018 15:33
# Ligazón permanente a este artigo
Mende, os novatos deste ano nos maios
Cada ano únese algún colectivo, colexio ou asociación á competición por ser elixido o mellor maio; este ano correspondeulle á asociación San Roque de Mende, nove de cuxos máis de 200 membros decidíronse a afrontar o divertido labor de elaborar un.

"Escollemos participar na categoría de enxebres este ano, coa recreación dun carro clásico dos que se poden atopar no rural galego", explica José Luis Lorenzo Branco, presidente da asociación. Engade que se trata dunha reprodución "case a escala" dos carros que poden atoparse nos pobos da provincia, coas súas " estadullos ou fungueiros para que a carga que leva non caia e, no seu caso, laterais pechados, que poden ser baixos ou altos segundo sexa o tipo de carga", explica o presidente da Asociación de Mende.

Un traballo que lles entretivo durante varios días; en conxunto, "ao redor de 30 ou 40 horas, pero leva ben", asegura José Luis Lorenzo, que ten moi claro que a decisión de debutar neste concurso de maios foi todo un descubrimento.

Kevin Oliveira Quiroga 4ºB
Comentarios (0) - Categoría Actividade En Ourense - Publicado o 06-05-2018 15:28
# Ligazón permanente a este artigo
Tumbas 100% ecolóxicas
A industria funeraria move 15.000 millóns de dólares ao ano en EE UU, incluídas as inhumaciones 'verdes' ENVOLVIDO EN TEA de algodón, nunha sinxela caixa de vimbia, baixo unha árbore; lentamente converténdose en parte da paisaxe, pasto dos vermes, ou, máis románticamente, transformándose nese “po namorado” do soneto de Quevedo. Sen lápida, mausoleo, nin cripta. Poida que soe a enterro hippy, ou ao que se faría cunha moi querida mascota. Pero é tamén a descrición do que se considera un enterro 100% ecolóxico. Algo que hoxe en día, nos países occidentais, é a excepción.

Pasaron catro séculos desde que Quevedo resumía naquelas estrofas maxistrais o efémero do noso paso pola terra, e os humanos seguimos sen ter moi asumida a nosa mortalidade. Pero xa non deixamos atrás soamente po. No mundo occidental, onde a industria funeraria move miles de millóns de euros, o proceso foise sofisticando. Xunto cos cadáveres ou as cinzas, a terra recibe produtos químicos (usados para embalsamar), aceiro (nos féretros) e cemento
(nas lápidas).

Eyén Díaz López 4ºB
Comentarios (0) - Categoría Xeral - Publicado o 06-05-2018 15:26
# Ligazón permanente a este artigo
Cristais de tempo
Achan «cristais de tempo» nun material que está ao alcance dos nenos.

Un equipo de físicos da Universidade de Yale descubriu indicios da existencia dun «cristal de tempo» no lugar que menos se esperaban: no interior dun cristal «normal» e que ben poderiamos atopar en certos xoguetes infantís. O achado abriu novos interrogantes e deixa claro que sabemos aínda moi pouco sobre cómo se forman estas estruturas que desafían abertamente as leis da Física.

Os cristais normais , como o sal, o cuarzo ou os diamantes, teñen os seus átomos ordenados en patróns e que se repiten unha e outra vez. Nos cristais de tempo, con todo, os átomos tamén se moven seguindo un patrón que se repite, aínda que o fai no tempo, e non no espazo.

Seguir un patrón temporal implica que os átomos dun cristal de tempo nunca se acomodan no seu estado normal, cousa que si fan os átomos dos cristais normais. Por iso, os cristais «normais» permanecen inmóbiles, xa que están en
equilibrio e no seu estado fundamental. Pero os cristais de tempo teñen, repetimos, unha estrutura que non se repite no espazo, senón no tempo, e por tanto seguen oscilando mesmo no seu estado fundamental. É dicir, nunca alcanzan o equilibrio e, literalmente, non poden permanecer quietos.

Ricardo Alberto Ferreiro de Aguiar 4ºB
Comentarios (0) - Categoría Xeral - Publicado o 06-05-2018 15:24
# Ligazón permanente a este artigo
© by Abertal