EDLfranciscanasOurense


Blog do EDL do Colexio Plurilingüe Divina Pastora de Ourense

O meu perfil
 CATEGORÍAS
 RECOMENDADOS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES
 DESTACADOS

Islandia, pasos atrás

Os islandeses devolveron ao poder ao centrodereita, que coas súas políticas neoliberais precipitou o colapso económico de outubro de 2008 e que previsiblemente freará agora o proceso de adhesión de Islandia á Unión Europea (UE). A oposición logrou un triunfo claro nas eleccións lexislativas de onte co 51,1% e 38 dos 63 escanos do Althingi (Parlamento), escrutado case o 98% dos votos.

A coalición de esquerda que gobernaba dende 2009 perdeu a metade dos seus apoios, e a Alianza Socialdemócrata pasou de ser a forza máis votada a baixar ao terceiro posto. Ese lugar correspóndelle agora ao conservador Partido da Independencia, tradicional dominador da política islandesa, que remontou nas últimas semanas para lograr o 26,7%, tres puntos máis, e 19 escanos.

Co mesmo número de escanos pero con dous puntos porcentuais menos quedou o Partido Progresista, o seu histórico aliado e gran triunfador dos comicios, cun 10% e unha decena de deputados máis que en 2009, a pesar dun lixeiro mal sabor de boca, porque as enquisas o daban como gañador ata non hai moitos días.

Ambos os dous partidos víronse favorecidos polo descontento dos islandeses co Goberno, que malia estabilizar as finanzas pagou os efectos sociais do duro programa de axuste imposto polo Fondo Monetario Internacional (FMI) para rescatar a Islandia.
O gabinete dirixido pola primeira ministra socialdemócrata Jóhanna Sigurdardóttir non foi capaz de levar adiante ningunha das súas grandes promesas, como a reforma da política de cotas de pesca ou a nova Constitución impulsada por unha iniciativa popular. A postura do Goberno no litixio polas indemnizacións a aforradores estranxeiros pola quebra do banco Icesave e as súas disputas internas, que provocaron que rematase a lexislatura en minoría, tampouco axudaron a aumentar a súa popularidade.

Desa decepción e das promesas para aliviar a difícil situación económica na que aínda se encontran moitos islandeses, sobre todo polo alto endebedamento hipotecario, aproveitouse o centroderecha para sacar tallada. Nin cambiando os seus impopulares líderes, a esquerda logrou reverter o que as sondaxes apuntaban dende había moitos meses. Os socialdemócratas perderon case 17 puntos e 11 escanos para baixar o 12,9% e 9 deputados. Algo menos acusada foi a caída do seu socio de coalición, o Movemento de Esquerda Verde, que obtivo o 10,9% (21,7 en 2009) e 7 asentos no Parlamento, a metade que catro anos antes.

O centrista Futuro Brillante entrou no Parlamento co 8,2% e 6 escanos, mentres que o Partido Pirata loitaba por acceder ao Althingi: o escrutinio parcial dáballe o 5,1%, unha décima por enriba do mínimo, e 3 deputados.


Alba Salgado Parente 2ºA
Comentarios (2) - Categoría Xeral - Publicado o 28-04-2013 21:09
# Ligazón permanente a este artigo
Os musicais chegan a Ribadumia, Outes e Cambados
O espectáculo musical 'A nena e o grilo nun barquiño' será representado este sábado no auditorio municipal de Ribadumia (Pontevedra), ás 18.00 horas, mentres que o domingo lle tocará a súa quenda a Outes (A Coruña), cunha función á mesma hora na Casa dá Cultura. A xornada dominical chegará a Cambados (Pontevedra) a obra 'As pombas de Carboeiro', no auditorio da xuventude, ás 21.00 horas.
Ambas as dúas iniciativas forman parte da segunda edición do programa de dinamización lingüística 'FalaRedes', que organiza a Secretaría Xeral de Política Lingüística, dependente da Consellería de Cultura, Educación e Ordenación Universitaria.
'A nena e ou grilo nun barquiño' fará entrar un público de todas as idades nun mundo máxico e cheo de aventuras, no que os dous protagonistas descobren o seu propio interior a través das peripecias e pezas musicais do autor Magín Blanco. A parte narrativa reflicte valores como a solidariedade, o respecto á natureza e a identidade, acompañada de cancións en galego.
'As pombas de Carboeiro', da compañía teatral Fantoches Baj, recrea a historia de dous monxes residentes neste mosteiro que, botando man do enxeño, teñen que convencer ás tropas napoleónicas de que non sacien a súa fame coa familia de pombas mensaxeiras que habita nesta localización. Os verdadeiros protagonistas serán as bandas de música das localidades nas que se desenvolva, que acompañarán instrumentalmente as aventuras dos actores sobre o escenario.


Magdalena Sepa 2ºA
Comentarios (0) - Categoría Xeral - Publicado o 28-04-2013 21:05
# Ligazón permanente a este artigo
Pachi Vázquez divide o socialismo galego coas súas primarias, con Abel Caballero de árbitro
Se Pachi Vázquez esperaba convertir o apoio do comité nacional á súa controvertida proposta de primarias nun espello da unidade do PSdeG, fracasou con estrépito. Debaixo do 62% de votos a favor, cun 33% de abstencións, agóchase unha clara división das familias do socialismo galego e emerxe con forza a figura de Abel Caballero, que xoga con prudencia e frialdade de xogador de póker as súas cartas como árbitro na soterrada loita de poder que libran os baróns do principal partido da oposición en Galicia. De feito, no cumio deste venres, rematado o sábado de madrugada con escasez de aplausos, brillaron pola súa ausencia as delegacións de Vigo e da cidade de Ourense, que plantaron ao secretario xeral e só enviaron un representante para facer patente o seu distanciamento da folla de ruta imposta polo médico do Carballiño.

O atraso até setembro na celebración de primarias foi bendicido polas provincias da Coruña, co ex ministro Fran Caamaño -probable aspirante a liderar o novo PSdeG, din algúns analistas que co apoio do propio Pachi Vázquez, que tería decidido xa retirarse da carreira- e Fernández Moreda, Ourense e Lugo, se ben o hoxe principal barón desta última, Gómez Besteiro -primeiro en presentar a súa candidatura á secretaría xeral-, advertiu no cumio de Compostela que é a derradeira vez que acepta un cambio de calendario. O silencio da poderosa delegación de Vigo e a oposición dos críticos -houbo acusacións de apaño e peticións dunha "saída ética"- descafeínan e relativizan o éxito da proposta do actual líder dos socialistas galegos.

Queda no aire o formato do congreso da remuda. Todo o sector crítico se opón con contundencia á pretensión de Vázquez de que á cita do 29 de setembro acudan como moito setecentos delegados, moi por debaixo do tope de mil que contemplan os estatutos do partido. O recorte choca coa vehemente defensa da participación da militancia que fai agora o aínda secretario xeral e ten unha explicación inicial máis relacionada cos intereses personais que coa democracia interna: cantos menos delegados acudan ao congreso, maior peso terán Lugo e Ourense, as provincias nas que Pachi Vázquez ten o seu graneiro de incondicionais.


Jorge Vázquez 2ºA
Comentarios (0) - Categoría Xeral - Publicado o 28-04-2013 21:02
# Ligazón permanente a este artigo
Smartphones e incomunicación.

Cando foi presentado ao mundo por Alexander Graham Bell, o teléfono supuxo unha verdadeira revolución para o ámbito das comunicacións, xa non polo mero feito de permitir establecer unha conversa dende dispares ubicacións xeográficas, senón por todo o que isto mesmo a posteriori implica. Relacións amorosas que salvan a distancia, acordos laborais, felicitacións de aniversario… A telecomunicación naceu coa misión de tender pontes, de abrir canles. De facilitar o establecemento de vínculos e o mantemento dos mesmos a este zóon politikon que un bo día decidiu baixar da árbore. De, en definitiva, achegar ás persoas xa non só entre si, senón tamén, e en gran medida, coa súa propia esencia. O problema chega cando, nunha tendencia en parte dada por esta mesma esencia á que apelábamos, o concepto coma tal se vai deteriorando, ata atopármonos cunha sociedade integrada por individuos explícitamente asociais, silenciosos, estáticos, chantados diante da pantalla dun smartphone que eles cren que os conecta co mundo, mentres ao seu redor este mundo ao que realmente permanecen alleos segue a xirar sen se lembrar deles.
Por cada emigrante que nun pasado puido felicitar o Nadal á súa familia dende o máis recóndito lugar do planeta, hoxe atopamos dez que renuncian ao pracer dunha conversa durante a cea pola teima de responder a unha mensaxe en Whatsapp ou rematar unha partida de Triviados, coa consecuente liorta familiar inclusive. O que naceu como unha vía de achega e entendemento volveuse na nosa contra ata se converter nun instrumento de discordia, adición e exclusión. E eu non daría en consideralo unha cuestión de superfluidade, pois o verdadeiro significado alude a algo ben máis profundo. Contemplando ao ritmo ao que caduca a integridade das nosas creacións, pouco queda que dicir de nós mésmos, despois de máis de 2000 anos de historia desta especie.
Aida González, 2º Bac B.
Comentarios (0) - Categoría Xeral - Publicado o 28-04-2013 20:54
# Ligazón permanente a este artigo
Estilo (im)persoal.

Disque antes, a moda era un instrumento ao servizo das persoas, para embelecelas, para adornalas, para resaltar os seus puntos fortes, para crear beleza. Que era a creación do modisto a que se atopaba ao servizo do cliente, e non ao revés. Disque antes, a algunha xente caracterizábaa un talento especial á hora de elixir as prendas de roupa e á de vestilas unha vez na rúa, nas reunións sociais, na vida diaria. Estilo que o chamaban, creo lembrar. O que se lles esqueceu de nos explicar sobre isto do estilo era que, a diferencia do que acontece con case todo neste mundo, non se pode comerciar. E como aquí o que non se pode vender nin mercar non interesa, cómpre crear unha convención ao respecto que sí que permita o intercambio monetario (e, xa postos, que cambie estacionalmente, para incrementar os ingresos) e uns medios que fagan crer a xente que é ese o único xeito de ser alguén presentábel en sociedade. Xa postos a xeneralizar, cómpre crear un prototipo de usuario para este novo invento (chamémoslle moda). Canto máis adoutrinado estea, isto é, canto máis se pareza a súa indumentaria a do manequín da porta do establecemento e cantas máis ganas lle pase a ese croissant do almorzo que por suposto non pode nin ulir, mellor. E sentadas estas bases, comeza o xogo. Un deses xogos de nunca acabar.
E non é cuestión de ser hipócritas. Por suposto que dende logo eu mesma formo parte deste xogo, desta cíclica historia universal da infamia, que diría Lois Pereiro. Non sería xusto criticar a aquelas que saen en manada as noites dos sábados uniformadas con outfits de catálogo cando eu mesma merco en determinadas tendas, leo determinadas revistas e me deixo levar por determinadas tendencias. Tampouco é algo que sexa imposible evitar, pero qué vou dicir, nestes casos a comodidade impera, e tampouco é unha ninguén para dedicarse a cambiar o mundo. Quizáis na propia imposición vaia incluído o de deixalo estar. Malia todo, creo xa postos a ser outro ladrillo na parede, non está de mais tomar conciencia, vaia ser que despois nos dea alerxia o cemento, ou algo así.
Aida González Vázquez, 2ºBac B.
Comentarios (0) - Categoría Xeral - Publicado o 28-04-2013 20:50
# Ligazón permanente a este artigo
Recuperan un poema inédito de Rosalía
O diario madrileño A Soberanía Nacional publicou o 4 de xuño de 1866 un poema de Rosalía de Castro dedicado ao escritor, militar e político liberal Salustiano de Olózaga. Os versos foron recuperados por Francisco Rodríguez, quen hai catro anos buscounos sen éxito na hemeroteca da Biblioteca Nacional, pero que agora, coa publicación dixitalizada, puido localizar, segundo Efe.

Rosalía escribiu o poema co gallo dunha visita do político a Galicia, aínda que finalmente De Olózaga non chegou a pisar terras galegas por «unha causa puramente privada», segundo informa A Soberanía Nacional. O xornal tamén indica que Rosalía de Castro concibiu os versos a «petición dos artesáns [...] para repartilos impresos á chegada do Sr. Olózaga; o sub gobernador, cuxo nome sentimos non poder estampar, para non privala da gloria que alcanzou, negouse a pór o selo da oficina na proba dos versos».


Julián Rey Pérez - 2ºBACH - A
Comentarios (0) - Categoría Recursos en galego - Publicado o 28-04-2013 20:00
# Ligazón permanente a este artigo
Correlingua 2013: O galego, a chave do mundo.
O galego, a chave do mundo. A consigna, lema da nova edición do Correlingua, percorrerá as rúas do País desde o día 2 de maio, co gallo desta iniciativa que conxuga o deporte e a defensa do idioma propio da Galiza. Con saída desde Ourense, alumnado de todos os centros de ensino irán tomando o relevo para que a lingua estea presente en doce comarcas, quecendo motores nos días previos ao día grande da reivincación do dereito a vivirmos en galego: o 17 de Maio.

O falar non ten cancelas: cando o Concello de Santiago quixo censurar un manifesto



A miña lingua é segura,
O falar non ten cancelas
Unha casa sempre aberta
Que todos debemos protexer.
A miña lingua é miña nai
É honroso ter unha lingua
Fermosa, digna, que abre portas
Que non ten chaves, que nada pecha,
Ela mesma é a chave do mundo.
A miña fala é o máis importante,
Debo honrala cando a uso
Sentirme orgulloso de tela
Por ser o meu carné de identidade.
O galego é unha lingua con historia,
O galego é unha lingua honorábel,
É unha lingua con pasado, con memoria
Con prestixio e con tradición formidábel.

O que reproducimos é un bocado do manifesto que resultou gañador dun concurso en que participaron os centros de ensino. Foi elaborado polo alumnado de 4º da ESO A e B do IES A Pinguela de Monforte, que se presentaron baixo o nome de 'Os Golgorotos'. Cómpre destacar que concellos como o de Compostela condicionou en 2012 a colocación dun palco para as actuacións do Correlingua a que o manifesto fose censurado.

Elaborado polo estudantado de 4º da ESO do CPI de Pontecesures, nel proclamábase o desexo de que "as fronteiras de Galiza as poña o galego" ou que "non se é máis galego por vivir na Coruña se logo se fala o idioma de Castela".

Após coñecerse a noticia de que o daquela alcalde Gerardo Conde Roa, non apoiaría a carreira e a trataría como unha manifestación, o colectivo Galicia Bilingüe fixo público un comunicado informando de que a mudanza de actitude fora froito "dunha recente entrevista" co rexedor en que este "mostrou o seu compromiso de non apoiar dende o Concello "actividades adoutrinadoras dirixidas a escolares". Tampouco o Concello da Coruña colabora na actividade.

13 anos movéndose pola nosa lingua
Así as cousas, o Teatro Principal de Pontevedra acolleu esta sexta feira a presentación dunha nova edición desta iniciativa que se vén realizando desde hai 13 anos.

Promovida na súa orixe por entidades culturais, hoxe está organizada pola AS-PG, a CIG-Ensino, a Mesa, os Concellos de Lugo, Pontevedra, Ourense e Vigo e a Vicepresidencia da Deputación de Lugo.

Carlos Álvarez Ramos, 2ºA Bacharelato
Comentarios (0) - Categoría Actividade En Ourense - Publicado o 28-04-2013 12:03
# Ligazón permanente a este artigo
Células nai da placenta poden rexenerar o fígado

Un estudo elaborado polo grupo de Medicina Rexenerativa do Instituto de Investigación do Hospital 12 de Outubro de Madrid concluíu que células nai da placenta poden transformarse en células do fígado e permitir así a rexeneración deste órgano se está lesionado.

O traballo, publicado na revista Cytotherapy, da Sociedade Internacional de Terapia Celular, resolve que as células nai mesenquimais -que dan lugar a diferentes tipos de tecido- de placenta poden chegar a transformarse en hepatocitos -células do fígado- en determinadas condicións.

O cultivo in vitro destas células nai nun medio con proteínas presentes de forma natural no fígado, explica a Consellería de Sanidade de Madrid nun comunicado, permite que poidan converterse en hepatocitos e formar unha estrutura, coñecida como hepatosfera e semellante a un pequeno fígado de apenas medio centímetro de grosor.

Esta hepatosfera ten a actividade propia do fígado, xa que produce albúmina, unha proteína que permite a distribución correcta dos líquidos corporais no organismo.

A investigación tamén resalta a capacidade das células nai mesenquimais de placenta de converterse en hepatocitos se se cultivan con elementos presentes nun fígado danado, polo que poderían ser útiles nun futuro para o seu uso en lesións hepáticas.

A investigación permitirá nun futuro mellorar as condicións de pacientes xa trasplantados como aqueles que permanecen en lista de espera ata que reciben o órgano dun doante compatible. Así, o transplante de hepatosferas mellorará a adherencia e permanencia do enxerto unha vez trasplantado, así como a rexeneración do fígado.

Ana Isabel Flores, investigadora principal do grupo de medicamento rexenerativa da área 5 do Instituto de Investigación do hospital, explicou que o seu equipo aisla e estuda este tipo de células nai adultas, que teñen un gran «potencial de diferenciación a distintos tecidos», tras recoller placentas de recentemente nacidos «inmediatamente despois do parto».

O equipo procesa no laboratorio as placentas con proteínas, aisla as células, colócaas en cultivos e estuda «como se transforman noutros tipos celulares».

Flores considera que esta é unha «ferramenta» moi importante para «futuras terapias celulares e terapias xenéticas» e que nalgúns estudos están «moi preto» do «salto» do laboratorio «á clínica».

O grupo do Hospital 12 de Outubro demostrou ademais, noutro artigo publicado na revista Cancer Gene Therapy, que o uso destas células mesenquimales de placenta retardan o crecemento dos tumores de mama e atrasa a aparición de tumores secundarios.

Segundo Flores, estas células poden «servir como axentes terapéuticos en cancro de mama», xa que «diminúen a aparición de metástase e a progresión dos tumores primarios nos animais con cancro de mama», o que comprobaron en laboratorio e agora están a estudar «en vivo» en animais.

Sara Carroceda González, 2ºA Bacharelato
Comentarios (0) - Categoría Xeral - Publicado o 28-04-2013 12:00
# Ligazón permanente a este artigo
Unha investigación galega descobre catro novas especies de cefalópodos prehistóricos

Un equipo científico internacional integrado por de cinco expertos, liderado por Ismael Miján, da Sociedade Galega de Historia Natural de Ferrol (SGHN), logrou probar o achado de catro novas especies de cetáceos odontocetos a partir de 40 cranios fósiles recuperados casualmente por pescadores galegos e portugueses de caladoiros do Atlántico Norte.

O proxecto arrincou en 2006 cando un pescador de Cedeira (A Coruña) cedeu á SGHN un estraño fósil que achou entre as redes do seu barco. Era o cranio dun zifio dunha especie sen clasificar que tiña de 15 a 20 millóns de anos de antigüidade, e que foi o punto de partida da investigación.
O fósil caeu en mans de Miján que contactou os dous mellores expertos en zifios do mundo: o italiano Giovanni Bianucci, da Universidade de Pisa, e o belga Olivier Lambert, do Museo Real de Ciencias Naturais de Bélxica.

O equipo internacional completouse con outros dous investigadores, Klaas Post, do Museo de Historia Natural de Róterdan (Holanda) e Octávio Mateu, do Museo do Lourinhâ de Portugal, e acaban de publicar os resultados de cinco anos de estudo na revista Geodiversitas, especializada en Paleontología.

Trátase dun "importantísimo achado científico", destacou hoxe Miján, nunha rolda de prensa na que presentou os resultados da súa investigación que xa recibiu o aplauso da comunidade paleontológica internacional.

Probaron a existencia de catro novas especies de zifios -cetáceos odontocetos que se caracterizan por un fuciño pronunciado similar ao dos golfiños-, que se denominaron Imocetus piscatus, Choneziphius leidyi, Tusciziphius atlanticus e Globicetus hiberus. Medían de 4 a 13 metros de longo, eran grandes mergulladores a profundidades que pasaban dos 1.000 metros, carecían de dentes e alimentábanse por succión de cefalófodos.

Unha das características destas especies é o diformismo sexual, unha desas características é unha esfera cranial de gran densidade na parte frontal da cabeza que segundo explicou, protexía os órganos vitais dos machos das pelexas a cabezazos.

Parte desa colección de novos fósiles de zifios exhibirase no Museo dá Natureza de Ferrol.

Beatriz Molina Muñiz 2ºBACH A
Comentarios (0) - Categoría Actividade En Ourense - Publicado o 28-04-2013 11:52
# Ligazón permanente a este artigo
O SERGAS DEIXARÁ DE PAGAR CÁMARAS INHALADORAS PARA NENOS ASMÁTICOS
O Sergas excluirá do financiamento público a partir do 1 de maio 30 produtos farmacéuticos que ata agora si se subvencionaban. Trátase de cinco tipos de cámaras de inhalación pediátrica, 23 de sondas e dous modelos de apósitos para pacientes con traqueotomías. O motivo para non financialos é, segundo a Consellería de Sanidade, que non están incluídos na prestación farmacéutica do Sistema Nacional de Saúde, é dicir, que se financiaban en Galicia pero non os recolle a carteira única do ministerio. No caso das cámaras exclúense cinco tipos, pero seguirán financiándose outras, apuntan desde a Xunta. En canto aos apósitos para pacientes con traqueotomías, simplemente quedan fóra do financiamento. O número de pacientes que precisan destes apósitos, sosteñen os facultativos, é afortunadamente moi reducido. No caso das cámaras de inhalación, o número de nenos afectados é significativamente superior. Trátase dun produto para menores con afeccións asmáticas e bronquiolitis. A decisión foi anunciada internamente o luns aos pediatras da rede pública. Estas cámaras de inhalación teñen un custo que rolda os 36 euros, dos que a Administración sufragaba ata agora 4 desde a etapa do bipartito, sendo totalmente gratuítas con anterioridade. Devanditos produtos son recetados para inhalar con máscara corticoides e broncodilatadores para facilitar a respiración aos afectados por asma ou inflamación dos bronquiolos, patoloxías que teñen cada vez máis incidencia en Galicia por mor da contaminación e a transferencia xenética.

Pediatras expertos no campo da afeccións respiratorias cifran nun 15 % o número de nenos de 0 a 4 anos que en Galicia poden requirir das devanditas cámaras, é dicir 16.440 na actualidade. O Sergas seguirá pagando outras cámaras non específicas para os pequenos e dun custo de 6 euros, aínda que debendo pagar os pais dous deles e tamén a máscara. A eliminación do pagamento afectará a todos os casos, independentemente da renda familiar.

Alba Fernández Castro, 2ºA Bacharelato
Comentarios (0) - Categoría Xeral - Publicado o 28-04-2013 11:48
# Ligazón permanente a este artigo
© by Abertal