EDLfranciscanasOurense


Blog do EDL do Colexio Plurilingüe Divina Pastora de Ourense

O meu perfil
 CATEGORÍAS
 RECOMENDADOS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES
 DESTACADOS

A Rocha vive grazas aos arqueólogos
Raquel Casal -toda unha vida dedicada á arqueoloxía galega- aparenta voz de indiferenza: «A escavación do castelo dá Rocha é unha decisión do Concello de Santiago, que asina un convenio coa Universidade e dentro desta tócanos a Fernando Acuña e a min dirixir ou proxecto». Dio con ton neutro e confesa que non sabe se este ano continuarán os traballos e se estarán eles á fronte. Pero o certo é que dá a impresión de que a muller, tras mil batallas arqueolóxicas, continúa coa ilusión intacta para acometer a sexta campaña. Diñeiro non debería faltar, porque grazas a unha emenda parlamentaria chegarán, polo menos en teoría, un millón de euros.
O caso é que A Rocha non estaba e agora está. Os veciños empezaron a dar -sanamente falando- a lata e saíronse coa súa: localizar os restos da que foi fortaleza máis importante de Galicia, lugar seguro dos arcebispos composteláns, e sacala á luz. Porque escondidas si que estaban estas murallas, fosos, portas e ata proxectís de catapulta do século XIII que pasaron á categoría de ruína mercé ao empeño do movemento agrario revolucionario dos Irmandiños no ano do Señor de 1466. E, curioso, o complexo non foi restaurado, en contra do que pasou coa maioría dos que sufriron a iracunda visita dos mal armados pero moi indignados campesiños. Todo apunta a que a pedra se repartiu entre o Pico Sacro (o arcebispo Fonseca II quixo construír alí outro castelo) e a catedral compostelá, posto que a base da torre do Reloxo da basílica está composta precisamente por eses sillares da Rocha.
E como a vida dá moitas voltas, no século XVII pensouse en reconstruír a fortaleza, pero dese estadio non pasou o proxecto.
As escavacións permitiron recuperar moitas cousas dese edificio gótico de planta cadrada que ocupa uns 3.500 metros, dimensións máis que respectables nun país como Galicia onde abundan os bastións pequenos cando non minúsculos. Moedas, apliques de mobles (un deles representando ao que parece un crocodilo), cerámica feita aquí e cerámica importada, un bo conxunto de puntas de ballesta, unha espada de folla rectangular, unha daga das chamadas perfora mallas, ósos de animais domésticos...
E tendo un pasado como ese, a pregunta é quen se atreve a frear as escavacións que poden arroxar tanta luz sobre Santiago. Raquel Casal fai un xesto de indiferenza. Vese claro que está a desexar volver ao choio.
COMO IR
Non está sinalizado e, aínda que se atopa nun sitio en teoría de relativamente fácil acceso e localización, ir ata alí transfórmase nun pequeno calvario que esixe algunha paciencia. Saíndo de Santiago cara ao sur pola nacional, á entrada do Milladoiro hai unha rotonda. Cóllase á dereita (como regresando a Compostela) e, sen cruzar nunca a vía de tren, vírase cara á esquerda, sobe cara ás casas da Rocha ?un caos urbanístico? e descéndese (na placita co lavadoiro, á dereita). O castelo está pegado ao ferrocarril.

MÍRIAM LÓPEZ 2D0 BACH A
Comentarios (0) - Categoría Actividade En Ourense - Publicado o 19-04-2011 22:02
# Ligazón permanente a este artigo
Tui e Valença celebran o 125 aniversario da ponte internacional sobre o Miño
Os municipios de Tui e Valença celebraron hoxe o 125 aniversario da inauguración da ponte internacional que sortea a fronteira natural do río Miño entre Galicia e Portugal coa firma dun protocolo de irmandamento que reforza os lazos sociais e culturais entre ambas as cidades.
Os alcaldes Antonio Rocha e Jorge Mendes asignaron o acordo na antiga aduana de Valença ante a presenza de diversas autoridades, como o delegado do Goberno en Galicia, Antón Louro, e logo descubriron unha placa conmemorativa no punto intermedio da centenaria ponte.
Os discursos rememoraron a historia, pasada e presente, compartida por Tui e Valença e o interminable goteo de tránsitos, en tren, coche e a pé, de España a Portugal e viceversa, sobre a ponte de ferro deseñado polo enxeñeiro Pelayo Mancebo Agrida.
A súa inauguración tal día como hoxe hai 125 anos supuxo todo un acontecemento a ambas as beiras do Miño e ata a construción do novo viaduto da autovía AP-9/A-3 serviu de principal paso fronteirizo entre Galicia e o norte de Portugal, hoxe constituídos en Eurorrexión.
O alcalde de Tui, Antonio Rocha, destacou a ponte internacional que hoxe cumpre 125 anos como «emblema e símbolo de unión e irmandade» con Valença durante «xeracións e xeracións» que compartiron «bágoas, sufrimentos, emigración, fame, pero tamén risos, vodas e alegrías».
O pasado deste paso fronteirizo luso-español está trufado de historias persoais, como a de quen tiveron que cruzar á outra beira do Miño polas súas ideoloxías en diversas épocas, ou das denominadas «trapicheiras», mulleres dedicadas a cómpraa-venda a ambos os dous lados da fronteira.
Máis recentemente, o capítulo que talvez mellor ilustre o irmandamento de Tui e Valença é a atención sanitaria prestada a pacientes portugueses en centros do municipio galego en abril de 2010 tras a decisión do Executivo luso de pechar o servizo nocturno de urxencias médicas.
Nos seus actos de protesta en Lisboa, os veciños de Valença izaron bandeiras españolas, así como en casas e edificios da cidade fronteiriza como sinal de agradecemento a Tui.
Agora esa unión queda plasmada nun protocolo de irmandamento que, segundo destacou o alcalde de Valença, Jorge Mendes, supón «un bo exemplo de cooperación no ámbito do espírito da cidadanía europea».
Mendes valorou o acordo de hoxe como «un paso máis para o avance do proxecto de euro cidade» e para a «institucionalización dun traballo común, transversal en varias áreas da actividade municipal e da sociedade».


BEATRIZ PEREIRO 2DO BACH A
Comentarios (0) - Categoría Actividade En Ourense - Publicado o 19-04-2011 21:59
# Ligazón permanente a este artigo
Só dúas empresas presentan ofertas para crear e explotar a futura estación de Vigo
Corio e Grandi Stazzioni mostraron o seu interese no proxecto, que ten un orzamento de 181 millóns de euros.
Só dúas empresas presentaron ofertas para construír o Vialia Estación de Vigo, a nova terminal ferroviaria deseñada polo arquitecto Thom Mayne para acoller a chegada do AVE á cidade e que compaxinará os usos ferroviarios con comerciais.
O Ministerio de Fomento iniciou a través de Adif o proceso de selección da empresa que se encargará de construír e explotar o centro, cunha superficie construída de 122.548 metros cadrados, dos cales 42.000 m2 terán uso comercial. Concluída a fase de presentación de ofertas, manifestaron o seu interese por participar neste proxecto as empresas Corio e Grandi Stazzioni.
Corio é unha empresa europea de investimento inmobiliario de orixe holandesa, cuxos principais activos son centros comerciais en países como Holanda, Francia, Italia, España, Alemaña e Turquía. Mentres tanto, Grandi Stazioni é unha sociedade italiana controlada polos ferrocarrís italianos (Ferrovie dello Stato) e participada por Eurostazioni, da que forman parte sociedades dos grupos Benetton, Caltagirone e Pirelli, así como os ferrocarrís franceses (Société Nationale deas Chemins de Fer, SNCF).
No proceso de selección avaliarase a solvencia económica e financeira, así como a técnica e profesional dos proxectos, para decidir as candidaturas que optarán á adxudicación da redacción do proxecto básico e construtivo e á posterior explotación do centro, mediante a creación dunha sociedade participada por Adif. O orzamento estimado de construción do centro é de 181,1 millóns de euros, investimento que deberá ser achegada pola nova sociedade, cunha porcentaxe de recursos propios de polo menos o 30%. Deles, Adif ten comprometida a contratación de 38,9 millóns para a realización das obras necesarias.
O proxecto do arquitecto norteamericano pretende aproveitar o actual desnivel entre Lepanto e Vía Norte para crear un edificio de catro plantas no que se combinarán os usos ferroviarios con comerciais. O edificio, de catro plantas, contaría cuns 180 locais comerciais e un aparcadoiro subterráneo con capacidade para máis de 1.350 prazas. A súa cuberta converteríase nunha praza pública de 26.000 metros cadrados para gozar das vistas da ría de Vigo.
Para pode construír o novo edificio, primeiro haberá que derrubar a actual estación, obras que se iniciarán cando se desvíe o tráfico ferroviario á estación provisional de Areal. A súa posta en funcionamento estaba prevista para o verán, segundo declaracións recentes do alcalde.


ADRIÁN LAMAS
Comentarios (0) - Categoría Actividade En Ourense - Publicado o 19-04-2011 21:58
# Ligazón permanente a este artigo
Festival de misoxinia
A secretaria de Estado de Igualdade, Bibiana Aído, cualificou onte de "fundamental" loitar contra o "festival de misoxinia" que, na súa opinión, se dá cada día nos medios de comunicación por parte dalgúns interlocutores e columnistas, e que cualificou como "caldo de cultivo" que serve para "incrementar" a desigualdade. Así o explicou onte pola mañá a secretaria de Estado de Igualdade no marco da inauguración da Xornada Violencia de Xénero e Medios de Comunicación, organizada pola APC. "É necesario loitar e terminar coa misoxinia nos medios de comunicación, fenómeno que se manifesta cada día con máis influencia, xa que é intolerábel que a vida mediática estea infestada de xornalistas machistas que se escudan na liberdade de expresión". Aído pediulles aos medios "dar un paso máis" no tratamento das informacións sobre a problemática social da violencia machista que se traduce en "ademais de tratar o problema dunha forma seria e rigorosa, facelo dunha forma integral". Neste sentido, a Secretaria de Estado de Igualdade, solicitoulles aos xornalistas "que se informe non soamente sobre os casos de malos tratos senón tamén sobre as medidas legais, sobre as campañas de sensibilización, sobre as mulleres que saíron desas situacións violentas, porque todo isto é grazas ó desenvolvemento integral das leis". En canto a outra das múltiples formas de violencia de xénero, Bibiana Aído manifestouse en contra dos anuncios de contacto nos medios de comunicación e aludiu ós pasos que se están dando desde o Goberno de España neste sentido "para elaborar un marco legal polo que se prohiban estas prácticas que esconden explotación sexual e trata de mulleres e nenas". Finalmente, a secretaria de Estado de Igualdade animou os xornalistas a "facer valer a súa profesionalidade a través das boas prácticas en favor da xustiza, a igualdade e a paz". Na mesa de inauguración tamén estiveron presentes Manuel González, presidente da APC, quen no seu discurso aludiu a que "a primeira muller que puxo o branco sobre o negro no tema da violencia machista foi precisamente a xornalista e escritora coruñesa, Emilia Pardo Bazán, xa no século pasado"; Javier Losada, alcalde da Coruña, que apuntou que "hai precisamente só dez días aprobouse no concello o II Plan de Igualdade para avanzar en igualdade e dereitos sociais"; e finalmente Miguel Cortizo, delegado do Goberno en Galicia, quen fixo fincapé en que "nesta secuela non é suficiente a acción lexislativa nin executiva, senón que todas as institucións e poderes, por suposto entre eles os medios, deben implicarse". A continuación, tivo a palabra Miguel Lorente, delegado do Goberno para a Violencia de Xénero, quen apostilou, do mesmo xeito que os seus interlocutores precedentes, a importancia dos medios en dar a coñecer esta secuela social xa que "segundo o Barómetro do CIS, máis do 95% da poboación manifesta coñecer a violencia de xénero a través dos medios de comunicación" e aínda máis "os medios pasaron de ser simples informadores a ser intérpretes desta realidade, e esta información interpretada é clave para a concienciación social".


LUIS MANUEL LÓPEZ ALMONTE
Comentarios (0) - Categoría Actividade En Ourense - Publicado o 19-04-2011 21:57
# Ligazón permanente a este artigo
A Miteu premia á pioneira Marisa Calvo
Miteu baixou onte o pano da edición 2011 cunha cita festiva, a que se corresponde coa entrega dos premios do certame. A organización da Miteu quixo render homenaxe aos pioneiros do teatro ourensán e personificó esa distinción, co premio de honra, na figura de Marisa Calvo, a actriz ourensá que desenvolveu a súa actividade en grupos como Histrión 70 ou Valle-Inclán. Os galardóns Suso Díaz á mellor resolución técnica foron outorgados á Aula Universitaria de Zaragoza (no caso das obras do Principal) e Ymedioteatro (polo que respecta ás funcións do Auditorio). O premio outorgado polos espectadores foi para os compoñentes da Aula Universitaria de Santiago de Compostela e o do xurado para o grupo Palco Pief, de Covilhâ (Portugal).
Ourense en Casabranca
2O festival de teatro ourensán tamén distinguiu cun dos seus premios a Abdellah Chakiri. O actor, director e responsable do Festival de Teatro de Casabranca non logrou acudir a impartir a conferencia que estaba programada na Miteu por falta de visado pero, finalmente, puido chegar para a gala de clausura.
Máis de 6000 persoas
3O certame organizado por Fernando Dacosta superou os 6.000 espectadores nas representacións en sala. A obra de Leo Bassi rexistrou a maior demanda.


SARA GARCÍA DOPAZO
Comentarios (0) - Categoría Actividade En Ourense - Publicado o 19-04-2011 21:56
# Ligazón permanente a este artigo
Diríxese para o CDG a dramatización das obras finalistas do V Premio Diario Cultural de Teatro Radiofónico
"Carne de canón", "Paraísos", "Señora Carmen" e "Como eliminar as manchas de vómito" emítense ata o día 25 na Radio Galega para ser votadas polos oíntes.
O Centro Dramático Galego (CDG) realizou a adaptación para a radio das catro obras finalistas do V Premio Diario Cultural de Teatro Radiofónico, que a compañía pública organiza xunto coa Radio Galega e co patrocinio da Agadic (Axencia Galega das Industrias Culturais). Baixo a dirección de Ana Vallés, un elenco integrado por sete actores e actrices –Mónica Camaño, Margarita Fernández, Manu Lago, Roberto Leal, Laura Ponte, Nuria Sanz e Marcos Vieitez– pon voz aos personaxes dos textos Carne de canón, Paraísos, Señora Carmen e Como eliminar as manchas de vómito, que se emiten ata o vindeiro día 25 de marzo en diferentes espazos da Radio Galega.
O CDG mantén deste xeito a súa colaboración coa radio pública co obxectivo de promover a difusión do xénero teatral especialmente realizado para o medio radiofónico, ademais de levar a cabo labores de asesoramento e dirección na interpretación destas adaptacións.
A dramatización das obras tamén estará dispoñible proximamente para a súa escoita a través da paxina web da Compañía de Radio Televisión de Galicia, www.crtvg.es, de xeito que os oíntes terán unha oportunidade máis de acceder a estas obras e emitir o seu voto para elixir o Premio da Audiencia. Tamén na última semana de marzo, coincidindo coa celebración o día 27 do Día Mundial do Teatro, un tribunal integrado por profesionais do mundo da escena e por dous representantes do programa Diario Cultural, promotor do galardón homónimo, elixirán o Premio do Xurado entre as catro finalistas.
MARÍA GONZÁLEZ PÉREZ 2ºBACH
Comentarios (0) - Categoría Actividade En Ourense - Publicado o 18-04-2011 13:36
# Ligazón permanente a este artigo
Os vellos non deben namorarse volve ás táboas ''para regalía do pobo galego''
"Esta farsa foi imaxinada para regalía do pobo galego, cando en Galiza abrollaban os máis árdidos anceios de rexurdimento. Comenceina en Pontevedra, no ano de 1931, e dinlle cima en Nova York no ano de 1939. Moito tempo decorreu para unha obra tan pequena e tan doada de facer; pero faltoume sosego para rematala[...] Tivo que ser agora, na triste folga que me impón o desterro, cando dispuxera de tempo para comprir o meu vello e íntimo compromiso".

Así falou Castelao dunha obra que mostra as súas excelentes capacidades para o teatro, pese a que el mesmo recoñeceu que fora pensada por un pintor e non por un dramaturgo. Os vellos non deben namorarse, peza fundamental da literatura dramática galega, estreouse en 1941 en Bos Aires. A compañía Teatro do Morcego púxoa sobre o escenario hai dez anos, e recupéraa agora baixo a dirección de Celso Parada.

Trátase dunha farsa en tres lances, cargados de humor ironía e sarcasmo que desmitifican os tópicos costumistas a través da narración dos amoríos dos vellos D. Saturio, D. Ramón e o señor Fuco, que teñen a desgraza de poñer os seus ollos sobre a mocidade de Lela, Micaela e Pimpinela. O prezo por namorar dunha moza foi a morte. O primeiro falece envelenado cun solimán da súa propia botica. O segundo, deitado no esterco tras entregar a alma por un bico. E o terceiro, vinculeiro el, morre de felicidade tras ter casado coa súa amada.

Este venres, 11 de marzo, e nun pase único, quen o desexe pode ver de novo sobre as táboas este "simple experimento artístico", como modestamente definiu Castelao a súa obra, que botou a andar tras a fascinación que produciu en París o Teatro da Arte de Nikita Balieff. O autor descubriu as posibilidades que tería para un teatro popular galego a aplicación de certos usos de estilización poética do imaxinario colectivo. A obra andívolle rompendo os miolos ao intelectual de Rianxo anos e anos, e finalmente púxose mans á obra con ela baixo o título de Pimpinela, parte que logo ficaría como o derradeiro acto dos tres que compoñen a farsa.

A publicación do libro de Os Vellos non deben de namorarse xa era coñecida en Galicia no ano 1953, pero non foi ata o 25 de xullo de 1961 cando puido verse por primeira vez representada en Galicia da man do grupo de teatro de Cantigas e Agarimos. Naquela primeira posta en escena interpretáronse oito pezas musicais entre as que figura a coñecida Lela. Foi o propio Castelao quen lle puxo letra a este fado homónimo a unha das súas personaxes.

http://www.youtube.com/watch?v=AqL7zPPJcaw

Noemy Dopazo,2ºB bach.
Comentarios (0) - Categoría Actividade En Ourense - Publicado o 18-04-2011 13:33
# Ligazón permanente a este artigo
O PSdeG reafirma o obxetivo de manter as sete cidades e alcanzar as deputacións de Pontevedra e Ourense

O secretario xeral do PSdeG, Manuel 'Pachi' Vázquez, reafirmou que o obxetivo dos socialistas para as municipais do próximo 22 de maio é manterse no goberno das sete cidades galegas e conseguir as diputacións de Pontevedra e Ourense, ademáis de manter as da Coruña e Lugo
Nas declaracións aos medios tras participar no Comité Federal do PSOE, Vázquez explicou as candidaturas en todas as cidade galegas que foran aprobadas definitivamente, salvo no caso de Vigo, que dará o visto bo o 20 de marzo. "Iniciamos un momento en que comienza lo más importante, empezar a buscar soluciones para revalidar en Galicia esa confianza para gobernar en las siete grandes ciudades", dixo.
O escenario que marcaban os socialistas galegos era revalidar as alcaldías que xa teñen e "arañar" outras novas, así como manterse tamén nas diputacións de Lugo e A Coruña e "recuperar las de Pontevedra y Orense". As enquisas, afirmou o secretario xeral do PSdeG, favorecen "en todos los escenarios municipales"
"Las dos diputaciones —Pontevedra y Ourense— están a tiro de piedra", asegurou e explicou que os socialistas perderon a pontevedresa "por un puñado de votos". No caso de Ourense, considerouse que o PSOE ten "una expectativa muy positivia" porque a "gran división entre el PP de Feijoo y el PP de Baltar" está creando un escenario no que "proliferan las candidaturas independientes". A esto, suma a "gran fortaleza" do alcalde de Ourende, o socialista Francisco Rodríguez.
María González 2ºBACH
Comentarios (0) - Categoría Actividade En Ourense - Publicado o 18-04-2011 13:30
# Ligazón permanente a este artigo
Carlos G. Reigosa presenta no Consello da Cultura Galega o seu libro A agonía do león. Esperanza e traxedia dos escapados
O Consello da Cultura Galega acolleu este xoves a presentación do libro “A agonía do león. Esperanza e traxedia dos escapados” de Carlos G. Reigosa. No acto interviron Ramón Villares, presidente da institución, o editor, Manuel Bragado e o autor.
Trátase dunha reedición do título que se editou por vez primeira en 1996, merecente daquela do Premio Internacional Rodolfo Walsh de Literatura Testemuñal, e actualizado agora, o libro é “un descenso aos infernos da posguerra española”, como apunta no prólogo o escritor e xornalista Manuel Leguineche.
Carlos G. Reigosa, xornalista e escritor, describe con rigor histórico o drama dos fuxidos centrándose na peripecia vital do guerrilleiro berciano Manuel Girón Bazán, da UGT, combatente na fronte de Asturias e logo mito da guerrilla antifranquista en León e Galicia ata o seu final en 1951.
O autor, que segue traballando a temática da posguerra, defendeu a necesidade de recuperar a historia sen orientacións sectarias ou mistificadoras, visión na que coincide con Ramón Villares, presidente do Consello da Cultura Galega e catedrático de Historia contemporánea da Universidade de Santiago de Compostela.
O libro pode lerse como reportaxe dun tempo de combate, represión, miseria e dor, novela policial, crónica de horribles sucesos, episodio bélico, novela psicolóxica, crónica de costumes, descrición dunha zona deprimida -La Cabrera, montaña case inaccesible no noroeste de León- ou como retrato da condición humana nunha situación límite.

Noemy Dopazo, 2ºBbach.
Comentarios (0) - Categoría Actividade En Ourense - Publicado o 18-04-2011 13:28
# Ligazón permanente a este artigo
A ciencia en galego
Doutor en Bioloxía pola USC e en Filoloxía pola Universidade de Vigo, onde é profesor de tradución técnico-científica, Carlos Garrido presentou na Facultade de Física do Campus Vida a segunda edición do Manual de galego científico, que elaborou xunto con Carles Riera , docente de Filoloxía dá Universidade Ramón Llull de Cataluña, e que sae na editora Através. «A ciencia en galego ten igual potencialidade que en castelán», afirma Garrido, que reivindica un maior e mellor uso do idioma nos traballos de investigación.
-¿Como pode frutificar esa potencialidade?
-A maior potencialidade está en utilizar un modelo galego-portugués para esa expresión especializada e para a comunicación internacional. De feito, a edición anterior deste Manual de galego científico inspirou diversos traballos de terminoloxía e serviu de base para varios cursos de galego técnico-científico na Universidade de Vigo.
-¿Cal é a novidade desta nova edición?
-É unha reedición moito máis alargada. Agora ten máis de 600 páxinas e presenta un panorama aínda maior dá constitución do galego técnico-científico. A novidade principal é a inclusión dunha extensa sección dedicada ao estudo dá morfosintaxe dá lingua especializada, fundamento dá redacción técnica e aspecto central para un cultivo eficaz do galego científico. Tamén se reforza a análise dá estratexia de habilitación en galego dás linguas especializadas, hai un tratamento máis completo dá acentuación dous termos, dá conversión semántica e dá abreviación, ben como a inclusión de moitos máis exemplos e de novos apéndices de interese práctico sobre cuestións de números, símbolos ou expresións cuantitativas, entre outras.
-¿Pensa que se usará máis ou galego non ámbito científico?
-Penso que a mellor, talvez mesmo a única vía con futuro, é a que defende este manual, xa que a coordinación lingüística galego-portuguesa pola que se avoga representa para ou noso idioma, simultaneamente, unha garantía de xenuinidade e unha garantía de proxección, que permiten vencer a súa degradación e traspasar vos estreitos límites que hoxe comprometen a súa sobrevivencia.
-¿Non é un ámbito moi dominado pola lingua inglesa?
-Para a produción e a divulgación dá ciencia, ou galego ten plena funcionalidade e, co modelo que propoño, as mesmas posibilidades que ou castelán.
carlos garrido filólogo, biólogo e profesor de tradución

Uxía Paz 2ºA
Comentarios (0) - Categoría Actividade En Ourense - Publicado o 10-04-2011 12:17
# Ligazón permanente a este artigo
© by Abertal