Blog do EDLg do Colexio Plurilingüe Divina Pastora Franciscanas de Ourense
O meu perfil
 CATEGORÍAS
 RECOMENDADOS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES
 DESTACADOS

Seis axentes de Vigo participan en grandes competicións
A boa forma física é moi importante nalgunhas profesións coma as dos bombeiros ou a policía. Por iso o Corpo da Policía Nacional apoia e favorece a práctica do deporte. A Comisaría de Vigo, pode campar de ter seis axentes que participan en grandes competicións: remeiros, practicantes de trail ou de tríatlon.

Axilidade, disciplina e desconexión iso é o que lles aporta o deporte aos Policías Nacionais de Vigo que compiten en campionatos mundiais e nacionais. Vanessa fai tríatlon desde hai cinco anos e estará no vindeiro mundial.

Esmeralda xa perdeu a conta das medallas que ten, esta remeira é varias veces olímpica e foi quinta nun mundial. Nin a maternidade interrompeu a súa progresión.

Marcos Fernández que fai carreira de montaña notouno sobre todo unha vez. Tamén acumula medallas como remeiro Sergio Pérez.
Todos agradecen o apoio da agrupación deportiva da Policía Nacional que lles dá facilidades para participar nas concentracións e campionatos.

Lucía Alvarellos 2º Bach
Comentarios (0) - Categoría Recursos en galego - Publicado o 31-03-2019 22:06
# Ligazón permanente a este artigo
Galicia alcanza os 8.000 transplantes desde a primeira intervención de 1981, máis da metade de ril e fígado
Galicia alcanzou os 8.000 transplantes este mes de marzo desde que no ano 1981 realizouse a primeira intervención cirúrxica destas características nos centros sanitarios do Servizo Galego de Saúde, sendo máis da metade de ril e de fígado.

A Axencia de Doazón de Órganos e Sangue (ADOS) destacou que en 2018 Galicia bateu a súa marca anual, con 354 intervencións, rexistrando unha media dun transplante diario.

Así, a organización destacou que esta intensa actividade púidose materializar grazas á solidariedade dos 116 doantes de órganos e as súas familias, a cifra máis elevada desde a posta en funcionamento do programa de transplantes en Galicia.

Por cifras acumuladas, desde 1981 até 2019 realizáronse 4.203 transplantes de ril, 2.229 de fígado, 810 de corazón, 647 de pulmón e 111 de páncreas.

Outro dato destacable é a taxa de negativas familiares, que se situou nun índice de 16,5%, a cifra máis baixa desde o inicio da actividade de transplantes, e que supón unha diminución de cinco puntos con respecto ao ano anterior.
En Galicia, na actualidade, hai 11.565 persoas con cartón de doante, das que 3.916 se corresponden coas realizadas en 2018.

O Servizo Galego de Saúde e a ADOS realizou un recoñecemento público aos doantes e ás súas familias pola súa "valentía, a fortaleza e a xenerosidade, que mostran nestes momentos difíciles", un agradecemento que estenden ao "conxunto da sociedade e aos profesionais dos hospitais galegos", que posibilitan "que as cifras de transplantes se manteñen en Galicia".

Eva Muñiz 2º Bach
Comentarios (0) - Categoría Actividade En Ourense - Publicado o 31-03-2019 22:01
# Ligazón permanente a este artigo
Vaquita Mariña en perigo de extinción

A Vaquita Mariña, a marsopa máis pequena do mundo, que habita unicamente no Golfo de California, atópase en perigo de extinción.
O Ministro de Medio Ambiente Mexicano, informou dun curioso plan de axuda para salvar a esta especie mariña.
Un equipo de profesionais acudirán ata o seu hábitat con catro golfiños adestrados pola armada de Estados Unidos. Estes golfiños adestrados, coñecidos como golfiños nariz, serán os encargados de detectar ás Vaquitas Mariñas para posteriormente proceder á súa captura e conducilas a unha reserva, co fin de tentar a súa reprodución.
Lucas Rodríguez
Comentarios (0) - Categoría Actividade En Ourense - Publicado o 31-03-2019 21:59
# Ligazón permanente a este artigo
Encontro de Clasicos
Belezas clásicas a motor, de paseo en Lalín
Un total de 98 coches clásicos participan hoxe na Rota do Cocido organizada pola escuadra Ou Toxo. Esta mañá concentráronse na contorna da estación de autobuses, en cuxa cafetería almorzaron, para emprender logo viaxe realizando unha ruta pola zona pasando por Vilatuxe e o Pazo de Liñares, entre outros lugares de interese ata chegar a Casa Pablo na Goleta onde os 220 participantes degustarán un cocido. A iniciativa conta este ano coa participación de coches e condutores de diferentes partes de Galicia e de Asturias, entre outros. Entre os vehículos participantes atopábase un amplo abanico de modelos que luciron a súa clásica beleza e espertaron o interese e a curiosidade de moitos.
Clara Vázquez
Comentarios (0) - Categoría Actividade En Ourense - Publicado o 31-03-2019 21:55
# Ligazón permanente a este artigo
Máis de 2.000 persoas se manifestan en Ferrol ao berro de "Poligal non se pecha"

Máis 2.000 persoas manifestáronse no mediodía deste venres polas rúas de Ferrol na protesta do comité de empresa de Poligal, compañía dedicada á fabricación de filme de polipropileno e cuxos propietarios, o grupo catalán Peralada, presentou o 22 de febreiro nun xulgado do social de Barcelona concurso de acredores, un Expediente de Regulación de Emprego (ERE) extintivo para os seus 108 empregados e a liquidación da empresa, alegando causas económicas.

A marcha transcorreu entre as prazas de Armas e de España, e contou coa participación dos traballadores do sector naval, tanto de Navantia como da industria auxiliar.

O presidente do comité de empresa de Poligal, Rafael Souto (UXT), trasladou que con esta mobilización pretenden "presionar ao Goberno da Xunta para que incite á empresa, ao Grupo Peralada, a que free o ERE de extinción, a posta encima da mesa dun plan de viabilidade e uns investimentos como foron prometidas no seu momento".

Incidiu en que este é un claro caso de deslocalización, xa que "todos estes anos estiveron aos poucos construíndo fabricas noutros países e levando para alí a produción".

Os datos aos que apunta o responsable do Comité sinalan que "desde hai dous anos unhas 1.200 toneladas dun produto" que se facía en Narón, "dun gran valor engadido, foise para Portugal a realizar nunha máquina nova".

Na manifestación déronse cita varios representantes políticos, coa presenza dos alcaldes de Ferrol, Narón, San Sadurniño e Moeche.

O rexedor do municipio polo que trascurriu esta protesta, Jorge Suárez (FeC) asegurou que a pesar de que a fábrica está situada en Narón, as repercusións chegan tamén a Ferrol.

"Aquí estamos todos afectados, Ferrolterra é unha comarca que loita sempre unida e creo que é unha vergoña que non haxa unha actuación decidida por parte da administración autonómica e central para buscar unha saída a máis de 100 familias", reclamando "a posta encima da mesa de investimentos, denuncias e que non se deixe actuar de maneira impune a todos aqueles que dilapidan as axudas públicas, coller o diñeiro e correr, e deixar ás persoas cunha difícil situación laboral, con máis de 50 anos, no maior dos desamparos".

Por último, nesta manifestación tamén estivo o candidato do BNG pola provincial da Coruña ao Congreso dos Deputados, Nestor Rego, que asegurou que se desprazou a Ferrol para "apoiar a xusta loita dos traballadores en defensa do seu posto de traballo e tamén unha produción industrial fundamental nesta comarca".

O nacionalista reclamou "das administracións públicas, especialmente da Consellería de Industria, que é a que ten as competencias, que actue de maneira decidida e de maneira inmediata, sen agardar nin un minuto máis".
Ana Ramos
Comentarios (0) - Categoría Actividade En Ourense - Publicado o 31-03-2019 21:54
# Ligazón permanente a este artigo
O quecemento ameaza enerxía, monte, sistema agrario e a paisaxe.

Un desafío maiúsculo que precisa de medidas que axuden a facerlle fronte. A provincia de Ourense encara uns anos crave para acometer a adaptación necesaria que permita encarar un cambio climático que transita máis acelerado que noutros puntos da xeografía española. Non só os cultivos autóctonos ou o sistema agropecuario veranse afectados, senón que a reconversión económica e a posible diminución de recursos convidan a pensar nunha sosegada reflexión.
Os estudos da Axencia Estatal de Meteoroloxía ( Aemet) indican que en tan só 40 anos os días de verán creceron máis dun mes e media, ata chegar ás 81 xornadas. Con esta progresión, para 2050, máis dun terzo do ano será "verán".
" Camiñamos cara un clima de extremos, non que haberá practicamente dúas estacións, un inverno con temperaturas mínimas extremas e un verán con calor extrema", apunta Juan Antonio Añel, doutor en Física , profesor do Campus e investigador sobre cambio climático.
Lucía Gómez
Comentarios (0) - Categoría Actividade En Ourense - Publicado o 31-03-2019 21:53
# Ligazón permanente a este artigo
A historia de Elizabeth Holmes
Elizabeth Holmes tiña 19 anos cando deixou Stanford para construír un imperio. A súa empresa de análise de sangue, Theranos, conseguiu recadar 750 millóns de inversores (antigos xerentes de Apple, Oracle, Tesla) convencidos de que a compañía revolucionaría a industria de ensaios clínicos. Holmes afirmou ter unha tecnoloxía que podería predecir centos de enfermidades con só unha pinga de sangue. Un método indolor cun custo 10 veces inferior ao dos laboratorios convencionais. En 2014, Theranos-on cuxo consello consultivo estivo a figuras políticas como antigas secretarias de estado, George P. Shultz e Henry A. Kissinger, traballaron máis de 800 persoas e foi valorado en 10 mil millóns de dólares. Holmes posuía o 50% da compañía, o que a converteu na muller multimillonaria máis nova do mundo. Con só 30 anos apareceu na portada de Fortune e Forbes en comparación con Bill Gates e Steve Jobs. Esborrallouse con Bill Clinton, Barack Obama ... El era a nova estrela de Silicon Valley. Ata o outubro de 2015 o xornalista John Carreyrou publicou en The Wall Street Journal que todo era unha estafa. Este é, en termos xerais, o que narra o documental The Inventor: Out for Boold en Silicon Valley que acaba de ser lanzado en HBO. O ascenso e caída dun mito.

Con todo, non é erro económico, científico (e que di sobre nós como unha sociedade), que atraeu a atención dos espectadores. Pero a figura de Holmes, bloques e igualmente desagradable. Unha personalidade que o director do documental vén traendo todas as imaxes e pode ser entendida, de feito, como parte da súa gran fraude. Porque sen el, sen ter manipulado a gusto, e, polo tanto, para os demais, quizais nunca levantou a farsa. "Cando a coñecín, sabía que non era común. Como a vin eu sabía que era moi diferente do resto. Moi, moi diferente ", di o seu mentor Channing Robertson. Intentar comprender que é parte da historia.
Algo que chama a atención nos primeiros minutos da película, na que entrevistas Isabel Holmes antes desembrulhar o timo son xogados, a súa voz case masculina, impresionante. Un ton profundo, moi profundo, unha voz de barítono. Ao parecer, falso. Varios compañeiros de traballo e amigos participaron no podcast The Dropout que a Radio ABC fixo sobre o escándalo e garantir que Holmes comezou a finxir a súa voz estar Theranos. "Eu creo que foi unha das partes da empresa, eu non sei se tiña bebido, o certo é que fóra do personaxe que adoitaba xogar e dixo que non necesitaba realmente ser a súa voz", di un dos ex-empregados. O certo é que, cando Ken Auletta, da New Yorker, e Roger Parloff, Fortune, mostra gravacións das súas entrevistas coa meniña, a voz de Holmes é moito máis natural, máis en liña. Con todo, en aparicións en televisión, entrevistas, conferencias TED, o ton fasci é case cómico. Foi simplemente forzando un son segundo a autoridade que quería proxecto, a dun executivo na ciencia un mundo -a, os homes de tecnoloxía de maioría?



Adrián Osorio Míguez

1°BACH B/N°7


Comentarios (0) - Categoría Xeral - Publicado o 31-03-2019 21:04
# Ligazón permanente a este artigo
COUSAS QUE SE VAN.
Boas amigXs.

Hoxe estou algo melancólica e dáme o sono. Con todo, e aparte do traballo que sigo a facer, puiden ler un artigo no xornal da semana pasada que dicía que as cabinas de teléfono desaparecían. Isto deume para pensar… que obxectos tiñan desaparecido ou case, dende que teño coñecemento para decatarme da súa existencia?

Vou facer memoria...

As cartas, por exemplo. Coller papel e bolígrafo e comezar a escribir. Meter a carta nun sobre e pasar a lingua para mollar o borde que contiña unha substancia pegañenta. O mesmo se facía para pegar o selo que se compraba nos estancos.

Para escribir unha carta non se facía de calquera maneira. Había todo un estilo á hora de redactala. Encabezado, que incluía nome, dirección, data e lugar ao que se dirixía; saúdo, o corpo ou asunto, despedida e firma.

Pola súa banda, o sobre non se quedaba atrás. Había que poñerlle na súa parte frontal o destinatario e na parte traseira o remitente.

Hoxe substituímolas por correos electrónicos e “Whatsapp”. Moito máis rápidos e eficaces; todo tecnoloxía. Fría e sen agarimo. Xa nin sequera enviamos as típicas felicitacións de nadal. “Whatsapps”e mais “Whatsapps”.

As máquinas de escribir. Fabricáronse pola pereza do ser humano a escribir con bolígrafo ou pluma. Ou iso din... Moitos non as acordades. Eu si porque ata fai pouco, na miña casa había unha que utilizara a miña nai para preparar e presentarse ás oposicións. Unha Olivetti 98. Hoxe están substituídas por ordenadores e teclados.

O fax. Algúns, eu entre eles, nin tan sequera sei como é un. A non ser que me poñan diante unha foto.

O teléfono fixo. Aquela famosa frase de “... sinto, non estaba na casa” xa non funciona. Agora recibimos chamadas en calquera lugar e a calquera hora do día e incluso da noite. A pesar de que continuamente dicimos que estamos fartos do móbil. En moitas casas seguimos tendo un teléfono fixo por negación a que desapareza. Incluso mercamos fai pouco un teléfono como o da foto, por aquilo do “vintage” que está tan de moda. Pero o certo é que para a xente maior é moito máis útil e por iso se mantén.


Os disquetes. Son os prehistóricos dos CD’s que, dito de paso, tamén pertencen xa aos históricos da informática.

Eran o “non vai máis do momento”. Creados por IBM e cunha capacidade de almacenamento de 1.4 Mb que, comparados co Tb da actualidade e coas nosas “nubes” pois xa me diredes.

Para nós resultan insignificantes, a que si! pero cantos traballos arquivou meu irmán, que ten agora 22 anos.


Os casetes. A que os tendes visto nas gasolineiras. As míticas casetes dos Chicos ou Camela? Seguro que ata algún aínda está no fondo dalgún caixón do salón. Os mais melancólicos, como é o caso de meus pais, aínda teñen algún orixinal e tamén o radiocasette para escoitalos.

Foron todo un descubrimento e nos anos 80 viviron a súa época dourada. Ata aquel momento soamente existían os vinilos (os que temos algún na casa sabemos o tesouro que posuímos), pero resulta que os casetes podíanse regravar. Foron desaparecendo, como todo, cando chegou o disco compacto.


As cintas de vídeo. Medrei con elas. As coleccións completas de Barrio Sésamo, Heidi, Disney... películas que ían saíndo e miña nai compraba para velas e volvelas a ver máis veces das que podo acordarme, á hora de durmir a sesta. Podo dicirvos que as teño todas como pezas de coleccionista. E tamén teño o vídeo para podelas ver. Representan unha parte moi importante da miña infancia á que non penso nin quero renunciar.

 

Grabadoras, CD’s, DVD’s, MP3, os Busca, tan usados polo persoal de enfermaría, as radios portátiles, os espertadores... aparatos todos eles que practicamente se dan por desaparecidos e os que quedan é porque nos negamos a desfacernos das nosas raíces. 



E agora cheguei,  as guías telefónicas e as cabinas. Estes libros gordos de cor amarelo que reparten polas casas e nas que figuran nomes, apelidos, direccións e números de teléfono fixos dos aboados a telefónica. A LOPD, a Lei de protección de datos di que son ilegais e teñen que desaparecer. Como di miña nai, que fixemos ata o de agora sen a Lei de protección de datos! Se me din que é polo papel que se gasta en facelas, pois é unha moi boa razón, pero porque vulneran a protección de datos. En fin...

Agora témolas en formato electrónico en Internet e así promóvese o medio ambiente.

 

E non sei se ten que ver, pero tamén desaparecen as cabinas teléfonicas. Non dan rendemento a telefónica porque case que non teñen uso.
 

Seguro que me esquezo de máis cousas pero penso que xa chega por hoxe.

De todas formas e soamente aínda que sexa por gardar un anaquiño da nosa historia pasada, quero pensar que gardamos todos estes aparatos, utensilios... nun espazo da nosas casas e que non nos desfacemos delas como obxectos inútiles e sen valor. Ben, as cabinas case que as deixamos para telefónica, por aquelo do espazo que ocupan...


Apertas e ata a semana vindeira.


Clara María Domínguez Iglesias

1°BACH B/N°8

Comentarios (0) - Categoría Xeral - Publicado o 31-03-2019 20:58
# Ligazón permanente a este artigo
Cesare Battisti recoñece ser o responsable de catro homicidios
Cesare Battisti exactivista de extrema esquerda
O exactivista de extrema esquerda, Cesare Battisti, fuxitivo durante corenta anos, recoñeceu ante un xuíz italiano que é o responsable da catro asasinatos cometidos nos anos setenta.  


Trataríase da primeira vez que o extremista de esquerdas foi extraditado de Italia en xaneiro, onde cumpre unha pena de cadea perpetua. Battisti recoñece ser o responsable dos crimes polos que foi condenado en rebeldía. Interrogado polo fiscal antiterrorismo Alberto Nobili, asegura ser o responsable de “catro homicidios, tres feridos graves e unha importante cantidade de roubos, que tiñan como obxectivo o   autofinanciamento”. Segundo o fiscal xefe de Milán, Francesco Greco, na roda de prensa na que Battisti admitiu os homicidios, “o exactivista foi o executor de dos deles”.


Durante o interrogatorio de case nove horas de duración, Casere Battisti excusouse pola dor provocada nas familias das vítimas.


No territorio italiano, a detención de Battisti foi eloxiada pola unanimidade, dende a dereita a esquerda no arco político, particularmente porque o ex xefe dos Proletarios Armados polo Comunismo (PAC), clamará a súa inocencia e nunca mostrara arrepentimento.  


Cesare Battisti, de 64 anos de idade, foi condenado unha primeira vez en Italia a principios da década dos anos oitenta, a trece anos de prisión por pertencer ao PAC. En 1981 escapou. Posteriormente foi xulgado e condenado a perpetuidade por catro homicidios e complicidade noutros asasinatos a finais dos anos 70.  Viviu exiliado durante quince anos en Francia onde se converteu nun exitoso autor de novelas policiais. En 2004 viuse obrigado a marchar de Francia e refuxiarse clandestinamente no Brasil, antes de ser detido en Rio no 2007.



Lucía Nieto Cancho

1ºBACH B/Nº5
>

Comentarios (0) - Categoría Xeral - Publicado o 31-03-2019 20:53
# Ligazón permanente a este artigo
Usar follas de plátano para substituír os envases de plástico
Os supermercados usan o plástico para envolvelo todo, e mesmo se adoita ver a froitas e verduras envoltas en papel filme. Nos últimos anos existe un esforzo por parte destes por reducir este material como cobrar as bolsas ou usar as de papel. Pero hai un establecemento que atopou unha orixinal solución: envolver os alimentos coas follas de plátano. A cadea de supermercados Rimping en Chiang Mai, Tailandia, está a probar unha alternativa ecolóxica aos envases de plástico en forma de follas de plátano.

Esta alternativa sustentable cambia totalmente a imaxe de comercialización de froitas e verduras e empezar a envolver todo tipo de alimentos frescos cun envoltorio máis estético e respectuoso co medioambiente. Segundo publica Forbes, a compañía explicou que "as follas da bananeira son unha gran alternativa a plástico". Porque, ademais de ser grosas e flexibles como para ser dobrada, estas follas "destacan por unha superficie que se asemella á cera". Estas follas están dispoñibles durante todo o ano en zonas tropicais e pódese adquirir por un prezo bastante baixo, ademais de ser reutilizables.

Esta idea deuna a coñecer a páxina de Facebook de Perfect Homes Chiangmai, con fotos onde aparecen os produtos vexetais do supermercado envoltos en fortes follas de plátano.




Ricardo Alberto  Ferreiro de Aguiar

1°BACH A/N° 13



Comentarios (0) - Categoría Xeral - Publicado o 31-03-2019 20:49
# Ligazón permanente a este artigo
© by Abertal