EDLg franciscanasOurense


Blog do EDLg do Colexio Plurilingüe Divina Pastora Franciscanas de Ourense

O meu perfil
 CATEGORÍAS
 RECOMENDADOS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES
 DESTACADOS

O CGAC reconstrúe a historia da arte galega desde os anos 50 a través dunha relectura da súa colección
Os fondos do centro ascenden a máis de 1.200 pezas adquiridas ou doadas por coleccionistas, particulares e institucións desde 1995

A nova mostra do Centro Galego de Arte Contemporánea (CGAC) propón unha viaxe e ao mesmo tempo unha reconstrución da historia da arte galego a través de pezas dunha trintena de artistas que forman parte da súa colección propia.




Os fondos do centro ascenden a máis de 1.200 pezas adquiridas ou doadas por coleccionistas, particulares e institucións desde 1995, no marco dun proxecto aberto coa mirada posta á evolución da arte contemporáneo galego.
Co título 'Modelo x armar. Arte en Galicia na Colección do CGAC', parafraseando á novela de Julio Cortázar '62/Modelo para armar', o comisario e director do centro, Santiago Olmo, propón unha revisión experimental dos fondos propios do museo no que se contrapoñen diversas obras de autores galegos "en diálogo" con outras do contexto internacional de cada época.
Esta interacción entre pezas busca situar ao visitante nun contraste de técnicas, metodoloxías e conceptos artísticos, mesmo dentro da traxectoria dun mesmo autor a través dos anos, utilizando os distintos espazos do museo para contrapor unhas con outras




Nunha primeira sala, plásmanse as obras correspondentes aos anos 50 e 60, entre elas algunhas das primeiras pezas adquiridas polo CGAC no período 95-97, con autores como Caruncho, Tino Grandío ou José María de Labra, plasmando o interese da época por construír unha abstracción.
A parte central da mostra, a "máis problemática desde o punto de vista interpretativo", expón unha "colisión" producida no período dos 70 e os 80 entre o paso dun parte normativo e xeométrico cara á a figuración e o xesto.
Un período, destacou Olmo, no que destacan os anos do movemento galego 'Atlántica', xurdido a principios da década do oitenta con vocación de crear unha arte internacional, predominantemente masculino, pero no que se deron excepcións como a artista Menchu Lamas.
O comisario da mostra exemplificou esta contraposición no caso de Manuel Facal, cunha serie de pezas onde predomina a xeométrica fronte ao collage 'Espantallo', con técnicas, materiais e conceptos máis propios dos 80.
Fronte a esta representación, introducíronse unha serie de retratos de Thomas Ruff, evocando un momento de introdución da fotografía no medio artístico, xunto a obras como 'Semiotics of the Kitchen', de Martha Rosler, unha peza irónica e fundamental do movemento feminista en 1975.
Finalmente, a terceira sala arrinca coa década dos 90 e esténdese até a actualidade, un momento no que a arte galega adquire unha importante "internacionalización" e "visibilidade" exterior, con fitos como a creación da Facultade de Belas Artes de Pontevedra, a apertura do propio CGAC (organizando diversos talleres con proxectos internacionais) e unha "constelación" de mulleres artistas que destacan nun período de diversidade, apertura e eclecticismo.
Estes espazos, detallou Olmo, compleméntanse co aproveitamento doutras zonas do museo, como o hall e a entrada, que acollen determinadas obras de corte "espectacular" polas súas dimensións de autores como Francisco Leiro ou Antón Lamazares.
REVISIÓN
A exposición está vinculada, ademais, coa organización do seminario 'Novas Narrativas' en colaboración coa USC, que se celebrará entre o 24 e o 25 de novembro, e no que abordará unha reflexión sobre as metodoloxías e argumentos da historia da arte contemporáneo.
A inauguración de mostra será leste mesmo xoves, precedida ás 19.30 horas da presentación do proxecto de catalogación da colección do CGAC a cargo de Pedro Llano Neira, Ánxela Caramés e Santiago Olmo.
Durante a presentación do proxecto, o secretario xeral de Cultura, Anxo Lorenzo, valorou que o centro pecha o ano "con moitísima actividade", incidindo nesta "relectura da colección" que aumenta "ano tras ano" completando pezas de autores consagrados con outras da historia máis recente.
Sobre a mostra en si, valorou o diálogo que expón con outros artistas do panorama internacional e incluíndo pezas que se "mostran por primeira vez" revisando "ese fondo de armario" e mostrando a "profundidade" da colección coa que conta o CGAC.






Iria Álvarez Prieto, 2ºBac.
Comentarios (0) - Categoría Actividade En Ourense - Publicado o 15-11-2017 22:30
# Ligazón permanente a este artigo
O Concello de Ourense organiza unha charla para fomentar o uso da bicicleta como medio de transporte
O Concello de Ourense ha organizado para mañana martes a charla «A bicicleta como mobilidade sostible na cidade», a cargo do secretario de la Red de Cidades por a Bicicleta, Nacho Tomás, da que a capital provincial forma parte. O edil de Medio Ambiente, José Araújo, será o encargado de presentar o acto, que será as 19.00 horas no centro cultural Marcos Valcárcel. Araújo considera a sesión «especialmente interesante no marco do proceso de participación cidadá que estamos a desenvolver co Móvete por Ourense para a mellora da calidade ambiental, a mobilidade, a pacificación do tráfico e a integración da bici no casco urbano».

Tomás acercará as problemáticas previas existentes noutras ciudades e a maneira de integrar o uso da bici para medio de transporte habitual. O obxectivo é cambiar a tendencia actual en Ourense, onde apenas hai veciños que utilizan as duas rodas para moverse. Falarase tamén das medidas de fomento do uso da bici, así como das vantaxes e inconvintes de implantar espacios como o carril bici, as ciclovías, a plataforma única... Además, debatirase sobre a configuración xeográfica da cidade, con as barreras que la dividen: os ríos Miño, Loña e Barbaña; así como o desnivel que hai nalguns barrios. «O obxectivo da Rede é converter a bicicleta nun modo de transporte prioritario en cidades 100% ciclables, é dicir, que se poida chegar en bicicleta a calquera parte da cidade en mellores condicións que nas que se pode chegar en coche ou en motocicleta ou, como mínimo, nas mesmas”, avanza Nacho Tomás.




Sofía Vecillas López
Comentarios (0) - Categoría Actividade En Ourense - Publicado o 13-11-2017 23:13
# Ligazón permanente a este artigo
O encontro internacional 'Compostela ilustrada' reúne en Santiago a 13 dos mellores ilustradores do mundo
Dirixido por Miguelanxo Prado, o encontro desenvolverase do 9 ao 12 de novembro, e os participantes sairán a debuxar as rúas e espazos emblemáticos de Santiago desde moi diferentes perspectivas.
O programa inclúe as xornadas de ilustración urbana, varios talleres, catro exposicións, presentacións de libros e rutas que combinan gastronomía e debuxo
Entre os ilustradores figuran Alfredo, premio nacional de ilustración 2017, e o mestre Munehiro Ikeda, autor do primeiro caderno de viaxe do Camiño de Santiago



Sofía Cougil García
Comentarios (0) - Categoría Recursos en galego - Publicado o 13-11-2017 23:12
# Ligazón permanente a este artigo
A RAG pecha o ano de Carlos Casares cun simposio en Ourense
Cada ano, a Real Academia Galega pecha as Letras Galegas cun simposio dedicado ao autor homenaxeado nese día. Desta volta, o Centro Cultural “Marcos Valcárcel” foi o lugar escollido pola Academia, en colaboración coa Fundación Carlos Casares, para realizar devandita cita que tamén se fará en Vigo, Santiago e rematará na Coruña. Aquí, en Ourense, os relatores tiñan como obxectivo dar a coñecer a presenza de Ourense na obra de Casares e o que foi Casares para Ourense.
O presidente da Fundación Carlos Casares, Xavier Casares, foi o encargado de abrir esta xornada salientando que a capital das Burgas pasou por Casares “en distintas facetas ao longo do tempo”. O irmán do homenaxeado asegurou que todo comezou cando o autor estudou Bacharelato no Seminario Menor e gañou o seu primeiro concurso literario remunerado. “Naquel momento xa soñaba con seres escritor”, contou Xavier Casares. Neste punto, foi cando o presidente do xurado dese concurso, Vicente Risco, o quixo coñecer: “Foi o xornalista Arturo Lezcano o que o acompañou ao Café Tertulia do Hotel Parque, alí tivo o seu primeiro contacto con Risco”. Hai que salientar que ese café foi o berce do movemento cultural ourensán e un dos principais berces da cultura galega xa que alí Casares “mantivo contactos con persoeiros de renome como Acuña, Couselo, Xocas, Conde Corbal, Faílde e a metade dos artistiñas, Acisclo, Quessada e José de Dios”, enumerou o presidente da fundación, que asegurou que “con esta xente foi cando aumentou o seu interese por Ourense e Galicia”.
Xavier Casares dixo que a cidade de Ourense, estivo moi presente en traballos como “Ilustrísima”, “Cambio en tres”, “Os mortos daquel verán”… E logo, no Hotel Miño coñeceu a Blanco Amor, José Suárez e Julio Alonso Losada “que lle contou moitas historias de Ourense con personaxes moi pintorescos”. Xavier Casares aseverou que “para Ourense é moi importante o seu legado literario”. Ademais diso, Casares deixou un importante legado como xornalista con numerosos artigos publicados na prensa local.
Esta mesa inaugural tamén estivo presidida polo presidente da Real Academia Galega, Víctor Freixanes, Tras iso, foi a quenda dunha Mesa Redonda moderada polo historiador ourensán Afonso Vázquez Monxardín.

Lucía Alvarellos Garea
Comentarios (0) - Categoría Actividade En Ourense - Publicado o 13-11-2017 23:10
# Ligazón permanente a este artigo
Morre a muller á que a súa expareja tiroteou ás portas do colexio do seu fillo en Elda.
A muller de 28 anos que este mércores foi tiroteada polo seu expareja sentimental cando recollía ao seu fillo dun colexio de Elda, na provincia de Alacante, faleceu despois de permanecer preto de 24 horas en coma.
Fontes da investigación informaron de que o falecemento de Jessica B.C., española, produciuse ás 16:30 horas na Unidade de Coidados Intensivos do hospital de Elda.
Coa súa morte, son xa 44 as mulleres asasinadas por violencia machista no que vai de ano, segundo os datos do Ministerio de Sanidade e Asuntos Sociais.
Jessica B.C. recibiu varios impactos de bala, un deles na cabeza, cando recollía ao seu fillo no colexio Santo Negro de Elda, polos disparos do seu exmozo, que se suicidou tras subirse ao vehículo da vítima e encaixarse violentamente contra o muro do centro educativo.
O home violou a orde de afastamento, a muller asasinada había denunciado os malos tratos e sobre o seu agresor pesaba unha orde de afastamento a 300 metros e de comunicación, que xa violara hai uns días, ao chamar por teléfono á súa vítima.
Ela denunciara os feitos e o mesmo mércores, pola mañá, o home fora posto a disposición xudicial na próxima poboación de Novelda por quebrantar o afastamento.
En nove dos 44 asasinatos de mulleres certificados no que vai de ano presentouse denuncia previa contra o agresor, segundo os datos gobernamentais, e cinco das asasinadas tiñan medidas de protección en vigor, entre as que se inclúe á última vítima.
O fillo da falecida en Elda queda orfo a consecuencia da violencia machista e con el son xa 23 os menores nesa situación ao longo deste ano, segundo a estatística do Ministerio.





Ana Ramos Gallego
Comentarios (0) - Categoría Xeral - Publicado o 13-11-2017 23:08
# Ligazón permanente a este artigo
Por que Marc Márquez non celebra coa bandeira española
O piloto, que nunca paseou a senyera, non usa a rojigualda nas celebracións desde que en 2014 substituíuna por unha insignia do seu club de fan.
Esperábanlle fronte á bancada na que se sitúan os socios do seu club de fans. Os seus amigos regaláronlle un dado enorme. Vermello, claro. Cando o tirou saíu o seis. Por suposto. E explotou nunha enorme risotada. Bailou, gritou, riu. E celebrou o título que acababa de gañar. Ao partir cara ao corralito, onde agardaba o seu equipo, déronlle a bandeira, xunto a todo o paquete de celebración do campionato. Non levaba o '93', o seu número, como dixo o xoves, senón un '1' enorme, a cifra dos campións. Fai catro anos que o piloto de Cervera (Lleida) non pasea unha bandeira española polos circuítos. Tampouco levou nunca unha senyera.

Márquez é catalán, ama a súa terra; non en balde é un dos poucos pilotos de MotoGP que residen en España (ademais de Bautista, Rabat ou Barberá), e non quere facer ningún desprezo a ninguén. Nin aos cataláns, nin ao resto dos españois. Cando declina falar do asunto catalán non é por falta de interese, senón porque non quere nin lle interesa pronunciarse respecto diso. Seguramente por iso dixo o que dixo este xoves: ?A min a bandeira que me representa é a do '93'?, en referencia ao seu número e á bandeira do seu club de fans, para evitar polémicas, o que, dada a tensa situación que se vive actualmente, non logrou do todo.

A última vez que Márquez paseou a coroa mundial envolvido na bandeira de España foi no 2013, o ano do seu debut en MotoGP. Ao cruzar a meta foi atopándose polo camiño con comisarios e pilotos que querían felicitarlle. Parouse nunha curva, recibiu palmadas e honras, achegouse Bautista, coa súa bandeira de España, saudoulle, "parabén"; e ao pouco puido seguir. Mentres Lorenzo, o perdedor aquel día (gañou a carreira, perdeu o título), daba xa a volta ao circuíto con outra bandeira de España, Márquez dirixíase á bancada que ocupaba o seu club de fans. Regalou as súas luvas á tribuna e, eufórico, saudou desde encima das proteccións. Ao baixar, cambiouse o casco. Entre o barullo observábanse dous rojigualdas. Saíu de alí cunha delas cravada dentro do mono. Molestáballe e logrou sacarlla. Colleuna coa man e completou a volta con ela. Ondeou por última vez xunto ao campión máis laureado do motociclismo español.



Iago García Miranda 2ºBachaarelato
Comentarios (0) - Categoría Xeral - Publicado o 13-11-2017 18:35
# Ligazón permanente a este artigo
Unha cidade india retira aos esmoleiros da rúa ante a chegada de Ivanka Trump

Os esmoleiros da cidade india de Hyderabad desaparecen por momentos, e non precisamente porque desaparecese a pobreza da noite para a mañá. Todos os sintecho da zona están a ser retirados das rúas e trasladados a albergues, unha medida que se produce antes da chegada de Ivanka Trump.

A filla e asesora do presidente de EE.UU. acudirá á capital do estado de Telangana e un dos centros tecnolóxicos da India, como parte da delegación estadounidense que participará no Cume Global de Emprendemento (GES, en inglés) entre o 28 e o 30 de novembro. O curioso da noticia, se é que aínda non o era o suficiente, é que devandito albergue está situado no interior da prisión Chanchalguda, a principal da urbe.


A filla e asesora do presidente de EE.UU. acudirá como parte da delegación estadounidense que participará no Cume Global de Emprendemento
O comisario da cidade, Mahender Reddy, deféndese das acusacións alegando que non é un encarceramento, senón que trátase dun programa para darlles acubillo e tentar conseguirlles un emprego. O xefe de Policía denunciou que moitos esmoleiros están a pedir esmola de maneira indecente e utilizaron a nenos e persoas con discapacidade para solicitar diñeiro e remarcou que estarán de tres a seis meses con eles e cando se acabe a súa rehabilitación, cando sexan capaces de traballar por eles mesmos, deixarémoslles marchar, pero non antes

Pero non é a primeira vez que a cidade de Hyderabad toma unha medida destas consideracións. Xa o fixo no ano 2000 durante a visita do entón presidente estadounidense Bill Clinton.




Lucas Rubio Quiroga 2ºBacharelato
Comentarios (0) - Categoría Xeral - Publicado o 13-11-2017 18:19
# Ligazón permanente a este artigo
Vigo pode entrar en fase de 'escaseza severa' de auga a principios de decembro
O Concello de Vigo, que activou o plan municipal de emerxencias para situacións de seca, pode entrar na fase de 'escaseza severa' a principios de decembro, se se mantén a actual progresión de consumo e non chove.

Así o explicou o alcalde olívico, Abel Caballero, quen volveu a reclamar á Xunta que, "de inmediato e pola vía de urxencia", acometa a construción dun azud (un pequeno transvasamento) entre os ríos Verdugo e Oitavén, e reduza o caudal ecolóxico dos ríos.
Segundo lembrou, nas últimas semanas, a auga embalsada tanto en Eiras como en Zamáns, viuse reducida de forma importante, e pasou do 56,5 por cento (o 30 de setembro) ao 41 por cento (o 6 de novembro) no primeiro caso; e do 52 por cento (o 30 de setembro) ao 41 por cento (o 6 de novembro) no segundo caso.
Vigo activou o plan municipal de emerxencia para situacións de seca na súa fase de alerta (subministración para 100 días), pero Caballero advertiu de que, "coa previsión de choivas que hai, e a progresión de consumo que levamos", activaríase a seguinte fase, a de escaseza severa (subministración para 70 días), na primeira semana de decembro.

"Sigamos aforrando o máximo de auga posible", pediu o alcalde, quen reprochou á Xunta que "xa perdeu moito tempo", porque "hai que porse no peor escenario".


Balén González Pérez 2ºBacharelato
Comentarios (0) - Categoría Xeral - Publicado o 13-11-2017 18:15
# Ligazón permanente a este artigo
Unha estraña supernova de máis de 600 días que non para de explotar desconcerta aos astrónomos
A constatación dunha estrela que explotou varias veces nos últimos 50 anos desafía completamente o coñecemento existente sobre o final da vida dunha estrela.

En setembro de 2014, o equipo de astrónomos Pombal Transient Factory detectou unha nova explosión no ceo, iPTF14hls. A luz emitida polo evento analizouse para comprender a velocidade e a composición química do material expulsado na explosión.

Esta análise indicou que a explosión era o que se chama unha supernova tipo II-P, e todo sobre o descubrimento parecía normal, ata uns meses máis tarde, cando a supernova comezou a ser máis brillante de novo. As supernovas tipo II-P usualmente permanecen brillantes por ao redor de 100 días. Pero iPTF14hls mantívose brillante por máis de 600. Ademais, os datos de arquivo revelaron unha explosión de 1954 na mesma localización exacta.

Resultou que dalgunha maneira esta estrela explotou fai máis de medio século, sobreviviu e explotou de novo en 2014. "Esta supernova rompe todo o que pensamos que sabiamos sobre como funcionan", dixo o autor principal Iair Arcavi, da Universidade de California en Santa Bárbara e o Observatorio dos Cumes.

As explosións estelares ensinan aos astrónomos unha gran cantidade sobre as orixes de gran parte do material que compón o noso universo. Unha explosión de supernova mesmo pode desencadear a formación do noso propio Sistema Solar.




Raquel Vázquez Reza 2ºBacharelato
Comentarios (0) - Categoría Xeral - Publicado o 13-11-2017 12:00
# Ligazón permanente a este artigo
Os colexios médicos irán á Fiscalía se detectan falsas terapias perigosas
Desde hidroterapia de colon, gemoterapia ou metaloterapia ata medicina holística e germánica. Algunhas inocuas, ou polo menos pouco agresivas, e outras moi perigosas, como a medicina germánica, que promete unha cura para o cancro coas terribles consecuencias que iso provoca en pacientes que abandonen os tratamentos convencionais.Os médicos galegos han dito basta a esta proliferación de terapias que non teñen evidencia científica algunha. E xa avisan: denunciarán calquera anuncio de falsos remedios que poidan prexudicar á poboación. «Levaremos á Fiscalía toda oferta que nos pareza perigosa para a saúde individual e pública», explica o presidente do Consello Galego de Colexios Médicos, José Luis Jiménez. Estes profesionais alertaron nun comunicado hai semanas sobre o risco destas prácticas, que, tal e como asegura Jiménez, non son recentes. Si que é verdade que cada vez se estende máis este problema, algo que os facultativos achacan á tendencia da sociedade para buscar a seguridade e o benestar absoluto. «Crece a medicina convencional e tamén este tipo de terapias», apunta o presidente do Consello.
Desde os colexios galegos denuncian dous aspectos destas falsas solucións. Un, moi importante, o risco de que un paciente deixe unha terapia convencional tendo unha enfermidade grave por este tipo de alternativas. E outro, o engano que supón para persoas que teñen un malestar ou doenzas menores «e dalgunha maneira caen nestas redes de solucións falsas».Cando se fala das seudoterapias, a máis habitual é a homeopatía, e tamén a que calou na poboación de forma máis clara. Ata o punto de que algúns colexios médicos contaban ata hai pouco con seccións específicas -ningún dos galegos- e as universidades ofertaban cursos de posgrao relacionados con esta terapia. Por exemplo, a de Santiago.
Hai, ademais, gradaciones. É dicir, remedios absolutamente intolerables -como a medicina germánica- e outros que simplemente non demostraron a súa eficiencia «e que como axuda ás terapias convencionais non teñen que ser demonizados», apunta José Luis Jiménez.A Organización Médica Colexial (OMC) conta cun observatorio que realizou un traballo sobre as seudociencias, as seudoterapias, o intrusismo e as seitas sanitarias. E nel aclárase especificamente onde está a fraude neste tipo de terapias. Un dos enganos é confundir o seu efecto placebo ou relaxante coa súa efectividade, «co consecuente perigo de que o paciente a converta na súa primeira ou única elección ante un problema de saúde».

Outro é ofertar terapias que poden ter efectos reais nalgunhas enfermidades para outras nas que non hai evidencia dos seus resultados. Por exemplo, a frutoterapia pode funcionar co escorbuto, pero nunca contra o cancro. A terapia hiperbárica, válida para as descompresiones, non o é para o autismo. Finalmente, a OMC lembra que tamén se definen seudoterapias en campos lexítimos de estudo, pero sen resultados concluíntes aínda, «que xa se presentan validadas ante a sociedade».O aumento destes métodos non só puxo en alerta aos médicos. Tamén aos farmacéuticos. A Real Academia Nacional de Farmacia publicou un contundente informe fai catro meses, aínda que neste caso especificamente en contra dos medicamentos homeopáticos. E é moi clara. O documento asegura que a Royal Pharmaceutical Society do Reino Unido ha declarado que os tratamentos homeopáticos non teñen unha base científica e recomenda aos farmacéuticos que advirtan aos pacientes que os consomen «do risco de abandonar os tratamentos farmacolóxicos de prescrición médica».
Nas súas conclusións insiste en que se descoñece o mecanismo de acción destes produtos, non manteñen unha relación dose-resposta «e non hai probas científicas sólidas que xustifiquen a súa utilización clínica». Os poucos estudos dirixidos a demostrar a súa eficacia teñen baixa calidade. E, finalmente, alertan das consecuencias para o paciente e do impacto negativo desde o punto de vista social e económico que ten que os enfermos abandonen tratamentos apoiados na evidencia científica polos homeopáticos.



José Javier Nieto Blanco (2º Bacharelato).
Comentarios (0) - Categoría Xeral - Publicado o 13-11-2017 11:17
# Ligazón permanente a este artigo
[1] ... [4] [5] [6] 7 [8] [9] [10] ... [14]
© by Abertal