Blog do EDLg do Colexio Plurilingüe Divina Pastora Franciscanas de Ourense

O meu perfil
 CATEGORÍAS
 RECOMENDADOS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES
 DESTACADOS

Pacientes galegos participan nun estudo pioneiro sobre a enfermidade de Von Willebrand

Un grupo de pacientes galegos afectados pola enfermidade de Von Willebrand, o trastorno hemorráxico máis común no mundo xa que afecta a un 2 por cento da poboación, participa nun estudo "pioneiro a nivel mundial" sobre esta patoloxía.

Segundo explicou hoxe o xefe do Servizo de Hematoloxía e Hemoterapia do Complexo Hospitalario Universitario da Coruña (CHUAC), Javier Batlle, un dos responsables do proxecto, o síntoma máis frecuente da enfermidade de Von Willebrand é o sangrado por mucosas, por exemplo ao cepillarse os dentes, polo nariz ou por pequenas feridas.
Este experto advirte de que hai moitos pacientes que non saben que teñen Von Willebrand porque, "afortunadamente, non sufriron o que se coñece como un desafío hemostático" como consecuencia dunha intervención cirúrxica ou un sangrado por mor dun traumatismo como un accidente de coche.

O xefe do Servizo de Hematoloxía e Hemoterapia do CHUAC explicou que Galicia e Valencia son comunidades de referencia neste estudo que consta de dous partes e que deu os seus primeiros pasos hai dous anos. A primeira fase consiste no "tipaxe sobre a proteína e as súas valoracións funcionais", e a segunda consta dun "exhaustivo estudo xenético do factor que provoca a enfermidade". Neste momento xa hai case 600 pacientes de toda España que se van a beneficiar deste traballo centralizado que, segundo sinala Batlle, "está a ser moi custoso tanto para os centros que recrutan como para os laboratorios que están a participar". O obxectivo é caracterizar a enfermidade cunha batería de probas "que son caras, complexas e que requiren experiencia", sinala este experto. Ademais, vaise facer un estudo xenético completo do factor Von Willebrand, un perfil que nunca antes se fixo, e que levará ao cabo no Banco de Tecidos e Sangue de Barcelona.


Sara Álvarez González
2ºA Bacharelato

Comentarios (1) - Categoría Xeral - Publicado o 17-11-2012 18:55
# Ligazón permanente a este artigo
Loitando polos dereitos

Dende que o Goberno deu a coñecer os contidos da reforma laboral, a maioría da sociedade española e galega foi consciente de que esta era prexudicial para os traballadores e as traballadoras. Así o demostraron co apoio masivo ás convocatorias de mobilizacións dos días 19 e 29 de febreiro, e outro tanto vai suceder nas que percorrerán mañá as principais vilas e cidades galegas e mais do resto do Estado.

Pero parece que o PP, co apoio de CiU, UPN e Foro Asturias, fan os xordos aos berros da cidadanía: decidiu o 8 de marzo validar o real decreto lei, obviando asemade a negociación necesaria dentro do diálogo social, e, concretamente, as cartas que os secretarios xerais de UGT e CC.OO. enviaron ao presidente do Goberno nas que achegaban as alternativas que as organizacións sindicais temos en relación á reforma laboral e que expresaban a necesidade de corrixila a fondo para que non faga dano e aumente a situación de desemprego. Chegou o 8 de marzo e deuse a palabra do mudo, o que nos conduce á convocatoria dunha folga xeral para o próximo 29 de marzo.

Que ninguén se engane sobre os motivos das protestas e da folga xeral. O que os sindicatos fixemos é abrir unha vía democrática para encarreirar o gran malestar e o temor dunha parte moi considerable da nosa sociedade. Para que exprese de xeito democrático o rexeitamento a unha imposición inxusta que vai alterar o modelo de convivencia e de relacións laborais do que nos dotamos hai máis de trinta anos.

A reforma laboral supón unha radical transformación das nosas relacións laborais. Establece un despedimento máis fácil e barato; legalízase un novo contrato de duración anual e cun custo de despedimento cero; pode conseguir eliminar a dualidade do mercado de traballo pola vía de converter case toda a poboación traballadora en precaria; suprímese a necesidade de autorización administrativa para realizar despedimentos colectivos; amplíase o poder do empresario para non aplicar o convenio en vigor e rebaixar os salarios unilateralmente; o convenio de empresa prevalece sobre calquera outro e non aplicalo pode decidilo o empresario con tres traballadores elixidos para ese efecto, deixando sen cobertura o traballador e estimulando o dumping social.

En España, a pobreza e a exclusión social non só arrequecen, senón que ameazan con facérense crónicas. De continuar polo camiño de recortes iniciado -sobre todo nos servizos públicos, que son dereitos da cidadanía, obedecendo aos ditados da chamada troika comunitaria- podemos topármonos nunha situación aínda máis complexa. O propio presidente do Goberno, emendándose a si mesmo, anuncia que continuará a destrución de emprego e que no ano 2012 poden perderse 630.000 postos de traballo. Daquela, ¿que se pode agardar dunha reforma laboral que ten como epicentro o despedimento e o seu abaratamento?
O Goberno do PP equivócase ao construír unha mensaxe de medo e crispación, tentando enfrontar as persoas desempregadas cos sindicatos. Arriscándose a esnaquizar o contrato social que se asinou coa Constitución. Equivócase, e moito. Está a seguir o camiño errado, debería rectificar e buscar decididamente o apoio de todos e todas nunha situación de emerxencia como a que vive este país.

Esta reforma asesta un duro golpe ao dereito do traballo, desvirtúa a tutela xudicial e debilita a capacidade de negociación dos sindicatos en proveito da empresa. É o maior retroceso en materia de dereitos laborais da democracia.
CCOO. e UGT non lle pedimos alternativas ao Goberno: dámosllas, como un acordo de forte contención salarial e de rendas, entre os sindicatos e a patronal, sen precedentes en Europa; pero pensamos que isto non se explicou ben na UE. O Goberno estragou este acordo e foi un erro seu non recoñecer a importancia que tiña.
A cidadanía non se vai resignar a recuar trinta anos nas súas relacións laborais, e tampouco vai caer na trampa de enfrontar xeracións de traballadores e traballadoras, os que teñen emprego contra os que aspiran a telo e que, polo camiño marcado, todos estarán en precario.

É unha reforma contra o futuro porque nos aboca a un presente de paro e precariedade; un presente en que deberiamos ter a oportunidade de tecer o noso porvir como persoas e o dos nosos fillos e fillas, con máis e mellores servizos públicos e con sistemas de protección social que nos aseguren os recursos para unha vellez digna; un futuro en que poidamos medrar como persoas nunha sociedade asentada no entendemento, a xustiza e a solidariedade.


Jorge Vázquez Docarme 2º A
Comentarios (1) - Categoría Actividade En Ourense - Publicado o 17-11-2012 18:55
# Ligazón permanente a este artigo
A Coruña e Vigo tocando cancións de The Jam
Cancións como Art School, Going Undeground ou Town Called Malice soarán en xaneiro na Coruña e Vigo. Non as cantará Paul Weller, o que fose líder de The Jam, a máis importante das bandas do revival mod do setenta. Pero si as tocarán Bruce Foxton, a persoa que se ocupou do baixo do mítico grupo. Trátase de From The Jam, un trío que actualmente completan Russell Hastings (voz e guitarra) e o ex The Cult Mark Brzezicki (batería). O tres estarán en Galicia os días 25 de xaneiro (A Coruña, Lle Club) e o 26 (Vigo, O Inferno).

A polémica está sobre a mesa. The Jam é unha das poucas bandas clásicas do pop internacional que aínda non sucumbiu á febre das reunións. O seu líder e autor da maioría das cancións, Paul Weller, sempre se negou a dar o paso que si deron nos últimos anos formacións emblemáticas como The Stone Roses, Boto & Bunnymen, Pavement, My Bloody Valentine ou Pixies. Ante a súa negativa, Foxton decidiu revivir o repertorio por libre provocando unha polarizada división de opinións.

Por unha banda, unha gran parte dos seguidores consideran que se trata dunha falta de respecto rozando o sacrilegio o feito de que tire dun cancionero mítico e un grupo tan especial deste xeito. Por outro, están os asistentes aos seus concertos, que perdoan o descoido ante a solvencia da formación en directo, a enorme calidade dos temas e a idea de que en From The Jam un pode atopar no 2012 o máis parecido a The Jam que existe.

From The Jam xa actuaron no 2009 na sala Capitol de Santiago.


Elena Corral Fernández
2ºA Bacharelato
Comentarios (1) - Categoría Xeral - Publicado o 17-11-2012 18:53
# Ligazón permanente a este artigo
Un pouco de educación.
Son unha estudante da universidade pública galega e española, parte dun sistema educativo que, presuntamente, fornece os alicerces dunha sociedade desenvolvida e igualitaria. Mais ultimamente comezo a non ver con claridade que a educación e a cultura sexan potenciadas coa finalidade de chegar a todos.

Hai escasos meses, os estudantes universitarios da ensinanza pública sufrimos en primeira persoa unha subida das taxas, xunto con unha supresión da maioría das bolsas de estudos e compensacións que se recibían coas matrículas de honra nas materias, ademais de estar en perigo os programas erasmus, restrinxindo así a posibilidade dunha formación superior pública, é dicir accesible para calquera persoa. Se somos realistas, detrás da etiqueta de ensino público comezan a verse segundas intencións. O ensino que denominamos público está impondo un modelo educativo clasista, expulsando do ensino aos estudantes con maiores dificultades económicas, estudantes que tamén son persoas con dereito a ter un futuro. Parece ser que un dereito universal como o ensino vaise converter nun verdadeiro privilexio. Non contentos con todo o anterior, no ensino público pretende reducirse o número de docentes por alumno. Estamos poñéndolle fronteiras á cultura, limitando o noso futuro e o das xeracións vindeiras.

Valorando todo o anterior, que tipo de valores estamos facendo primar? Na actualidade semella que a educación queda nun segundo plano, xa tan só con unha aparencia de dereito. Unha sociedade na que os profesores quedan como meros transmisores de información, e non como base no desenvolvemento dunha persoa e dun futuro; unha sociedade que reforza o egoísmo, busca a facilidade e aplaude a lei do mínimo esforzo. Xa non importa estudar e adquirir cultura para formarnos. Outorgóuselle á sociedade o seu desexo máis anhelado: máximo beneficio coa mínima implicación.

Alba Muñoz López (estudante de Grao en Lingua e Literatura Galegas)
Comentarios (1) - Categoría Actividade En Ourense - Publicado o 17-11-2012 16:53
# Ligazón permanente a este artigo
Doutor honoris causa pola Universidade Simón Bolívar
O investigador galego Ángel Carracedo foi investido doutor honoris causa pola Universidade Simón Bolívar de Colombia, que tamén lle dedicou unha cátedra especializada en xenética humana. A institución académica cualifica a Carracedo, director do Instituto de Ciencias Forenses da Universidade de Santiago, da Fundación Pública Galega de Xenómica e do Centro Nacional de Genotipado, como o «Leonardo dá Vinci da xenética» e destaca o seu «afán renacentista de procura do coñecemento e da súa aplicación posterior en beneficio da sociedade, desde a xenética forense á clínica e de poboacións, pasando por áreas incipientes como a farmacoxenética, coa esperanza de alcanzar fármacos á carta».

Carracedo, natural de Santa Comba, é o científico con maior número de citas en todo o mundo no ámbito do medicamento forense e a súa traxectoria está avalada por multitude de recoñecementos.

Sara Carroceda González, 2ºA Bacharelato
Comentarios (1) - Categoría Xeral - Publicado o 17-11-2012 14:14
# Ligazón permanente a este artigo
Hermann Tertsch e as viaxes no tempo.

Cando a fazaña de Marty McFly, protagonista do mítico filme “Regreso ao futuro”, parecía xa esquecida polo común dos mortais, a polémica sobre as viaxes no tempo retorna ao debate diario (e aos omnipresentes Trending Topic) ante a realizada o pasado martes polo colaborador de TeleMadrid, Hermann Tertsch. Sen necesidade de ningún DeLorean nin outro aparello polo estilo, o empregado da cadena autonómica grabou a súa crónica sobre o “rotundo fracaso” da folga xeneral de 14 de novembro ¡con 24 horas de antelación!
A citada personaxe alegou, en defensa da antelación da súa comentada crónica, que esta fora gravada “cando o sindicalismo totalitario llo permitira”. Pode resultar mínimamente crible o das dificultades técnicas á hora de elaborar unha retransmisión en directo nunha xornada de folga, pero dados os seus disparatados vaticinios, que en pouco ou nada concordan co que realmente aconteceu, perde toda credibilidade , alén da evidente perda de rigor profesional.
Retorna así pois a evidencia da falta de obxectividade actual nos nosos medios. É por todos coñecido o feito de que toda publicación ou retransmisión está sometida ao mandato dunha determinada “liña editorial”, marcada pola ideoloxía dos que a dirixen e patrocinan, pero entre o rexerse aos parámetros desta e a demagoxia e invención en función do que a un lle convén existe un límite, e estou segura de que moitos dos partidarios da ideoloxía que defende este home serán capaces de coincidir comigo e admitilo.
É curioso lembrar, no tocante a esta anécdota, a reacción habitual do ambiente próximo de calquera cando un manifesta a súa intención de estudar xornalismo. Podes atopar dende o típico inxenuo que che di “lémbrate de min cando saias na tele” ata ao cruel e realista que pronuncia as (malditas) “palabras máxicas”: “¿e logo ti cres que iso che dará algún día de comer?”. Hermann Terstch si que sae na tele, aínda que os recientes feitos deixaron máis que claro que a súa actividade dista millas e quilómetros do que o sentido común denominaría xornalismo, e cobra 562 euros por cada minuto de intervención nun medio PÚBLICO, isto é, pagado co diñeiro dos contribuíntes, afíns ou non ao seu ideario, partidarios ou non da súa demagoxia. E vendo como TeleMadrid lle permitiu o escándalo da montaxe coas imaxes das revoltas en Grecia (“é certo que non eran as imaxes, pero o fondo é o mesmo”), non creo que o seu desafío temporal ás leis da física lle traia maiores consecuencias. Isto, nun país no que a semana pasada un diario de tirada nacional, curiosamente cunha liña editorial bastante oposta, despediu a 128 dos seus traballadores ante a falta de liquidez. Nun país onde os estudantes saen excelentemente “pre-parados” das facultades e rematan cobrando (no mellor dos casos!) cantidades coma a de UN EURO por un post de 1000 palabras nun blog. Nun país ao que, visto o visto, lle queda pouco remedio.

Aida González Vázquez, 2º Bacharelato B
Comentarios (1) - Categoría Xeral - Publicado o 17-11-2012 14:07
# Ligazón permanente a este artigo
RE-COPAGO SANITARIO
Cataluña manterá a taxa dun euro por receita, que implantou o pasado xuño, e Madrid segue coa intención de aplicala desde xaneiro, a pesar de que o Consello de Estado considere que esta medida "vulnera a orde constitucional", segundo un ditame coñecido hoxe publicamente.
O máximo órgano consultivo do Goberno argumenta que as autonomías "non poden incidir, nin directa nin indirectamente, na fixación dos prezos dos medicamentos que son obxecto de financiamento público".

O Ministerio de Sanidade, Servizos Sociais e Igualdade, que solicitou o informe, insistiu en que recorrerá no Tribunal Constitucional (TC) a decisión desas comunidades se non chega a un acordo con elas, pois cre que non son competentes.

Pero o presidente de Madrid, Ignacio González, afirmou hoxe que esa taxa si entra dentro das competencias da comunidade, pois "non afecta o custo dos medicamentos, senón que ten unha función disuasoria, aínda que está disposto a sentar "a falar co Goberno para liquidar discrepancias".

O departamento de Saúde da Generalitat continúa amparándose na interpretación do Consello de Garantías Estatutarias de Cataluña, que ditaminou a constitucionalidade da nova taxa, e agrega que a opinión do Consello de Estado "non é vinculante".

A vicepresidenta do Goberno, Soraya Sáenz de Santamaría, asegurou que o Executivo tratará de facer "entender" ao Goberno catalán a "inconstitucionalidade" dese pago e a necesidade da súa modificación, antes de acudir ao TC.

Na conferencia de prensa posterior ao Consello de Ministros, Sáenz de Santamaría recordou que existe unha mesa de diálogo aberta coa Generalitat para tratar a cuestión e e intentar evitar acudir ao Constitucional.

O prazo para chegar a un acordo nesas conversacións termina a finais de decembro, segundo Sanidade. No caso de Madrid, "cando sexa, se é, unha norma xurídica, procederase da mesma xeito", aclarou a vicepresidenta. Pola súa banda, a ministra de Sanidade, Ana Mato, explicou que coñecía o informe do Consello de Estado desde ''había bastante tempo, seis meses" e González asegurou que el tamén o sabía.


O PSOE CONSIDERA QUE O GOBERNO CHEGA TARDE
A secretaria de Política Social do PSOE, Trinidad Jiménez, cualificou de ''inadmisible'' que o Goberno e a ministra Mato coñezan desde xuño o informe e preguntouse a que esperan para recorrer o euro por receita, que supón "unha desigualdade manifesta" entre os españois. O candidato do PSC á Generalitat de Cataluña, Pere Navarro, recordou que o seu partido xa se opuxo á taxa por ''inxusta".

O Consello de Estado entende que non cabe admitir que, no exercicio da súa potestade tributaria, as comunidades impoñan gravames "cuxa exacción comporte, en última instancia, un incremento do custo que os cidadáns haxan de abonar para obter un determinado medicamento ou produto sanitario".

Non se reprocha unha eventual falta de competencia da Generalitat para establecer tributos, senón que "a instauración desa taxa vulnere a orde de competencias e, en concreto, o artigo 149.1.16 da Carta Magna".

No caso de Cataluña, abunda o Consello de Estado, a taxa tamén "entra en conflito" co artigo 149.1.1 da Constitución, pois "corresponde ao Estado a competencia exclusiva para a regulación das condicións básicas que garantan a igualdade dos españois no exercicio dos dereitos e no cumprimento dos deberes".

INCONSTITUCIONAL
A decisión do Consello de Estado, que foi valorada pola Federación de Asociacións para a Defensa da Sanidade Pública, contou, no entanto, con tres votos particulares -Fernando Ledesma, María Teresa Fernández de la Vega e Enrique Alonso-, que entenden que "non existen motivos suficientes" para considerar a inconstitucionalidade do euro por receita.

A Generalitat de Cataluña implantou a taxa farmacéutica coa intención de contribuír a financiar o sistema sanitario e moderar o consumo de medicamentos, cun pago máximo de 61 euros anuais e para produtos de máis de 1,67 euros.

Só están exentos uns 127.000 cidadáns en risco de exclusión social, que son os beneficiarios do Programa de Renda Mínima de Inserción, os dunha pensión non contributiva, da Lei da Integración Social dos Minusválidos e do Fondo de Asistencia Social.

Carlos Álvarez Ramos, 2ºA Bacharelato
Comentarios (1) - Categoría Xeral - Publicado o 17-11-2012 14:04
# Ligazón permanente a este artigo
SOLIDARIEDADE NO CAMPUS DE OURENSE
O campus promove a doazón de xoguetes e alimentos para as familias máis desfavorecidas. Os universitarios poderán entregar as súas doazóns no recinto universitario, que serán entregadas a Cruz Vermella e o Banco de Alimentos. Este proxecto levarase a cabo por segundo ano consecutivo co fin de amosar solidariedade entre as familias que o necesitan. Esta campaña estará vixente ata o 15 de decembro. Ademais, instalaranse carros no recinto universitario para que os estudantes poidan facer as súas doazóns.

A vicerreitora do campus, Marría Lameiras, destacou durante a presentación da campaña a necesidade de espertar a solidariedade entre os estudantes e, de feito, esperan que moitos deles colaboren non só coa doazón de comida ou xoguetes, senón tamén na coordinación da iniciativa, xa que será necesario organizar e clasificar todo o material que se reciba. O ano pasado esta mesma acción serviu para recoller 1.200 quilos de comida. Os responsables do banco de alimentos, Benvido Conde e Cecilio Mourille, destacaron a importancia destas iniciativas nun momento en que cada vez son máis as familias ourensás con escasos recursos económicos.

Alba Fernández Castro, 2ºA Bacharelato
Comentarios (1) - Categoría Actividade En Ourense - Publicado o 17-11-2012 14:02
# Ligazón permanente a este artigo
'Luar na Lubre' resume a súa carreira nun triple álbum

Hai cancións que non se esquecen, como O son do ar, de Luar na Lubre, que resumiu a súa carreira nun triple disco, con outros temas como Memoria da noite, dirixido a aqueles desmemoriados que si borraron das súas mentes episodios como o desastre ecolóxico do buque Prestige.

"A xente non ten memoria. Moita xente si, pero moita outra que conforma maiorías e masas, non", dixo hoxe, respecto daquel feito, Bieito Romero, fundador desta banda galega nunha entrevista telefónica con Efe, ante o lanzamento de Sons da lubre nas noites de luar, unha caixa que recolle o mellor dos seus 25 anos de carreira.

Contén tres discos: un cos temas instrumentais, "as grandes suites", dixo; outro, os temas "máis líricos, as baladas e os máis poéticos"; e, para rematar, colaboracións con figuras como Luz Casal, Lila Downs, Diana Navarro... Todo en clave mitológica galega, "xa que a maxia ten un poderoso compoñente" na súa música, engadiu Romero.

No seu cancionero ocupa un importante espazo O son do ar, extraído do seu primeiro álbum, do mesmo nome e publicado en 1988, popularizado posteriormente no medio mundo grazas a unha adaptación de Mike Olfield.

"É un buque insignia da nosa traxectoria, a canción máis emblemática de Luar na Lubre na parte instrumental", destacou o músico, que a describe como "unha homenaxe aos vellos bosques de carballos e castiñeiros de Galicia, oídos desde dentro, con ese aire que fai moverse as follas".

Paula Rey, última incorporación ao grupo
Non hai material regrabado neste recompilatorio, e todo soa como foi, aínda que "por cuestións técnicas" só aparecen tres das catro cantantes que prestaron as súas voces a esta populosa formación musical, incluída a da moza Paula Rey, que substituíu hai un ano a Rosa Cedrón.

"Tivo unha adaptación fenomenal. Leva case 50 concertos connosco e dá a sensación de que leva toda a vida. Ensamblou perfectamente na estrutura do grupo a pesar da súa mocidade", fixo fincapé sobre esta recente incorporación a unha banda na que é "moi importante" o mantemento do equilibrio interno e o respecto a todas as sensibilidades.

Bieito opinou que a traxectoria do grupo foi "razoablemente boa", porque fixeron as cousas "como as formiguiñas, aos poucos" e, a pesar diso, lograron unha importante bagaxe discográfica: catorce álbums en 26 anos de traballo.

Bo momento para o folk galego
Respecto dos seus comezos, subliñou que a música folk, en concreto a de raíces galegas, está no seu mellor momento, tanto no artístico como na difusión, pero non como a finais dos anos 90, cando obtiveron gran éxito cos seus discos Plenilunio (1997) e Cabo do mundo (1999), nun momento "prodixioso" para estas música grazas tamén a artistas como Carlos Núñez e Hevia.

"Agora está en decadencia, pero igual que outras músicas neste momento dramático para a cultura. A pesar diso, nunca houbo tantas propostas, festivais e artistas", dixo.

O seu novo lanzamento inclúe tamén un DVD que recolle un concerto gravado en directo na Praza da Quintana, de Santiago de Compostela, o 31 de xullo de 2012.

"É un deses lugares que se consideran centro do mundo habitado", manifestou, en referencia á capital galega e a esa praza "granítica e impresionante, un lugar ideal para gravar un concerto destas características".

O seu reto de futuro, se cadra marcado nas estrelas, seguirá sendo ir máis aló. "A nosa idea sempre é superarnos en cada traballo, tanto no son como seres humanos", concluíu.

Beatriz Molina, 2ºA Bacharelato
Comentarios (1) - Categoría Xeral - Publicado o 17-11-2012 13:58
# Ligazón permanente a este artigo
A Biblioteca Nacional descubre dous cantorais.
A Biblioteca Nacional descubriu dous cantorais antigos, encargados polos Reis Católicos antes de 1492 para regalarllos a algunha institución relixiosa, entreo os manuscritos dun fondo inventariado que estaba pendente da súa catalogación completa.

Según Xosé Carlos Martínez, director do Departamento de Música e Audiovisuais da BNE, os cantorais conteñen melodías gregorianas. “Descoñecemos a súa procedencia, aínda que cremos que poderían chegar á BNE dentro das coleccións de fondos desamortizados do século XIX”, explicou nunha nota de prensa.A BNE bautizou ós manuscritos coma Misas parael propio del tiempo e Antiphonale. Ambas as dúas pezas son similares e, en opinión da especialista Elisa Ruiz, “sen dúbida doron feitos para a misma institución”. Os dous son de gran fotmato (92 x 65 cm e 88x 64 cm) e carecen de información que permitira aclarar a súa orixe.
Nos próximos meses, a Biblioteca vai proceder á súa restauración. Pero os investigadores poderán consultalos na web da institución a traves da Biblioteca Dixital Hispánica (BDH).

Alexandre Sueiro Paz, 1º B Bacharelato.
Comentarios (1) - Categoría Actividade En Ourense - Publicado o 17-11-2012 11:49
# Ligazón permanente a este artigo
© by Abertal