Blog do EDLg do Colexio Plurilingüe Divina Pastora Franciscanas de Ourense

O meu perfil
 CATEGORÍAS
 RECOMENDADOS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES
 DESTACADOS

Vázquez Taín pide "tomar en serio" a Resistencia Galega.
O xuíz Xosé Antonio Vázquez Taín fixo un chamamento este xoves a "tomarse en serio" ó grupo independentista radical Resistencia Galega, porque, a diferencia do acontecido con ETA, aínda "se pode evitar" e non deixar que se converta "nun problema" das dimensións da banda terrorista vasca.
Así o manifestou durante a súa intervención nunha mesa redonda, celebrada no marco do I Curso sobre Terrorismo, Seguridade Cidadá e Violencia antisistema, que tivo lugar no Instituto Feiral de Vigo, organizado pola Unión Federal de Policía.

O maxistrado fixo un relatorio no que subliñou que moitos dos problemas relacionados coa violencia ou os delitos se agravaron porque, inicialmente, o Estado optou por "ignoralos". Así, puxo como exemplos varios informes policiais que, a principios e mediados dos 90 alertaban sobre o asentamento de mafias do Leste en España, ou sobre a aparición de células islamistas, e os autores do cal foron "tomados por tolos".

Nese sentido, en canto a Resistencia Galega, Vázquez Taín sinalou que, unha diferenza importante entre este movemento e ETA é que "a Resistencia Galega lla pode evitar, pódese evitar o problema".

"MALES MAIORES"

"Hai mecanismos abondos para facer unha investigación preventiva, respectando os dereitos individuais", apuntou o xuíz, e engadiu que "para evitar males maiores, hai que tomar o fenómeno en serio".

Segundo indicou, "hai que deixar traballar os profesionais" e, nesa liña, advertiu de que "ás veces a información (en referencia aos medios de comunicación e ás redes sociais) é deformación". Vázquez Taín explicou que, na súa opinión, un "exceso de información" sobre o fenómeno de Resistencia Galega puido provocar un efecto "contraproducente", por que "se crea un caldo de cultivo" e "se reforza" o "fenómeno identitario".

SEGREDO DE SUMARIO

Por outra banda, tanto o xuíz Vázquez Taín, como outro dos convidados na mesa redonda, o xuíz de vixilancia penitenciaria de Pontevedra, Fidel del Río, coincidiron en recalcar a necesidade dunha modificación lexislativa para regular a figura do segredo do sumario.

Vázquez Taín cre que o artigo da Lei de Axuizamento Criminal que alude ao segredo de sumario se pode eliminar por "ridículo". "¿De que serve que se queira que os procedementos sexan secretos se logo non se prohibe publicar?", preguntou. Ao seu xuízo, habería que prohibir que saian á luz pública as informacións obtidas dun sumario secreto "sexa cual sexa a forma en que se"obtiveran", aínda que recoñeceu que os sumarios "tampouco poden ser tan herméticos, porque, ao final, explotan".
CRIMINALIZACIÓN E PENAS

Os maxistrados tamén se referiron ó que consideran un "excesivo criminalización" das condutas, e denunciaron que ese exceso, converte os xuíces en meros "administradores" de penas. Pola contra, avogaron por substituír a criminalización por "políticas sociais" previas en cuestións de Estado como os accidentes de tráfico, a violencia de xénero, ou a seguridade laboral.

Fidel del Río, lamentou que, na actual situación, "o sistema penal está seriamente comprometido e ten dificultade para loitar contra a criminalidade realmente grave" 'porque "esqueceu o principio de intervención mínima". Ó seu entender, unha das causas deste problema é que o Estado se preocupou máis porque a Xustiza sirva para protexelo a el e non aos cidadáns. "¿De que serve ter en vigor máis de 6.000 ordes de protección para mulleres, se logo só hai cento e pico policías para protexelas?, ironizou.

Finalmente, os xuíces tamén fixeron mención á "resocialización" e a orientación de reinserción social que deben ter as penas. Fidel del Río proclamou directamente que non cree nesa resocialización e, apostou por "castigar en función da gravidade do delito".

Tanto el como Vázquez Taín tamén criticaron a figura da prisión permanente revisable, que tacharon de "barbaridade", e advertiron de que este tipo de penas "non teñen efecto de prevención nin de redución da delincuencia".

Alexandre Sueiro Paz, 2º B Bacharelato.
Comentarios (0) - Categoría Xeral - Publicado o 20-10-2013 13:17
# Ligazón permanente a este artigo
Os galegos descargan cada día catro millóns de apps.
Cada vez máis galegos usan aplicacións a diario en Galiza, entre outras cousas porque é o país con maior penetración de 'smartphones' e tabletas de Europa en conxunto con España. Ademais, descárganse aproximadamente catro millóns de app cada día para teléfonos intelixentes, tabletas e televisores. Segundo os datos do estudo The App Dáche, estas cifras duplicáronse respecto ao ano pasado.
O perfil medio do usuario de 'apps' é un home de clase media cunha idade comprendida entre os 25 e 44 anos que se conecta ao seu teléfono móbil durante tres horas ao día aproximadamente. Un dos datos máis significativos de devandito informe é que a media de aplicacións que os galegos teñen no seu móbil é de 24 e 31 para tabletas.
As aplicacións máis descargadas polos usuarios nos seus 'smartphone' son as de comunicación, correo e redes sociais, as cales, aumentaron un 45 por cento. Ademais, o estudo explica que os galegos se decantan por estas aplicacións grazas ás recomendaciones de amigos, principalmente. "O uso de 'apps' en Galiza duplicouse en só un ano e todo apunta a que o ritmo manterase. Os españois usan cada vez máis 'apps'", explican os directivos de The App Dáche.
As aplicacións realizadas por empresas galegas superan todas os dous millóns de descargas. LogosQuiz, sitúase como a 'app' española máis descargada no mundo con máis de 31 millóns de descargas en iOS. En Android o primeiro posto é para Go! Chat for Facebook con 19 millóns de descargas.

O número de persoas que dispoñen dun teléfono intelixente ascendeu tamén con 10 millóns máis de 'smartphones'. The App Dáche indica que o 72 por cento dos españois non apaga o teléfono para durmir, o 80 por cento non se despega do móbil durante a comida. A estes datos hai que sumarlle que un terzo das persoas úsano ata no baño.

Fernando Rodríguez González, 2º B Bacharelato.
Comentarios (0) - Categoría Xeral - Publicado o 20-10-2013 13:16
# Ligazón permanente a este artigo
A ciencia española está de loito

O 2013 será un ano perdido para a ciencia española. Asegúrano os propios científicos, que comproban como se despoboan os laboratorios a medida que desaparecen as convocatorias de proxectos cos que nutren a súa investigación e contratan persoal. Este ano aínda non saíron as axudas do plan nacional, o buque insignia da I+D+i nacional, e, aínda que se lance antes de decembro, non se resolverá como moi pronto ata febreiro ou marzo. O orzamento para o 2014, pendente das alegacións parlamentarias, tampouco alivia a situación. Invértese a tendencia, no sentido de que se pasa do recorte brutal dos últimos anos a un aumento global de 70 millóns de euros, un 1 % máis. Pero, en realidade, o ano anterior tívose que habilitar unha partida suplementaria de 104 millóns, co que, se no próximo exercicio non se introducen melloras, «o escenario orzamentario formulado situará á I+D española nunha situación económica incluso peor que en 2013».

Dio o colectivo Carta pola Ciencia, que agrupa a todas as sociedades científicas de España, aos reitores, a empresas e a sindicatos. A súa resposta á «dramática» situación da ciencia, que viu minguado o seu presuposto en máis dun 30 % dende o 2011, foi a convocatoria dunha xornada de loito pola ciencia. O pasado xoves 17, coincidindo co aniversario da morte de Santiago Ramón e Cajal, tiveron lugar numerosas concentracións silenciosas de cinco minutos, ás doce do mediodía, nas portas de todos os centros de investigación e universidades, nas que os participantes foron vestidos de negro ou portaron brazaletes desta cor.

David Cebreiros López. Coordinador 1ºA de Bacharelato.
Comentarios (0) - Categoría Xeral - Publicado o 19-10-2013 17:24
# Ligazón permanente a este artigo
Adiccións xeradas por galletas
Científicos da Universidade de Connecticut, en Estados Unidos, concluíron un estudo en ratos que determinou que as galletas de chocolate da coñecida marca Oreo poden xerar unha adicción semellante á da cocaína, algo que deixou nun estado de asombro a moita xente, xa que todos algunha vez probamos estas galletas.

O estudo pretendía analizar o potencial aditivo dos alimentos como a bolería ou as galletas, ricos en graxas e azucres. Para medir os niveis de adicción utilizaron un labirinto no que colocaron nun extremo a galleta e noutro un aperitivo saudábel e deixaron que as ratas elexisen que alimento tomar, e mediron o tempo que pasaban con cada alimento. Posteriormente inxectáronlles cocaína nun lado do labirinto e unha solución salina do outro lado. Os ratos pasaron tanto tempo no lado do labirinto onde estaba a galleta como onde estaba a cocaína.

Para medir a adicción, tras o estudo fixeron unha análise da actividade neuronal no chamado 'centro do pracer' do cerebro, e as galletas activaban máis as neuronas que a cocaína. Iso facíalles confirmar definitivamente ao profesor Joseph Schroeder e ao seu equipo de investigación a súa hipótese de que os alimentos altos en graxas e azucres son aditivos.

A empresa fabricante non quixo facer comentarios ao respecto e os resultados deste estudo serán presentados no próximo congreso anual da Sociedade de Neurociencia que se celebrará en San Diego.

Elena Blanco González, 1ºA de Bacharelato.
Comentarios (0) - Categoría Xeral - Publicado o 19-10-2013 16:29
# Ligazón permanente a este artigo
Alemaña non sempre é a ''terra prometida''
Para moitas enfermeiras, marchar a traballar a Alemaña é a única saída para poder desenvolver a súa carreira, pero non todas as experiencias son positivas. As promesas dun bo traballo, cunhas condicións que aquí resultan imposibles, provoca que moitas fagan a maleta sen dubidalo. Os problemas chegan en Alemaña, cando se dan conta de que a realidade non ten nada que ver co que lles contaran antes de marchar.

Unha enfermeira aragonesa quere explicar a súa experiencia para que ninguén volva pasar polo mesmo. Séntese enfadada, non só por poñerlle ao traballo a súa ilusión, senón tamén os seus cartos: tivo que pagar unha fianza de 3.800 euros para un curso intensivo de alemán nunhas clases que se impartían en Madrid durante tres meses. A esa cantidade hai que sumar o aloxamento e a manutención. Ese curso era un requisito imprescindible para acceder á oferta de traballo como enfermeira nunha residencia de Bremen. A enfermeira le unha oferta de traballo en Alemaña, parécelle interesante e preséntase ás probas, e consigue ser unha das seleccionadas. 'Aseguráronme que contaría cun vehículo, aloxamento e unha xornada laboral de 8 horas, ademais dun bo soldo”. Ante esas condicións tan interesantes, non dubida en firmar o contrato. No documento tamén se explica que a permanencia mínima é de dous anos, e de non ser así terían que devolver parte do diñeiro e os problemas legais realizaríanse en Alemaña.

Mentres fai o curso, chéganlle comentarios de enfermeiras que xa están alí, e as cousas non son tan bonitas como as venden, así que esta enfermeira pregunta a través do correo electrónico unha e outra vez as condicións. As respostas eran as que lle deran nun principio. Con moitísima ilusión a enfermeira inicia a viaxe. A partir de aquí a historia da un xiro. O destino será Munich e non Bremen, e en vez dunha residencia, é un domicilio privado. O peor chega despois, xa que comparte piso con seis españolas, non existía o coche e tiñan que facer un recorrido de hora e media para chegar a casa. Non só tiñan que coidar ao paciente, senón que tiñan que lavar, cociñar, etc. É dicir, o traballo era o dunha empregada do fogar, pero coa diferenza de que cobraban menos que as alemás.

Esta enfermeira só aguantou dez días, e agora quere que todos nós saibamos que non todo é tan bonito como o expoñen. Agora está á espera de que se tomen medidas; négase a devolver os cartos.

Alba Baltar Janeiro, 1ºA de Bacharelato.
Comentarios (0) - Categoría Xeral - Publicado o 19-10-2013 16:09
# Ligazón permanente a este artigo
Unha de cada nove mulleres podería padecer Cancro de Mama en Cataluña
Unha de cada nove mulleres podería desenvolver cancro de mama ao longo da súa vida, según as estimacións que deu a coñecer onte a Conselleria de saúde ante a celebración hoyste sábado do Día Mundial contra esta enfermidade. Este cancro é o máis habitual entre as mulleres catalás , con 3907 casos anuais, o que supon case o 29 por cento dos tumores no xénero feminino, e de ahí a importancia de concienciar á poboación sobre a importancia do diagnóstico precoz.
Calcúlase que este ano o número de diagnósticos novos en mulleres de 50 a 69 anos- que son as mais afectadas- será de 2074 casos anuais, e de 1349 por enriba dos 70 anos. Os datos poboacionais mostran ca incidencia deste cancro disminuíu entre 2000 e 2007, e a tasa de mortalidade disminuíu un 2,7 por cento neste período. Tamén evidenciase que o cancro de mama tivo unha supervivencia aos cinco anos do 83 por cento en Cataluña entre 2000-2004, unha mellora causada polo progreso no diagnóstico en etapas precoces desta enfermidade, e polos avances no tratamento.
Ante iste problema, o plan director de oncoloxía da conselleria ofrece una programa de cribaxe de cancro de mama, un servizo de diagnóstico rápido, un consello xenético e o empregamento de plataformas xenómicas.
Por un lado, as mulleres de entre 50 e 69 anos reciben unha invitación para facerse unha mamografía e, en caso de detecta-lo cancro, un equipo especializado dentro da sanidade pública ofrece un tratamento á afectada. Saúde tamén quere mellorar os diagnósticos.

Carlos Seoane Martínez, 1ºB Bacharelato
Comentarios (0) - Categoría Xeral - Publicado o 19-10-2013 14:49
# Ligazón permanente a este artigo
Cada euro que se doa ó Banco de Alimentos multiplícase por cen.

Cada euro que se doa ó Banco de Alimentos acábase multiplicando por cen, según os datos facilitados este venres pola dirección da institución, dos que se desprende que cunha inversión de 2,8 millóns de euros puidéronse repartir o ano pasado 104 millóns de toneladas de comida por importe de 280 millóns de euros.
A 'gran recollida' organizouse a imaxen das colectas puntuales que realizan os bancos de alimentos de Portugal e Francia. Servirase dos 5.048 puntos de recollida en todo o país que xa teñen e do traballo das persoas que queiran inscribirse como voluntarias na web http://www.bancodealimentos.es. Polo tanto é importante participar posto que podemos axudar a moitas persoas que o necesitan cunha simple acción. Realizarase entre o 29 e 30 de novembro.

Beatriz Pereiras López, 1ºB Bacharelato
Comentarios (0) - Categoría Xeral - Publicado o 19-10-2013 11:27
# Ligazón permanente a este artigo
O FÚTBOL DE MESA
O fútbol de mesa ,este invento tan habitual en bares e centros de recreo que consiste nunha recreación do deporte máis seguido do mundo(o fútbol) consiste en 11 xogadores de madeira ou ferro cada equipo distribuídos en distintas liñas de 1 a 4 xogadores os cales están atravesados por unha barra de ferro para manexalos. Ata aquí é algo que todo o mundo ou case todo sabe pero: sabedes quen foi o seu inventor? O galego Alejandro Finisterre (Finisterre 1919-Zamora 2007).
En novembro de 1936 quedou sepultado nun dos bombardeos de Madrid durante a Guerra Civil Española. Trasladarono nun primer momento a Valencia, pero como as feridas eran graves tiveron que levalo a un hospital de Monserrat. Alí conoceu a moitos outros nenos feridos coma el, que non podían xogar ao fútbol. Foi entón cando desarrollou a idea do fútbol de mesa, inspirado no tenis de mesa. Alejandro Finisterre confioulle ao seu amigo Francisco Javier Altuna, un carpinteiro vasco, a fabricación do primer fútbol de mesa segundo as súas instruccións. Aínda así, non puido conseguir que o seu invento fose fabricado e distribuido a nivel industrial porque tódalas fábricas de xoguetes dedicábanse a producir armas para a guerra. Patentou a invención en Barcelona en enero de 1937, á vez que o primeiro pasafollas de partituras accionado co pé, creado para unha moza pianista a que amaba.
Debido ao triunfo do franquismo na guerra, exiliouse a Francia cruzando os Pirineos a pé, coa desgraza de perder durante a viaxe o documento da patente que levaba.
Máis tarde, en 1952, foi ao Cabo de Santa María en Guatemala, onde mellorou o seu fútbol de mesa e empezou a fabricalos, facendo un bo negocio. Tra-lo golpe de estado do coronel Carlos Castillo Armas secuestráronlle e roubáronlle polos seus ideais republicanos, quedando sen nada de valor.
Axentes especiais españois embarcarono nun avión con dirección a España, pero puido escapar, refuxiouse no lavabo do avión e construiu unha bomba ficticia envolvendo unha pastilla de xabón con papel de aluminio. Con esa "bomba" amenazou á tripulación e gañou o favor dos viaxeiros despois de decirlles que era "un refuxiado español". O avión desviouse a Panamá, no que foi un dos primeiros secuestros de avión.
Volveu a España durante a Transición Española. Residiu en Aranda de Duero (Burgos), onde continuou escribindo mentres era membro da Real Academia Galega da que era membro correspondente en México dende 1967, a proposta de Álvaro Cunqueiro, Francisco F. del Riego e Xesús Ferro Couselo.
Unha vez en España asombrouse de ver que o fútbol de mesa extendérase tanto, porén a gran difusión debíase a que os fabricantes valenciáns asumiron o xogo como propio de eles, sen darlle ningún tipo de crédito a Alejandro.
Faleceu en Zamora, na súa casa do barrio de Pinilla, á idade de 87 años, o día 9 de febreiro de 2007.

Diego López Guerrero Navarro; 2º BACH. A
Comentarios (0) - Categoría Xeral - Publicado o 18-10-2013 19:12
# Ligazón permanente a este artigo
Adeus ao fotógrafo mallorquí Toni Catany
O fotógrafo Toni Catany faleceu o pasado luns en Barcelona, segundo o Museu Nacional
d´Art de Catalunya, que debido a que non se atopaba ben e, cando chegou ao centro de salud, sufriu un infarto.

Naceu en Llucmajor no ano 1942 e dende 1967 fixo fotografías para o xornal “A Vanguardia” e a revista “Destino”. O seu gran interese polas técnicas fotográficas do século XIX motivárono a comprar o susodito material e experimentar con el. Este artista tiña predilección polos desnudos, os retratos, os bodegón e as paisaxes.

Expuso a súa obra máis de 200 veces nos máis diversos países, como por exemplo en Xapón, Reino Unido, Italia, Australia, Estados Unidos e no seu país de orixe, España. Hai obras súas en coleccións privadas e públicas e publicou numerosos libros fotográficos.

O artista recibiu o Premio Nacional de Fotografía no ano 2001 e ese mesmo ano, tamén lle otrogaron o Premi Nacional d´Arts Plàstiques da Generalitat. Só que queda por engadir que esperemos que a súa alma descanse en paz.

Carolina Outomuro López, 2º BACH. B
Comentarios (0) - Categoría Xeral - Publicado o 18-10-2013 18:16
# Ligazón permanente a este artigo
Xa está en funcionamento a XXXVII San Martiño
Corría a edición do 2013 perigo, xa que se querían cobrar na proba absoluta tres euros en caso de dispor de chip e cinco se o atleta o demandaba á organización da proba. Pero acordaron o 27 de setembro os representantes do PSOE, Barquero e Vilachá; do PP, Bernardino González e do BNG, Xosé Somoza, que na extraordinaria do luns 30 decidiríase aprobar un novo regulamento que afirmaría que non será necesario pagar por correr a carreira popular ourensá. Esta comezou a funcionar o 14 deste mes coa presentación o e 15 coa apertura do prazo de inscrición que se abre ata o 10 de novembro.

Este ano por primeira vez haberá tres circuítos, absoluto, escolar e un para os máis pequenos.
Comezará a proba absoluta ás 11 da mañá que serán como sempre 10 Km. Nela poderán participar os nacidos ata 1996. Ás 12:30 será a rolda dos escolares, para os nacidos entre 1997 e 2004 que correrán 4.700 m. Para rematar, os máis pequenos nacidos a partir do ano 2005 terán que percorrer 1.400 metros ás 13:00.
Chips e dorsais recolleranse o venres 15 de novembro entre as 16:00 e as 20:00 e o sábado 16 de 9:00 a 20:00 na cancha central do pavillón “Os Remedios”.

Na edición de 2013 repetirase unha nova iniciativa, a feira do corredor, que consistirá na instalación durante venres e sábado previos á carreira duns stands comerciais e informativos de todo o relacionado co atletismo, roupa, calzado, bebidas isotónicas... así como probas de índices físicos para os deportistas.


Uxía García Vázquez 2º BACH A
Comentarios (0) - Categoría Actividade En Ourense - Publicado o 18-10-2013 17:12
# Ligazón permanente a este artigo
© by Abertal