Blog do EDLg do Colexio Plurilingüe Divina Pastora Franciscanas de Ourense

O meu perfil
 CATEGORÍAS
 RECOMENDADOS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES
 DESTACADOS

Esta é unha sociedade morta e fannos falta referencias e líderes
Este avogado di estar namorado da historia de Ourense e desde a atalaia da súa liberdade axuiza con dureza a sociedade e os políticos que rexen os seus destinos



Se lle preguntan pola Rúa dá Paz dediquen tempo á resposta porque Arturo Rodríguez-Vispo (Ourense, 1952) ten procesados decenas de datos, anécdotas, situacións e personaxes asociados a esta rúa do casco antigo da capital. Unha das súas paixóns, a historia, levoulle a recompilar nun traballo de próxima publicación «unha crónica sobre este lugar», di. É o seu recuncho. Mellor devandito, un deles. O outro, Allariz, onde vive.

Á Rúa dá Paz, efectivamente están asociados personaxes ilustres: Risco, Otero Pedrayo, Xocas, Branco Amor e outros moitos, pero tamén outras moitas persoas de apelidos menos ilustres, pero que deron sinal social a este enclave urbano.

Como queda dito, Arturo é un namorado da historia de Ourense, sen deixar de lamentar que «é unha mágoa que os ourensáns non coñezamos a nosa historia», nin sequera trasládese ás aulas como cómpre «talvez polo abandono do humanismo nas escolas», razoa. Os seus inicios vitais hai que buscalos na rúa que é o seu recuncho e as súas andanzas escolares en Maristas, primeiro, e en Santiago, despois, para facerse avogado, profesión que exerce despois de ser empresario e deixalo por problemas de saúde. Confesa sentirse «enganchado» pola avogacía e, sen toga, fala da Xustiza, «que necesita unha reforma estrutural profunda porque seguimos con lexislación do século XIX». É dos que sostén o devandito popular: máis vale un mal arranxo que un bo preito.




Arturo é un home valente, claro e rotundo nas súas opinións e advirte que «entro a degolo a todos os temas». Exemplos, uns cantos. Falamos de Ourense como sociedade e dos políticos que nos representan. E di cousas como as que seguen: «Esta é unha sociedade morta e fannos falta referencias e líderes», «dáme pena ver aos culturitas de hoxe encartados ás decisións da Praza Maior ou a Deputación», «como cidadán me defraudou Núñez Feijoo porque aínda non fixo nada por Ourense, e o alcalde, esquecendo os intereses da cidade, pero sometido ao PSOE». Sirvan como exemplos da súa meridiana claridade.

Lamenta que os chamados axentes sociais, empresarios e sindicatos, «vivan nas poltronas». Mentres, segue lamentando un rumbo errático da provincia. Queda, iso si, o exercicio da opinión sincera, aínda cando algunha das súas reflexións provocáronlle algunha retirada de saúdo, «cousa que non me preocupa».

Laura Barreiros, 2ºb bach
Comentarios (0) - Categoría Actividade En Ourense - Publicado o 27-11-2010 17:32
# Ligazón permanente a este artigo
Chuza! Meneame
Deixa o teu comentario
Nome:
Mail: (Non aparecerá publicado)
URL: (Debe comezar por http://)
Comentario:
© by Abertal