Blog do EDLg do Colexio Plurilingüe Divina Pastora Franciscanas de Ourense
O meu perfil
 CATEGORÍAS
 RECOMENDADOS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES
 DESTACADOS

Hong Kong bótase de novo á rúa nunha das súas maiores manifestacións
Cúmprense seis meses de protestas en Hong Kong e as mobilizacións non dan sinais de perder fol.
Estimulados pola esmagadora vitoria da oposición hai dúas semanas, centos de miles de persoas
—uns 800.000 segundo os organizadores, 183.000 segundo a policía— saíron de novo á rúa este
domingo polo centro da illa para demostrar que o tempo non madeixa a súa vontade de ser escoitados
e esixir que, dunha vez, o Goberno autónomo e Pequín fáganlles caso nas súas esixencias de maior
democracia e rendición de contas.A deste domingo representou, en certo xeito, unha volta ás orixes,
un recordo de que todo segue case tan pendente como estaba naqueles días de xuño en que dous
millóns de persoas botáronse á rúa. O proxecto de lei de extradición que desencadeou as marchas
quedou arquivado, pero o resto de demandas dos manifestantes desde entón —posta en liberdade sen
cargos dos detidos nas protestas, apertura dunha investigación independente sobre o comportamento
da policía, sufraxio universal— seguen sen atopar resposta. Preto de 6.000 persoas resultaron detidas
nestes seis meses, que viron celebrar preto de 900 sentadas, marchas, vixilias e outros tipos de
actividades de protesta.
A marcha recibira, contra prognóstico, a autorización da policía, que desde fai catro meses non daba
o visto e prace a manifestacións de gran tamaño. Estaba convocada pola mesma organización que se
encargou das mobilizacións masivas de xuño, a Fronte de Dereitos Humanos e Civís de Hong Kong.
Seguía o roteiro das protestas tradicionais, do parque Vitoria, o maior da illa, ao distrito financeiro. E
desenvolveuse, polo xeral, de maneira pacífica. “É a última oportunidade que lle dá o pobo a Carrie
Lam”, aseguraba o venres pasado o antigo presidente da Fronte, Jimmy Sham, elixido concelleira
nas municipais de hai dúas semanas. Hoxe, aínda suxeito a unha muleta tras o ataque duns
descoñecidos que sufriu durante a campaña, chamaba desde o parque Vitoria a que participase todo o
que puidese. “Só fai falta un ditador para destruír os dereitos humanos, pero para defender os
dereitos humanos dunha soa persoa fai falta unha comunidade enteira”, instaba este activista de 32
anos, veterano na defensa do dereitos LGTBI.
Pese ao día asollado e a temperatura tépeda, o comezo foi menos entusiasta que nas marchas
orixinais. A xente tardou en chegar. Quizá por temor despois do anuncio da policía, poucas horas
antes, de que detivera a 11 persoas e incautouse dunha pistola e un centenar de balas que —sostiña—
os seus propietarios pensaban utilizar durante a manifestación. Quizá polos rumores que se repetían
nas redes sociais sobre controis policiais nos accesos por estrada á zona.
Pouco despois, xa quedaba claro que se trataba da maior marcha desde polo menos catro meses. Tres
horas despois do seu comezo, a manifestación continuaba e a multitude seguía saíndo do parque. Á
noitiña, os participantes acenderon as luces dos seus móbiles mentres avanzaban e cantaban o himno
das protestas, “Gloria a Hong Kong”. “Cando unha persoa viola a lei, é un problema da policía.

Cando dous millóns violan a lei, é un problema da política”, líase nunha pintada. “Non podiamos
deixar de vir”, explicaba Jane, unha manifestante de 26 anos que acudira xunto ao seu noivo e que se
cubría o rostro cunha máscara, como a maior parte dos participantes. Nun intento de impedir as
marchas violentas, o Goberno autónomo hongkonés prohibiu a principios de outubro cubrirse o
rostro nas protestas, unha medida á que a maioría dos cidadáns fixo caso omiso e que os tribunais
declararon anticonstitucional, aínda que esa sentenza está pendente dunha apelación. “Temos que
deixar claro que o resultado das eleccións municipais non foi unha casualidade, que seguimos
mobilizándonos para presionar ao Goberno e que seguimos demandando que nos fagan caso. Despois
das eleccións [a xefa do Goberno autónomo] Carrie Lam segue sen escoitarnos. Nós imos seguir
reclamando na rúa que nos responda. É necesario que defendamos as nosas liberdades”, apunta a
nova.


Beza Rey García
1º BACH A
Comentarios (0) - Categoría Xeral - Publicado o 08-12-2019 22:27
# Ligazón permanente a este artigo
Chuza! Meneame
Deixa o teu comentario
Nome:
Mail: (Non aparecerá publicado)
URL: (Debe comezar por http://)
Comentario:
© by Abertal