Blog do EDLg do Colexio Plurilingüe Divina Pastora Franciscanas de Ourense
O meu perfil
 CATEGORÍAS
 RECOMENDADOS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES
 DESTACADOS

Chandebrito respira a pleno pulmón
Ás veces, as traxedias unen pobos. O vínculo entre o municipio pontevedrés de Nigrán e o portugués de Castanheira de Pera, a máis de 300 quilómetros de distancia, gravouse no 2017, cando o lume tinguiu de loito as dúas localidades. A parroquia galega de Chandebrito perdeu o 15 de outubro dese ano a Maximina Igrexa e a Anxelina Otero, as dúas veciñas que faleceron calcinadas no seu vehículo en plena fuxida do lume. En Castanheira de Pera foron 47 as vítimas mortais do inferno que arrasou o país en xuño do mesmo ano e que converteu as estradas en auténticas rateiras sen saída.


Pero os dous municipios conseguiron rexurdir das súas cinzas e, dous anos despois, co verde dos seus montes por bandeira, decidiron hermanarse. Trátase do primeiro vínculo oficial destas características para Nigrán, onde xa crecen un millón de árbores novas grazas ao empeño dos seus veciños, do Concello e o respaldo de particulares, colectivos e entidades de toda España que se sumaron á onda de solidariedade que ha repintado de verde esta parroquia.


«As vida humanas son irreparables. Esa dor e ese recordo de Maximina e Anxelina sempre estarán aí, pero debemos destacar tamén que, a raíz deses lumes, fomos capaces entre todos de cambiar a mentalidade e a forma de entender a xestión do monte e agora, a maiores, xorde esta oportunidade de irmandarnos con Castanheira de Pera e intercambiar con eles experiencias e coñecementos», destacou o alcalde de Nigrán, Juan González.


A súa homóloga lusa, Alda Correia, visiblemente emocionada, puxo o acento sobre esa marea solidaria que alagou Chandebrito e da que tamén souberon na outra beira do Miño. «Esta visita dáme forzas e moitas ideas para traballar na procura dunha maior unión e implicación dá sociedade civil na repoboación de Castanheira», indicou Alda Correia. «Galicia e Portugal sempre estiveron unidas de corazón, pero agora vos nosos municipios teñen a oportunidade de coñecerse máis, gustaríanos que nos visitedes pronto e ser pobos irmáns», concluíu ante decenas de veciños e representantes das distintas administracións de Galicia e de Portugal»


O mal tempo obrigou a reorganizar o programa fixado. Houbo que suprimir a camiñada prevista para pisar a nova herba que xa tapiza Chandebrito e trasladar a homenaxe a cantos colaboraron nesta rexeneración ao pavillón de deportes do colexio Estudo de Nigrán, onde despois compartiron mesa e mantel.


O día anterior comezaron a traballar tamén os escultores da colectiva Arte non Queimado. Remigio Davila, Rosendo González e Juan Coruxo deseñaron e están a elaborar unha gran obra que mañá, xornada na que se cumpre este segundo aniversario, será trasladada ao Bosque dá Memoria, aos pés do seu castro. «A escultura, de tres metros de altura, representa dous pulmóns realizados con troncos calcinados e dous que brota unha árbore. Queremos simbolizar ou pulmón verde que se nos arrebatou pero cun aceno á esperanza, porque unha árbore está a medrar», resume Juan Coruxo. O grupo de música Brisas de Bouzas amenizou a comida e o magosto internacional co que selaron o seu compromiso de formalizar este irmandamento.


A comitiva lusa quedou realmente impresionada co traballo conxunto realizado polos veciños de Chandebrito, que desde entón multiplicaron esforzos por diversificar os usos do monte. O diñeiro que sacaron da venda da madeira que ese día se tinguiu de negro foi reinvestido na súa totalidade na reforestación. Do millón de árbores que, dous anos despois, crecen nos montes comunais, uns 20.000 foron plantados por alumnos de colexios de toda Galicia e por voluntarios con doazóns chegadas de todo o país.


A familia que perdeu a súa casa e todos os seus recordos tras o incendio vive desde hai un ano no seu novo fogar. «A [vivenda] que estaba deshabitada está actualmente en obras grazas a fondos da Xunta e a outras tres familias axudóuselles tamén economicamente con diñeiro procedente, principalmente, de Ascensores Orona», explica o presidente dos veciños e comuneiros, Víctor Manuel Vidal. O novo Chandebrito aposta pola diversificación dos usos do monte, pero sempre desde a perspectiva humana. Promoveron a recuperación do seu castro ata convertelo no museo ao aire libre. É o renacer tras o desastre.


Iago Fuentes Aller
1º BACH A
Comentarios (0) - Categoría Xeral - Publicado o 13-10-2019 22:31
# Ligazón permanente a este artigo
Chuza! Meneame
Deixa o teu comentario
Nome:
Mail: (Non aparecerá publicado)
URL: (Debe comezar por http://)
Comentario:
© by Abertal