Blog do EDLg do Colexio Plurilingüe Divina Pastora Franciscanas de Ourense
O meu perfil
 CATEGORÍAS
 RECOMENDADOS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES
 DESTACADOS

Un óleo icónico sobre a represión franquista chega a España 73 anos despois de pintalo Castelao
'A última lección do mestre' nunca saíu de Arxentina e viaxa a Santiago para unha exposición sobre o intelectual, escritor e artista e a educación na II República.
Castelao estaba case cego para as distancias longas. En pequeno formato escribía e debuxaba sen dificultade, pero detrás das súas lentes redondas era incapaz de abarcar sen distorsiones a visión completa dun gran lenzo. "Desde neno, pola tuberculose, tivo unha saúde bastante débil, e nos ollos padeceu coriorretinitis. Case non vía", explica Miguel Anxo Seixas Seoane , comisario da exposición sobre o artista que se inaugurará o venres (4 de outubro) na Cidade da Cultura( Gaiás, Santiago de Compostela), e na que se verá por primeira vez en España un cadro que é todo un símbolo da represión franquista: A derradeira leición do mestre , un lenzo vertical de dous metros de altura por 1,36 de ancho que, sen dúbida, comenta o seu biógrafo, tivo que ir pintando "por parcelas", debido á súa enfermidade.
Alfonso Manuel Daniel Rodríguez Castelao (Rianxo, A Coruña, 1886-Buenos Aires, 1950) pintou o óleo en 1945, no seu exilio na capital de Arxentina, e a obra xamais saíu do país ata agora.
Un home xace derrubado no chan, como unha gran mancha escura en escorzo, ao pé de dúas vellas árbores sen ramas e ante dous nenos con camisa branca que choran no medio dunha paisaxe abatida. Lembra aos desastres da guerra de Goya, pero a de Castelao é a Guerra Civil e o morto que aparece retratado seméllase poderosamente a Alexandre Bóveda, político republicano, nacionalista, amigo e compañeiro do artista na posta en marcha do Estatuto de Autonomía de Galicia aprobado en plebiscito o 28 de xuño de 1936.
Bóveda, que morreu fusilado con 33 anos, o 17 de agosto de 1936, "non era mestre", lembra o comisario de
Castelao Maxistral, a exposición do Gaiás, que tamén é vicepresidente da fundación que leva o nome do escritor, político e debuxante. Pero no cadro deste gran "fabricante de iconas" aparece como un "símbolo" que "fala dos que teñen un comportamento exemplar. Homes que dan o seu exemplo ata o final" e ata as últimas consecuencias.


Ante o tribunal que o xulgou, Bóveda declarou que adoraba Galicia "máis aló" da súa "propia morte": "Se entende o tribunal que por este amor entrañable debe serme aplicada a pena de morte, recibireina como un sacrificio máis por ela", dixo.
A derradeira leición [ou lección, en galego normativo] do mestre, co sentido que " derradeira" ten de "definitiva", máis aló de "última", non é a pintura máis meticulosa do artista, pero si una das máis emblemáticas. Unha icona que na súa primeira versión, de 1937, era un debuxo que formaba parte do álbum Galicia Mártir (1937), unha colección de estampas que, xunto ás de Atila en Galicia(1937) e Milicianos (1938), realizou Castelao en Valencia, despois de trasladarse con outros intelectuais á cidade onde se instalou o Goberno da República.
En 1945 Castelao decidiu pintar o óleo para celebrar no Centro Ourensán de Buenos Aires unha conmemoración que el mesmo instaurou no seu exilio en Arxentina, o Día dous Mártires Galegos. A data non podía ser outra que o 17 de agosto. O día en que Alexandre Bóveda, candidato da Fronte Popular pola provincia de Ourense, fora asasinado por "traizón".

Susana Velasco
1º Bach B
Comentarios (0) - Categoría Xeral - Publicado o 07-10-2018 12:44
# Ligazón permanente a este artigo
Chuza! Meneame
Deixa o teu comentario
Nome:
Mail: (Non aparecerá publicado)
URL: (Debe comezar por http://)
Comentario:
© by Abertal