EDLfranciscanasOurense


Blog do EDL do Colexio Plurilingüe Divina Pastora de Ourense

O meu perfil
 CATEGORÍAS
 RECOMENDADOS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES
 DESTACADOS

O FBI confirma que investiga ao equipo de Trump e nega que Obama lle espiase
Os escándalos de espionaxe entraron en rumbo de colisión co presidente de Estados Unidos. Na súa comparecencia ante o Comité de Intelixencia da Cámara de Representantes, o director do FBI, James Comey, non só desmentiu a súa acusación de que Barak Obama espioulle, senón que admitiu que o seu departamento investiga os nexos entre o Kremlin e o equipo do multimillonario. Unhas pescudas cuxa mera existencia poñen contra as cordas a Trump e resucitan o espectro de Vladímir Putin na Casa Branca. ?Se é certo, estariamos ante unha das maiores traizóns á democracia da historia?, afirmou o demócrata Adam Schiff.

Comey vive na corda frouxa. Elixido pola anterior Administración, é dos poucos altos cargos que sobreviviu no posto. O seu mantemento non é alleo ao golpe de graza que propinou a Hillary Clinton no tramo final da campaña. A menos de dúas semanas dos comicios, fixo público que reabría a investigación dos correos electrónicos da demócrata. O anuncio deu un combustible de alto octanaje ás hostes republicanas e puxo á defensiva á candidata. O propio Trump fixo do favor un obús electoral. ?Isto cámbiao todo. É a maior historia desde o Watergate?, proclamou. Pasados os días, as investigación do FBI concluíu, do mesmo xeito que o facía en xullo, que non había ningún indicio de delito. Pero o dano xa estaba feito. Clinton atribuíu a súa derrota a esta manobra do FBI e Comey foi confirmado no cargo.

Desde entón, o director do FBI non puido respirar un día tranquilo. O escándalo da espionaxe rusa volveuse a súa espada de Damocles e puxéronlle en rumbo de colisión co propio Trump. Aínda que Comey tratou de sortear o conflito, o seu campo de manobra é limitado. As axencias de intelixencia estadounidenses confirmaron publicamente que en 2015 e 2016 piratas informáticos rusos controlados polo Kremlin jaquearon os computadores do Comité Nacional Demócrata e de altos cargos de Clinton, como o seu xefe de campaña, John Podesta. A información posteriormente foi filtrada a Wikileaks para a súa difusión. O obxectivo, segundo a conclusión dos servizos secretos, era ?axudar a Trump desacreditando a Clinton?. A resposta de Barack Obama a esta inédita interferencia electoral foi a expulsión de 35 funcionarios rusos. O presidente Vladímir Putin, nun claro xesto cara ao republicano, non contestou. ?Os rusos interferiron na nosa campaña electoral. A nosa democracia foi atacada e hai moito que non sabemos?, sinalou o representante demócrata Adam Schiff na comparecencia sinalando o punto de fuga da trama.

O ciberataque ruso que nun principio beneficiou ao multimillonario volveuse un pesadelo para a Casa Branca. A pregunta xeral é se o equipo de Trump estivo implicado. As estrañas conexións dos homes de presidente co Kremlin abonaron as sospeitas e derivaron en escándalos de calibre maior. En febreiro, o conselleiro de Seguridade Nacional, Michael Flynn, tivo que dimitir ao coñecerse que ocultou que negociara co embaixador ruso en Washington a resposta ás represalias de Obama. Semanas despois, o fiscal xeral, Jeff Sessions, e responsable último do FBI, tivo que recusarse de calquera investigación aberta sobre a conexión rusa. O motivo foi mentir ao Senado sobre as súas reunións co legado ruso. ?É posible que todos estes eventos e informacións estean completamente desvinculados e non sexan máis unha desafortunada coincidencia. É posible. Pero tamén cabe que non estean desvinculadas. Entón estariamos ante unha das maiores traizóns á democracia da historia?, afirmou o demócrata Schiff.

Ante o avance do escándalo, Trump tentou un dobre xiro. Por unha banda, acusou publicamente ao FBI de incompetencia por non deter as filtracións sobre o caso nin dar cos seus responsables. E ao mesmo tempo, lanzou unha xigantesca cortina de fume ao afirmar que o seu predecesor espiáralle . ?Que baixo caeu o presidente Obama ao gravar os meus teléfonos durante o sacro proceso electoral. Isto é Nixon/Watergate?, escribiu nun tuit o 4 de marzo.

Aínda que momentaneamente distraeu a atención, aos poucos o ataque volveuse contra o seu autor. Máis aló dunha serie de artigos conspirativos aparecidos en medios ultramontanos, a Casa Branca foi incapaz de fundamentar a imputación. Figuras do bando republicano, como John McCain, restáronlle credibilidade e o propio presidente do comité de intelixencia da Cámara de Representantes, o republicano Devin Nunnes, sostivo que non hai probas de tal espionaxe. O último golpe veulle onte do propio Comey, quen rompeu a tradición de informar de investigacións en curso. ?Pero nestas circunstancias excepcionais, dado o interese público, é apropiado facelo?, dixo. Xunto a Comey compareceu o director de Axénciaa Seguridade Nacional (NSA), Michael. S Rogers, quen apenas deu máis que detalles xerais das súas pescudas.

Aínda que na comparecencia, os representantes republicanos quixeron derivar o caso ás filtracións á prensa, a declaración de que o FBI non ten probas que avalen as acusacións de Trump e de que se están investigando as conexións do seu equipo co Kremlin, volveron centrar o escándalo no centro da diana: Donald Trump.










Candela Fernández del Pon, 1ºBac.
Comentarios (0) - Categoría Xeral - Publicado o 20-03-2017 18:23
# Ligazón permanente a este artigo
Chuza! Meneame
Deixa o teu comentario
Nome:
Mail: (Non aparecerá publicado)
URL: (Debe comezar por http://)
Comentario:
© by Abertal