Blog do EDLg do Colexio Plurilingüe Divina Pastora Franciscanas de Ourense

O meu perfil
 CATEGORÍAS
 RECOMENDADOS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES
 DESTACADOS

Hollywood prepara un musical sobre as irmás *Touza, «as *Schindler galegas»
A historia de como axudaron a escapar por centos de perseguidos polos nazis rodarase no 2018 en Ourense, Madrid e Nova York.                                                                 Estación Liberdade era o nome crave da estación de Ribadavia, destino de moitos xudeus que fuxían do acoso nazi nos primeiros anos 40 do século *XX. Da súa cantina encargábanse as irmás *Touza, tres mulleres con moito arroxo que axudaron a escapar a medio milleiro de perseguidos polos nazis. Coñecidas como as *Schindler galegas, terán pronto a súa película. O escritor e cineasta Emilio Ruiz *Barrachina (Madrid, 1963) soubo da súa historia e reflectiuna en Estación Liberdade (editorial A Esfera dos Libros). A novela, xurdida dun *guion previo, será levada á gran pantalla en Hollywood no 2018. Será un musical que unha potente produtora norteamericana rodará en escenarios de Ourense, Madrid e Nova York. Lola, Julia e Amparo, as irmás *Touza Domínguez, rexentaban un quiosco e o humilde comedor da estación de Ribadavia fai case oitenta anos. Sen propoñerllo, convertéronse en tres heroínas que burlaron ás autoridades franquistas e aos axentes da *Gestapo para resgardar a vida de medio milleiro de refuxiados que lograron así cruzar a fronteira de Portugal para partir rumbo á liberdade.           

«Sen esperar nada a cambio»

«Óscar *Schindler salvou a 900 persoas, pero estaba moi conectado co poder nazi e tiña moitas influencias. As irmás *Touza salvaron a medio milleiro sen coñecer a ninguén e sen esperar nada a cambio, sen axudas e sen buscar xamais o beneficio económico», eloxia *Barrachina. Aproveitando unha rede xa establecida para o *estraperlo e o contrabando que unía Irún co norte de Portugal, organizaron a trama que axudou a fuxir aos perseguidos polo nazismo que chegaban á Península. Lográrono xunto a Ricardo Pérez Parada, evanxelista e *tonelero, que facía funcións de tradutor, xa que había aprendido inglés e polaco tras vivir en Nova York; co seu parente taxista, Xosé Rocha *Freijedo, e co tamén taxista Javier Míguez, alias o Caveira, «antigo chofer de Millán Astray e quen si buscaba *lucrarse», acouta *Barrachina. 

As *Touza ocultaban baixo o chan da estación aos refuxiados xudeus. Ademais, ofreceron sustento aos presos que ocupaban o cárcere situado na actual sede do *Concello de Ribadavia e colaboraron con emigrantes que marchaban a Venezuela sen ningún medio. Xamais foron descubertas nin delatadas. levaron o seu segredo á tumba e nin o fillo do Lola, a líder do grupo, soubo nada das actividades da súa nai. De familia republicana, as tres novos cuxa historia se desvelou nos anos setenta e que investigou Fernando Rodríguez Méndez, recibiron no seu día o recoñecemento da Rede *Sefardí de España e do colectivo *Siboni en Xerusalén, onde se plantou unha árbore co seu nome. Lola foi declarada Xusta Entre as Nacións, un dos máximos recoñecementos para a comunidade xudía.

«O éxito da, A *Land impulsou aos produtores para optar por un musical, algo estraño para a un temática como esta, na que apenas cabe lembrar O violinista no tellado», explica *Barrachina, guionista e candidato a dirixir o filme. Pendente da selección do realizador e os actores, cun orzamento de ao redor de 25 millóns de euros, rodarase en escenarios de Galicia, Madrid e Nova York que xa se están localizando.


O fío condutor do relato será Martín, un neno *limpiabotas que tras ser delatado por *colaboracionista coa rede que axudaba aos xudeus para chegar a Portugal, viaxou a Estados Unidos acompañando a unha parella de alemáns que o adoptou e que 60 anos despois regresa a Ribadavia. O matrimonio xermano enriqueceuse cunha fábrica de botas para o exército nazi. Cando se soubo que eran xudeus comezou o acoso e lograron escapar a Ribadavia, desde onde saltaron o charco cara a Nova York grazas ás irmás *Touza. O *crío é a voz narradora do libro que conta tamén a peripecia dun violinista francés fuxido dun campo de concentración ata chegar a Ribadavia.

«Canto á solidaridade»
A novela ármase en ton a unha trama tan fascinante e conmovedora que só pode provir da realidade», afirman os seus editores, que tras o relato *ficcional inclúen un apéndice con fotos da época e dos protagonistas reais. «É un canto á solidariedade e á defensa duns principios íntegros e cabais. Tamén unha proposta para vencer o medo co que políticos, relixiosos e financeiros queren facernos vivir e co cal nos queren someter desde hai séculos, desde que existen. Son como os malos soños dos que non podemos espertar», explica Emilio Ruiz *Barrachina, director dunha decena de documentais e películas, e autor doutros tantos libros.

Pioneiro en dar conta da heroicidade das irmás ribadavienses foi o libreiro *Antón Patiño Regueira (1919-2005), quen en Memoria de *ferro (A *Nosa Terra, 2005) recollía escritos e recordos. Vicente Piñeiro publico logo Lola *Touza. A *Schindler Galega (*Toxosoutos), que se centra na irmá maior. Xa en México estreouse As *Touza, obra de teatro debida a Alfonso *Cárcamo que recupera a memoria destas entón novas mulleres.

Barrachina dirixiu a polémica longametraxe O discípulo (2010), que tamén se convirte en novela, e o musical *Morente (2011), finalista nos Goya. No violín de pedra (2015) abordou o despoboamento rural e con Erma (2016) adaptou a obra de Federico García Lorca na primeira parte da triloxía que vai dedicar ao poeta. Dirixiu documentais como Luz, espazo e creación, Tinta e pedra, Nenas soldado, *Desminadoras en *Sudán, Emigrantes, e Lorca. O mar deixa de moverse (sobre o asasinato do poeta, e que foi *multipremiado internacionalmente) e Orson *Welles e Goya.


Lucía López 4ºA
Comentarios (0) - Categoría Xeral - Publicado o 29-01-2017 18:41
# Ligazón permanente a este artigo
Chuza! Meneame
Deixa o teu comentario
Nome:
Mail: (Non aparecerá publicado)
URL: (Debe comezar por http://)
Comentario:
© by Abertal