Blog do EDLg do Colexio Plurilingüe Divina Pastora Franciscanas de Ourense
O meu perfil
 CATEGORÍAS
 RECOMENDADOS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES
 DESTACADOS

¿Halloween ou Samaín? Agora xa ninguén dúbida

«Despois de tantos anos, agora non hai confusión». Carlos Labraña, membro da Asociación de Amigos do Samaín, teno claro. Un día despois de realizar unha charla sobre este tema e a tan só dúas xornadas de que arrinquen os festexos en Cedeira -auténtica capital do Samaín atlántico-, un dos máximos impulsores da súa revitalización aclara que entre os nenos galegos xa non hai dúbidas sobre cal é a festa a celebrar. «Os rapaces viven de forma masiva o Samaín».
Labraña confesa non deixar de sorprenderse ante o efecto multiplicador dunha festa que hai vinte anos rexurdía, se non con timidez, si, polo menos, con certa cautela. «A súa recuperación foi explosiva, non lembro ningunha tradición que estivera a piques de perderse e que se recuperase desta forma».
De feito, o que comezou con forza en Cedeira, nalgunhas localidades da Mariña (como O Vicedo), na contorna de Ferrol (como Narón) ou na comarca arousá (A Illa) logrou estenderse a toda a comunidade e neste 2012 quedan poucos lugares que non celebren -ou ben, nos colexios ou nos centros socioculturais- este festexo.
¿Pero a que se debe este seguimento masivo? Labraña avala que foron os pais e avós os que apoiaron desde un inicio a celebración ao sentirse recoñecidos nela e ao considerala como algo propio fronte a un Halloween que se lles presentaba afastado. El mesmo recoñece que aos seus 43 anos aínda se acorda de como na súa infancia, e durante estas datas, cumpríase con ese ritual de cabazas baleiradas e iluminadas no seu interior e que lucían como nunca na noite do 31 de outubro. «Eu creo que no Halloween estadounidense mesturaronse varias festas. Por un lado está o dos disfraces, que nós o celebrabamos no entroido, e, por outro, o do truco ou trato, que en Galicia tamén se ten feito nesas datas. Eu lembro que había quen ía polas casas pedindo unha filloa».
En canto ao propio nome da festa -«Samaín»- recoñece que tamén se sorprende pola súa rápida aceptación, a pesar de que sobre o termo se conservan poucas referencias escritas. Aínda así Ramón Otero Pedrayo xa falaba «das fadas e dos defuntos que no tempo do Samaín, en Irlanda, bebían nas fontes do esquecemento».
Do que non hai dúbida é das orixes da celebración. No mundo celta, o 1 de novembro celebrábase o comezo dun novo ano, coincidindo co cambio de colleita. Segundo marcaba a tradición, a fiestra que separa o mundo dos mortos do dos vivos desaparecía a noite anterior e, por iso, percorríanse os lugares para escorrentar aos espíritos. Un deses ritos evolucionou ata desembocar na preparación e adorno de cabazas baleiras que, en ocasións, portan unha vela no seu interior, e que serven para espantar a propios e a estraños.
Ante a pregunta de como conviven en Galicia o Samaín e o Halloween e de se xa se ten superada esa suposta rivalidade que mantiñan, Carlos Labraña aposta pola actual harmonía. «En realidade trátase da mesma festa pero en dúas vertientes ou concepcións distintas. Está a comercial, que sería a de Halloween, e a máis enxebre, que é a galega. Na actualidade eu creo que os nenos celebran masivamente o Samaín e que soamente os mozos son os que aínda réndense ao aspecto máis comercial do festexo nalguna festa nocturna».

Nuria Salgado López
2º Bacharelato B
Comentarios (1) - Categoría Recursos en galego - Publicado o 03-11-2012 12:47
# Ligazón permanente a este artigo
Chuza! Meneame
1 Comentario(s)
1 Oh SAMAÍN
VÉN CANDA MIN!
OH SAMAÍN
THAT'S NOT HAL#blgtk08#LOWEEN!

IT,S ONLY SAMAÍN BUT WE LIKE IT

Comentario por Mr. G-Force (04-11-2012 13:43)
Deixa o teu comentario
Nome:
Mail: (Non aparecerá publicado)
URL: (Debe comezar por http://)
Comentario:
© by Abertal