EDLg franciscanasOurense


Blog do EDLg do Colexio Plurilingüe Divina Pastora Franciscanas de Ourense

O meu perfil
 CATEGORÍAS
 RECOMENDADOS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES
 DESTACADOS

A natureza cóntanos historias
dunha árbore dinos os anos e a calidade de
vida que levou; se pasou épocas de seca, se estivo mal nutrido... as súas rugosidades na cáscara, dinnos se ten enfermidades, qué insectos e aves viven nel, sírvenos para tomar referencias xa que a parte máis verde está dirixida cara ao norte...

As bandas de paxaros que trazan o ceo de madrugada ou ao atardecer. A súa forma de voar en V para aforrar enerxía ao sincronizar o movemento das súas ás. A forma de voar en círculo das pombas, analizando o lugar onde se atopan e esperando que as correntes de aire se quenten para poder ascender e voar a determinada altitude...

O leito do río coas súas ondas, as variacións de caudal, as súas beiras, a cor da súa auga...

Aprender a escoitar a natureza é aprender a escoitarnos a nós mesmos. Os nosos antepasados estaban en íntima unión con ela. Nacían, medraban e morrían na natureza. Dependían por completo dos fenómenos naturais e comprenderon que tiñan que respectala se querían sobrevivir e perpetuarse.

Vivir na natureza esixe respectala!

Tras esta alusión direivos, que como calquera outro día da semana, levántome cedo e tras un almorzo xeitoso, diríxome a facer a miña ruta habitual de fin de semana, polos arredores, neste caso, de Ourense. Por aquí e por alá atopo charcos de auga e barro. Hoxe á noite volveu a chover. Por fin podemos despedirnos das incómodas flores dos salgueiros que tantos problemas nos dan aos alérxicos.

A estas horas da mañá de domingo o único son que se escoita é o do correr das augas do río Lonia e o bruar do Miño e o dos paxaros, que madrugan para coller os primeiros vermes que desprevidos acaban no seu buche. Cruzámonos con algún viandante que coma nós, madruga para gozar da camiñata.

Pódese percibir con toda claridade as vibracións da natureza. O seu silencio; o cheiro da herba mollada e das árbores. É unha marabilla poder vivir nunha cidade que che ofrece a posibilidade de poder gozar da natureza sen ter que desprazarte.

De repente, algo nos sorprende. Miramos para o chan e atopamos algo que nunca atopáramos. Porque ei de dicirvos, que nas nosas andanzas montunas, temos visto case que de todo. Dende lebres, corzos, xabaríns, raposos e lobos ata animaliños non tan amigables, como cobras, escánzaros, arañas de tamaño considerable e incluso delfíns, en zona marítima. Creo que esta aclaración non era necesaria, pero por se acaso.

Pois ben, envíovos foto do animaliño que nos atopamos onte e que vos podo asegurar que tras investigar ao chegar á casa e descubrir que é, non é fácil atopalo a plena luz do día. A ver se conseguides saber de qué se trata.

Por estas cousas ademais de por outras máis obvias, me gusta saír a correr e a andar polo
monte, polas rúas e polas costas da nosa cidade e da nosa Galicia.

Soltar as pantallas, abandonar o sofá, poñer o móbil en aplicación “running” e gozar da terra,
do aire, do sol...

Apertas e vémonos!

Clara Mª Domínguez Iglesias 4ºB
Comentarios (0) - Categoría Actividade En Ourense - Publicado o 03-06-2018 19:25
# Ligazón permanente a este artigo
Os bombeiros da cidade organizaron unha xornada de portas abertas para dar a coñecer o seu traballo aos máis pequenos
Que os menores saiban como teñen que actuar en caso de incendio e familiarizalos co corpo de bombeiros. Leste era o obxectivo da xornada de
portas abertas que organizaron onte os bombeiros da cidade. Pero a súa iniciativa foi moito máis ampla, dado que os nenos, que acudiron acompañados polas súas nais e pais, tiveron a oportunidade de coñecer como a Policía Local realiza unha proba de alcol ou de drogas, como Tráfico vixía aos condutores e
tamén o traballo de Protección Civil, persoal sanitario ou axentes da Policía.

Todos os efectivos aparcaron os seus coches e exhibiron os seus medios de traballo no recinto do parque de bombeiros, que sobre o mediodía estaba repleto de nenos e adultos. Juan Salgado acudiu á cita cos seus dous fillos e mostrouse satisfeito: "O que máis lles gusta son as sirenas e as luces de emerxencia".

Os críos parece que se marcharon satisfeitos, dado que ao abandonar o recinto unha ampla maioría de afirmaba que de maiores... querían ser bombeiros.

Kevin Oliveira Quiroga 4ºB
Comentarios (0) - Categoría Actividade En Ourense - Publicado o 27-05-2018 17:45
# Ligazón permanente a este artigo
Gracias a "Quién"
Boas tardes.

Outra fin de semana estou aquí.

Xa queda menos para rematar e como acontecemento intimamente ligado ao fin de curso e para algúns, fin de ciclo, non podo deixar de citar as festas e diferentes actos
lúdicos que, por este motivo, se celebraron esta fin de semana e se continuarán celebrando polos diferentes colexios e institutos de Ourense ao longo das vindeiras semanas.

Como non podía ser doutro modo, o pasado venres tivo lugar no noso centro, a 49ª edición dos Xogos Florais 2.0. Edición na que este ano, eu tiven o enorme privilexio de formar parte do elenco da obra de teatro que, baixo o título “QUIÉN”, se representou durante o transcurso da
cerimonia.

Un ano máis, a raíña e a súa dama de honra, cos seus respectivos acompañantes, preciosas elas e elegantes eles, presidiron esta 49ª edición e gozaron do seu día.

Direivos, que anos ai que se espertou a miña curiosidade. Dende moi cativa teño a inmensa ledicia de tomar parte nas diferentes edicións dos Xogos Florais, lendo o poema co que cada ano se premia a temática dos mesmos. Aínda podo recordar como se fora onte, aquel “Contigo 75”, no que toda a comunidade franciscana nos entregamos para celebrar os 75 anos de historia franciscana en Ourense. Dende a gravación do “lip dub” ata a obra de teatro “CONTIGO”, representada no Auditorio Municipal de Ourense e na que actuarían eses dous xenios, sen os que todo isto, non tería sentido. Estou a falar de Román Godás e Xián Bobillo.

Seica ao mellor tamén o teño máis presente posto que era a graduación de 2º de bacharelato
de meu irmán e as súas e seus amigas e amigos e dende a miña perspectiva, foi a Graduación máis emotiva.

Sen dar máis voltas, hoxe quero dedicar este anaquiño de blog para felicitar a todas e todos
por todo o esforzo, ao meu parecer, ben merecido e altamente recompensado. En pouco tempo fomos quén de sacar adiante unha obra con moito carácter e con moito significado.

Segundo as críticas, a interpretación dos personaxes foi de sobresaínte e a mensaxe que o seu autor, Román, quería transmitir, chegou alta e clara a todas e todos os que alí estaban
presentes.

Estou moi orgullosa de formar parte deste equipo e de ter aportado o meu pequeno gran para que todo saíra como era de esperar. Bea, Paula, Nuno, Rodrigo, Ángela, Eva. Que podo dicir de vós. Sodes as e os mellores! Non mudaría nin un solo intre de todos estes meses. Non podería terlle sacado mellor ocupación ás tardes dos venres. Xa vos boto de falta!

Ben é certo que non son moi dada a eloxios, pero dende aquí quero dar as grazas a todas e todos pola súa axuda e paciencia; por recibirme cos brazos abertos e facerme sentir unha máis do grupo. Por ensinarme, permitíndome dende a miña total ignorancia neste campo, sumar ideas ao grupo. Pero claro, que vos vou contar! estamos a falar das e dos mellores. Esas persoas que dende o galiñeiro se encargan de que todo funcione correctamente, a música, as luces, os paneis... Álvaro Leis, Javier Padrón, Andrea Sabucedo. José Antonio Blanco, Josiño, e aquelas persoas que ano tras ano o acompañan á súa entrañable guitarra. Juan Luis, David Ramos e como me vou esquecer do “meu” excelso director, José Antonio Álvarez.

Deixo para o final as verbas de gratitude para Román e Xián. Pero fáiseme imposible reflectir aquí, a morea de sentimentos e emocións que teño recollidas.

Ao final do acto, Román saíu ao escenario, e entre agradecementos, explicou que a obra ía dirixida ás monxiñas franciscanas, pola súa dedicación aos demais e en xeral, a todas aquelas persoas que, de forma altruísta, dedican o seu tempo aos demais. Os “Voluntarios”.

Pois ben, fágome voceira das súas palabras. Esta obra dedícoa a vós. Vós sodes ese QUIÉN. Porque reflectides todo canto significa: Dedicación, altruísmo, constancia, ensinanza, amizade, responsabilidade, paciencia, empatía, coraxe, paixón...

O tempo corre e cada vez está máis preto o momento no que deixaremos atrás as paredes deste colexio. Que as botemos tanto de menos soamente ten unha explicación:

¡Todos sodes culpables! GRACIAS.

Clara Mª Domínguez Iglesias 4ºB
Comentarios (0) - Categoría Actividade En Ourense - Publicado o 27-05-2018 17:40
# Ligazón permanente a este artigo
O Festival Internacional de Allariz acolle a celebración do Día das Abellas
O Festival Internacional de Xardíns acolle hoxe a primeira celebración do Día Mundial da Abella. En colaboración coa Asociación Galega de Apicultura, o recinto paisaxístico incluíu unha mostra con degustación de meles e pole, e obradoiros. O obxectivos concienciar sobre as ameazas que sofren as abellas e o seu papel indispensable para o mantemento da biodiversidade dos ecosistemas no planeta.


O papel polinizador das abellas fai que sexan indispensables para conservar a biodiversidade do noso ecosistema. Especies como a velutina e a man do home cos pesticidas poñen en risco a súa supervivencia. Por iso a ONU declarou o día de hoxe como o primeiro día Mundial da Abella.

E os apicultores da primeira promoción da Escola Galega de Apicultura amosan os seus beneficios e os produtos que se poden obter das colmeas: mel de diferentes variedades, pero tamén cera, xalea ou própole. E fano dentro da novena Edición do Festival Internacional de Xardíns de Allariz. Un espazo de 3 hectáreas con deseños de países coma Brasil, Perú, México ou Xapón.

O Festival de Xardíns de Allariz que se pode ver ata outubro, acolle tamén a casa das polinizadoras, onde se aloxan abellas e outros insectos.


A.I.B.
Comentarios (0) - Categoría Actividade En Ourense - Publicado o 20-05-2018 21:26
# Ligazón permanente a este artigo
A morte dun pasaxeiro detense en Taboadela (Ourense) un tren con destino a Madrid
A morte dun pasaxeiro por un ataque cardíaco provocou un tren que fixo que o percorrido entre Lugo e Madrid se parase no municipio de Taboadela de Ourense.
Renfe segundo informou a Europa Press, o tren parou a súa marcha ás 13h20 horas o xoves, momento no que foi chamado os servizos de emerxencia e as autoridades para un xuíz levado o cadáver.
O tren, no que viaxaron uns 250 pasaxeiros, segundo indicou a compañía, retomou a súa marcha ás 14.36 horas.


Ana Ramos
Comentarios (0) - Categoría Actividade En Ourense - Publicado o 20-05-2018 21:12
# Ligazón permanente a este artigo
Científicos galegos crean enzimas artificiais que xeran reaccións que non existen na natureza
O estudo dos mecanismos da vida pasa por descifrar como funciona a célula, a unidade menor que pode considerarse ‘viva’ nun organismo, e de cuxo correcto funcionamento depende a nosa saúde; unha gran parte das enfermidades graves, teñen a súa orixe en aberracións que se producen no interior das células. Para poder abordar a diagnose e tratamento destas enfermidades é fundamental desentrañar as reviravoltas moleculares do medio celular e desenvolver estratexias e tecnoloxías que permitan alterar a maneira na que se comporta unha célula, dun modo controlable e predicible.
Este é un dos obxectivos do grupo que dirixe o profesor José Luis Mascareñas no CiQUS da Universidade de Santiago de Compostela. Unha das súas liñas de investigación consiste en deseñar catalizadores químicos baseados en metais, que poidan ser introducidos nunha célula viva para actuar como enzimas (as proteínas encargadas de desencadear transformacións esenciais nos nosos tecidos), ou o que é o mesmo, crear enzimas artificiais capaces de xerar reaccións que non existen na natureza no interior dun organismo vivo.
Segundo o profesor Mascareñas, “demos os primeiros pasos para a construción dun metabolismo artificial, compatible co natural e, obviamente, inspirado na acción das enzimas”. O traballo facilita o camiño ao deseño de novos tratamentos baseados na xeración controlada e simultánea de varios fármacos, mesmo daqueles con actividade terapéutica distinta.



Lucía Alvarellos Garea
Comentarios (0) - Categoría Actividade En Ourense - Publicado o 20-05-2018 21:07
# Ligazón permanente a este artigo
O español é o segundo idioma máis utilizado en Facebook e Twitter.


Unha das guerras máis encarnizadas a nivel global na era dixital é a dos idiomas. A preponderancia do inglés marca unha liña á que só son capaces de achegarse o chinés e o español. Pero a batalla das redes sociais é cousa de dúas. O castelán alzar como a segunda lingua máis utilizada en Facebook e Twitter, plataformas nas que o seu uso creceu un 1.100% do ano 2000 ao 2013, tal e como recolle o novo anuario do Instituto Cervantes sobre O español no mundo, referente a 2015.
Así o puxo de manifesto David Fernández Aclamacións (Universidade Complutense), encargado xunto a José Montero Reguera (Universidade de Vigo) da elaboración do informe, nunha rolda de prensa ofrecida na sede do Cervantes xunto ao seu director, Víctor García da Cuncha. A saúde do idioma na internet mellora, cun 7,9% da poboación mundial que se comunica en español e gran presenza de usuarios en cidades como Londres e Nova York, onde os seus habitantes relaciónanse por Internet nesta lingua, por detrás do inglés.
O informe do pasado ano mellora datos debido aos novos censos en distintos países, adiantou Fernández Aclamacións. Son 470 millóns quen a ten como materna, a máis numerosa tamén por detrás do chinés nun mundo cun 6,7% da poboación hispanohablante, moi por encima do ruso (2,2%), o francés e o alemán (cun 1,1% cada un).
Lucas Rodríguez
Comentarios (0) - Categoría Actividade En Ourense - Publicado o 20-05-2018 16:42
# Ligazón permanente a este artigo
Os polbeiros da provincia soportan a duras penas o incremento dos prezos en orixe
Achegarse a un posto de polbo ambulante en calquera parte da provincia comeza a converterse nun acto de absoluta rendición ao cefalópodo polo prezo das súas racións e o máis que previsible aumento delas nos próximos meses.

O que ocorre nestes días, co anuncio do incremento de 8 a 12 euros a ración que se sirva no próximo San Froilán, leva visos de que se repita mesmo antes na próxima cita multitudinaria do Carballiño. Os polbeiros afirman que as súas vendas non sufriron moita diminución.

Desde a Asociación de Polbeiros de Carballiño-Arcos asegúrase que "estamos vendendo ou mesmo que fai dous anos e ó mesmo prezo. Non temos intención de subilo".

David González, un dos propietarios, atribuíu a subida do prezo do polbo á escaseza de produto, que fundamentalmente provén de Marrocos, e que leva dous anos e medio rexistrando unha caída na produción.

Kevin Oliveira Quiroga 4ºB
Comentarios (0) - Categoría Actividade En Ourense - Publicado o 20-05-2018 16:07
# Ligazón permanente a este artigo
AS MARAVILLAS
Moi boas! Aquí estou de volta outra fin de semana máis cunha nova diferente: As Maravillas.

Ao contrario do que todos estaredes pensando, non se trata dunha novela de Lewis Carrol nin cousa semellante; é o nome do meu pobo, da parroquia que me agarda cada verán e inverno, nada máis chegaren as vacacións. Pois ben, aclarado isto e aproveitando que nesta fin de semana celebramos as festas en honor á Virxe das Maravillas, vouvos falar un chisquiño da súa historia.

O meu pobo chámase: As Marabillas. Atópase a uns 20 km da cidade de Ourense, para que vos fagades unha idea, preto da comarca de Celanova, aínda que pertence ao concello de Cartelle.

Unha das calidades que fan á miña aldea distinta das demais, ten lugar sete semanas despois de Pascua, concretamente o domingo de Pentecostés. É a romaría e procesión da Virxe das Maravillas.

A historia desta procesión remóntase ao ano 1646. Cóntase que unha pastoriña duns 15 anos, estaba coas súas ovellas no monte. Cansada de tanto andar, venceuna o sono e cando chegou a unha ladeira, moi preto da fonte de Amedo, tirouse no céspede e comezou a soñar: soñou que oía moitas gaitas tocar, vía brancos e grandes ramos que coas súas bólas resplandecían, todo nunha Ermida chea de xente.

A rapaza espertou e marchou buscar bugallos polos carballos.

Cando volveu á fonte, diante dela presentábase un enorme santuario cheo de luces e unha muller que refulxía. Esta muller fíxolle un encargo, que fose buscar ao cura da parroquia de As Pías.

A pastoriña así o fixo e logo de teimar co cura para que viñese con ela ao lugar onde estaba a imaxe que refulxía, logrou convencelo.

Disque, a imaxe non era senón a Virxe de As Maravillas, e o mandato que lle tiña para o abade era que no lugar onde ela estaba se construíra a súa Igrexa.

No Elucidario manuscrito que existe na parroquia, explica que comezaron as obras en 1813 e que, o 2 de xuño de 1816 se trasladou dende a parroquia de San Miguel de Espiñoso a imaxe da Virxe de As Maravillas.

Dende entonces e ata agora, ano tras ano se celebra a romaría e a procesión. Miles de fieis se congregan nos campos de As Maravillas para comer polbo, empanadas, doces... Debaixo do centenario carballo, ao son da banda de música de Vilanova, para a continuación acompañar á
Virxe en procesión.

A procesión vai encabezada polos pendós, que
son uns estandartes un, coa bandeira de Galicia e outro co escudo da parroquia, seguidos duns ramos de tres metros de alto por un metro de diámetro engalanados con bólas de Nadal, algunhas de cristal, flores, colares e monecas de porcelana. Todo engarzado nun pau de castiñeiro e nunha estrutura de arame envolto en grilandas de papel cebola. Cada ramo pode chegar a pesar uns 100kg e lévanos cinco quilómetros ao lombo.

E aquí remataría a miña engada por esta semana, espero que fose do voso gusto. Ata a vindeira!

Clara Mª Domínguez Iglesias 4ºB
Comentarios (0) - Categoría Actividade En Ourense - Publicado o 20-05-2018 16:04
# Ligazón permanente a este artigo
Unha xuíza propón o Camiño de Santiago como ruta de "valores" para 106 mozos
A xuíza de menores de Las Palmas de Gran Canaria Reyes Martel propuxo un percorrido no Camiño de Santiago para 106 mozos, en situación de protección ou de medidas xudiciais, como unha ruta de "valores, de encontro, de obter outros referentes e de convivir".
Explica a Efe que serán 50 menores canarios e 56 do resto do territorio os que, integrados nun grupo de polo menos 220 persoas, farán o percorrido como medida xudicial. "É unha iniciativa que pretende complementar as ferramentas que ten a administración, cunha parte de educación e outra parte de lecer saudable", comentou.
A xuíza nota que "a Administración soa non pode" corrixir todos os problemas dos mozos, polo que propón medidas que sexan "traxes a medida", como neste caso é a obrigación de realizar o Camiño de Santiago. "En Europa isto non é novo. O cidadán do montón e o cidadán corporativo, que son as empresas e fundacións, van todos a un, sobre todo en colectivos máis sensibles, como os mozos en situación de vulnerabilidade", resume.
Esta maxistrada nota un "fallo social" transmitido aos mozos polos maiores, non só aos de "familias desestructuradas, senón tamén ás de clase media alta" polo que a entidade que preside busca "complementar as ferramentas da Administración" nestes casos a través de diferentes ámbitos. Como encargada de impartir xustiza, propón a realización do Camiño de Santiago, pois pensa que con el gáñanse "valores, empatía, solidariedade e capacidade de frustración".
"Entendémolo como o camiño dos valores, do encontro, de obter outros referentes, da comunicación, de sacalos do seu círculo, de caerche e levantarche, de contar con axuda, de convivir e respectar coa natureza", detallou. A elección do Camiño Inglés está motivada en que xunto aos quilómetros realizados en Canarias permite sumar os cen necesarios para obter a Compostela.
"Os mozos son o futuro, temos que preocuparnos por eles", resolveu a maxistrada Reyes Martel.
Ester barreira
Comentarios (0) - Categoría Actividade En Ourense - Publicado o 20-05-2018 15:59
# Ligazón permanente a este artigo
© by Abertal