Blog do EDLg do Colexio Plurilingüe Divina Pastora Franciscanas de Ourense

O meu perfil
 CATEGORÍAS
 RECOMENDADOS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES
 DESTACADOS

Aparecen os cadáveres de dous irmáns de Fene flotando en augas de Ferrol
Os corpos de dous homes de mediana idade (de acordo coa descrición faciitada por fontes portuarias) apareceron flotando esta mañá en augas de Ferrol, nas inmediacións de Prioriño, na zona do porto exterior.
Segundo a información solicitada, trátase de dous irmáns de Fene que saíran a pescar e que, por razóns que se descoñece, terían caído á auga e afogáronse.
O primeiro dos corpos foi avistado por un pesqueiro, que deu a alarma ao redor das 10.30 horas. Pouco máis tarde, avistouse tamén o segundo cadáver na mesma zona. Ambos foron recuperados pola Garda Civil, que os trasladou ao porto ferrolán, desde onde foron trasladados ao Hospital Naval para practicarlles a autopsia. Fuentes consultadas por este xornal afirman que os primeiros indicios parecen indicar que ambos os falecidos terían morto pouco antes de ser localizados na auga.


Enrique Molina Muñiz
4º ESO A
Comentarios (0) - Categoría Xeral - Publicado o 31-03-2019 22:55
# Ligazón permanente a este artigo
Os galegos que nacen hoxe vivirán 83 anos

A esperanza de vida supera por primeira vez na comunidade os 80 anos para os homes e chega aos 86’3 para as mulleres. Nun decenio, os galegos ganaron 22’3 anos de vida de media que se concretan en 2’8 máis para os homes e 1’78 para as mulleres. Acúrtase así lixeiramente a brecha de esperanza vital entre os dous sexos segundo puxo de manifesto o Instituto Galego de Estadística nun estudo sobre os indicadores demográficos da comunidade.

Pese ao envellecemento da poboación galega, a esperanza de vida débese principalmente á baixada de integrantes dos grupos de menor idade e ao aumento dos de maior idade, máis que polo incremento na idade da poboación. Hai sete comunidades autónomas onde a esperanza de vida ao nacer e maior que a galega; que está lixeiramente por debaixo da media estatal. Os madrileños son os que máis futuro vital teñen por diante con 84’53 anos e sitúanse por diante de Galicia: os navarros e casteláns leoneses (83’82 anos), os rioxanos (83’6 anos), os vascos (83’54 anos) e os cataláns e cántabros (83’33 anos).

Ese crecemento nos anos que viven os galegos reflíctese na idade media da súa poboación. En 1975 esa franxa media dos galegos vivos situábase nos 35 anos e no 2018 sitúase nos 47 exactos.


Noa Varela Varela
4º ESO B
Comentarios (0) - Categoría Xeral - Publicado o 31-03-2019 22:42
# Ligazón permanente a este artigo
O mapamundi de Noha
O mapamundi de Pirrus de Noha é unha das cartografías de
referencia da Baixa Idade Media. O traballo, elaborado na
península itálica á volta de 1414, sinala Galiza como unha
realidade diferenciada no ámbito peninsular, deixando clara a
conciencia da existencia dun reino galego con personalidade
política propia no espazo europeo. Eis un extracto da peza
publicada no semanario en papel número 339.
É unha xeografía política moi precisa do mundo coñecido a
comezos do século XV. O mapamundi de Pirrus de Noha é unha
cartografía de 18x27, elaborada arredor de 1414 e incorporada
como ilustración a unha edición da Coreografía de Pomponio
Mela. A obra de Mela, escrita á volta da década dos 40 do
primeiro século e redactada en tres volumes, recolle unha
descrición de diversas áreas do imperio romano, significándose
polo seu coñecemento das áreas da Hispania, Galia, Xermania,
África, Asia e Arabia. O século XIV coñecerá unha redescuberta
deste autor clásico que acadará unha grande difusión e influencia
ao longo de todo o Rexurdimento.


Ricardo Tornero Belloso
4º ESO B
Comentarios (0) - Categoría Xeral - Publicado o 31-03-2019 22:31
# Ligazón permanente a este artigo
A esperanza de vida en Galicia supera por primeira vez a barreira dos 83 anos
A esperanza de vida ao nacer superou por primeira vez en Galicia a barreira dos 83 anos, segundo despréndese do último informe sobre indicadores demográficos publicado este venres polo Instituto Galego de Estatística (IGE).

Neste sentido, a estimación media de anos que vivirá unha persona no caso de que as condicións de mortalidade mantivésense constantes e semellantes ás actuais, alcanzou en Galicia no ano 2017 os 83,3 anos, segundo destacou a Xunta nun comunicado.

En comparación co ano 2016, a esperanza de vida sobe en ambos os sexos e chega aos 86,3 anos nas mulleres, fronte aos 86 no 2016. No caso dos homes, é de 80,2 anos, en comparación cos 79,5 do ano anterior.

A esperanza de vida aos 65 anos, entendida como a media de anos que queda por vivir a unha persona que alcanza esa idade, situouse en Galicia nos 21,6 anos. Este indicador tamén é máis elevado no caso das mulleres (23,7) que no dos homes (19,4).

A publicación de indicadores demográficos enmárcase nas análises da poboación que realiza o IGE cada ano, "que permiten establecer comparacións temporais e tamén a nivel territorial". Ademais, estes indicadores desagregados por sexo até o nivel municipal dan información aceira da estrutura da poboación, a fecundidade, a mortalidade ou a nupcialidad.



Ángela I. Baig 2º Bach
Comentarios (0) - Categoría Xeral - Publicado o 31-03-2019 22:29
# Ligazón permanente a este artigo
O mapa galego do tesouro Seoane
A Real Academia Galega de Belas Artes decidiu que Luís Seoane (Bos
Aires, 1910-A Coruña, 1979) protagonizase o quinto Día das Artes
Galegas. Intelectual inconmensurábel e polifacético, exiliado,
militante da esquerda e o nacionalismo, poeta e facedor de libros,
deseñador e debuxante, a súa pintura situouno entre os máis
avanzados artistas galegos do século e nun imbatíbel renovador da
materia.
Do pescozo da muller colga un cartaz escrito a man. En terceira
persoa. “Ela chámase Manuela Rodríguez. É analfabeta. Axúdena.
Xenebra, 1963”. Luís Seoane sentara ao seu carón nun tren en
Francia. Pintouna ao óleo no ano 1967. Emigrante, un cadro dun
metro por 81 centímetros, é emocionante, político, unha das moitas
pezas mestras dun pintor que non entendía a vangarda formal sen a
vangarda política. É, ademais, unha das 43 pinturas -amais de
debuxos e outros materiais- que acolle a colección do Museo de
Belas Artes da Coruña, doadas pola viúva da artista, Maruxa Seoane.


Ricardo Tornero Belloso
4º ESO B
Comentarios (0) - Categoría Xeral - Publicado o 31-03-2019 22:29
# Ligazón permanente a este artigo
Brutalidade en augas francesas.
Os cadáveres dos golfiños que apareceron na costa atlántica de Francia son terriblemente mutilados, as aletas son cortadas, pero o que sorprende aos eruditos mariños non é só a brutalidade das mortes de mamíferos, senón tamén os números: un total de 1.100 desde xaneiro, un récord. Os asasinatos en masa, atribuídos á pesca industrial, alarmaron aos activistas do benestar animal e levaron ao ministro de ecoloxía de Francia a lanzar unha campaña nacional para protexelos.

Camilo Blanco 2º Bach
Comentarios (0) - Categoría Xeral - Publicado o 31-03-2019 22:10
# Ligazón permanente a este artigo
A historia de Elizabeth Holmes
Elizabeth Holmes tiña 19 anos cando deixou Stanford para construír un imperio. A súa empresa de análise de sangue, Theranos, conseguiu recadar 750 millóns de inversores (antigos xerentes de Apple, Oracle, Tesla) convencidos de que a compañía revolucionaría a industria de ensaios clínicos. Holmes afirmou ter unha tecnoloxía que podería predecir centos de enfermidades con só unha pinga de sangue. Un método indolor cun custo 10 veces inferior ao dos laboratorios convencionais. En 2014, Theranos-on cuxo consello consultivo estivo a figuras políticas como antigas secretarias de estado, George P. Shultz e Henry A. Kissinger, traballaron máis de 800 persoas e foi valorado en 10 mil millóns de dólares. Holmes posuía o 50% da compañía, o que a converteu na muller multimillonaria máis nova do mundo. Con só 30 anos apareceu na portada de Fortune e Forbes en comparación con Bill Gates e Steve Jobs. Esborrallouse con Bill Clinton, Barack Obama ... El era a nova estrela de Silicon Valley. Ata o outubro de 2015 o xornalista John Carreyrou publicou en The Wall Street Journal que todo era unha estafa. Este é, en termos xerais, o que narra o documental The Inventor: Out for Boold en Silicon Valley que acaba de ser lanzado en HBO. O ascenso e caída dun mito.

Con todo, non é erro económico, científico (e que di sobre nós como unha sociedade), que atraeu a atención dos espectadores. Pero a figura de Holmes, bloques e igualmente desagradable. Unha personalidade que o director do documental vén traendo todas as imaxes e pode ser entendida, de feito, como parte da súa gran fraude. Porque sen el, sen ter manipulado a gusto, e, polo tanto, para os demais, quizais nunca levantou a farsa. "Cando a coñecín, sabía que non era común. Como a vin eu sabía que era moi diferente do resto. Moi, moi diferente ", di o seu mentor Channing Robertson. Intentar comprender que é parte da historia.
Algo que chama a atención nos primeiros minutos da película, na que entrevistas Isabel Holmes antes desembrulhar o timo son xogados, a súa voz case masculina, impresionante. Un ton profundo, moi profundo, unha voz de barítono. Ao parecer, falso. Varios compañeiros de traballo e amigos participaron no podcast The Dropout que a Radio ABC fixo sobre o escándalo e garantir que Holmes comezou a finxir a súa voz estar Theranos. "Eu creo que foi unha das partes da empresa, eu non sei se tiña bebido, o certo é que fóra do personaxe que adoitaba xogar e dixo que non necesitaba realmente ser a súa voz", di un dos ex-empregados. O certo é que, cando Ken Auletta, da New Yorker, e Roger Parloff, Fortune, mostra gravacións das súas entrevistas coa meniña, a voz de Holmes é moito máis natural, máis en liña. Con todo, en aparicións en televisión, entrevistas, conferencias TED, o ton fasci é case cómico. Foi simplemente forzando un son segundo a autoridade que quería proxecto, a dun executivo na ciencia un mundo -a, os homes de tecnoloxía de maioría?



Adrián Osorio Míguez

1°BACH B/N°7


Comentarios (0) - Categoría Xeral - Publicado o 31-03-2019 21:04
# Ligazón permanente a este artigo
COUSAS QUE SE VAN.
Boas amigXs.

Hoxe estou algo melancólica e dáme o sono. Con todo, e aparte do traballo que sigo a facer, puiden ler un artigo no xornal da semana pasada que dicía que as cabinas de teléfono desaparecían. Isto deume para pensar… que obxectos tiñan desaparecido ou case, dende que teño coñecemento para decatarme da súa existencia?

Vou facer memoria...

As cartas, por exemplo. Coller papel e bolígrafo e comezar a escribir. Meter a carta nun sobre e pasar a lingua para mollar o borde que contiña unha substancia pegañenta. O mesmo se facía para pegar o selo que se compraba nos estancos.

Para escribir unha carta non se facía de calquera maneira. Había todo un estilo á hora de redactala. Encabezado, que incluía nome, dirección, data e lugar ao que se dirixía; saúdo, o corpo ou asunto, despedida e firma.

Pola súa banda, o sobre non se quedaba atrás. Había que poñerlle na súa parte frontal o destinatario e na parte traseira o remitente.

Hoxe substituímolas por correos electrónicos e “Whatsapp”. Moito máis rápidos e eficaces; todo tecnoloxía. Fría e sen agarimo. Xa nin sequera enviamos as típicas felicitacións de nadal. “Whatsapps”e mais “Whatsapps”.

As máquinas de escribir. Fabricáronse pola pereza do ser humano a escribir con bolígrafo ou pluma. Ou iso din... Moitos non as acordades. Eu si porque ata fai pouco, na miña casa había unha que utilizara a miña nai para preparar e presentarse ás oposicións. Unha Olivetti 98. Hoxe están substituídas por ordenadores e teclados.

O fax. Algúns, eu entre eles, nin tan sequera sei como é un. A non ser que me poñan diante unha foto.

O teléfono fixo. Aquela famosa frase de “... sinto, non estaba na casa” xa non funciona. Agora recibimos chamadas en calquera lugar e a calquera hora do día e incluso da noite. A pesar de que continuamente dicimos que estamos fartos do móbil. En moitas casas seguimos tendo un teléfono fixo por negación a que desapareza. Incluso mercamos fai pouco un teléfono como o da foto, por aquilo do “vintage” que está tan de moda. Pero o certo é que para a xente maior é moito máis útil e por iso se mantén.


Os disquetes. Son os prehistóricos dos CD’s que, dito de paso, tamén pertencen xa aos históricos da informática.

Eran o “non vai máis do momento”. Creados por IBM e cunha capacidade de almacenamento de 1.4 Mb que, comparados co Tb da actualidade e coas nosas “nubes” pois xa me diredes.

Para nós resultan insignificantes, a que si! pero cantos traballos arquivou meu irmán, que ten agora 22 anos.


Os casetes. A que os tendes visto nas gasolineiras. As míticas casetes dos Chicos ou Camela? Seguro que ata algún aínda está no fondo dalgún caixón do salón. Os mais melancólicos, como é o caso de meus pais, aínda teñen algún orixinal e tamén o radiocasette para escoitalos.

Foron todo un descubrimento e nos anos 80 viviron a súa época dourada. Ata aquel momento soamente existían os vinilos (os que temos algún na casa sabemos o tesouro que posuímos), pero resulta que os casetes podíanse regravar. Foron desaparecendo, como todo, cando chegou o disco compacto.


As cintas de vídeo. Medrei con elas. As coleccións completas de Barrio Sésamo, Heidi, Disney... películas que ían saíndo e miña nai compraba para velas e volvelas a ver máis veces das que podo acordarme, á hora de durmir a sesta. Podo dicirvos que as teño todas como pezas de coleccionista. E tamén teño o vídeo para podelas ver. Representan unha parte moi importante da miña infancia á que non penso nin quero renunciar.

 

Grabadoras, CD’s, DVD’s, MP3, os Busca, tan usados polo persoal de enfermaría, as radios portátiles, os espertadores... aparatos todos eles que practicamente se dan por desaparecidos e os que quedan é porque nos negamos a desfacernos das nosas raíces. 



E agora cheguei,  as guías telefónicas e as cabinas. Estes libros gordos de cor amarelo que reparten polas casas e nas que figuran nomes, apelidos, direccións e números de teléfono fixos dos aboados a telefónica. A LOPD, a Lei de protección de datos di que son ilegais e teñen que desaparecer. Como di miña nai, que fixemos ata o de agora sen a Lei de protección de datos! Se me din que é polo papel que se gasta en facelas, pois é unha moi boa razón, pero porque vulneran a protección de datos. En fin...

Agora témolas en formato electrónico en Internet e así promóvese o medio ambiente.

 

E non sei se ten que ver, pero tamén desaparecen as cabinas teléfonicas. Non dan rendemento a telefónica porque case que non teñen uso.
 

Seguro que me esquezo de máis cousas pero penso que xa chega por hoxe.

De todas formas e soamente aínda que sexa por gardar un anaquiño da nosa historia pasada, quero pensar que gardamos todos estes aparatos, utensilios... nun espazo da nosas casas e que non nos desfacemos delas como obxectos inútiles e sen valor. Ben, as cabinas case que as deixamos para telefónica, por aquelo do espazo que ocupan...


Apertas e ata a semana vindeira.


Clara María Domínguez Iglesias

1°BACH B/N°8

Comentarios (0) - Categoría Xeral - Publicado o 31-03-2019 20:58
# Ligazón permanente a este artigo
Cesare Battisti recoñece ser o responsable de catro homicidios
Cesare Battisti exactivista de extrema esquerda
O exactivista de extrema esquerda, Cesare Battisti, fuxitivo durante corenta anos, recoñeceu ante un xuíz italiano que é o responsable da catro asasinatos cometidos nos anos setenta.  


Trataríase da primeira vez que o extremista de esquerdas foi extraditado de Italia en xaneiro, onde cumpre unha pena de cadea perpetua. Battisti recoñece ser o responsable dos crimes polos que foi condenado en rebeldía. Interrogado polo fiscal antiterrorismo Alberto Nobili, asegura ser o responsable de “catro homicidios, tres feridos graves e unha importante cantidade de roubos, que tiñan como obxectivo o   autofinanciamento”. Segundo o fiscal xefe de Milán, Francesco Greco, na roda de prensa na que Battisti admitiu os homicidios, “o exactivista foi o executor de dos deles”.


Durante o interrogatorio de case nove horas de duración, Casere Battisti excusouse pola dor provocada nas familias das vítimas.


No territorio italiano, a detención de Battisti foi eloxiada pola unanimidade, dende a dereita a esquerda no arco político, particularmente porque o ex xefe dos Proletarios Armados polo Comunismo (PAC), clamará a súa inocencia e nunca mostrara arrepentimento.  


Cesare Battisti, de 64 anos de idade, foi condenado unha primeira vez en Italia a principios da década dos anos oitenta, a trece anos de prisión por pertencer ao PAC. En 1981 escapou. Posteriormente foi xulgado e condenado a perpetuidade por catro homicidios e complicidade noutros asasinatos a finais dos anos 70.  Viviu exiliado durante quince anos en Francia onde se converteu nun exitoso autor de novelas policiais. En 2004 viuse obrigado a marchar de Francia e refuxiarse clandestinamente no Brasil, antes de ser detido en Rio no 2007.



Lucía Nieto Cancho

1ºBACH B/Nº5
>

Comentarios (0) - Categoría Xeral - Publicado o 31-03-2019 20:53
# Ligazón permanente a este artigo
Usar follas de plátano para substituír os envases de plástico
Os supermercados usan o plástico para envolvelo todo, e mesmo se adoita ver a froitas e verduras envoltas en papel filme. Nos últimos anos existe un esforzo por parte destes por reducir este material como cobrar as bolsas ou usar as de papel. Pero hai un establecemento que atopou unha orixinal solución: envolver os alimentos coas follas de plátano. A cadea de supermercados Rimping en Chiang Mai, Tailandia, está a probar unha alternativa ecolóxica aos envases de plástico en forma de follas de plátano.

Esta alternativa sustentable cambia totalmente a imaxe de comercialización de froitas e verduras e empezar a envolver todo tipo de alimentos frescos cun envoltorio máis estético e respectuoso co medioambiente. Segundo publica Forbes, a compañía explicou que "as follas da bananeira son unha gran alternativa a plástico". Porque, ademais de ser grosas e flexibles como para ser dobrada, estas follas "destacan por unha superficie que se asemella á cera". Estas follas están dispoñibles durante todo o ano en zonas tropicais e pódese adquirir por un prezo bastante baixo, ademais de ser reutilizables.

Esta idea deuna a coñecer a páxina de Facebook de Perfect Homes Chiangmai, con fotos onde aparecen os produtos vexetais do supermercado envoltos en fortes follas de plátano.




Ricardo Alberto  Ferreiro de Aguiar

1°BACH A/N° 13



Comentarios (0) - Categoría Xeral - Publicado o 31-03-2019 20:49
# Ligazón permanente a este artigo
© by Abertal