Blog do EDLg do Colexio Plurilingüe Divina Pastora Franciscanas de Ourense
O meu perfil
 CATEGORÍAS
 RECOMENDADOS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES
 DESTACADOS

Gimferrer sinala que Lois Pereiro nunca escolleu ser un maldito
Xosé Luís Méndez Ferrín abriu o congreso sobre Lois Pereiro asegurando que todos «os que tentan imitar a Pere Gimferrer acaban mortos» e o escritor catalán decidiu imitarse a si mesmo na conferencia inaugural do congreso que hoxe continuará en Compostela e mañá finalizará na Coruña. Unha lección inaugural na que colocou a Pereiro no centro do discurso europeo da lírica galega e lonxe de determinadas interpretacións que o situaban nos arrabaldes do malditismo.

Gimferrer estableceu un certo paralelismo en Rimbaud e Pereiro, un paralelismo de xuventude, desaparición prematura e «vontade de sintetizar todo nun mesmo impulso». O escritor apuntou que se podía colocar á poesía galega non centro do discurso poético de Europa desde vos trobadores e, nesa liña, «Pereiro escolleu a lingua na que escribiu e polo tanto elixiu a tradición na que quería colocarse».

Para Gimferrer que a RAG «celebre a Pereiro non é un contrasenso, máis ben ten o sentido do recoñecemento, da identificación coa tradición».

O escritor quixo apartar a Lois Pereiro da interpretación de malditismo. Para a súa argumentación apuntou dous nomes, Dylan Thomas e Henri Michaux. Nestes dous casos, segundo o académico, «Thomas elixiu o alcoholismo e Michaux as drogas como unha circunstancia que cambiou definitivamente a súa obra». Non caso de Pereiro, segundo Gimferrer, «non houbo elección porque ninguén elixe a colza e o que sucedeu despois foi unha consecuencia que influíu en Pereiro, pero non unha elección estética pola súa banda».

Gimferrer relacionou a Pereiro con outros dous nomes da poesía en relación coa morte e coa tensión que a poesía mantén co silencio, como José Ángel Valente e Paul Celan.

Reyes Lopez 2º Bach B
Comentarios (0) - Categoría Xeral - Publicado o 18-12-2011 13:39
# Ligazón permanente a este artigo
Björk presenta a sua “Biophilia” en Santiago

O calendario musical galego desvelou unha das súas actuacións estrela para o próximo ano. Björk actuará en Santiago o 22 de xuño dentro dunha xira nacional da que, por agora, só transcendeu esta data. Trátase do retorno de Galicia ao universo da grandeza pop, tras un 2011 rañicas en figuras de primeiro nivel. Máis aló dos escintileos de festivais como o Sónar ou Rock In The Way, estas brillaron pola súa ausencia.
O concerto terá lugar na Cidade da Cultura e suporá o debut da artista en Galicia. O conselleiro de Cultura, Roberto Varela, definiuna onte como «unha referencia dá música contemporánea dous últimos vinte anos, alguén que con cada un dous seus traballos ten revolucionado ou mapa sonoro do momento». Proximamente, anunciarase cando se poñen as entradas á venda.
A última achega discográfica de Björk constitúea o recentemente editado Biophilia, un ambicioso proxecto multimedia no que a artista se propuxo crear un punto de encontro entre a natureza, a música e a tecnoloxía. Cada unha das cancións inspíranse en diferentes fenómenos físicos, químicos ou biolóxicos, e compleméntanse cunha aplicación creada ex profeso para o iPad.
A maiores, expuxéronse algunhas presentacións do disco para aforamentos máximos de 2.000 persoas, co fin de preservar a intimidade e o contacto directo. A estes concertos súmanse talleres, conferencias e ciclos relacionados co proxecto Biophilia.
O recital de Santiago aínda está por definir en canto ás súas características. Por agora, só transcendeu que será ao aire libre, na praza exterior do complexo do Gaiás.

Elena Seijo 2º Bach B
Comentarios (0) - Categoría Xeral - Publicado o 18-12-2011 13:37
# Ligazón permanente a este artigo
Miss Costa da Morte da un paso máis para ser Dama

Fai uns días contábamos que a actual Miss Costa da Morte, a fermosa Silvia Mourelle Branco, natural de San Adrián de Castro, en Zas, é unha das candidatas a converterse na nova Dama de España, ainda que primeiro ten que ser a gañadora da provincia da Coruña . Ten potencial, xa que entre as dez candidatas é a representante da Costa da Morte, que nas próximas semanas terá que loitar na pasarela contra outras nove mozas escollidas. Se todo vai ben, seguirá os pasos de Cristina Mos, Dama de A Coruña 2010, e un pouco máis adiante os de Lydia Ruiz, a cordobesa que venceu o certame nacional o ano pasado. Do que non cabe dubida, e non hai máis que fixarse na fotografía, é que Silvia Mourelle ten moito futuro como modelo.


Victoria Fernández Rodríguez
2ºBach-B
Comentarios (0) - Categoría Xeral - Publicado o 18-12-2011 13:36
# Ligazón permanente a este artigo
H&M crea un Corpo perfecto para vender roupa.

Pois parece ser que sí. O xornal sueco Aftonbladet destapou o escándalo esta fin de semana e dende enton H&M recibiu un millar de críticas. Os organismos escandinavos de control publicitario acusan á compañía de crear imaxes irreais que as mulleres non poden lograr por sí mesmas. A empresa xa saiu na procura da súa defensa. Din que queren centrar o foco de atención na roupa e non nos modelos, que é unha técnica moi empregada na industria da moda e que non buscan transmitir o ideal de beleza.
En concreto foi un representante de H&M quen se encargou de informar ao xornal que revelou a información de que a empresa empregaba corpos virtuais para mostrar os traxes de baño e roupa interior na súa web.
Tania Airas 1º Bac.B
Comentarios (0) - Categoría Xeral - Publicado o 11-12-2011 18:25
# Ligazón permanente a este artigo
Cumpre oitenta anos a constitución que recoñeceu o voto feminino.

Fai oitenta anos as Cortes Españolas aprobaron a Constitución de 1931, que conlevou grandes avances, entre eles o sufraxio universal que supuxo o recoñecemento do dereito feminino ao voto. Foi o 9 de decembro de 1931 nunha votación sumamente apertada, como lembrou onte a catedrática da UNED Amelia Valcárcer. O 1 de outubro dese ano, as Cortes xa aprobaron por primeira vez na Historia de España o artigo constitucional que consagrou o dereito ao voto feminino, por 161 votos fronte a 121.
No hemiciclo había entón tres mulleres. Delas Victoria Kent mantivo a necesidade de aprazar o voto, xa que pensaba que as amas de casa votarían ao partido conservador, mentras que Clara Campoamor apostou por recoñecer á muller con todos os seus dereitos. A postura De Campoamor aquel 1 de outubro venceu e ratificouse dous meses despois coa aprobación da Constitución.
Noelia Gómez Nogueira, 1º B bacharelato.
Comentarios (0) - Categoría Xeral - Publicado o 11-12-2011 18:09
# Ligazón permanente a este artigo
Os fundadores da terceira ola do ska tocan en Galicia
O inglés Balde Hingley acababa de chegar en América, cando en 1981 fundou o templo do hardcore, lendario club de Manhattan A7, que sería a primeira banda de ska EUA, moi influenciado entón pola segunda onda do ska (The specials, The selectivo, Madness ...) e un precursor da terceira onda, que atravesa hoxe. Desde un ecletismo marcou, que se sobrepoñen a jazz, reggae, soul, dancehall, rap e rock, The Toasters abriron camiño para bandas como Bosstones, Slackers ou Aggrolites, e trinta anos despois aínda dominan paseos maratón, de Arizona para Cracovia.

A CORUÑA | Le Club | Luns 5 | 22 Horas | 16 € na oficina de caixa, 13 euros en vendaanticipada | Pontevedra | Sala de Karma | Martes 6 | 22 horas | 15 € no cadro de vendaanticipada de oficina € 12 (www.codetickets.com )



Victoria Fernández Rodríguez
2º Bach-B nº2
Comentarios (0) - Categoría Xeral - Publicado o 04-12-2011 19:21
# Ligazón permanente a este artigo
IVod nova aposta polo xornalismo
A aposta por levar cada mañá aos quioscos o mellor xornal impreso non está rifada co desafío dixital. La Voz edita desde hai case doce anos o diario dixital líder en Galicia. Chega a 161.000 lectores de media cada día (33.000 máis que o resto de diarios galegos auditados por OJD xunto), que consultan máis de 33 millóns de páxinas ao mes. Ese liderado, fundamentado no xornal impreso e consolidado na web, tamén se trasladou ás redes sociais: as contas e páxinas da Corporación Voz de Galicia nas principais en Facebook, Twitter e Google+ superan os 83.000 seguidores.
Neste contexto, e cando está a piques de cumprir 130 anos, La Voz decidiu reforzar a súa presenza en Internet cunha aposta pola inmediatez e o xornalismo local. Para iso, nas últimas semanas, comezouse a implantar nas catorce redaccións que ten repartidas por toda Galicia o iVOZ, unha ferramenta informática que permite integrar o traballo xornalístico de máis de 200 redactores e fotógrafos coas necesidades da edición dixital.
O iVOZ foi desenvolvido en dous soportes: mediante unha aplicación web accesible desde todos os computadores fixos e portátiles da redacción, e a través dunha aplicación nativa do sistema operativo de Apple IOS, que permite traballar con teléfonos iPhone desde calquera lugar no que se estea producindo unha feito noticioso.
O sistema permite aos xornalistas cubrir todas as frontes informativas: escribir unha crónica, facer fotografías, gravar vídeos e gravar audios. Eses contidos son enviados á nube para a súa publicación inmediata nas diferentes plataformas de Lavoz.es.
O iVOZ é, ademais, unha aposta polo xornalismo local en Internet. A nova ferramenta permitirá que todas as edicións locais da web estean actualizadas en tempo real, con noticias do que acaba de ocorrer en calquera comarca de Galicia, contidos multimedia, debates e unha interactividade permanente coas redes sociais.


Elena Seijo 2º Bach B
Comentarios (0) - Categoría Xeral - Publicado o 04-12-2011 19:19
# Ligazón permanente a este artigo
CRUCES DE PEDRA É UNHA HOMENAXE A CASTELAO
A desaparición dunha profesora de cerámica da Escola de Artes e Oficios de Vigo é o novo caso ao que terá que enfrontarse o inspector de policía Leo Caldas en Cruces de pedra, a terceira entrega da saga policíaca que ha encumbrado ao escritor Domingo Villar (Vigo, 1971). Como di o autor, a trama «é unha escusa para contar moitas máis cousas» e por iso el está enganchado ao xénero como os lectores ás súas novelas: «Gozo moito da novela policíaca e creo que ten a vantaxe de que ten a mirada social bastante limpa». «Interésame moito -engade- polo que ten de xogo intelectual co lector e polo que ten de retrato social».
Villar, que foi onte un dos autores invitados a Culturgal, apura estes días as correccións coa idea de que Cruces de pedra saia publicada por Galaxia en marzo ou abril e practicamente de forma simultánea en galego e castelán. «Xeralmente as novelas téñenmas que arrincar das mans -sinala- porque todo o que poidas traballar ata o último momento a obra agradéceo».
Como en Ollos de auga e A praia dous afogados -que se prevé levar ao cine no 2012-, os escenarios nos que se desenvolve a historia son reais. Na terceira entrega figura a parroquia de Tirán (Moaña), onde vive a profesora protagonista, que todos os días fai a singradura en barco a Vigo; e de novo o bar Eligio e a comisaría, ademais dalgunha localización en Santiago. «Son os sitios aos que me gusta ir e como estou en Madrid e non podo, pois polo menos que vaian os meus personaxes». O título da obra é ademais unha chiscadela ás cruces de pedra na Galiza e As cruces de pedra na Bretaña de Castelao. «Na novela hai unhas cruces de pedra que teñen que ver coa historia ou son parte do decorado da historia, pero ademais é unha homenaxe a Castelao», recoñece Villar, que apunta que poida que Leo Caldas namórese na nova entrega.
«Creo que o universo do que fala a novela, o mundo da arte e a arte como exercicio solitario, é moi atractivo, polo menos para min, tanto cando investiguei a novela como cando me lancei pola rampla a escribila», apunta. «Non penso abandonar o personaxe -afirma- pero se cadra logo desta novela é posible que escriba algo que non teña que ver con Caldas. Teño varias historias na cabeza e algunhas lle teñen como protagonista e outras non». Máis intriga.


Reyes López 2º Bach B
Comentarios (0) - Categoría Xeral - Publicado o 04-12-2011 19:17
# Ligazón permanente a este artigo
O paro pon contra as cordas a outra xeracion de galegos.
Tiveron a mala sorte de iniciar a súa vida profesional no peor momento histórico do mercado laboral en España. Apenas un de cada dous atopan traballo e, cando o atopan, é case sempre con salarios baixos e contratos temporais e precarios. Son a xeración da crise, formada por miles de mozos obrigados a seguir vivindo dos seus pais cando xa superaron ou están a piques de alcanzar a maioría de idade, e que empezan a advertir que a emigración é a súa única saída para atopar un futuro laboral.
As estatísticas nin sequera ponse de acordo en cantos son. Vexan, se non, as diferenzas que arroxan as tres principais fontes de información sobre o desemprego que se manexan en España. A enquisa de poboación activa (EPA) do Instituto Nacional de Estatística (INE) di que en España están sen emprego o 46,3 % dos menores de 25 anos que queren traballar, o que supón ao redor de 917.000 persoas. Pero segundo o Servizo Público Estatal de Emprego (SPEE), o antigo Instituto Nacional de Emprego, que depende do Ministerio de Traballo, os parados mozos inscritos nos rexistros oficiais son 476.748. Para a oficina estatística da Comisión Europea (Eurostat), con todo, a taxa de desemprego xuvenil está xa no 48 % da poboación activa dese tramo de idade. É dicir, uns 948.000.

Elena Seijo
2º Bach B
Comentarios (0) - Categoría Xeral - Publicado o 27-11-2011 18:03
# Ligazón permanente a este artigo
A MORRIÑA SALVA UNHA ALDEA
O silencio impera na fría mañá otoñal de Penalonga, na montaña do municipio ourensán dos Blancos, que o domingo saltou aos titulares dos xornais tras aparecer o corpo do seu veciño máis veterano, Arsenio Carballo, caído sobre o chan da cociña e con queimaduras do brasero que tiña na estancia
Dous días despois, o ceo, dun gris plomizo, acrecenta a sensación de tristeza, e a cortinilla de choiva -que no val é morna pero aquí, a 1.100 metros de altura, sabe a neve- deixa entrever o fume dunha solitaria cheminea que permite adiviñar algo de vida.
É a casa de Luís Gómez, que acaba de resgardar o seu rabaño e disponse a comer cedo para soltar de novo ás ovellas un par de horas pola tarde. «Hai que aproveitar a luz. Ou inverno aquí sempre é triste, pero hoxe estamos todos como ou tempo», apunta este prexubilado da construción que hai apenas dous anos decidiu volver establecerse na casa dos seus antepasados, xunto coa súa filla e o seu xenro. «Aquí vivín de neno. Daquela había máis de quince casas abertas e ata tiñamos bar e tenda», recorda Luís.
De Penalonga marchou sendo un mozo para Santurce, antes de que lle tocase facer o petate para a mili. Ao regreso decidiu que había que facer de novo as maletas para buscar un futuro mellor. Aguantou tres anos en Suíza antes de decidir o regreso. Pero non o fixo para establecerse no pobo, senón na cidade. Atopou traballo na construción e na capital viviu as últimas tres décadas. «Pero ou traballo acabouse, fun ao paro e despois me prexubilei e decidín voltar», resume.
Aínda que moitas das edificacións que aínda quedan en pé na aldea ameazan ruínas, Luís aclara que o esta ten outra casa habitada. A que ocupan María Jesús Rodríguez e o seu marido, Sindo Arias.


Elena Seijo
2º Bach B
Comentarios (0) - Categoría Xeral - Publicado o 27-11-2011 18:02
# Ligazón permanente a este artigo
© by Abertal