EDLfranciscanasOurense


Blog do EDL do Colexio Plurilingüe Divina Pastora de Ourense

O meu perfil
 CATEGORÍAS
 RECOMENDADOS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES
 DESTACADOS

Cancro infantil
Durante os dúas primeiras décadas deste século o cancro infantil foi un 13 % máis común que durante os anos oitenta, cunha taxa de incidencia anual de 140 por millón en nenos entre cero e 14 anos en todo o mundo, aínda que unha parte dese aumento pode deberse a unha detección mellor ou máis temperá.

Un estudo coordinado pola Axencia Internacional de Investigación sobre o Cancro (IARC), con sede en Francia, e publicado este mércores en The Lancet, recolle información sobre case 300.000 casos de cancro diagnosticados entre 2001 e 2010.

Os datos indican que a leucemia é o cancro máis común entre nenos menores de 15 anos e supón case un terzo de todos os casos de cancro infantil. Os tumores no sistema nervioso central ocupan a segunda posición (20 % de casos), mentres os linfomas supón un 12 % dos casos, segundo un comunicado da IARC. Entre os pequenos menores de cinco anos un terzo dos casos correspondían a tumores embrionarios, como o neuroblastoma, o retinoblastoma, o nefroblastoma e o hepatoblastoma.

O estudo tamén analiza a incidencia do cancro na adolescencia (de 15 a 19 anos), cunha taxa anual de 185 por millón de adolescentes, segundo os datos estudados de 100.000 casos. Nesa idade, os cancros máis comúns son os linfomas (23 %), seguidos daqueles que se clasifican como carcinoma ou melanomas (21 %).

O cancro é "unha causa importante de morte en nenos e adolescentes, a pesar da súa incidencia relativamente escasa antes dos 20 anos", sinalou o director do IARC, Christopher Wild. Este extenso e novo conxunto de información sobre o patrón e incidencia do cancro nesas idades "é vital -dixo- para aumentar a concienciación e para comprender e combater mellor" a enfermidade.

Os cancros en nenos é máis posible que dependan da predisposición xenética, pero o estudo tamén suxire que a incidencia pode estar influída polo cambio de concienciación dos doutores ou por efectos ambientais externos, como infeccións ou algúns contaminantes ambientais.

Para permitir a identificación de causas que poderían ser evitadas, é necesario que haxa información de alta calidade sobre a incidencia da enfermidade nunha proporción representativa da poboación global.

O actual estudo realizouse con datos procedentes de 153 rexistros sobre cancro en 62 países, departamentos e territorios que engloban, aproximadamente, un 10 % da poboación infantil no mundo. Con todo, os seus resultados baséanse nunha cobertura de case o cento por cento na poboación infantil do norte de América e Europa Occidental, pero do 5 % ou menos en África e Asia.

As taxas de incidencia, que indican o número de casos por poboación en risco e ano, é a primeira información da que se debe dispoñer para "empezar a loitar contra esta enfermidade", agrega o estudo. En lugares con baixos recursos o cancro pode non estar diagnosticado debido á falta de concienciación ou de equipos adecuados e ademais é complicado recoller datos estatísticos, indica o informe.

O estudo sinala ademais a factores sociais como posible explicación de "as inesperadamente" baixas taxas sinaladas no caso de bebés e nenas en certos países pobres.










Raquel Vázquez Reza, 1ºBac.
Comentarios (0) - Categoría Xeral - Publicado o 23-04-2017 21:32
# Ligazón permanente a este artigo
A invasión do eucalipto chegou ao Obradoiro
Un acto simbólico -a plantación na Praza do Obradoiro dun feixe de eucaliptos- no que tomaron parte centos de persoas denunciou este sábado a eucaliptización do país. Só un dado abonda para ilustrarmos a dimensión deste fenómeno: esta especie invasora ocupa xa 17 por cento do territorio do país.

"Parece que para a industria do eucalipto non existen limitacións: todo vale con tal de seguir engordando a conta de beneficios da celulosa", dixo Anxo Moure ao dar leitura ao manifesto co que se fechou un acto convocado pola Rede Cousas de Raíces, en que se integran diversas organizacións, en colaboración coa Asemblea contra a Eucaliptización da área de Santiago.

O manifesto apunta a responsabilidade da Xunta -fala da súa "colaboración cúmplice"- perante a "impunidade" coa que esta especie invasora "ocupa espazos de alto valor natural e patrimonial".

En declaracións aos meios recollidas por Europa Press, o secretario de Adega, Fins Eirexas, alegou que o monocultivo do eucalipto, alén das súas secuelas meio-ambientais (perda de biodiversidade, maior risco de incendios, erosión dos montes), causa tamén unha "perda patrimonial" en espazos protexidos como castros celtas, minas romanas ou xacementos arqueolóxicos.

A Rede Cousas de Raíces demanda á Xunta que impida a "forestación de terras agrarias" e que emule o goberno portugués decretando unha moratoria para novas plantacións de eucaliptos, alén de reclamar que se prohíba a especie Eucaliptus Nitens, a máis numerosa na Galiza e tamén a máis daniña.

O Goberno galego debería tamén pór freo aos cultivos enerxéticos a partir da biomasa e que se estabeleza un imposto verde que grave a plantación desta árbore, entende a Rede.









Candel Fernández del Pon, 1ºBac.
Comentarios (0) - Categoría Xeral - Publicado o 23-04-2017 21:29
# Ligazón permanente a este artigo
«Sen ciencia non hai futuro»: os científicos marchan en Madrid para pedir máis apoio e investimentos
Baixo o lema «Sen Ciencia Non Hai Futuro» varios miles de científicos marcharon este mediodía pola madrileña rúa de Alcalá ata a sede do Ministerio de Facenda para reclamar un aumento do investimento en coñecemento nos orzamentos xerais, así como apoio «real».

A marcha, apoiada por ata 200 institucións científicas de toda España, partiu do Ministerio de Educación ao mediodía cunha gran pancarta azul na que se lía «Sen investigación non hai futuro» encabezaba polo exdirector da Unesco e doutor en Farmacia Federico Maior Zaragoza. «Veño moi preocupado pensando nas xeracións vindeiras, non podemos deixar aos nenos e mozos de hoxe un mundo cunha habitabilidade reducida ou deteriorase polo desprezo á ciencia e ao medioambiente«, indicou a Efe Maior Zaragoza.

«En todo o mundo hai unha mobilización mundial e a comunidade científica cre que ten que ser ela a que tome a palabra porque a situación tanto da habitabilidade da Terra como da brecha social, que fai que moita xente non poida vivir dignamente, está a demostrar que temos que cambiar moitas cousas», engadiu. O exdirector da Unesco denunciou que «en España houbo un decrecemento extraordinario do investimento en investigación no últimos cinco anos que nos levou a perder liderados en áreas das que eramos referencia a nivel mundial, como a biomedicina».

O investigador científico do CSIC e membro do consello social da Universidade Autónoma de Madrid, Emilio Criado, sinalou a Efe que a marcha «ten un obxectivo internacional claro que é ir contra aqueles políticos que están a poñer en dúbida a capacidade da ciencia de axudar a comprender e racionalizar os fenómenos que ocorren». «En cada país a manifestación reivindica os seus problemas específicos, e en España é obvio: temos uns orzamentos agresivos que non reverten a tendencia negativa do últimos dez anos e un Plan Nacional de Investigación que tiña que entrar en vigor en xaneiro de 2017 e non entrou aínda».«Non podemos volver saír da crise co ladrillo que nos levou a ela e con emprego de ínfima calidade», dixo.
Na conclusión de márchaa fronte ao Ministerio de Facenda, os científicos gardaron un minuto de silencio polas vítimas do último atentado de París, e leron un manifesto no que denuncian que os orzamentos de investigación caeron un 35 % en España os últimos 8 anos, sendo o país da OCDE onde o descenso foi maior.Aseguraron que entre 2010 e 2016 España perdeu máis de 10.000 investigadores e 20.000 empresas innovadoras, algo «preocupante» nun país onde o nivel de paro dos menores de 30 anos é superior ao 50 %.

Entre os lemas que podían lerse destacan algúns como «O diñeiro para investigación téñeno os investigados», «Si hai diñeiro para investigar está en Suíza», «Nin exilio nin escravitude: Xa abonda de precariedade laboral» ou «Por unha sociedade baseada na investigación e o coñecemento».Tamén se vían pancartas en inglés contra o presidente estadounidense Donald Trump portados por unha representación do Partido Demócrata.

Os participantes da marcha, na que tamén colaboraban Alianza polo Clima e SOS-Clima que engloban ás principais organizacións e institucións ambientais, tivo moi presente o Día da Terra e o reclamo de políticas contra o cambio climático.Ademais de en Madrid, a marcha pola ciencia percorre Barcelona, Sevilla, Xirona, Valladolid e Selecta, e forma parte dun movemento global ao que se uniron preto de 500 cidades de 100 países de todo o mundo para mostrar a preocupación da comunidade científica ante a onda de políticas anticiencia e o intento de erosionar a imaxe dos investigadores.







Sara Araújo Sánchez, 1ºBac.
Comentarios (0) - Categoría Xeral - Publicado o 23-04-2017 21:26
# Ligazón permanente a este artigo
Dous leóns escápanse dun zoo de Alemaña.
O zoo de Leipzig, ao leste de Alemaña, viviu esta mañá un episodio de gran tensión. Dous dos seus leóns escapáronse durante a noite do seu recinto. De inmediato, o zoológico puxo en marcha o seu plan de emerxencia e evacuou aos visitantes mentres os responsables do parque localizaban aos felinos.
Os dous leóns, chamados Simpático e Motshegetsi, chegaron fai menos dun mes de Basilea. Aínda se estaban adaptando á súa nova casa.

As autoridades do parque confirmaron ao final da mañá a captura dun dos leóns. "O segundo tivo que ser disparado ao non funcionar correctamente o sedante", confirman desde a súa conta de Facebook. "Neste caso, a seguridade da xente é o primeiro", engade.





Anxela Pérez Fernández, 1ºBac.
Comentarios (0) - Categoría Xeral - Publicado o 23-04-2017 21:19
# Ligazón permanente a este artigo
Realidade>>>>Ficción
Eleccións Francesas de 2017, unha historia de película que demostra que algunas veces a realidade supera a ficción, ocorreron cousas canto menos curiosas, o actual presidente Hollande renunciu a reelección, debido aos seus baixos índices de popularidade que sen dubida gañouse a pulso cunhas políticas catastróficas, alí comenzou un novo capitulo, saber quen substituiría como Candidato dos socialistas a Hollande, o primer ministro Valls, que representa unha corrente de dereitas ou o polo oposto Hamón, gañando o segundo e rompendo o partido en dous, e dicir un candidato menos, logo o que se postulaba favorito Fillon (aínda ten posibilidades) era salpicado por casos de corrupción no momento menos oportuno, despois o que todos daban por morto Melechón, representante da extrema esquerda resucitou como un ave fénix e ten posibilidades de ir a segunda volta, e por último chegamos aos dous cabalos gañadores, Macron e Le Pen, europa ou proteccionismo, “centro” ou extrema dereita, pronto sabremos o final, pero serán unhas elección para a historia, que marcarán sen dúbida o futuro de Francia, de Europa e do noso país…












Juan Vázquez Viso, 1ºBac.
Comentarios (0) - Categoría Xeral - Publicado o 23-04-2017 21:18
# Ligazón permanente a este artigo
Víctor F. Freixanes, elixido novo presidente da RAG nun pleno marcado pola ausencia dos críticos
Pide a colaboración do sector crítico e di que a súa "obsesión" será implicar aos mozos no uso do galego

O escritor e profesor Víctor Fernández Freixanes foi elixido novo presidente da Real Academia Galega (RAG). O exdirector da Editorial Galaxia recibiu o apoio de 18 dos 19 académicos presentes nunha sesión plenaria marcada pola cita electoral, á que se presentou unha única candidatura.

O equipo que acompañará a Freixanes contará con Henrique Monteagudo (secretario); Andrés Torres Queiruga (vicesecretario); Marilar Aleixandre (tesoureira) e Fina Casalderrey (bibliotecaria e responsable do Arquivo).
Dos 28 académicos con dereito a voto, tres escusaron a súa asistencia e outro seis ausentáronse pola súa discrepancia sobre o proceso electoral, ao entender que a candidatura de Freixanes afonda na "división" no seo da RAG.
Este grupo de académicos críticos anunciou a súa intención a través dunha carta asinada por Manuel González, un dos académicos que soaba como candidato a presidir a RAG co apoio do sector crítico coa actual directiva e que xa se postulou xunto a Xesús Alonso Montero no proceso de 2013.
Sobre esta protesta, Freixanes fixo un chamamento para que estes académicos se unan "ao esforzo" de facer que a Academia mire "ao futuro". "Porque o camiño o temos que facer xuntos", sentenciou.
Así, insistiu na necesidade de traballar para crear "o maior clima de consenso". "Facer o cesto o máis sólido posible", destacou.
A pesar diso, comprendeu a pervivencia de "posicións distintas" sobre a situación da institución académica e achacou as discrepancias como parte da "democracia".
"Fixen o máximo posible", asegurou recoñecendo que a situación non é a "ideal" no seo da institución. A pesar diso, apelou aos críticos a traballar "xuntos", tanto no seo da entidade, como coas demais institucións e "a sociedade civil". "Coñecémonos todos, non falamos de eleccións á Casa Branca", engadiu.
CHEGAR Á SOCIEDADE
Freixanes avanzou que será "continuista" respecto da xestión emprendida polo seu antecesor Xesús Alonso Montero, destacando o catro anos de "intenso traballo" que protagonizou o equipo saínte.
O obxectivo inmediato do novo equipo será traballar na celebración do Día das Letras Galegas. Con todo, Freixanes xa avanzou algunhas das súas propostas irán encamiñadas á promoción e uso do galego, "creando dinámicas novas para chegar á sociedade, aos mozos e ás familias".
O novo presidente apostou por crear "espazos de entendemento" para saber "explotar" a "vida" que teñen "a lingua e a literatura galega". Nesta meta, a súa "principal obsesión" será "implicar á xente nova".
Para lograr que o galego estea "máis activo", impulsaranse novas estratexias de comunicación para visualizar "a estima social" do idioma e do traballo que desenvolve a RAG, ademais da publicación dunha nova normativa sobre a gramática da institución académica.
Xunto a iso, fixou como obxectivo a atención ao galego no exterior e a captación de recursos para garantir a actividade da institución "os 365 días do ano".
Freixanes tamén tivo palabras para encomiar o "traballo magnífico" do equipo saínte da Academia, lembrando que "esta corporación traballa gratis" e de forma desinteresada, garantindo que o novo equipo entregarase "en corpo e alma a esta institución".



Iria Álvarez Prieto, 1ºBac.

Comentarios (0) - Categoría Xeral - Publicado o 02-04-2017 21:41
# Ligazón permanente a este artigo
Morre James Rosenquist, pioneiro do pop art.
Andy Warhol morreu no 1997 tras unha inesperada arritmia postoperatoria aos 58 anos. Roy Lichtenstein morreu en 1997 ao complicárselle unha pneumonía aos 73. E, agora, James Rosenquist, o terceiro pé do chamado pop art, morreu, tamén en Nova York como os dous anteriores, aos 83.

Quizá por vivir máis que os outros dous, por ese halo desmitificador que lle dá falecer plácidamente na súa residencia neoiorquina un venres do século XXI tras unha longa enfermidade ou quizá por ser o menos pomposo dos tres, Rosenquist (Grand Froks, Dakota do Norte, 1933) tamén foi o menos soado. O menos pop do seu xénero, podería dicirse, que apenas tivo unha retrospectiva en 1973 no Whitney Museum e, 30 anos despois, outra no Guggenheim de Nova York.

MÁIS INFORMACIÓN
"Os que creamos o 'pop art' odiabamos o mundo do consumo"
Rosenquist descobre o proceso de creación da súa obra
Nunca me preocuparon tanto os logos ou as marcas ou as estrelas de cinema, como a Andy e ao contrario que Roy non estaba interesado na simulación irónica dos medios pop. Eu quería facer cadros misteriosos, resumiu na súa autobiografía Pintura baixo cero, editada en 2009. El, ademais, sempre rexeitou esa etiqueta pop para este movemento. Uníanos unha actitude irónica cara ás banalidades da cultura do consumo estadounidense. Se seica, deberían chamarnos artistas antipop, dicía nese mesmo libro.

Rosenquist viña dunha familia moi humilde que traballaba na aviación (ver un dólar era como ver unha ra con pelo, explicaba) nunha Dakota do Norte cuxa terra tan plana como unha pantalla na que podías proxectar calquera cousa que che imaxinases. Ao empezar a estudar na escola de Artes de Minneapolis, fascinouse con Norman Rockwell, cos murais de Diego Rivera e coas colaxes surrealistas. Pronto empezou a traballar como pintor de valos publicitarios e pola noite sacaba tempo para crear as súas propias obras, ata que entendeu que podía fusionar as dúas cousas nunha, sobre todo cando en 1960 abandonou a cartelería publicitaria definitivamente tras perder a dous compañeiros na estada.

Sempre quedou a admiración por o carácter práctico, artesán deses pintores camiñando nos seus petos, sen facer ningún tipo de alarde da súa arte senón simplemente facendo o seu traballo. Cando falaba da súa paleta de cores dicía o meu alfabeto cromático viño dos espagueti franco-estadounidenses e o burbon de Kentucky, aínda que cando chegou a Nova York en 1955, tras uns anos dedicado aos carteis das tendas de caramelos de Brooklyn, meteuse de cheo no epicentro dos artistas do momento: compartiu aulas con George Grosz, estudo con Agnes Martin, frecuentaba o Cedar Tavern no Greenwich Village como William de Koonig e era veciño de Robert Montana e Jasper Jones. Cando ía a Hollywood, quedaba con Dennis Hopper. Así, en 1962, a galería Green Gallery dedicoulle a súa primeira exposición monográfica e vendeu todos os cadros.

As súas pinturas e as súas colaxes tiñan sempre un toque inquietante. O seu traballo probablemente máis famoso, F-111, de 1965, estivo, ademais, cargado de mensaxe política antimilitarista, pois era unha colaxe cun bombardeiro en plena Guerra Fría, unha nena cun brillante secador de pelo, espagueti, unha bomba atómica e un pneumático de coche. Pintárao tras visitar ao seu amigo Eugene Rukhin en San Petersburgo (entón Leningrado). Entendín que esa xente (os rusos) nunca ía empezar unha guerra connosco Cando vin unha foto dese novo bombardeiro F-111 que non voara aínda, pensei: Miúda perda de tempo e de diñeiro, explicaría en 2012 nunha charla no Museo de Arte Moderna de Nova York (MoMA), institución que ten na súa colección permanente este cadro, que foi o máis grande xamais poxado cando se vendeu en 1986.

Mentres Warhol pintou a Jackie Kennedy, el optou por retratar a JFK en President Elect, aínda que tamén debuxou, de maneira moi diferente, a Marilyn Monroe. En Fahrenheit 1982 retratou unha uña vermella convertida nunha pluma de escribir e cambiando a fogueira polo lume dun foguete. En 1978, o presidente Jimmy Carter fíxoo membro do Consello Nacional das Artes, ao que pertenceu durante seis anos, e xa nos 90 o seu estilo foi evolucionando cara a unha pintura caleidoscópica e futurista que non lle renovou os votos coa posteridade.

A súa vida persoal sufriu un duro golpe cando o seu fillo e a súa primeira esposa, Mary Lou quedaron seriamente feridos nun accidente de coche en 1971 do que el saíu practicamente ileso, o que lle obrigou a pintar máis para pagar as facturas médicas. casaría de novo en 1987 con Mimi Thompson, nai da súa filla Lily e quen anunciou a súa morte. O seu legado artístico, pola súa banda, viuse tamén afectado por un incendio sucedido en 2009 a súa casa de Aripeka, en Florida, que levou a propiedade e moitas das súas pinturas. Pero nin sequera entón parou de producir, pois recoñecía que cando as cousas vólvense peculiares, frustrantes e estrañas, é un bo momento para poñerse a pintar.
Comentarios (0) - Categoría Xeral - Publicado o 02-04-2017 20:32
# Ligazón permanente a este artigo
Crean unha fórmula capaz de xerar unidades enteiras de sangue mediante células nai

Moitos científicos levan décadas tentando crear glóbulos vermellos de sangue que poidan acabar coa escaseza de subministración de sangue, especialmente en persoas con tipos sanguíneos raros. Agora, uns investigadores británicos cren dar cunha técnica que permite crear a cantidade de glóbulos vermellos suficientes para poder encher unha bolsa de sangue Uns investigadores británicos han dado cunha fórmula que permite crear a cantidade de glóbulos vermellos necesarios para poder encher unha bolsa de sangue. "Cando dividimos as células, estabamos moi emocionados", explica Jan Frayne , bioquímico da Universidade de Bristol e un dos autores principais do estudo, a CNN. "É un paso cara a adiante porque esta idea dá a oportunidade de crear unidades enteiras de sangue", engade o Dr. Harvey Klein.

Para conseguir unha mellor produción e dar coa fórmula, estes investigadores de Reino Unido infectaron células nai con xenes de cancro de útero. Mediante esta inserción de xenes cancerígenos en células da medula ósea conseguiron crear células vermellas do sangue. Anteriormente leváronse a cabo outros estudos utilizando outras células nai, como as dun cordón umbilical. Con todo, estas células se esfumaban e deixaban de dividirse.

Os científicos británicos teñen previsto que os primeiros ensaios clínicos que insiran estes glóbulos vermellos en humanos comecen en Inglaterra a finais deste ano. Aínda que non empregasen as células inmortais do seu laboratorio, senón que elaborarán novas células baixo estándares da industria, o que podería levar un pouco máis de tempo.









Raquel Vázquez Reza, 1ºBac.
Comentarios (0) - Categoría Xeral - Publicado o 02-04-2017 20:27
# Ligazón permanente a este artigo
As zonas quentes de demanda do chan e naves fortalecen a fachada atlántica.

O investimento inmobiliario industrial é un dos mellores indicadores económicos, e o repunte da demanda de parcelas e naves rexistrado o ano pasado reflicten en Galicia un dinamismo que os actores implicados neste tipo de transaccións non lembraban desde hai unha década.

«A demanda volveu con forza, e non estamos a falar de investimentos pequenos. O mercado está a recuperar un bo ritmo», explica Javier Represas, conselleiro delegado de Kala Investments, unha sociedade de mediación, especializada no mercado inmobiliario para uso industrial.

As operacións van en aumento, e a crecente solicitude de instalacións plásmase nun mapa elaborado por Kala que reflicte as áreas quentes nas que se localiza o interese dos investidores.








Carlos Sánchez Cao, 1ºBac.
Comentarios (0) - Categoría Xeral - Publicado o 02-04-2017 20:26
# Ligazón permanente a este artigo
«Todo cambiará cos robots, e hai que estar preparados para ese cambio»
Temos que estar preparados porque non imaxino que a xente non os utilice cando estean listos para ser usados. Miremos o que está a pasar na industria da automoción con coches autónomos moi atractivos que ofrecen grandes vantaxes. Van chegar ao mercado e é por iso que debemos atender á estandarización, encriptación e estratificación, tamén de redes e software. É un gran reto e custará moito diñeiro.

Podemos estar seguros se os Gobernos non acordan normas comúns? -Non será un tema fácil, pero é obvio que hai que aclarar cuestións de seguridade, protección, responsabilidade e privacidade. É difícil de resolver. Temos que minimizar os riscos. O gran tema é a privacidade porque os robots son máquinas, pero poden conectarse á rede e colleitar moitísimos datos moi distintos. Estarán presentes na vida diaria.

Será máis difícil adaptarse en países como España, con economías menos tecnologizadas? -Confeso que non o sei. Todas as profesións sufrirán o impacto. Médicos, avogados... Todo cambiará, a cuestión é como nos preparamos para cambios de tanto calado.
Como afectará a robotización á crise demográfica europea? -Un dos argumentos da industria é que en 20 anos haberá un aumento acentuado da poboación maior de 60 anos e que unha alta porcentaxe necesitará asistencia e coidados que non podemos cubrir só co capital humano dispoñible. Os robots no sector sanitario poden ser últiles para facilitar as cousas aos maiores e axudarlles a ter unha vida máis agradable. Algúns robots poden entreter á xente. Aínda que a deshumanización é unha das nosas preocupacións. Escoito a algúns expertos, pero tamén a xente que xestiona institucións de asistencia e cren que o illamento é un dos maiores problemas.




José Javier Nieto Blanco, 1ºBac.
Comentarios (0) - Categoría Xeral - Publicado o 02-04-2017 20:24
# Ligazón permanente a este artigo
© by Abertal