ENDLdivinapastora


Blog do ENDL do Colexio Plurilingüe Divina Pastora de Ourense

O meu perfil
 CATEGORÍAS
 RECOMENDADOS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES
 DESTACADOS

Un neno de 14 anos, ó cárcere por cambiar un fondo de pantalla
Quen ten máis culpa, o neno de 14 anos que entra nun ordenador escolar cunha clave roubada para cambiar un fondo de pantalla, ou o profesor que usa o seu apelido como clave?
Son dous tipos de culpabilidade diferentes, pero ambos casos merecen ser castigados. O problema é que o delito por acceder a un ordenador escolar con unha clave non autorizada considerase "hackeo", e no estado de Florida conleva unha pena máxima de 5 anos de cárcere e 5000 dólares de multa. Loxicamente un menor non vai ir ó carcere, pero si é condenado unha temporada no correcional non llo quita ninguén.
Domanik Green é un raparigo de 14 anos que estuda na escola Paul R. Smith Middle School de Florida. Non lle caía ben un dos seus profesores, así que decidiu gastarlle unha broma. Accedeu ó ordenador escolar que utilizaba o profesor e cambioulle o fondo de pantalla, poñendo a dous homes bicándose.
Como conseguiu Domanik a clave? Non tivo que cavilar moito: era o segundo apelido do seu profesor. Asegura que varios alumnos a coñecían, e que a utilizaban para usar as webcam dos ordenadores escolares con Skype.

Nerea Rial Conde, 2º de bacharelato, B.
Comentarios (0) - Categoría Xeral - Publicado o 13-04-2015 22:49
# Ligazón permanente a este artigo
MULLER É OBRIGADA A CASAR CO SEU VIOLADOR
Unha muller afgá que foi brutalmente violada polo primo do seu primeiro marido foi condenada a prisión por adulterio e agora está casada co seu agresor e embarazada do seu terceiro fillo. A muller afgá, identificada como Gulnaz, concedeu unha entrevista á CNN sobre a tormentosa relación que mantén co seu agresor, Asadullah .

Cando foi asaltada por Asadullah, a moza tiñan tan só 16 anos e estaba casada. Inmediatamente foi xulgada por adulterio, un crime que supón ata 12 anos de prisión. Ademais, a muller quedou embarazada tras a violación e tivo que dar a luz no cárcere .

O ámbito hostil que rodeaba a Gulnaz en Afganistán fíxoo decatarse de que o único xeito de integrarse de novo na sociedade afgá era casando co seu violador. "Non quería arruinar a vida da miña filla así que aceptei casarme con el", díxolle á CNN nunhas declaracións recollidas por The Independent. "Somos xente tradicional. Cando se mancha o noso nome preferimos a morte a vivir coa deshonra". Na actualidade Gulnaz di non ter "ningún problema" con Asadullah e que, mesmo, é unha persoa feliz. "Non" teño "ningún problema con el e non quero pensar nos problemas do pasado. A miña vida agora está ben. Son feliz", dixo. "Cortei as relacións coa miña familia, porque a miña filla tivese un futuro,".

Kimberley Motley, o seu avogado, confesa á CNN que a muller foi premida por membros do goberno afgán para casar co seu violador. "Non" paraban "de dicirlle a Gulnaz que nin ela nin a súa filla estarían protexidas se non casaba con Asadullah. E finalmente fíxoo". E engadiu "Era unha rapaza sen estudos, mozo, nai solteira e sen ningún apoio familiar. Teríalle sido imposible saír adiante".

Assadullah, ao final da entrevista, mira fixamente a cámara e insiste en que grazas a el Gulnaz e a súa filla teñen un futuro, porque el "a axudou" ao casar con ela.

Carlos Seoane Martínez, 2º de bacharelato, B.
Comentarios (0) - Categoría Xeral - Publicado o 13-04-2015 22:44
# Ligazón permanente a este artigo
Reeditan 'Os nenos' de Filgueira Valverde en edición facsimilar.
As homenaxes á figura de Xosé Filgueira Valverde no Día das Letras Galegas deste ano engloban diferentes actividades de carácter cultural, editorial e institucional. É o caso da recuperación de 'Os Nenos', o primeiro texto literario do coñecido como "o vello profesor" e que ve de novo a luz en edición facsimilar como parte da liña de libros conmemorativos que el mesmo ideou na súa etapa no Consello da Cultura Galega.

Trátase dunha serie limitada a unhas 500 copias numeradas e enriquecida coas achegas de contextualización literaria e artística a cargo de Fina Casalderrey e a inclusión de ilustracións do artista David Pintor, por primeira vez nesta serie editorial que impulsa esta institución cultural galega.

Como recordou o presidente do Consello da Cultura, Ramón Villares, en rolda de prensa, trátase dun paso máis nunha colección iniciada polo propio Filgueira Valverde na década dos 90 e que conta xa con "máis dunha ducia de obras".

A reedición mantén o texto orixinal, composto por quince relatos, ademais do deseño da capa e da contracapa que fixo Castelao en 1925 para a súa primeira edición a cargo da Editorial Nós, na colección Lar, co cuño do Seminario de Estudos Galegos.

Villares recorda ao autor como parte dunha xeración que intentaba empezar a crear unha cultura nacional" e que mostraba nesta peza editorial "unha admiración por Irlanda" propia de diversos intelectuais da época e dedicada aos nenos que vivían tempos difíciles.

Nesta obra inclúense historias relatadas a través dos ollos de nenos de pobo e de aldea en espazos que poderían ser de Santiago de Compostela ou de Pontevedra, plasmando un contraposición cos mozos de cidade.

"INSTITUCIÓN DE INSTITUCIÓNS"

Fernando Filgueira, tamén presente no acto, destacou o resultado "espectacular" desta reedición, que o propio autor definía como "prosa poética", con colaboracións "moi serias e moi pensadas" sobre unha figura vinculada ao impulso a institucións como o Seminario de Estudos Galegos, o Museo de Pontevedra ou o propio Consello da Cultura.

"Haberá dous momentos, antes e despois das Letras Galegas", considerou, para trasladar despois o agradecemento da familia do homenaxeado por todos os traballos realizados para difundir a figura e obra do autor.

Neste sentido, Villares recordou a Filgueira como unha figura "esencial" na construción de institucións culturais do século XX e sobre todo do Consello, con quen garda "unha relación que non pode romper". "Unha institución concibida como institución de institucións", insistiu.

DIXITALIZACIÓN E CONCERTO

David Pintor, responsable das láminas incluídas na reedición, valorou pola súa parte o acto de "xustiza" de incluír á ilustración nesta serie de publicacións do Consello da Cultura, un sector que vive "unha idade de ouro en Galicia" alcanzando "picos de calidade que nunca se deran" na comunidade como ata agora.

Por parte da Deputación de Pontevedra, Ana Isabel Vázquez destacou a representación de lugares "tan emblemáticos" da cidade que inclúe esta obra e o "magnífico resultado" da colaboración entre institucións para render homenaxe á figura de Filgueira Valverde.

Ademais desta reedición, están en marcha outra serie de iniciativas no marco das Letras Galegas, como a dixitalización da correspondencia de Filgueira Valverde con intelectuais do talle de Castelao, Otero Pedrayo, Vicente Risco ou Álvaro Cunqueiro, entre moitos outros, ademais de papeis e notas persoais que documentan a relación do homenaxeado con diferentes institucións culturais.

Por outro lado, na véspera da festa das Letras (16 de maio), o Consello da Cultura Galega celebrará un concerto de homenaxe a Filgueira Valverde que estará conducida por Maximino Zumalave.

Sara Pimentel González, 2º de bacharelato, B.
Comentarios (0) - Categoría Xeral - Publicado o 13-04-2015 22:43
# Ligazón permanente a este artigo
AGREDEN AO LÍDER DE DEMOCRACIA OURENSANA TRAS ESIXIR RECORTES NA BANDA DE MÚSICA.
A corporación máis bronca que se recorda na cidade de Ourense non podía ter un final máis triste. Cando parecía que nada podía superar os espectáculos de plenos anteriores con desaloxos policiais de edís ou paros con insultos subidos de ton entre políticos, na penúltima sesión do mandato o listón quedou de sobra superado. Despois de catro horas dunha reprimenda sesión, o alcalde de Ourense, Agustín Fernández, deuna por finalizada tras terse coñecemento dunha agresión ás portas da consistorial ao concelleiro de Democracia Ourensana, Gonzalo Jácome. Este ausentárase do pleno por unha cuestión familiar.
Segundo a versión do líder de DO foi vítima dun puñazo na zona lateral da cabeza por parte dun home duns trinta anos, que ademais lle «esmagou» un ovo que levaba na man diante de varias testemuñas. A primeira noticia sobre o incidente deullela ao alcalde, que dixo ter constancia por WhatsApp de que acababan de agredir o edil. Minutos despois Jácome entrou no salón de plenos vinculando a agresión a unha moción anterior na que defendera a redución de axudas á banda de música de Ourense. < Tanto dende o Concello de Ourense coma dende a propia banda de música non tardaron en desmentir calquera tipo de vinculación do presunto agresor coa agrupación. «Llevo desde los ochenta en la banda y a esa persona no la vi en la vida», indicou o director da banda, Francisco Javier Gómez Prieto. Sen embargo, o edil de DO non dubidou en relacionar a agresión coa súa proposta e asegurou que a primera chamada que fixo o detido na comisaría foi a un músico da banda: «Hablé con el agresor durante tres minutos y solo escuché de él palabras de reproche por lo que DO pretendía hacer con la banda de música. Este empeño del agresor, que dijo que me había pegado por la moción de la banda, hace imposible creer que alguien sin intereses haga esto, con lo cual, si no es un miembro de ella, podría ser un mercenario mandado por quien si tiene intereses».
No debate plenario previo á agresión a Gonzalo Jácome, o edil independente formulaba unha redución das axudas de 400.000 euros anuais á agrupación. Segundo os seus cálculos, cada concerto custa ás arcas municipais 8.000 euros. «Hay actuaciones que solo tienen 50 seguidores. Sale más barato mandar a toda a esa gente a Londres a ver un concierto de la Sinfónica de Londres y pagarles un fish and chips». PP, PSOE e BNG desmintiron os seus cálculos e pecharon filas en apoio da banda, ante os aplausos de varios dos seus membros que se encontraban entre o público.

Sara Rodríguez Novoa, 2º de bacharelato, B.
Comentarios (0) - Categoría Xeral - Publicado o 13-04-2015 22:41
# Ligazón permanente a este artigo
'The Times' elixe Palma de Mallorca como a mellor cidade do mundo
O diario The Times considera que Palma de Mallorca é "o mellor lugar para vivir do mundo" porque "o ten todo" e "de xeito accesible". Así o considerou o histórico xornal de Londres, que destacou o seu "clima excepcional" e o peso cultural da zona antiga de "unha das máis pintorescas cidades españolas" con praias en ámbito urbano. Palma abre o listado anual das 50 urbes preferidas do planeta, por diante Toronto (Canadá), o mellor destino para os urbanitas, Auckland (Nova Zelandia), a mellor cidade marítima, Hoi An(Vietnam), a proa da gastronomía, ou Berlín (Alemaña), a mellor gran cidade cun presuposto axustado. Para o ranking valórase a gastronomía, cidades litorais, novas urbes e capitais de presuposto axustado. A capital das Illas Baleares é a mellor das urbes, tras ser considerada a máis destacada "pequena cidade de España", aínda que décadas atrás era vista como unha "unha cidade provinciana". Con 400.000 habitantes é a cabeceira e "porta de entrada á bela, sofisticada e encantadora illa de Mallorca". The Times cita tres iconas turísticas a media hora de Palma: a praia de Es Trenc que popularmente definen como caribeña, o pobo montañoso de Deià, co eco do poeta Robert Graves, e o luxo residencial de Andratx.
O diario destaca que é o "destino predilecto" dos británicos. En 2014 houbo 23 millóns de pasaxeiros do Reino Unido, conectada con voos baratos que chegan a Mallorca en apenas dúas horas. A comunidade recibiu 3,3 millóns de turistas do Reino Unido o ano pasado. Os alemáns foron máis, 4,1 millóns. O eloxio a Palma abrangue o clima, a gastronomía, e os apenas 10 minutos que se tardan en chegar ao centro da cidade dende o aeroporto. Mallorca "é un lugar doado de asimilar" para un británico no estranxeiro, engaden.
Percorremos cidades e pobos salvaxes ou con espectaculares praias, as máis agrestes, onde poderá gozar do mellor da vida familiar, así como as cidades predilectas para iniciar unha carreira (...) pero o noso gañador para 2015 é Palma", indican os redactores de viaxes do rotativo londiniense. Estados Unidos, con 10 cidades entre as 50 elixidas, lévase a palma seguida de Francia (con cinco), España, Italia e Australia (con catro cada unha). Dentro do Reino Unido, o mellor lugar é Newnham, preto de Cambridge.

Ana Martínez Fernández, 2º de bacharelato, B.
Comentarios (0) - Categoría Xeral - Publicado o 13-04-2015 22:39
# Ligazón permanente a este artigo
Jorge Coira estreará o seu novo documental protagonizado por Luar na Lubre no Festival de Cans.
O Festival de Cans será o lugar elixido polo director galego Jorge Coira para presentar en sociedade o seu novo traballo, ‘Torre de Breoghán’, un documental que recolle o espectáculo do mesmo nome montado polo grupo Luar na Lubre, que tamén estará presente na cita cinematrográfica.

Así o anunciou este xoves o propio Jorge Coira, que participou en Santiago na presentación da camiseta oficial do festival para este ano, deseñada por Rei Zentolo.

Segundo contou o director, o documental recolle o “proceso de xestación” deste espectáculo co que o grupo folk rescata un relato tradicional da cultura celta sobre as invasións galegas en Irlanda. Ao mesmo tempo, constitúe unha oportunidade para gozar da música de Luar na Lubre combinada coa da Orquestra Sinfónica de Galicia.

Precisamente esta banda folk será a encargada, tras a estrea do documental, de inaugurar unha nova sección do Festival de Cans, os ‘Concertos na placa’, que converterá este “espazo cotián” da estrutura dunha casa sen rematar nun lugar para a celebración de concertos.

Jorge coira participou este xoves na presentación da camiseta da XII edición do Festival de Cans, deseñadas un ano máis por Pablo Rodríguez, de Rei Zentolo. No encontro estiveron presentes tamén Alfonso Pato, director do Festival, Salvador Vázquez, de Rei Zentolo, e os actores Ricardo de Barreiro e Avelino González, membro do xurado de Cans para este ano.

Nesta ocasión, as camisetas do festival representan os seus 12 anos de vida a través dunha ducia de ovos, un deles roto e do que salgue un pequeno can -símbolo do evento-. Este último elemento quere reflectir o especial papel que este ano xogarán na programación de Cans as actividades infantís

Por outra banda, o festival contará cunha camiseta de edición limitada, que só se venderá durante o festival, e que fai alusión á ruta do tradicional ‘chimpibús’.

Beatriz Pereiras López, 2º de bacharelato, B.
Comentarios (0) - Categoría Xeral - Publicado o 13-04-2015 22:38
# Ligazón permanente a este artigo
Miles de hologramas 'protestan' fronte ao Congreso dos Deputados
Miles de hologramas protagonizaron unha protesta fronte ao Congreso dos Deputados contra a "represiva" Lei de Protección da Seguridade Cidadá, coñecida como 'Lei Mordaza' e que entrará en vigor o próximo día 1 de xullo. Reclaman a súa derrogación.

Dende as nove e media da noite do venres, a Praza das Cortes encheuse de hologramas, imaxes tridimensionais proxectadas, de persoas con carteis e lemas contra unha norma que encadran na censura.

A iniciativa partiu da plataforma 'Non Somos delito', que recolleu a través dunha páxina web as imaxes escaneadas de miles de persoas de todo o mundo que se sumaron a este acto de protesta.

Durante máis dunha hora, hologramas de miles de persoas de todo o mundo foron aparecendo nunha pantalla situada na Praza das Cortes, fronte ao edificio do Congreso, con lemas como "penso, logo son delito" ou "Dálles igual que vivas na rúa, pero non queren que te expreses na rúa".

Alba Villanueva, voceira da Plataforma Cidadá 'Non Somos Delito', resaltou que a acollida da acción de protesta demostra "como a cidadanía está en contra" da Lei Mordaza. "Con esta iniciativa queremos narrar un futuro surrealista no que para manifestarnos teremos que "descarnarnos e converternos nunha sociedade ficticia, en formas de luz en tres dimensións (hologramas) e denunciar que as persoas non poderemos expresarnos libremente na rúa", subliñou.

A protesta, primeira manifestación con hologramas no mundo, finalizou coa lectura dun manifesto no que se denuncia unha norma que supón "un golpe terrible ao Estado Social e Democrático de Dereito" e cuxa aplicación supoñerá "un grave atentado cara a dereitos propios dunha democracia como son a liberdade de expresión ou a liberdade de reunión pacífica".

David Cebreiros López, 2ºA de Bacharelato
Comentarios (0) - Categoría Xeral - Publicado o 12-04-2015 13:13
# Ligazón permanente a este artigo
I'm no angel

I'm no angel (non son un anxo) é a última campaña viral que reivindica os talles grandes. A marca Lane Bryant volve abrir o debate ante as protestas por un anuncio protagonizado por modelos delgadas como a brasileira Alejandra Ambrosio para a famosa marca estadounidense de lenzaría Victoria's Secret. O pasado novembro Victoria's Secret cambiaba dun día para outro o seu anuncio ante as críticas polo lema que usaban: Perfect Body (Corpo perfecto). Podíanse ver dez modelos en suxeitador caracterizadas por unha extrema delgadeza. Rapidamente, a web change.org organizou unha petición protestando por esta campaña e recibiu máis de 30.000 firmas en todo o mundo. Sen unha declaración formal da marca, os activistas conseguiron o seu propósito e o lema cambiouse pola frase A body for Every Body.

Agora Lane Bryant, marca de talles grandes, aposta por un anuncio con modelos con curvas como Marquina Pring ou Ashley Graham. Durante o anuncio, as protagonistas definen que entenden elas por sexy co lema I'm no angel, en referencia aos anxos da famosa marca de lenzaría. Linda Heasley, dicía esta semana nun programa da canle MSNBC ”tratamos con moda non co talle e queremos deixar de falar dos anxos porque teñen características que case ningunha muller alcanza.

A idea é promover que todas as mulleres que queiran escriban baixo o hashtag #I'mNoAngel e suban unha autofoto. A iniciativa estase a converter en viral. Mulleres de todo o mundo están a seguir o seu exemplo e publican os seus selfis e mensaxes ao respecto na rede.

Elena Blanco González, 2ºA de Bacharelato
Comentarios (0) - Categoría Xeral - Publicado o 11-04-2015 19:39
# Ligazón permanente a este artigo
O gran álbum dos emigrantes españois en Estados Unidos

Dentro de poucos anos, aqueles españois que están en Hawai traballando pola súa salvación serán bos cidadáns estadounidenses". Este recorte en The Washington Post do 14 de decembro de 1907 ilustra a chegada de decenas de miles de emigrantes de Galicia, Asturias, Cantabria, País Vasco, Andalucía, Valencia... entre o último terzo do século XIX e comezos do XX a unha terra que lles prometía oportunidades. Campesiños e obreiros que non sabían nin unha palabra de inglés e con apenas unhas moedas nos petos, reuniron o valor de embarcarse a Estados Unidos para fuxir da miseria ou dun servizo militar obrigatorio cuxo probable destino era morrer nas guerras norteafricanas.

As fotos (coa pátina sepia ou en branco e negro) daquelas vidas permaneceron espalladas en álbums familiares, caixóns, caixas ou baúis como os que tiña Elena Barquilla na súa casa de Trujillo (Cáceres), forrados con xornais de 1913 e repletos de imaxes dos seus bisavós en California.

Agora, un precioso libro, Invisible Immigrants Spaniards in the US (1868-1945), de James D. Fernández e Luís Argeo, reuniu 327 fotos e documentos que contan a aventura daqueles españois que fixeron as Américas. "O meu avó paterno, na cuberta do SS Aquitania. Chegou en 1926 e traballou de fogueiro en Newark", detalla o pé dunha desas instantáneas, na que se ve a un grupo no que sobresae a boina negra de Adolfo Losada.

Este gran álbum (en edición bilingüe, inglés e español) do que Fernández (Nova York, 1961) denomina "o heroísmo do cotián" forma parte dun proxecto que inclúe un arquivo dixitalizado e dúas películas xa exhibidas, para alumar un capítulo da historia de España "sobre o que hai moito descoñecemento", sinala o xornalista Luís Argeo (Pedras Brancas, Asturias, 1975). “Falouse sobre todo dos que se foron a Latinoamérica. En EE UU, os españois foron invisibles, en comparación coa cantidade de italianos ou irlandeses que emigraron”.

Lara Rodríguez Pardo, 2ºA de Bacharelato
Comentarios (0) - Categoría Xeral - Publicado o 11-04-2015 19:35
# Ligazón permanente a este artigo
Educación
A comunidade educativa xa ten nas súas mans o borrador do real decreto que regulará as chamadas reválidas de primaria, secundaria e bacharelato, eses exames finais que nos dous últimos casos deseñaranse desde Madrid. Dunha primeira lectura do texto, destaca sobre todo unha ausencia: calquera mención na reválida de bacharelato -a nova selectividade- ás linguas cooficiais.

Este esquecemento está corrixido nun real decreto anterior, o que regula o currículo de secundaria e bacharelato. Nese caso, na disposición adicional sétima fálase de que «a materia Lingua Cooficial e Literatura deberá ser avaliada nas avaliacións finais (...) e terase en conta na mesma proporción que a materia Lingua Castelá e Literatura»; tamén di que «corresponde ás Administracións educativas competentes concretar os criterios de avaliación, os estándares de aprendizaxe avaliables e o deseño das probas, que se realizarán de forma simultánea ao resto das probas que compoñen as avaliacións finais».

Á marxe da excepción da lingua cooficial, no novo decreto apúntanse asuntos xerais dos exames finais:

Primaria. Farase ao terminar sexto, correrá a cargo da Xunta, no caso galego, e valorará a competencia matemática, lingüística e de ciencia e tecnoloxía. Cada alumno terá un informe propio, que terá «carácter informativo e orientador».

Secundaria. As probas serán preparadas polo Ministerio de Educación, e as de tipo oral serán feitas polo persoal do centro do alumno, supervisado e validado por profesorado externo. Este obterá o título de graduado en ESO cunha valoración ponderada: o 70 % da nota final será a media das súas materias durante a ESO e o 30 % as probas.

Bacharelato. Esta reválida é obrigatoria para obter o título de bacharel (agora non), e a nota da avaliación suporá o 40 % do total; o 60 % principal é para a media das materias cursadas os dous anos. Non hai materias para subir nota pensando nunha carreira concreta. A elección das materias para o exame inclúen obrigatoriamente todas as troncais, o que supón na práctica que, ao contrario do que ocorre agora, todos os bachareis deberán examinarse de Historia de España.

Raquel Sardiña Tejada, 2ºA de Bacharelato
Comentarios (0) - Categoría Xeral - Publicado o 11-04-2015 19:34
# Ligazón permanente a este artigo
© by Abertal