libros



O meu perfil
 CATEGORÍAS
 RECOMENDADOS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES

Feminicidio de Carme Adán
O patriarcado non acouga. Adáptase aos novos tempos Tempos de submisión, seica. Ou non. Tempos en que o silencio xa non pode ser cómplice, senón de toma de conciencia. E o ser humano toma conciencia do que pasa a través das palabras, por iso as verbas son tan importantes, e por iso cómpre atopar as verbas precisas para nomear a realidade e explicala. E por iso é importante falar de feminicidio. Por que non? Porque é un feminicidio o que está acontecendo.Mais non é este só un libro de palabras, porque, como di a autora, coñecida e importante intelectual galega no eido do pensamento feminista, as palabras teñen carne. E as mulleres son de carne e son reais. Como o patriarcado que, entre todas e todos, debemos entender para poder combatir.
Comentarios (0) - Categoría: Galego - Publicado o 18-03-2019 20:59
# Ligazón permanente a este artigo
AM@ME
Pensar o amor no século XXI
Am@me é un libro que aborda da man de dúas das expertas que máus e mellor teñen traballado en Galicia as cuestións da sexualidade e a educación emocional na mocidade no noso país, a necesidade de reflexionar arredor das relacións amorosas e a aprendizaxe do amor. Porque a amar apréndese. Mais cómpre tyamén desaprender os modelos nocivos baseados nos mitos románticos, unha sexualidade condicionada pola pornografía e, en definitiva, polos modelos esmagadores do patriarcado, elementos todos aos que está exposta a nosa mocidade sen que poidan facer moito por evitalos. Chis Oliveira e Amada Traba deitan a súa ollada, dun xeito accesible e divulgativo, sobre a complexidade do amor nestes tempos onde todo cambia á velocidade da luz. Nestas páxinas atoparemos diseccionados, entre outros asuntos, o amor romántico, o concepto de ?normalidade? no que ao sexo e o amor se refire, ou como o patriarcado constrúe o xénero e a idea do amor? non quedan fóra as cuestións, importantísimas, das identidades sexuais (feminidade, masculinidade, trans e inter), as redes sociais ou a violencia no contorno da parella. Un libro pois, para pensar o amor e para aprender a des-pensalo, animándonos a ensaiar modelos máis amplos e enriquecedores.
Comentarios (0) - Categoría: Galego - Publicado o 18-03-2019 20:55
# Ligazón permanente a este artigo
Chámame señora, pero trátame coma a un señor. Inma López Silva
u pensaba que no mundo cultural non existía o machismo. Identificaba a cultura coa igualdade. Nin sequera me parara a reflexionar sobre isto ata que lin o libro de Inma López Silva e escoitei a Manuel Rivas dicir que “o sistema non é machista, senón que o machismo é o sistema”. Canta razón e canto queda por facer! Por iso, nesta loita que nos queda por diante é prioritario que se espallen libros coma este Chámame señora, pero trátame coma a un señor, provocadores, politicamente incorrectos, reivindicativos, sen pelos na lingua, críticos e con moitas arestas para levarnos á reflexión e ao debate tan necesario.

Este libro inaugura a colección Feminismos da editorial Galaxia, á que se suman tamén Am@me, de Chis Oliveira e Amada Traba, e Feminicidio de Carme Adán. Todos eles tratados desde unha óptica diferente e diversa, pero co mesmo obxectivo: loitar por un cambio no sistema onde se nos teña en conta ás mulleres.

Centrándonos no de Inma, direivos que está escrito desde a experiencia de ser unha muller intelectual e ter que estar sempre dando explicacións de por que unha muller quere ocupar certos postos de responsabilidade e non se dedica mellor a estar na súa casa. Escrito cunha linguaxe moi directa e ao mesmo tempo visceral, con moitas referencias a libros feministas, Chámame señora eríxese como un libro diferente, que se centra no machismo existente (aínda a día de hoxe) no sector cultural. Na súa madurez literaria, a autora confesa ao inicio que “nunca crin que, aos meus anos, as escritoras poidamos comportarnos coma se aínda puidésemos ser princesas”, e por iso propón apropiarse da linguaxe e do corpo que o sistema teimou sempre en tildar de símbolos pecadentos.

“Estou ata a cona de que non me deixen dicir cona sen parecer unha marimacha maleducada que non pasou por unha facultade de Filoloxía nin escribiu nove libros. [..] Pola mesma, sei de boa tinta que a maior parte dos editores se estrañan de cando unha novela conta mulleres multiorgásmicas. Pois si, todo está relacionado. Igual nos teñen que deixar dicir cona máis veces para que certas cousas recuperar a súa naturalidade”.

Escribe que “as palabras son moi importantes e por elas a miúdo comezan as revolucións”, unha reflexión que leva de pleno a defender a linguaxe inclusiva e o dereito das mulleres e dos homes a non ter medo ante os eufemismos. En consonancia coa forza da palabra, a autora confesa que o máis sinxelo é sempre ficar en silencio, pero que ela elixiu erguer a voz, unha responsabilidade que considera que ten por dedicarse á literatura comprometida.

As lectoras e lectores que coñecemos a narrativa de Inma López Silva e os seus artigos semanais en La Voz de Galicia agradecermos moitísimo este libro, no que descubrimos mellor a súa forma de pensar e as situacións ás que se enfronta pola súa condición de muller, soportando acotío momentos nos que os homes “lle explican cousas”. Un ensaio que destaca pola súa sinceridade e pola súa capacidade para falar do sistema patriarcal e da necesidade do feminismo desde o cotián, no día a día, aínda que precisamente por iso ten algunha eiva, como a falta de cohesión e a superficialidade no tratamento dalgún capítulo, sen desmerecer o resultado final.
Comentarios (0) - Categoría: Galego - Publicado o 18-03-2019 20:51
# Ligazón permanente a este artigo
A boca do inferno de Jaureguizar

Un libreiro aparece asasinado nunhas termas de Ourense. El sabía onde está a Boca do Inferno, o acceso ao lugar onde arden os condenados. O malvado Jacques Bourget du Lac anda á procura desa entrada para facerse co poder que outorga: enviar as persoas ao averno ou salvalas do padecemento. Soamente Tintimán, un reporteiro de 16 anos, poderá impedirllo. Conta coa axuda do seu gato, Señor Grozni, e de Mónica, unha amiga que teima en ser a súa moza. Tintimán vivirá unha nova aventura con amor e misterio na cidade das Burgas.

Biografía del autor:
Jaureguizar (Bilbo, 1965). Xornalista. Traballa en El Progreso de Lugo. Como narrador ten publicados os seguintes libros: “Fridon spik” (Xerais 1995, 2003), narracións breves; “Comendo espaguetis diante da televisión” (Xerais 1998), novela; “As horas sucias” (Xerais 2001), novela; “Breve crónica universal da clase obreira” (2001), novela, Premio Lueiro Rey 2001, “Casa Skylab” (Premio Xerais 2003), novela, “Cabaret Voltaire” (Premio Manuel García Barros 2005), novela “O Globo de Shakespeare” (Premio Terra de Melide, Xerais 2008) e “Placebo” (Xerais, 2016). É autor, ademais, das novelas xuvenís “Todo a cen” (1995), “A rutina corsaria” (Xerais 1998), “Salitre” (Xerais 1999), “¡Balea morta ou lancha a pique!” (Xerais 2002), “A cova das vacas mortas” (Xerais 2006), premio Fundación Caixa Galicia de Literatura xuvenil, “Plastilina nos pulmóns” (2007), “O contador de estrelas” (2009), “Os Sabuxos entran na casa do pé esquerdo” (Xerais, 2013) e “Os Sabuxos divírtense no Museo Prohibido” (Xerais, 2015). Ademais é autor da serie de novelas protagonizada polo xove detective Tintimán: “Corazón de chocolate. Un misterio para Tintimán en Compostela” (Xerais 2010), “A coroa de napoleón. Un misterio para Tintimán na Coruña”, “Amor de Serea. Un misterio para Tintimán en Vigo” (Xerais 2012), “O veleno da risa. Un misterio para Tintimán en Lugo” (Xerais 2014) e " A boca do inferno. Un misterio para Tintimán en Ourense " (Xerais 2017). Mantén aberto o blog Cabaret Voltaire.
Comentarios (0) - Categoría: Galego - Publicado o 03-12-2018 21:05
# Ligazón permanente a este artigo
© by Abertal